ନାନାସତ୍ଵସ୍ଵରାଲାପମୁଗ୍ଧୀକୃତଜଗତ୍ତ୍ରଯାଃ । ତତ୍ର ଗୂଢରହସ୍ଯାନି ଗାଯଂତ୍ଯଃ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲାଃ
ବିଭିନ୍ନ ସ୍ୱର ଓ ଗୀତରେ ତିନି ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରି, ସେଠାରେ ପ୍ରେମରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟଗୁଡିକ ଗାଇଥାନ୍ତି।
ଦେଵକନ୍ଯାସ୍ତତଃ ସଵ୍ଯେ ଦିଵ୍ଯଵେଷାରସୋଜ୍ଜ୍ଵଲାଃ । ନାନାଵୈଦିଗ୍ଧ୍ଯନିପୁଣା ଦିଵ୍ଯଭାଵଭରାନ୍ଵିତାଃ
ତାପରେ ବାମପାଶେ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ, ଦିବ୍ୟ ପୋଷାକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିଭିନ୍ନ କଳାରେ ପ୍ରବୀଣ, ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ।
ସୌଂଦର୍ଯାତିଶଯେନାଢ୍ଯାଃ କଟାକ୍ଷାତିମନୋହରାଃ । ନିର୍ଲଜ୍ଜାସ୍ତତ୍ର ଗୋଵିଂଦେ ତଦଂଗସ୍ପର୍ଶନୋଦ୍ଯତାଃ
ଅତିରିକ୍ତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କର ଚାହିଁବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ, ଲଜ୍ଜାହୀନ ହୋଇ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଦେହ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ତଦ୍ଭାଵମଗ୍ନମନସଃ ସ୍ମିତସାଚି ନିରୀକ୍ଷଣାଃ । ମଂଦିରସ୍ଯ ତତୋ ବାହ୍ଯେ ପ୍ରିଯଯା ଵିଶଦାଵୃତେ
ତାଙ୍କର ମନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାବରେ ବିନ୍ଦି, ହସି ଓ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ମନ୍ଦିରର ବାହାରେ ପ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଘିରିଥିବା।
ସମାନଵେଷଵଯସଃ ସମାନବଲପୌରୁଷାଃ । ସମାନଗୁଣକର୍ମାଣଃ ସମାନାଭରଣପ୍ରିଯାଃ
ପୋଷାକ ଓ ବୟସରେ ସମାନ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମରେ ସମାନ, ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମାନ, ଭୂଷଣ ପ୍ରତି ସମାନ ଆସକ୍ତି।
ସମାନସ୍ଵରସଂଗୀତ ଵେଣୁଵାଦନତତ୍ପରାଃ । ଶ୍ରୀଦାମା ପଶ୍ଚିମେ ଦ୍ଵାରେ ଵସୁଦାମା ତଥୋତ୍ତରେ
ସ୍ୱର ଓ ଗୀତରେ ସମାନ, ବାଂଶୀ ବାଜାଇବାରେ ନିଷ୍ଠା, ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ଶ୍ରୀଦାମା, ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ବସୁଦାମା।
ସୁଦାମା ଚ ତଥା ପୂର୍ଵେ କିଂକିଣୀ ଚାପି ଦକ୍ଷିଣେ । ତଦ୍ବାହ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ଚ ସୁଵର୍ଣମଂଦିରାଵୃତେ
ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ସୁଦାମା, ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ କିଙ୍କିଣୀ; ବାହାରେ ସୁନା ଆସନରେ ବସି, ସୁନା ମନ୍ଦିରରେ ଘିରିଥିବା।
ସ୍ଵର୍ଣଵେଦ୍ଯଂତରସ୍ଥେ ତୁ ସ୍ଵର୍ଣାଭରଣଭୂଷିତେ । ସ୍ତୋକକୃଷ୍ଣଂ ସୁଭଦ୍ରାଦ୍ଯୈର୍ଗୋପାଲୈରଯୁତାଯୁତୈଃ
ସୁନା ମଣ୍ଡପ ଭିତରେ, ସୁନା ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଷ୍ଟୋକ କୃଷ୍ଣ ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ଗୋପାଳମାନେ ସହିତ।
ଶୃଂଗଵୀଣାଵେଣୁଵେତ୍ରଵଯୋଵେଷାକୃତିସ୍ଵରୈଃ । ତଦ୍ଗୁଣଧ୍ଯାନସଂଯୁକ୍ତୈର୍ଗାଯଦ୍ଭିରପି ଵିହ୍ଵଲୈଃ
ଶୃଙ୍ଗ, ବୀଣା, ବାଂଶୀ, ବେତ, ଯୁବାବୟସ, ପୋଷାକ, ଆକୃତି ଓ ସ୍ୱରରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ, ଭାବରେ ଗାଇଥିବା।
ଚିତ୍ରାର୍ପିତୈଶ୍ଚିତ୍ରରୂପୈଃ ସଦାନଂଦାଶ୍ରୁଵର୍ଷିଭିଃ । ପୁଲକାକୁଲସର୍ଵାଂଗୈର୍ଯୋଗୀଂଦ୍ରୈରିଵ ଵିସ୍ମିତୈଃ
ବିଚିତ୍ର ଅର୍ପଣ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତିରେ, ସଦା ଆନନ୍ଦ ଲୁହ ଝରାଇ, ଶରୀର ପୁଳକିତ, ଯୋଗୀଶ୍ୱରମାନେ ପରି ଆଶ୍ଚର୍ୟଚିହ୍ନ।
କ୍ଷରତ୍ଯଯୋଭିର୍ଗୋଵିଂଦୈରସଂଖ୍ଯାତୈରୁପାଵୃତମ୍ । ତଦ୍ବାହ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଣପ୍ରାକାରେ କୋଟିସୂର୍ଯସମୁଜ୍ଜଵଲେ
ଅସଂଖ୍ୟାତିରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଏଠାରେ ପ୍ରବାହିତ, ଅନେକ ସାଥୀ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା; ବାହାରେ ସୁନା ପାଖା ମିଳିଯାଇଛି, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଛି।
ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁମହୋଦ୍ଯାନଂ ମଂଜୁସୌରଭମୋହିତେ । ପଶ୍ଚିମେ ସଂମୁଖେ ଶ୍ରୀମତ୍ପାରିଜାତଦ୍ରୁମାଶ୍ରଯେ
ଚାରି ଦିଗରେ ବଡ଼ ଉଦ୍ୟାନ ମନୋହର ସୁଗନ୍ଧରେ ମୋହିତ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଶ୍ରୀମତ୍ ପାରିଜାତ ଗଛର ଆଶ୍ରୟ।
ତଦଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ସ୍ଵର୍ଣମଂଡନମଂଡିତେ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମଣିମାଣିକ୍ଯ ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସେଠି ତଳେ ସୁନାର ତାକରେ, ସୁନାର ଗହଣାରେ ଭରି ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ମଣି ଓ ମାଣିକର ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତ୍ରୋପରି ପରାନଂଦଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁମ୍ । ତ୍ରିଗୁଣାତୀତଚିଦ୍ରୂପଂ ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ସିଂହାସନ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଆକାର, ଶ୍ରୀବାସୁଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ତିନି ଗୁଣ ଠାରୁ ଉପର, ଚେତନାର ଆକାର, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ ରହିଥିଲେ।
ଇଂଦ୍ରନୀଲଘନଶ୍ଯାମଂ ନୀଲକୁଂଚିତକୁଂତଲମ୍ । ପଦ୍ମପତ୍ରଵିଶାଲାକ୍ଷଂ ମକରାକୃତିକୁଂଡଲମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଘନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଗାଢ଼ ନୀଳ, ଚୁରୁଟି ନୀଳ କେଶ, ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ବଡ଼ ଆଖି, ମକର ଆକୃତିର କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ତୁ ଚକ୍ରାସିଗଦାଶଂଖାଂବୁଜାଯୁଧମ୍ । ଆଦ୍ଯଂତରହିତଂ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ, ଚକ୍ର, ତଳୱାର, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଥିଲେ; ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ସଦା ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତର ମୁଖ୍ୟ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ମହଦ୍ଧାମ ପୁରାଣଂ ଵନମାଲିନମ୍ । ପୀତାଂବରଧରଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଜ୍ୟୋତିର ଆକାର, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୁରାତନ, ବନ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ, ନିରମଳ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗହଣାରେ ଭରି ଶୋଭିତ।
ଦିଵ୍ଯାନୁଲେପନଂ ରାଜଚ୍ଚିତ୍ରିତାଂଗ ମନୋହରମ୍ । ରୁକ୍ମିଣୀ ସତ୍ଯଭାମା ଚ ନାଗ୍ନଜିତୀ ସୁଲକ୍ଷଣା
ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପନ, ରାଜସି ଅଙ୍ଗ ଶୋଭା, ମନକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା; ତାଙ୍କ ସହ ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ନାଗ୍ନଜିତୀ ଓ ସୁଲକ୍ଷଣା ଅଛନ୍ତି।
ମିତ୍ରଵିଂଦାନୁଵିଂଦା ସୁନଂଦା ଜାଂବଵତୀ ପ୍ରିଯା । ସୁଶୀଲା ଚାଷ୍ଟମହିଲା ଵାସୁଦେଵପ୍ରିଯାସ୍ତତଃ
ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ଅନୁବିନ୍ଦା, ସୁନନ୍ଦା, ଜାମ୍ବବତୀ ପ୍ରିୟା, ସୁଶୀଳା—ଏ ଆଠ ଜଣ ମହିଳା ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ।
ଉଦ୍ଭ୍ରାଜିତାଃ ପାରିଷଦା ଵୃତଯୋର୍ଭକ୍ତିତତ୍ପରାଃ । ଉତ୍ତରେ ସୁମହୋଦ୍ଯାନେ ହରିଚଂଦନସଂଶ୍ରଯେ
ପାରିଷଦ ମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଭକ୍ତିରେ ତତ୍ପର, ସେଠି ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ; ଉତ୍ତର ଦିଗର ମହାଉଦ୍ୟାନରେ, ହରିଚନ୍ଦନ ଗଛର ଘ୍ରାଣରେ ଭରିଥିଲା।
ତତ୍ରାଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ମଣିମଂଡପମଂଡିତେ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ହେମନିର୍ମାଣଦଲେ ସିଂହାସନୋଜ୍ଜଵଲେ
ସେଠି ତଳେ ସୁନାର ତାକରେ, ମଣିର ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ସୁନାର ପତ୍ର ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନ ରହିଥିଲା।
