କ୍ଷରତ୍ଯଯୋଭିର୍ଗୋଵିଂଦୈରସଂଖ୍ଯାତୈରୁପାଵୃତମ୍ । ତଦ୍ବାହ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଣପ୍ରାକାରେ କୋଟିସୂର୍ଯସମୁଜ୍ଜଵଲେ
ଅସଂଖ୍ୟାତିରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଏଠାରେ ପ୍ରବାହିତ, ଅନେକ ସାଥୀ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା; ବାହାରେ ସୁନା ପାଖା ମିଳିଯାଇଛି, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଛି।
ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁମହୋଦ୍ଯାନଂ ମଂଜୁସୌରଭମୋହିତେ । ପଶ୍ଚିମେ ସଂମୁଖେ ଶ୍ରୀମତ୍ପାରିଜାତଦ୍ରୁମାଶ୍ରଯେ
ଚାରି ଦିଗରେ ବଡ଼ ଉଦ୍ୟାନ ମନୋହର ସୁଗନ୍ଧରେ ମୋହିତ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଶ୍ରୀମତ୍ ପାରିଜାତ ଗଛର ଆଶ୍ରୟ।
ତଦଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ସ୍ଵର୍ଣମଂଡନମଂଡିତେ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମଣିମାଣିକ୍ଯ ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସେଠି ତଳେ ସୁନାର ତାକରେ, ସୁନାର ଗହଣାରେ ଭରି ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ମଣି ଓ ମାଣିକର ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତ୍ରୋପରି ପରାନଂଦଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁମ୍ । ତ୍ରିଗୁଣାତୀତଚିଦ୍ରୂପଂ ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ସିଂହାସନ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଆକାର, ଶ୍ରୀବାସୁଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ତିନି ଗୁଣ ଠାରୁ ଉପର, ଚେତନାର ଆକାର, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ ରହିଥିଲେ।
ଇଂଦ୍ରନୀଲଘନଶ୍ଯାମଂ ନୀଲକୁଂଚିତକୁଂତଲମ୍ । ପଦ୍ମପତ୍ରଵିଶାଲାକ୍ଷଂ ମକରାକୃତିକୁଂଡଲମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଘନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଗାଢ଼ ନୀଳ, ଚୁରୁଟି ନୀଳ କେଶ, ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ବଡ଼ ଆଖି, ମକର ଆକୃତିର କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ତୁ ଚକ୍ରାସିଗଦାଶଂଖାଂବୁଜାଯୁଧମ୍ । ଆଦ୍ଯଂତରହିତଂ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ, ଚକ୍ର, ତଳୱାର, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଥିଲେ; ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ସଦା ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତର ମୁଖ୍ୟ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ମହଦ୍ଧାମ ପୁରାଣଂ ଵନମାଲିନମ୍ । ପୀତାଂବରଧରଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଜ୍ୟୋତିର ଆକାର, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୁରାତନ, ବନ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ, ନିରମଳ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗହଣାରେ ଭରି ଶୋଭିତ।
ଦିଵ୍ଯାନୁଲେପନଂ ରାଜଚ୍ଚିତ୍ରିତାଂଗ ମନୋହରମ୍ । ରୁକ୍ମିଣୀ ସତ୍ଯଭାମା ଚ ନାଗ୍ନଜିତୀ ସୁଲକ୍ଷଣା
ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପନ, ରାଜସି ଅଙ୍ଗ ଶୋଭା, ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା; ତାଙ୍କ ସହ ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ନାଗ୍ନଜିତୀ ଓ ସୁଲକ୍ଷଣା ଅଛନ୍ତି।
ମିତ୍ରଵିଂଦାନୁଵିଂଦା ସୁନଂଦା ଜାଂବଵତୀ ପ୍ରିଯା । ସୁଶୀଲା ଚାଷ୍ଟମହିଲା ଵାସୁଦେଵପ୍ରିଯାସ୍ତତଃ
ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ଅନୁବିନ୍ଦା, ସୁନନ୍ଦା, ଜାମ୍ବବତୀ ପ୍ରିୟା, ସୁଶୀଳା—ଏ ଆଠ ଜଣ ମହିଳା ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ।
ଉଦ୍ଭ୍ରାଜିତାଃ ପାରିଷଦା ଵୃତଯୋର୍ଭକ୍ତିତତ୍ପରାଃ । ଉତ୍ତରେ ସୁମହୋଦ୍ଯାନେ ହରିଚଂଦନସଂଶ୍ରଯେ
ପାରିଷଦ ମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଭକ୍ତିରେ ତତ୍ପର, ସେଠି ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ; ଉତ୍ତର ଦିଗର ମହାଉଦ୍ୟାନରେ, ହରିଚନ୍ଦନ ଗଛର ଘ୍ରାଣରେ ଭରିଥିଲା।
