ଶୁଦ୍ଧସତ୍ଵୈଃ ପ୍ରେମପୂର୍ଣୈର୍ଵୈଷ୍ଣଵୈସ୍ତଦ୍ଵନାଶ୍ରିତମ୍ । ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମସୁଖେମଗ୍ନଂ ସ୍ଫୁରତ୍ତନ୍ମୂର୍ତିତନ୍ମଯମ୍
ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦରେ ଲୀନ ଓ ତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଏକାତ୍ମ।
ମତ୍ତକୋକିଲଭୃଂଗାଦ୍ଯୈଃ କୂଜତ୍କଲମନୋହରମ୍ । କପୋଲଶୁକସଂଗୀତମୁନ୍ମତ୍ତାଲି ସହସ୍ରକମ୍
ଏଠାରେ ମଦମସ୍ତ କୋକିଳ ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମଧୁର ଡାକ ମନମୋହକ, ଗାଳରେ ଥିବା ଶୁଆମାନେ ମଦମଗ୍ନ ହୋଇ ହଜାର ଧରଣର ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଭୁଜଂଗଶତ୍ରୁନୃତ୍ଯାଢ୍ଯଂ ସକଲାମୋଦଵିଭ୍ରମମ୍ । ନାନାଵର୍ଣୈଶ୍ଚ କୁସୁମୈସ୍ତଦ୍ରେଣୁପରିପୂରିତମ୍
ଏଠାରେ ନାଗଶତ୍ରୁଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ଭରପୂର, ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ଆକର୍ଷଣର ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଭରିଛି, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଫୁଲର ରେଣୁ ଏଠାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।
ପୂର୍ଣେଂଦୁନିତ୍ଯାଭ୍ଯୁଦଯଂ ସୂର୍ଯମଂଦାଂଶୁସେଵିତମ୍ । ଅଦୁଃଖଂ ଦୁଃଖଵିଚ୍ଛେଦଂ ଜରାମରଣଵର୍ଜିତମ୍
ଏଠାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସଦା ଉଦୟ ହୁଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ମୃଦୁ କିରଣ ଏଠାକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ; ଏଠାରେ କେବେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ଶେଷ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ।
ଅକ୍ରୋଧଂ ଗତମାତ୍ସର୍ଯମଭିନ୍ନମନହଂକୃତମ୍ । ପୂର୍ଣାନଂଦାମୃତରସଂ ପୂର୍ଣପ୍ରେମସୁଖାର୍ଣଵମ୍
ଏଠାରେ କ୍ରୋଧ ନାହିଁ, ଇର୍ଷ୍ୟା ନାହିଁ, ବିଭେଦ ନାହିଁ, ଅହଂକାର ନାହିଁ; ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦ, ଅମୃତ ଓ ପ୍ରେମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁଖର ସାଗର।
ଗୁଣାତୀତଂ ମହଦ୍ଧାମ ପୂର୍ଣପ୍ରେମସ୍ଵରୂପକମ୍ । ଵୃକ୍ଷାଦିପୁଲକୈର୍ଯତ୍ର ପ୍ରେମାନଂଦାଶ୍ରୁଵର୍ଷିତମ୍
ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଏହା ମହାଧାମ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମର ମୂର୍ତ୍ତି; ଏଠାରେ ଗଛ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମାନନ୍ଦରେ ଭିଜି, ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁ ବର୍ଷା କରନ୍ତି।
କିଂ ପୁନଶ୍ଚେତନାଯୁକ୍ତୈର୍ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତୈଃ କିମୁଚ୍ଯତେ । ଗୋଵିଂଦାଂଘ୍ରିରଜଃ ସ୍ପର୍ଶାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଵୃଂଦାଵନଂ ଭୁଵି
ତେବେ ଚେତନା ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନେ ବିଷୟରେ କ'ଣ କୁହିବି? ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ପାଦଧୂଳିର ସ୍ପର୍ଶରେ ବୃନ୍ଦାବନ ସଦା ପୃଥିବୀରେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ସହସ୍ରଦଲପଦ୍ମସ୍ଯ ଵୃଂଦାରଣ୍ଯଂ ଵରାଟକମ୍ । ଯସ୍ଯ ସ୍ପର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୃଥ୍ଵୀ ଧନ୍ଯା ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ସହସ୍ରଦଳ ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବୃନ୍ଦାବନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହାକୁ କେବଳ ଛୁଇଁଲେ, ପୃଥିବୀ ତିନି ଲୋକରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଯାଏ।
ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ରମ୍ଯଂ ମଧ୍ଯେ ଵୃଂଦାଵନଂ ଭୁଵି । ଅକ୍ଷରଂ ପରମାନଂଦଂ ଗୋଵିଂଦସ୍ଥାନମଵ୍ଯଯମ୍
ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟରେ ବୃନ୍ଦାବନ ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର, ଅକ୍ଷୟ, ପରମ ଆନନ୍ଦମୟ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ଅବିଚଳ ନିବାସ।
ଗୋଵିଂଦଦେହତୋଽଭିନ୍ନଂ ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମସୁଖାଶ୍ରଯମ୍ । ମୁକ୍ତିସ୍ତତ୍ର ରଜଃସ୍ପର୍ଶାତ୍ତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କିମୁଚ୍ଯତେ
ଏହା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ଦେହ ସହିତ ଅଭିନ୍ନ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦର ଆଶ୍ରୟ; ଏଠାର ଧୂଳିର ସ୍ପର୍ଶରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ତାହାର ମହିମା କ'ଣ କୁହିବି!
