ତେ ପରତ୍ରାଂଧକୂପେ ଚ ପାତ୍ଯଂତେ ଚ ମହାର୍ଦିତାଃ । ଯୋଽନ୍ନଂ ସ୍ଵଯମୁପାହୃତ୍ଯ ମଧୁରଂ ଚାତ୍ତିଲୋଲୁପଃ
ସେମାନେ ପରଲୋକରେ ଅନ୍ଧାର କୁଏଁରେ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗନ୍ତି। ଏଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକେ ନିଜ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ନେଇ ମିଠା ଖାଇଥାଏ,
ନ ଦେଵାଯ ନ ସୁହୃଦେ ଦଦାତି ରସନାପରଃ । ସ ପତତ୍ଯେଵ ନରକେ କୃମିଭୋଜନସଂଜ୍ଞିତେ
ଦେବତା କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଦେଇନଥିବା, ରସରେ ଆସକ୍ତ ଥିବା, ସେ କ୍ରିମିଭୋଜନ ନାମକ ନରକରେ ପଡ଼ି କୀଟମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ହୁଏ।
ଅନାପଦି ନରୋ ଯସ୍ତୁ ହିରଣ୍ଯାଦୀନ୍ଯପାହରେତ୍ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ଵା ମହାଦୁଷ୍ଟେ ସଂଦଂଶେ ନରକେ ପତେତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ କଷ୍ଟ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୁନା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନ ଚୋରି କରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ସଂଦଂଶ ନରକରେ ପଡ଼ିଥାଏ।
ଯଃ ସ୍ଵଦେହଂ ପ୍ରପୁଷ୍ଣାତି ନାନ୍ଯଂ ଜାନାତି ମୂଢଧୀଃ । ସ ପାତ୍ଯତେ ତୈଲତପ୍ତେ କୁଂଭୀପାକେଽତିଦାରୁଣେ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ମାତ୍ର ନିଜ ଦେହକୁ ପୋଷେ, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଜାଣେନାହିଁ, ମୂଢ଼ ମନ ଥିଲେ, ସେ ତେଲ ଉବା ଥିବା ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପଡ଼ିଥାଏ।
ଯୋ ନାଗମ୍ଯାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ମୋହାଦ୍ଯୋଷିଦ୍ଭାଵାଚ୍ଚ କାମଯେତ୍ । ତଂ ତଯା କିଂକରାଃ ସୂର୍ମ୍ଯା ପରିରଂଭଂ ଚ କୁର୍ଵତେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଭ୍ରମ ବା କାମବାସନାରେ ନିଷିଦ୍ଧ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସେ ଜନାନୀ ସହିତ ସୂର୍ମୀଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଢ଼ିଆଯାନ୍ତି।
ଯେ ବଲାଦ୍ଵେଦମର୍ଯାଦାଂ ଲୁଂପଂତି ସ୍ଵବଲୋଦ୍ଧତାଃ । ତେ ଵୈତରଣ୍ଯାଂ ପତିତା ମାଂସଶୋଣିତଭକ୍ଷକାଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିର ଗର୍ବରେ ବେଦର ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବୈତରଣୀ ନଦୀରେ ପଡ଼ି ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଖାଆନ୍ତି।
ଵୃଷଲଦ୍ଯଂ ଯଃ ସ୍ତ୍ରିଯଂ କୃତ୍ଵା ତଯା ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯମାଚରେତ୍ । ପୂଯୋଦେ ନିପତତ୍ଯେଵ ମହାଦୁଃଖସମନ୍ଵିତଃ
ଯିଏ ନିମ୍ନ ଜାତିର ଜନାନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରି ଘରେ ରହେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭୟଙ୍କର କଷ୍ଟ ଭୋଗି ପୁୟାର ନରକକୁ ଯାଏ।
