ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵାକ୍ଯମୀଶସ୍ଯ ଜଗାମ ଦ୍ରୋଣପର୍ଵତମ୍ । ଦ୍ଵୀପାନ୍ସର୍ଵାନତିକ୍ରମ୍ଯ ଜଗାମ କ୍ଷୀରସାଗରମ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣି, ହନୁମାନ୍ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ଅଟିକି ଡ୍ରୋଣ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ ଏବଂ କ୍ଷୀରସାଗର ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅତ୍ର ତୁ ସ୍ଵଗଣୈଶ୍ଚାଯଂ ରକ୍ଷତି ସ୍ମ ଶିଵୋ ମହାନ୍ । ଶ୍ମଶାନଂ ତଦ୍ଗଣୈଃ ସ୍ଵୀଯୈର୍ମହାବଲପରାକ୍ରମୈଃ
ସେଠାରେ ମହାଦେବ ନିଜ ଦଳ ସହିତ ଶ୍ମଶାନକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ହନୂମାନ୍ଦ୍ରୋଣମାସାଦ୍ଯ ଦ୍ରୋଣଂନାମ ମହାଗିରିମ୍ । ଲାଂଗୂଲେ ତଂ ନିଧାଯାଶୁ ପ୍ରତସ୍ଥେ ରଣମଂଡଲମ୍
ହନୁମାନ୍ ଡ୍ରୋଣ ନାମକ ମହାପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି, ତାହାକୁ ତାଙ୍କ ଲାଙ୍ଗୁଳରେ ରଖି ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତଂ ନେତୁମୁଦ୍ଯତେ ଵିପ୍ର ଚକଂପେ ସ ଚ ପର୍ଵତଃ । କଂପମାନଂ ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ପାଲା ଦେଵତାଗଣାଃ
ହେ ମୁନି, ହନୁମାନ୍ ଡ୍ରୋଣ ପର୍ବତକୁ ଉଠାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ସମୟରେ, ସେ ପର୍ବତ କମ୍ପିତ ହେଲା; ଏହା ଦେଖି, ପର୍ବତର ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେ
ହାହେତି କୃତ୍ଵା ପ୍ରୋଚୁସ୍ତେ କିମିଦଂ ଭଵିତା ଗିରୌ । କୋ ହ୍ଯେନଂ ନଯତେ ଵୀରୋ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ
ହା ହା ବୋଲି କହିଲେ, "ଏହି ପର୍ବତରେ କଣ ଘଟୁଛି? କିଏ ଏହି ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଏହାକୁ ନେଉଛନ୍ତି?"
ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସଂହତା ଦଦୃଶୁଃ କପିମ୍ । ମୁଂଚୈନମିତି ତଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ଜଘ୍ନୁଃ ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରକୋଟିଭିଃ
ଏଭଳି କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହୋଇ କପିକୁ ଦେଖିଲେ; 'ଏହାକୁ ଛାଡ଼' ବୋଲି କହି, ସେମାନେ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନିଘ୍ନତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହନୂମାନ୍କୁପିତୋ ଭୃଶମ୍ । ଜଘାନ ତାନ୍କ୍ଷଣାଦ୍ଵୀରଃ ଶକ୍ରଃ ସର୍ଵାସୁରାନ୍ଯଥା
ସମସ୍ତେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖି, ହନୁମାନ୍ ବହୁତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ; ତିନି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ବୀର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ଦାନବମାନେକୁ ଦଳନ କରିଥିଲେ।
କେଚିତ୍ପଦାହତାସ୍ତତ୍ର କେଚିତ୍କରଵିମର୍ଦିତାଃ । ଲାଂଗୂଲେନ ହତାଃ କେଚିତ୍କେଚିଚ୍ଛୃଂଗେଣ ଚାହତାଃ
କିଛି ତାଙ୍କ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ, କିଛି ହାତରେ ଚିଞ୍ଚିଡ଼ି ହେଲେ; କିଛି ତାଙ୍କ ଲାଙ୍ଗୁଳରେ ଆଘାତ ପାଇଲେ, ଆଉ କିଛି ଶିଖରରେ ଆଘାତିତ ହେଲେ।
ସର୍ଵେ ତେ ନାଶମାପନ୍ନାଃ କ୍ଷଣାତ୍କୀଶେନ ତାଡିତାଃ । କେଚିନ୍ନିପତିତା ଭୂମୌ ରୁଧିରେଣ ପରିପ୍ଲୁତାଃ
ସମସ୍ତେ କିଶୋରଙ୍କ ପ୍ରହାରରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ; କିଛି ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲେ।
କେଚିତ୍କୀଶଭଯାତ୍ତ୍ରସ୍ତା ଜଗ୍ମୁଃ ଶକ୍ରଂ ସୁରାଧିପମ୍ । କ୍ଷତେନ ଚ ପରିପ୍ଲୁଷ୍ଟା ରୁଧିରକ୍ଷତଦେହିନଃ
କିଛି ମାନେ କିଶୋରଙ୍କ ଭୟରେ ଭୀତ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ପଳାଇଗଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଆଘାତ ଓ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିଲା।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଯସଂଵିଗ୍ନାନ୍ରୁଧିରେଣ ପରିପ୍ଲୁତାନ୍ । ସୁରାଞ୍ଜଗାଦ ଵିମନାଃ ଶକ୍ରଃ ସର୍ଵସୁରୋତ୍ତମଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟରେ ଅତି ଆତଙ୍କିତ ଏବଂ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହୃଦୟରେ କଥା କହିଲେ।
କଥଂ ଯୂଯଂ ଭଯତ୍ରସ୍ତାଃ କଥଂ ରୁଧିରଵିପ୍ଲୁତାଃ । କେନ ଦୈତ୍ଯେନ ନିହତା ରାକ୍ଷସେନାଧମେନ ଵା
ତୁମେମାନେ କିପରି ଏଭଳି ଭୟଭୀତ ଏବଂ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲା? କେଉଁ ଦାନବ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା?