ତତ୍ରାଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ମଣିମଂଡପମଂଡିତେ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ହେମନିର୍ମାଣଦଲେ ସିଂହାସନୋଜ୍ଜଵଲେ
ସେଠି ତଳେ ସୁନାର ତାକରେ, ମଣିର ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ସୁନାର ପତ୍ର ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନ ରହିଥିଲା।
ତତ୍ରୈଵ ସହ ରେଵତ୍ଯା ସଂକର୍ଷଣ ହଲାଯୁଧମ୍ । ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରିଯାନଂତମଭିନ୍ନଗୁଣରୂପିଣମ୍
ସେଠି ରେବତୀ ସହିତ ସଂକର୍ଷଣ, ହଳ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ଆକାର ଅଭିନ୍ନ ଅଛି।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶଂ ରକ୍ତାଂବୁଜ ଦଲେକ୍ଷଣମ୍ । ନୀଲପଟ୍ଟଧରଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଭୂଷାସ୍ରଗଂବରମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା, ଆଖି ରକ୍ତ ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି, ନୀଳ ପଟ୍ଟ ଶୋଭା, ନିରମଳ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗହଣା, ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ମଧୁପାନେ ସଦାସକ୍ତଂ ମଧୁଘୂର୍ଣିତଲୋଚନମ୍ । ପ୍ରଵୀରଦକ୍ଷିଣେଭାଗେ ମଂଜୁନାଭ୍ଯଂତରସ୍ଥିତେ
ସେ ସଦା ମଧୁ ମଦ୍ୟ ପାନରେ ଆସକ୍ତ, ମଦରେ ତାଙ୍କର ଆଖି ଘୂରୁଥିଲା; ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଦିଗରେ ପ୍ରବୀର ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଭିତରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ସଂତାନଵୃକ୍ଷମୂଲେ ତୁ ମଣିମଂଦିରମଂଡିତମ୍ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମଣିମାଣିକ୍ଯ ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସନ୍ତାନବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ମଣିର ମନ୍ଦିର ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ମଣି ଓ ମାଣିକର ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିଂହାସନ ରହିଥିଲା।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଚ ରତୀ ଦେଵଂ ତତ୍ରୋପରିସୁଖସ୍ଥିତମ୍ । ଜଗନ୍ମୋହନସୌଂଦର୍ଯ୍ଯସାରଶ୍ରେଣୀରସାତ୍ମକମ୍
ସେଠି ଉପରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦେବ, ରତି ସହ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆକର୍ଷଣ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଅସିତାଂଭୋଜପୁଂଜାଭମରଵିଂଦଦଲେକ୍ଷଣମ୍ । ଦିଵ୍ଯାଲଂକାରଭୂଷାଭିର୍ଦିଵ୍ଯଗଂଧାନୁଲେପନମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ କଳା ପଦ୍ମର ଗୁଛ ଭଳି, ଆଖି ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି, ଦିବ୍ୟ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଲେପନ ରହିଥିଲା।
ଜଗନ୍ମୁଗ୍ଧୀକୃତାଶେଷ ସୌଂଦର୍ଯାଶ୍ଚର୍ଯଵିଗ୍ରହମ୍ । ପୂର୍ଵୋଦ୍ଯାନେ ମହାରଣ୍ଯେ ସୁରଦ୍ରୁମ ସମାଶ୍ରଯେ
ତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆକାର ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୋହିତ କରିଥିଲା; ପୂର୍ବ ଉଦ୍ୟାନରେ, ମହା ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ, ଦେବ ଗଛର ଛାୟାରେ ଅଛି।
ତତ୍ରାଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ହେମମଂଡପମଂଡିତେ । ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିରେ ରାଜଦ୍ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସେଠି ତଳେ ସୁନାର ତାକରେ, ସୁନାର ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିଂହାସନ ରହିଥିଲା।
ଦିଵ୍ଯୋଷଯାସମଂ ଶ୍ରୀମଦନିରୁଦ୍ଧଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍ । ସାଂଦ୍ରାନଂଦଘନଶ୍ଯାମଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧଂ ନୀଲକୁଂତଲମ୍
ସିଂହାସନ ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ମହିଳା ସହିତ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଜଗତର ନାଥ, ଗାଢ଼ ଆନନ୍ଦ ମେଘ ଭଳି ନୀଳ, ଚୁରୁଟି ନୀଳ କେଶ ଶୋଭିତ।