ଯେ ଦଂଭମାଶ୍ରଯଂତେ ଵୈ ଧୂର୍ତା ଲୋକସ୍ଯ ଵଂଚନେ । ଵୈଶସେ ନରକେ ମୂଢାଃ ପତଂତି ଯମତାଡିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଚାଳାକି ଓ ଧୂର୍ତ୍ତତାରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଠକାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିଟାଯାଇ କଠୋର ନରକରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଯେ ସଵର୍ଣାଂ ସ୍ତ୍ରିଯଂ ମୂଢା ରେତଃ ସ୍ଵଂ ପାଯଯଂତି ଚ । ରେତଃକୁଲ୍ଯାସୁ ତେ ପାପା ରେତଃପାନେଷୁ ତତ୍ପରାଃ
ଯେଉଁ ମୂର୍ଖମାନେ ନିଜ ଜାତିର ଜନାନୀଙ୍କୁ ନିଜ ବୀର୍ୟ ପିଇଅନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ହୋଇ ବୀର୍ୟ ଧାରାରେ ବସି ବୀର୍ୟ ପିବାରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି।
ଯେ ଚୌରା ଵହ୍ନିଦା ଦୁଷ୍ଟା ଗରଦା ଗ୍ରାମଲୁଂଠକାଃ । ସାରମେଯାଦନେ ତେ ଵୈ ପାତ୍ଯଂତେ ପାତକାନ୍ଵିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଚୋର, ଅଗ୍ନି ଲଗାଏ, ବିଷ ଦିଏ ବା ଗାଁ ଲୁଟେ, ସେମାନେ ପାପରେ ଭରି ଶୁଆ କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାନ୍ତି।
କୂଟସାକ୍ଷ୍ଯଂ ଵଦତ୍ଯଦ୍ଧା ପୁରୁଷଃ ପାପସଂଭୃତଃ । ପରକୀଯଂ ତୁ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଯୋ ହରତି ପ୍ରସଭଂ ବଲୀ
ଯିଏ ମିଛ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ ବା ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ଜୋରକରି ନିଏ, ସେ ପାପରେ ଭରି ତଳକୁ ଢଳିଯାଏ।
ସୋଽଵୀଚିନରକେ ପାପୀ ଅଵାଗ୍ଵକ୍ତ୍ରଃ ପତତ୍ଯଧଃ । ତତ୍ର ଦୁଃଖଂ ମହଦ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପାପିଷ୍ଠାଂ ଯୋନିମାଵ୍ରଜେତ୍
ଏପରି ପାପୀ ଅବୀଚି ନରକରେ ମୁଣ୍ଡ ନିମ୍ନକରି ପଡ଼ିଯାଏ; ସେଠାରେ ବଡ଼ କଷ୍ଟ ଭୋଗି, ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଯୋ ନରୋ ରସନାସ୍ଵାଦାତ୍ସୁରାଂ ପିବତି ମୂଢଧୀଃ । ତଂ ପାଯଯଂତି ଲୋହସ୍ଯ ରସଂ ଧର୍ମସ୍ଯ କିଂକରାଃ
ଯିଏ ମୂର୍ଖ ମନେ ରସ ଲାଗି ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ତାକୁ ଧର୍ମର ସେବକମାନେ ଗଳିତ ଲୋହା ପିଇଅନ୍ତି।
ଯୋ ଗୁରୂନଵମନ୍ଯେତ ସ୍ଵଵିଦ୍ଯାଚାରଦର୍ପିତଃ । ସ ମୃତଃ ପାତ୍ଯତେ କ୍ଷାରନରକେଽଧୋମୁଖଃ ପୁମାନ୍
ଯିଏ ନିଜ ଶିକ୍ଷା ଓ ଆଚରଣର ଗର୍ବରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆଦର କରେନାହିଁ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୁଣ୍ଡ ନିମ୍ନକରି କ୍ଷାର ନରକରେ ପଡ଼ିଯାଏ।
ଵିଶ୍ଵାସଘାତଂ କୁର୍ଵଂତି ଯେ ନରା ଧର୍ମନିଷ୍କୃତାଃ । ଶୂଲପ୍ରୋତେ ଚ ନରକେ ପାତ୍ଯଂତେ ବହୁଯାତନେ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି ଓ ଧର୍ମହୀନ, ସେମାନେ ଶୂଳ ଛିଦ୍ର ନରକରେ ଅନେକ କଷ୍ଟ ଭୋଗନ୍ତି।
ପିଶୁନୋ ଯୋ ନରାନ୍ସର୍ଵାନୁଦ୍ଵେଜଯତି ଵାକ୍ଯତଃ । ଦଂଦଶୂକେ ଚ ପତିତୋ ଦଂଦଶୂକୈଃ ସ ଦଶ୍ଯତେ
ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନୋକୁ ନିନ୍ଦା କଥା କହି ଅଶାନ୍ତ କରେ, ସେ ସାପ ଦଣ୍ଡ ନରକରେ ପଡ଼ି ସାପ ଦ୍ୱାରା କଟାଯାଏ।