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵାତ୍ମନା ଦେଵି ହୃଦିସ୍ଥଂ ତଦ୍ଵନଂ କୁରୁ । ଵୃଂଦାଵନଵିହାରେଷୁ କୃଷ୍ଣଂ କୈଶୋରଵିଗ୍ରହମ୍
ସେହିପରି, ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ସମସ୍ତ ମନ, ଦେହ ଓ ଆତ୍ମା ସହିତ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଅରଣ୍ୟକୁ ତୁମ ହୃଦୟରେ ବସାଅ। ଏହି ଅରଣ୍ୟ ହେଉଛି ବୃନ୍ଦାବନ, ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଯୌବନ ଦେହରେ ଅନେକ ଖେଳା ମଜାରେ ଲିନ।
କାଲିଂଦୀ ଚାକରୋଦ୍ଯସ୍ଯ କର୍ଣିକାଯାଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍ । ଲୀଲାନିର୍ଵାଣଗଂଭୀରଂ ଜଲଂ ସୌରଭମୋହନମ୍
ସେଠାରେ ଯମୁନା ନଦୀ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ଚାରିପାଖରେ ପରିକ୍ରମା କରିଛି। ତାହାର ଜଳ ଗଭୀର ଏବଂ ଲୀଳାମୟ ରହସ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧରେ ମନକୁ ମୋହିତ କରେ।
ଆନଂଦାମୃତ ତନ୍ମିଶ୍ରମକରଂଦଘନାଲଯମ୍ । ପଦ୍ମୋତ୍ପଲାଦ୍ଯୈଃ କୁସୁମୈର୍ନାନାଵର୍ଣସମୁଜ୍ଜଵଲମ୍
ସେଇ ଜଳ ଆନନ୍ଦର ଅମୃତ ସହିତ ମିଶିଛି, ଯେଉଁଠି ହଂସମାନେ ବସନ୍ତି, ଏବଂ ପଦ୍ମ, ନୀଳୋତ୍ପଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଫୁଲରେ ଚମକୁଛି।
ଚକ୍ରଵାକାଦିଵିହଗୈର୍ମଂଜୁନାନାକଲସ୍ଵନୈଃ । ଶୋଭମାନଂ ଜଲଂ ରମ୍ଯଂ ତରଂଗାତିମନୋରମମ୍
ଚକ୍ରବାକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମଧୁର ଡାକରେ ଏହି ଜଳ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ, ତାର ତରଙ୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଆକର୍ଷକ।
ତସ୍ଯୋଭଯତଟୀ ରମ୍ଯା ଶୁଦ୍ଧକାଂଚନନିର୍ମିତା । ଗଂଗାକୋଟିଗୁଣା ପ୍ରୋକ୍ତା ଯତ୍ର ସ୍ପର୍ଶଵରାଟକଃ
ଏହି ନଦୀର ଦୁଇ ପାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ରମଣୀୟ, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି। ଏହା ଗଙ୍ଗାଠାରୁ କୋଟିଗୁଣା ମହାନ୍, ଯେଉଁଠାରେ ଚୁମ୍ବକ ପଥର ରହିଛି।
କର୍ଣିକାଯାଂ କୋଟିଗୁଣୋ ଯତ୍ର କ୍ରୀଡାରତୋ ହରିଃ । କାଲିଂଦୀକର୍ଣିକା କୃଷ୍ଣମଭିନ୍ନମେକଵିଗ୍ରହମ୍
ସେଇ ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ହରି ଅନେକ ଖେଳାରେ ଲିନ, ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅନ୍ୟ ସବୁଠାରୁ କୋଟିଗୁଣା ଅଧିକ। ଯମୁନା ଓ ପଦ୍ମମଧ୍ୟ ଏକାଠି ହୋଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅବିନାଶୀ ଏକ ଦେହ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ। ଗୋଵିଂଦସ୍ଯ କିମାଶ୍ଚର୍ଯଂ ସୌଂଦର୍ଯାକୃତଵିଗ୍ରହ । ତଦହଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି କଥଯସ୍ଵ ଦଯାନିଧେ
