ଲୋକାନ୍ନିରଯସଂମଗ୍ନାଞ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଯୋଗେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ
ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନରକରେ ବିଲୀନ ହୋଇଥିଲେ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ—
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦଯାଵାର୍ଧିଃ ପରମେଶୋ ମନୋହରଃ
ଏପରି ଅବସ୍ଥା ବୁଝି, ଦୟାର ସାଗର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ମନୋହର ପ୍ରଭୁ—
ପୁରା ତ୍ରେତାଯୁଗେ ପ୍ରାପ୍ତେ ପୂର୍ଣାଂଶୋ ରଘୁନନ୍ଦନଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆସିଲାବେଳେ, ରଘୁବଂଶର ଗର୍ବ ରାମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶରେ ଅବତାର ନେଲେ।
ସ ରାମୋ ଲକ୍ଷ୍ମଣସଖଃ କାକପକ୍ଷଧରୋ ଯୁଵା
ସେ ଯୁବକ ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଅଛନ୍ତି, କାକର ପାଖ ଭଳି କେଶ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—
ଯଜ୍ଞସଂରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ରାଜ୍ଞା ଦତ୍ତୌ କୁମାରକୌ
ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ରାଜା ଦୁଇ ରାଜକୁମାରଙ୍କୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ।
ପଥି ପ୍ରଵ୍ରଜତୋସ୍ତତ୍ର ତାଟକା ନାମ ରାକ୍ଷସୀ
ପଥରେ ଯିବା ସମୟରେ, ସେଠାରେ ତାଟକା ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ଥିଲେ।
ଋଷେରନୁଜ୍ଞଯା ରାମସ୍ତାଟକାଂ ଯମଯାତନାମ୍
ଋଷିଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ରାମ ତାଟକାଙ୍କୁ ଯମର ନିବାସକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଯସ୍ଯ ପାଦତଲସ୍ପର୍ଶାଚ୍ଛିଲା ଵାସଵଯୋଗଜା
ଯାହାଙ୍କ ପାଦତଳ ସ୍ପର୍ଶରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୋଗଶକ୍ତିରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଶିଳା—
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ଯଜ୍ଞେ ତୁ ସୁପ୍ରଵୃତ୍ତେ ରଘୂତ୍ତମଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଭଲଭାବେ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ଧନୁର୍ଭଗ୍ନଂ ଜନକସ୍ଯ ଗୃହେ ସ୍ଥିତମ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ, ଯାହା ଜନକଙ୍କ ଘରେ ରହିଥିଲା, ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ଉପଯେମେ ଵିଵାହେନ ରମ୍ଯାଂ ସୀତାମଯୋନିଜାମ୍
ସୀତାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଜନନୀର ଗର୍ଭ ବିନା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ରାମ ନିଜେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତତୋ ଦ୍ଵାଦଶ ଵର୍ଷାଣି ରେମେ ରାମସ୍ତଯା ସହ
ତାପରେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ରାମ ତାଙ୍କ ସହିତ ସୁଖରେ ଅତିବାହିତ କଲେ ।
ରାଜାନମଥ କୈକେଯୀ ଵରଦ୍ଵଯମଯାଚତ
ତାପରେ କୈକେୟୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ବର ମାଗିଲେ ।
ଜଟାଧରଃ ପ୍ରଵ୍ରଜତୁଵର୍ଷାଣୀହ ଚତୁର୍ଦଶ
ରାମଙ୍କୁ ଚୁଲି ଜଟା କରି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅରଣ୍ୟରେ ରହିବାକୁ ପଠାଯିବ ।
ଜାନକୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣସଖଂ ରାମଂ ପ୍ରାଵ୍ରାଜଯନ୍ନୃପଃ
ରାଜା ଜାନକୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ରାମଙ୍କୁ ବନବାସକୁ ପଠାଇଦେଲେ ।
ପଂଚମେ ଚିତ୍ରକୂଟେ ତୁ ରାମସ୍ଥାନମକଲ୍ପଯତ୍
ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ଚିତ୍ରକୂଟରେ ରାମ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାନ ବନେଇଲେ ।
ରାମୋ ଵିରୂପଯାମାସ ଶୂର୍ପଣଖାଂ ନିଶାଚରୀମ୍
ରାମ ଶୂର୍ପଣଖା ନାମକ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଦାନବୀଙ୍କୁ ବିକୃତ କରିଦେଲେ ।
ଆଗତୋ ରାକ୍ଷସସ୍ତାଂ ତୁ ହର୍ତୁଂ ପାପଵିପାକତଃ
ଏଠାରେ ଏକ ରାକ୍ଷସୀ, ଦୁଷ୍କର୍ମର ଫଳରେ, ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଆସିଲା ।
ରାଘଵାଭ୍ଯାଂ ଵିନା ସୀତାଂ ଜହାର ଦଶକଂଧରଃ
ରାଘବମାନେ ନଥିବାବେଳେ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କଲେ ।
ରାମରାମେତି ମାଂ ରକ୍ଷ ରକ୍ଷ ମାଂ ରକ୍ଷସା ହୃତାମ୍
‘ରାମ, ରାମ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର, ମୁଁ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଛି!’
ତଥା କାମଵଶଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ରାଵଣୋ ଜନକାତ୍ମଜାମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ରାବଣ କାମବଶରେ ଜନକନନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ ।
ଯୁଯୁଧେ ରାକ୍ଷସେଂଦ୍ରେଣ ସ ରାଵଣହତୋଽପତତ୍
ସେ ରାକ୍ଷସମହାରାଜ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ ରାବଣ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ ।
ସଂପାତିର୍ଦଶମେ ମାସ ଆଚଖ୍ଯୌ ଵାନରେଷୁ ତାମ୍
ଦଶମ ମାସରେ ସମ୍ପାତି ବାନରମାନେଠାରେ ସୀତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ ।
ହନୂମାନ୍ନିଶି ତସ୍ଯାଂ ତୁ ଲଂକାଯାଂ ପର୍ଯକାଲଯତ୍
ହନୁମାନ ରାତିରେ ଲଙ୍କାରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶିଂଶପାଵୃକ୍ଷେ ହନୂମାନ୍ପର୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ହନୁମାନ ଶିଂଶପା ଗଛରେ ବସିଥିଲେ ।
ଅକ୍ଷାଦିଭିସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ତତୋ ଯୁଦ୍ଧମଵର୍ତତ
ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ଅକ୍ଷ୍ୟାଦି ଦେଉଁଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ।
ଵହ୍ନିନା ପୁଚ୍ଛଯୁକ୍ତେନ ଲଂକାଯା ଦହନଂ କୃତମ୍
ହନୁମାନଙ୍କ ପୁଛରେ ଅଗ୍ନି ଲାଗି ଲଙ୍କାକୁ ପୁଡ଼ିଦେଲେ ।
ମାର୍ଗାସିତପ୍ରତିପଦଃ ପଂଚଭିଃ ପଥିଵାସରୈଃ
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପାଞ୍ଚ ଦିନରେ ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରାଗଲା ।
ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ପ୍ରତ୍ଯଭିଜ୍ଞାନଦାନଂ ସର୍ଵନିଵେଦନମ୍
ସପ୍ତମ ଦିନରେ ପରିଚୟ ଚିହ୍ନ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ କିଛି ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା।
ମଧ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ସହସ୍ରାଂଶୌ ପ୍ରସ୍ଥାନଂ ରାଘଵସ୍ଯ ଚ
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ହେବା ସହିତ ହଜାର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଲା ଏବଂ ରାଘବ ଯାତ୍ରା କଲେ।