ଏଵଂ ରାଜନ୍ନନେକେ ଵୈ ନରକାଃ ପାପକାରିଣାମ୍ । ପାପଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଯାଂତ୍ଯେତେ ପୀଡାଂ ଯାଂତି ସୁଦାରୁଣାମ୍
ହେ ରାଜା, ଏପରି ଅନେକ ନରକ ଅଛି ପାପ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ପାପ କରି ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଯାଇ ଭୟଙ୍କର କଷ୍ଟ ଭୋଗନ୍ତି।
ଯୈର୍ନ ଶ୍ରୁତା ରାମକଥା ନ ପରୋପକୃତିଃ କୃତା । ତେଷାଂ ସର୍ଵାଣି ଦୁଃଖାନି ଭଵଂତି ନରକାଂତରେ
ଯେଉଁମାନେ ରାମଙ୍କ କଥା ଶୁଣିନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଉପକାର କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନରକରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଅତ୍ର ଯସ୍ଯ ସୁଖଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ଭୂଯାତ୍ତସ୍ଯ ଇତୀର୍ଯତେ । ଯେ ଦୁଃଖିନୋ ରୋଗଯୁତା ନରକାଦାଗତାଶ୍ଚ ତେ
ଏଠାରେ କୁହାଯାଏ: ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସୁଖ ମିଳେ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଥାନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ନରକରୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଶେଷ ଉଵାଚ। ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀପାଲଃ କଂପମାନଃ କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେ । ପପ୍ରଚ୍ଛ ଭୂଯସ୍ତଂ ଵିପ୍ରଂ ସର୍ଵସଂଶଯନୁତ୍ତଯେ
ଶେଷ କହିଲେ: ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ବାରମ୍ବାର କମ୍ପି ଉଠିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପୁନିପୁନି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ତତ୍ତତ୍ପାପସ୍ଯ ଚିହ୍ନାନି କଥଯସ୍ଵ ମହାମୁନେ । କେନ ପାପେନ କିଂ ଚିହ୍ନଂ ଭୂଲୋକେ ଉପଜାଯତେ
ହେ ମହାମୁନି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାପର ଚିହ୍ନ କହନ୍ତୁ; କେଉଁ ପାପରେ କେଉଁ ଚିହ୍ନ ଭୂଲୋକରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହା କୁହନ୍ତୁ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମୁନିଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଭୂପତିମ୍ । ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଚିହ୍ନାନି ପାପକାରିଣାମ୍
ସେ କଥା ଶୁଣି ମୁନି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: ଶୁଣନ୍ତୁ ରାଜନ୍, ମୁଁ ପାପ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ଚିହ୍ନ କହିବି।
ଶୌନକ ଉଵାଚ। ସୁରାପଃ ଶ୍ଯାମଦଂତଶ୍ଚ ନରକାଂତେ ପ୍ରଜାଯତେ । ଅଭକ୍ଷ୍ଯଭକ୍ଷକାରୀ ଚ ଜାଯତେ ଗୁଲ୍ମକୋଦରଃ