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଦେହ ଯେଉଁଠି ସୌନ୍ଦର୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ତାହାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ'ଣ? ମୁଁ ଏହା ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୟାର ସାଗର, ଦୟାକରି ମୋତେ କୁହ।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ। ମଧ୍ଯେ ଵୃଂଦାଵନେ ରମ୍ଯେ ମଂଜୁମଂଜୀରଶୋଭିତେ । ଯୋଜନାଶ୍ରିତସଦ୍ଵୃକ୍ଷ ଶାଖାପଲ୍ଲଵମଂଡିତେ
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ରମଣୀୟ ବୃନ୍ଦାବନର ମଧ୍ୟରେ, ମଧୁର ଘୁଂରି ଶବ୍ଦରେ ଶୋଭିତ, ଯେଉଁଠି ଦୀର୍ଘ ଦୂରିକୁ ପ୍ରସାରିତ ଉତ୍ତମ ଗଛମାନେ ଶାଖା ପତ୍ରରେ ଭରିଆ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମଂଜୁଭଵନେ ଯୋଗପୀଠଂ ସମୁଜ୍ଜଵଲମ୍ । ତଦଷ୍ଟକୋଣନିର୍ମାଣଂ ନାନାଦୀପ୍ତିମନୋହରମ୍
ସେଠି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମଧୁର ବନରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଯୋଗାସନ ରହିଛି, ଯାହା ଅଷ୍ଟଦିଗରେ ତିଆରି, ବିଭିନ୍ନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ।
ତସ୍ଯୋପରି ଚ ମାଣିକ୍ଯରତ୍ନସିଂହାସନଂ ଶୁଭମ୍ । ତସ୍ମିନ୍ନଷ୍ଟଦଲଂ ପଦ୍ମଂ କର୍ଣିକାଯାଂ ସୁଖାଶ୍ରଯମ୍
ତାହାର ଉପରେ ମାଣିକ୍ୟ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ସିଂହାସନ ଅଛି; ସେଉଠି ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ରହିଛି, ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣିକା ଆନନ୍ଦର ଆଶ୍ରୟ।
ଗୋଵିଂଦସ୍ଯ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ କିମସ୍ଯ ମହିମୋଚ୍ଯତେ । ଶ୍ରୀମଦ୍ଗୋଵିଂଦମଂତ୍ରସ୍ଥ ବଲ୍ଲଵୀଵୃଂଦସେଵିତମ୍
ଏହିଠାରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ; ତାହାର ମହିମା କ'ଣ ଅଧିକ କୁହିବି? ଏଠାରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଗୋବିନ୍ଦ ମନ୍ତ୍ର ବସିଛି, ଯାହାକୁ ଗୋପୀମାନେ ସେବନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯଵ୍ରଜଵଯୋରୂପଂ କୃଷ୍ଣଂ ଵୃଂଦାଵନେଶ୍ଵରମ୍ । ଵ୍ରଜେଂଦ୍ରଂ ସଂତତୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ଵ୍ରଜବାଲୈକଵଲ୍ଲଭମ୍
ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରଜ ରୂପରେ କୃଷ୍ଣ ବୃନ୍ଦାବନର ନାଥ, ବ୍ରଜର ରାଜା, ସଦା ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ, ବ୍ରଜର ବାଳକମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରିୟ।
ଯୌଵନୋଦ୍ଭିନ୍ନକୈଶୋରଂ ଵଯସାଦ୍ଭୁତଵିଗ୍ରହମ୍ । ଅନାଦିମାଦିଂ ସର୍ଵେଷାଂ ନଂଦଗୋପପ୍ରିଯାତ୍ମଜମ୍
ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଦେହ ଯୌବନ ଆରମ୍ଭରେ, କୌମାର୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଦି ଓ ଅନାଦି, ନନ୍ଦ ଗୋପଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର।