ତତ୍ରୈଵ ସହ ରେଵତ୍ଯା ସଂକର୍ଷଣ ହଲାଯୁଧମ୍ । ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରିଯାନଂତମଭିନ୍ନଗୁଣରୂପିଣମ୍
ସେଠି ରେବତୀ ସହିତ ସଂକର୍ଷଣ, ହଳ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ଆକାର ଅଭିନ୍ନ ଅଛି।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶଂ ରକ୍ତାଂବୁଜ ଦଲେକ୍ଷଣମ୍ । ନୀଲପଟ୍ଟଧରଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଭୂଷାସ୍ରଗଂବରମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା, ଆଖି ରକ୍ତ ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି, ନୀଳ ପଟ୍ଟ ଶୋଭା, ନିରମଳ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗହଣା, ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ମଧୁପାନେ ସଦାସକ୍ତଂ ମଧୁଘୂର୍ଣିତଲୋଚନମ୍ । ପ୍ରଵୀରଦକ୍ଷିଣେଭାଗେ ମଂଜୁନାଭ୍ଯଂତରସ୍ଥିତେ
ସେ ସଦା ମଧୁ ମଦ୍ୟ ପାନରେ ଆସକ୍ତ, ମଦରେ ତାଙ୍କର ଆଖି ଘୂରୁଥିଲା; ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ଦିଗରେ ପ୍ରବୀର ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଭିତରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ସଂତାନଵୃକ୍ଷମୂଲେ ତୁ ମଣିମଂଦିରମଂଡିତମ୍ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମଣିମାଣିକ୍ଯ ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସନ୍ତାନବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ ମଣିର ମନ୍ଦିର ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ମଣି ଓ ମାଣିକର ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିଂହାସନ ରହିଥିଲା।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଚ ରତୀ ଦେଵଂ ତତ୍ରୋପରିସୁଖସ୍ଥିତମ୍ । ଜଗନ୍ମୋହନସୌଂଦର୍ଯ୍ଯସାରଶ୍ରେଣୀରସାତ୍ମକମ୍
ସେଠି ଉପରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦେବ, ରତି ସହ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆକର୍ଷଣ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ମୂଳ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଅସିତାଂଭୋଜପୁଂଜାଭମରଵିଂଦଦଲେକ୍ଷଣମ୍ । ଦିଵ୍ଯାଲଂକାରଭୂଷାଭିର୍ଦିଵ୍ଯଗଂଧାନୁଲେପନମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ କଳା ପଦ୍ମର ଗୁଛ ଭଳି, ଆଖି ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି, ଦିବ୍ୟ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଲେପନ ରହିଥିଲା।
ଜଗନ୍ମୁଗ୍ଧୀକୃତାଶେଷ ସୌଂଦର୍ଯାଶ୍ଚର୍ଯଵିଗ୍ରହମ୍ । ପୂର୍ଵୋଦ୍ଯାନେ ମହାରଣ୍ଯେ ସୁରଦ୍ରୁମ ସମାଶ୍ରଯେ
ତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆକାର ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୋହିତ କରିଥିଲା; ପୂର୍ବ ଉଦ୍ୟାନରେ, ମହା ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ, ଦେବ ଗଛର ଛାୟାରେ ଅଛି।
ତତ୍ରାଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ହେମମଂଡପମଂଡିତେ । ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିରେ ରାଜଦ୍ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସେଠି ତଳେ ସୁନାର ତାକରେ, ସୁନାର ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ, ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିଂହାସନ ରହିଥିଲା।
ଦିଵ୍ଯୋଷଯାସମଂ ଶ୍ରୀମଦନିରୁଦ୍ଧଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍ । ସାଂଦ୍ରାନଂଦଘନଶ୍ଯାମଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧଂ ନୀଲକୁଂତଲମ୍
ସିଂହାସନ ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ମହିଳା ସହିତ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଜଗତର ନାଥ, ଗାଢ଼ ଆନନ୍ଦ ମେଘ ଭଳି ନୀଳ, ଚୁରୁଟି ନୀଳ କେଶ ଶୋଭିତ।