ଶୌନକ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ କଳା ହୋଇଯାଇଛି, ସେମାନେ ନରକର ସେଷରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ଗାଠି ବା ଡୋମ୍ବ ରୋଗ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଉଦକ୍ଯାଵୀକ୍ଷିତଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଜାଯତେ କୃମିଲୋଦରଃ । ଶ୍ଵମାର୍ଜାରାଦିସଂସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଦୁର୍ଗଂଧିମାନ୍ଭଵେତ୍
ଯଦି କେହି ରଜସ୍ୱଳା ଜଣେ ଜନୀ ଦେଖିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ଗୁଡ଼ିକୁ ଉଡ଼ି ଥିବା ଡୋମ୍ବ ରୋଗ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। କୁକୁର, ବିଲେଇ ଆଦି ଛୁଇଁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୋଇଯାଏ।
ଅନିଵେଦ୍ଯ ସୁରାଦିଭ୍ଯୋ ଭୁଂଜାନୋ ଜାଯତେ ନରଃ । ଉଦରେ ରୋଗଵାନ୍ଦୁଃଖୀ ମହାରୋଗପ୍ରପୀଡିତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନ ଦେଇ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ପେଟର ରୋଗ, ବଡ଼ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ପରାନ୍ନଵିଘ୍ନକରଣାଦଜୀର୍ଣମଭିଜାଯତେ । ମଂଦୋଦରାଗ୍ନିର୍ଭଵତି ସତି ଦ୍ରଵ୍ଯେ କଦନ୍ନଦଃ
ଅନ୍ୟର ଭୋଜନରେ ବାଧା ଦେଇଥିଲେ ଅଜୀର୍ଣ୍ଣ ରୋଗ ହୁଏ। ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦହନ ଶକ୍ତି କମ୍ ଥାଏ, ଅଳ୍ପ ଖାଇପାରେ।
ଵିଷଦଶ୍ଛର୍ଦିରୋଗୀ ସ୍ଯାନ୍ମାର୍ଗହା ପାଦରୋଗଵାନ୍ । ପିଶୁନୋ ନରକସ୍ଯାଂତେ ଜାଯତେ ଶ୍ଵାସକାସଵାନ୍
ବିଷ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ଉଲ୍ଟି ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ରାସ୍ତା ଚୋର କଲେ ପାଦର ରୋଗ ହୁଏ। ଅପବାଦ କରିଥିଲେ ନରକର ସେଷରେ ଶ୍ୱାସ ଓ କାଶର ରୋଗ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଧୂର୍ତୋଽପସ୍ମାରରୋଗୀ ସ୍ଯାଚ୍ଛୂଲୀ ଚ ପରତାପନଃ । ଦାଵାଗ୍ନିଦାଯକଶ୍ଚୈଵ ରକ୍ତାତୀସାରଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଠକେଇ କରିଥିବା ଲୋକ ମୃଗୀ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ଅନ୍ୟକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲେ ପେଟର ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ। ଜଙ୍ଗଲରେ ଆଗ ଲଗାଇଥିଲେ ରକ୍ତ ଝରିବା ଦିସେଣ୍ଟ୍ରୀ ହୁଏ।
ସୁରାଲଯେ ଜଲେ ଵାପି ଶକୃତ୍କ୍ଷେପଂ କରୋତି ଯଃ । ଗୁଦରୋଗୋ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ପାପରୂପଃ ସୁଦାରୁଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ଜଳରେ ପାଖା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଗୁଦ ରୋଗ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଗର୍ଭପାତନଜା ରୋଗାଃ କ୍ଷଯମେହଜଲୋଦରାଃ । ପ୍ରତିମା ଭଂଗକାରୀ ଚ ଅପ୍ରତିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଜାଯତେ
ଗର୍ଭପାତ କରାଇଥିଲେ କ୍ଷୟ, ପ୍ରମେହ ଓ ଜଳୋଦର ରୋଗ ହୁଏ। ପ୍ରତିମା ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ ଅସ୍ଥିର ଜୀବନ ମିଳେ।