ଶ୍ରୁତିମୃଗ୍ଯମଜଂ ନିତ୍ଯଂ ଗୋପୀଜନମନୋହରମ୍ । ପରଂଧାମ ପରଂ ରୂପଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ଗୋକୁଲେଶ୍ଵରମ୍
ଯିଏ ବେଦମାନେ ଖୋଜନ୍ତି, ଅଜନ୍ମା, ଚିରଅବିନାଶୀ, ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ମନୋହର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ରୂପ, ଦୁଇ ହାତରେ, ଗୋକୁଳର ନାଥ।
ବଲ୍ଲଵୀନଂଦନଂ ଧ୍ଯାଯେନ୍ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯୈକକାରଣମ୍ । ସୁଶ୍ରୀମଂତଂ ନଵଂ ସ୍ଵଚ୍ଛଂ ଶ୍ଯାମଧାମମନୋହରମ୍
ଯିଏ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ନିର୍ଗୁଣର ଏକମାତ୍ର କାରଣ, ଅତି ଶୋଭାମୟ, ସଦା ନୂତନ, ଶୁଦ୍ଧ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ଓ ମନୋହର।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ରେଣୀ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧଂ ମଂଜୁକୁଂଡଲମ୍ । ଫୁଲ୍ଲେଂଦୀଵରସତ୍କାଂତି ସୁଖସ୍ପର୍ଶଂ ସୁଖାଵହମ୍
ନୂତନ ବର୍ଷାମେଘ ମାଳା ପରି, ଚମକୁଥିବା ମଧୁର କୁଣ୍ଡଳ, ଫୁଟିଥିବା ନୀଳ କମଳ ଭଳି ରୂପ, ସ୍ପର୍ଶରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଦଲିତାଂଜନପୁଂଜାଭ ଚିକ୍କଣଂ ଶ୍ଯାମମୋହନମ୍ । ସୁସ୍ନିଗ୍ଧନୀଲକୁଟିଲାଶେଷସୌରଭକୁଂତଲମ୍
ଭାଙ୍ଗିଥିବା କାଜଳ ମାଳା ପରି ତାଙ୍କର ଦେହ ଚିକ୍କଣ, ଶ୍ୟାମ ଓ ମନୋହର; ଚମକୁଥିବା ନୀଳ ଓ ବେଙ୍କା ଚୁଲି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ତାରେ ସୁଗନ୍ଧ ରହିଛି।
ତଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣେ କାଲେ ଶ୍ଯାମଚୂଡାମନୋହରମ୍ । ନାନାଵର୍ଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲଂ ରାଜଚ୍ଛିଖଂଡିଦଲମଂଡିତମ୍
ତାହାଠାରୁ ଉପରେ, ଡାହାଣ ପାଖରେ ଏକ ଶ୍ୟାମ ମୁକୁଟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ରାଜା ମୟୂରପଙ୍ଖି ଦଳରେ ଶୋଭିତ।
ମଂଦାରମଂଜୁଗୋପୁଚ୍ଛାଚୂଡଂ ଚାରୁଵିଭୂଷଣମ୍ । କ୍ଵଚିଦ୍ବୃହଦ୍ଦଲଶ୍ରେଣୀ ମୁକୁଟେନାଭିମଂଡିତମ୍
ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ମୟୂର ପିଞ୍ଜା ଦ୍ୱାରା ଶିର ଉପରେ ରାଜମାଳା ଭଳି ଶୋଭା ପାଉଛି, ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଭୂଷିତ, କେବେ କେବେ ବଡ଼ ଶୋଭାମୟ ପତ୍ରମାଳା ମୁକୁଟ ଭଳି ଲଗାଇ ରହିଛି।
ଅନେକମଣିମାଣିକ୍ଯକିରୀଟଭୂଷଣଂ କ୍ଵଚିତ୍ । ଲୋଲାଲକଵୃତଂ ରାଜତ୍କୋଟିଚଂଦ୍ରସମାନନମ୍
କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଅନେକ ମଣି ଓ ମାଣିକ୍ୟ ଲଗା ମୁକୁଟ ରେ ଭୂଷିତ, ଖୋଲା ଓ ଲହରିଆ କେଶରେ ଢାକି ରହିଛି, ଚାନ୍ଦ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ ରହିଛି।