ସୁଭ୍ରୂନ୍ନତଲତାଭଂଗୀଂ ସୁକପୋଲଂ ସୁନାସିକମ୍ । ସୁଗ୍ରୀଵଂ ସୁଂଦରଂ ଵକ୍ଷୋ ମନୋହର ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଭୌହ ନମ୍ର ଲତା ପରି ଚାପିଆଁ, ଗାଲ ମଧୁର, ନାକ ସୁନ୍ଦର, ଗଳ ନମ୍ର ଓ ରୂପସୀ, ଛାତି ଆକର୍ଷଣୀୟ—ସମସ୍ତେ ମନକୁ ମୋହିତ କରେ।
କିରୀଟିନଂ କୁଂଡଲିନଂ କଂଠଭୂଷାଵିଭୂଷିତମ୍ । ମଂଜୁମଂଜୀରମାଧୁର୍ଯାଦତିସୌଂଦର୍ଯ ଵିଗ୍ରହମ୍
ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଗଳାରେ ଅଳଙ୍କାର ରେ ଭୂଷିତ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଚାଲିରେ ମଞ୍ଜୁ ଗୁଞ୍ଜନ ହେଉଥିବା ପାଉଜିର ମାଧୁର୍ୟ ରହିଛି।
ପ୍ରିଯଭୃତ୍ଯଗଣାରାଧ୍ଯଂ ଯତ୍ର ସଂଗୀତକପ୍ରିଯମ୍ । ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମସଦାନଂଦଂ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ଵସ୍ଵରୂପକମ୍
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ସେବକମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୀତକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ, ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ରୂପୀ।
ତସ୍ଯୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵେ ଚାଂତରିକ୍ଷେ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସର୍ଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍ । ଅନାଦିମାଦିଚିଦ୍ରୂପଂ ଚିଦାନଂଦଂ ପରଂ ଵିଭୁମ୍
ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକାଶରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଆଦି ଅନାଦି ଚେତନାର ମୂଳ ରୂପ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ତ୍ରିଗୁଣାତୀତମଵ୍ଯକ୍ତଂ ନିତ୍ଯମକ୍ଷଯମଵ୍ଯଯମ୍ । ସମେଘପୁଂଜମାଧୁର୍ଯସୌଂଦର୍ଯଶ୍ଯାମଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ତିନି ପ୍ରକୃତି ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚିରନ୍ତନ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ତାଙ୍କ ଦେହ ମେଘମାଳା ପରି ଗାଢ଼ ଶ୍ୟାମ ଓ ମଧୁର ସୁନ୍ଦର।
ନୀଲକୁଂଚିତସୁସ୍ନିଗ୍ଧ କେଶପାଶାତିସୁଂଦରମ୍ । ଅରଵିଂଦଦଲସ୍ନିଗ୍ଧ ସୁଦୀର୍ଘଚାରୁଲୋଚନମ୍
ତାଙ୍କର କେଶ ଗାଢ଼ ନୀଳ, ଗୋଲାପିଆ ଏବଂ ତେଲେଇ, ବହୁତ ସୁନ୍ଦର। ତାଙ୍କର ଆଖି ଦୀର୍ଘ, ଆକର୍ଷଣୀୟ ଏବଂ ଶିତଳ, ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ନମ୍ର ଏବଂ ଆଲୋକମୟ।
କିରୀଟକୁଂଡଲୋଦ୍ଗଂଡ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ଵାତ୍ମଭିର୍ଵୃତମ୍ । ଆତ୍ମାରାମୈଶ୍ଚ ଚିଦ୍ରୂପୈସ୍ତନ୍ମୂର୍ତିଧ୍ଯାନତତ୍ପରୈଃ
ତାଙ୍କୁ ମୁକୁଟ, କୁଣ୍ଡଳ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଗଣ୍ଡ଼ଯୁକ୍ତ ଶୋଭା ଦେଉଛି। ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା, ତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇଥିବା ଚିତ୍ସ୍ୱରୂପ ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ହୃଦଯାରୂଢ ତଦ୍ଧ୍ଯ୍ନୌର୍ନାସାଗ୍ରନ୍ଯସ୍ତଲୋଚନୈଃ । କ୍ରିଯତେଽହୈତୁକୀଭକ୍ତିଃ କାଯହୃଦ୍ଵୃତ୍ତିଭାଷିତୈଃ
ତାଙ୍କ ଉପରେ ହୃଦୟ ଲଗାଇ ଏବଂ ନାକର ଟିପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖି, ସେମାନେ ଦେହ, ହୃଦୟ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ପ୍ରୟୋଜନ ଛଡ଼ା ଭକ୍ତି କରନ୍ତି।
ତତ୍ସଵ୍ଯେ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରାଦିଭିଃ । ସୁକାଂତୈରପ୍ସରଃସଂଘୈର୍ନୃତ୍ଯସଂଗୀତତତ୍ପରୈଃ
ତାଙ୍କର ବାମପାଖରେ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ସହିତ ସୁନ୍ଦର ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ଲିନ୍ନ ଅଛନ୍ତି।
ତଦଂଗଭଜନଂ କାମଂ ଵାଂଛଦ୍ଭିଃ କୃଷ୍ଣଲାଲସୈଃ । ତଦଗ୍ରେ ଵୈଷ୍ଣଵୈଃ ସର୍ଵୈଶ୍ଚାଂତରିକ୍ଷେ ସୁଖାସନେ
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ସେଠି ସେବା କରିବାକୁ ଆଶା କରୁଥିବା, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆକାଶରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସୁବିଧାରେ ବସିଛନ୍ତି।