ସର୍ଵଂ ଶଂସତ ମେ ତଥ୍ଯଂ ଯଥା ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵ୍ରଜାମି ତମ୍ । ନିହତ୍ଯ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଚାଯାମି ଯୁଷ୍ମଦ୍ଘାତକମୁନ୍ମଦମ୍
ସତ୍ୟ କଥା ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ କହ, ଯାହା ଜାଣି ପରେ ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି, ତାକୁ ହରାଇ ଓ ବାନ୍ଧି ଆଣିବି, ଯିଏ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଛି।
ଇତି ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ତୁରାସାହଂ ସୁରୋତ୍ତମାଃ । ଜଗଦୁର୍ଦୀନଯା ଵାଚା ସୁରାସୁରନମସ୍କୃତମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭୟଭୀତ ହେଉଥିବା ସେଇ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଦୁଃଖିତ କଣ୍ଠରେ, ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କଥା କହିଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ। ଇହାଗତ୍ଯ ନ ଜାନୀମଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଵାନରରୂପଧୃକ୍ । ନେତୁଂ ଦ୍ରୋଣଂ ସମୁଦ୍ଯୁକ୍ତୋ ଲାଂଗୂଲେ ଵେଷ୍ଟ୍ଯ ତଂ ଗିରିମ୍
ଦେବମାନେ କହିଲେ: ଏଠାକୁ ଆସି, ଆମେ ଜାଣିପାରିଲୁ ନାହିଁ କିଏ, କିଏକି ମକଡ଼ି ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଡ୍ରୋଣ ପାହାଡ଼କୁ ତାଙ୍କର ପୁଛରେ ବାନ୍ଧି ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା।
ଗଂତୁଂ କୃତମତିସ୍ତାଵଦ୍ଵଯଂ ସର୍ଵେ ସୁସଂହତାଃ । ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରୁଃ ସୁସଂନଦ୍ଧାଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରଵର୍ଷିଣଃ
ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲୁ, ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଯୁଦ୍ଧ କଲୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲୁ।
ତେନ ସର୍ଵେ ଵଯଂ ଯୁଦ୍ଧେ ନିର୍ଜିତା ବଲଶାଲିନା । ଅନେକେ ନିହତାସ୍ତତ୍ର ଭୂମୌ ପେତୁଃ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକଡ଼ି ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ପରାଜିତ ହେଲୁ, ଅନେକ ଦେବମାନେ ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଵଯଂ ତୁ ବହୁଭିଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ଜୀଵିତା ଇହ ଚାଗତାଃ । ଶୋଣିତେନ ସୁସିକ୍ତାଂଗାଃ କ୍ଷତପୀଡାସମନ୍ଵିତାଃ
କିନ୍ତୁ ଆମେ କିଛି ଭଲ କର୍ମର ଫଳରେ ବଞ୍ଚି ଏଠାକୁ ଆସିଛୁ, ଆମ ଦେହ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇଛି ଓ ଘାଉର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ।
ଏତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ସୁରାଣାଂ ସ ପୁରଂଦରଃ । ଆଦିଦେଶ ସୁରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ମହାବଲସମନ୍ଵିତାନ୍
ଦେବମାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୁରନ୍ଦର ଏହି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ଯାତ ମହାଦ୍ରୋଣଗିରିଂ କପିଂ ବଦ୍ଧୁଂ ମହାବଲମ୍ । ବଦ୍ଧ୍ଵା ନଯତ ଯୂଯଂ ଵୈ ସୁରାଣାଂ ରଣପାତକମ୍
ତମେମାନେ ଡ୍ରୋଣ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକଡ଼ିକୁ ବାନ୍ଧ, ବାନ୍ଧି ନେଇ ଆସ, ଯିଏ ଦେବମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜୟର କାରଣ ହେଲା।
ଇତ୍ଯାଜ୍ଞପ୍ତା ଯଯୁସ୍ତେ ଵୈ ଦ୍ରୋଣଂ ପର୍ଵତସତ୍ତମମ୍ । ଯତ୍ରାସ୍ତେ ବଲଵାନ୍ଵୀରୋ ହନୂମାନ୍କପିସତ୍ତମଃ
ଏଭଳି ଆଦେଶ ପାଇ, ସେମାନେ ଡ୍ରୋଣ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଏବଂ ବନରାଜ ହନୁମାନ ବସିଥିଲେ।
ଗତ୍ଵା ତେ ପ୍ରାହରନ୍ସର୍ଵେ ହନୂମଂତଂ ମହାବଲମ୍ । ହନୂମତା ତେ ନିହତା ମୁଷ୍ଟିଭିଃ କରତାଡନୈଃ
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; କିନ୍ତୁ ହନୁମାନ ତାଙ୍କୁ ମୁଷ୍ଟି ଓ ହାତର ଘାଁରେ ପଡ଼ି ମାଟିକୁ ଫେଲାଇଲେ।
ପତିତାସ୍ତେ କ୍ଷଣାତ୍ତତ୍ର ରୁଧିରକ୍ଷତଵିଗ୍ରହାଃ । ଅନ୍ଯେ ପଲାଯନପରା ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ତ୍ରିଦିଵେଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ମାଟିକୁ ପଡ଼ିଗଲେ, ଦେହ ଘାଉ ଓ ରକ୍ତରେ ଭରିଗଲା; ଅନ୍ୟମାନେ ପଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ସ୍ୱର୍ଗର ନାଥଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କୁପିତଃ ଶକ୍ରଃ ସର୍ଵାନମରସତ୍ତମାନ୍ । ଆଦିଦେଶ ମହାଵୀରଂ ଵାନରେଂଦ୍ରଂ ସୁରୋତ୍ତମଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଇ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଓ ବନରାଜ ମହାବୀରଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ତଦାଜ୍ଞପ୍ତା ଯଯୁସ୍ତେ ଵୈ ଯତ୍ର କୀଶେଶ୍ଵରୋ ବଲୀ । ତାନ୍ସର୍ଵାନାଗତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗାଦ କପିସତ୍ତମଃ
ଏଭଳି ଆଦେଶ ପାଇ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରାଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ବନରାଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କହିଲେ।
ମାଯାଂ ତୁ ଵୀରାଃ ସମରେ ସଂହର୍ତାରଂ ହି ମାଂ ବଲାତ୍ । ନେଷ୍ଯାମି ଯୁଷ୍ମାନଧୁନା ସଂଯମିନ୍ଯାଃ ପୁରୋଂଽତିକେ
ହେ ବୀରମାନେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଶକ୍ତିବାନ ଭାବେ ମାୟାକୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରିଦେବି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ସଂୟମୀମାନଙ୍କର ସଭାରେ ନେଇଯିବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ଅପି ତେ ସର୍ଵେ ସନ୍ନଦ୍ଧାଃ ପ୍ରାହରନ୍କପିମ୍ । ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରୈର୍ବହୁଧା ମୁକ୍ତୈର୍ମହାବଲସମନ୍ଵିତାଃ
ଏଭଳି କହିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନରାଜଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
କେଚିଚ୍ଛୂଲୈଃ ପରଶୁଭିଃ କେଚିତ୍ଖଡ୍ଗୈଶ୍ଚ ପଟ୍ଟିଶୈଃ । ମୁସଲୈଃ ଶକ୍ତିଭିଃ କେଚିତ୍କ୍ରୋଧେନ କଲୁଷୀକୃତାଃ
କିଛି ଲୋକ ଶୂଳ ଓ କୁଠାର ନେଇ, କିଛି ତଳୱାର ଓ ଦୀର୍ଘ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଅନ୍ୟେମାନେ ମୁଷଳ ଓ ଶକ୍ତି ଧରି, କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧା ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ସ ଆହତୋଽମରଵରୈର୍ଵିଵିଧୈରାଯୁଧୈର୍ବଲୀ । ଶିଲାଭିସ୍ତାଞ୍ଜଘାନାଶୁ ସର୍ଵାନମରସତ୍ତମାନ୍
ଅମରମାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତୁରନ୍ତ ଏହି ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପାଥର ଫିଙ୍ଗି ଭୂଇଁ ପକାଇଦେଲେ।
କେଚିତ୍ପଲାଯ୍ଯ ଆହୁସ୍ତେ ଗତାଃ ଶକ୍ରସମୀପକମ୍ । ତଦୁକ୍ତଂ ଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ ଭଯଂ ପ୍ରାପ ସୁରାଧିପଃ
କିଛି ଦେବତା ଭୟରେ ପଳାଇ ଶକ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।