ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛ ମହାରାଜ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନନେକଶଃ । ଵିମାନଵରମାରୁହ୍ଯ ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ପୁଣ୍ଯମୁପାର୍ଜିତମ୍
ତେଣୁ, ହେ ମହାରାଜା, ତୁମେ ଯାଅ, ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ତୁମେ ଉପାର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଉପଭୋଗ କର।
ଇତି ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯଧ ର୍ମରାଜସ୍ଯ ତତ୍ପତେଃ । ଉଵାଚ ଧର୍ମରାଜାନଂ କରୁଣାପୂରପୂରିତଃ
ଧର୍ମର ଉପରି ଶ୍ରବଣ କରି, ରାଜା ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଜନକ ଉଵାଚ। ଅହଂ ଗଚ୍ଛାମି ନୋ ନାଥ ଜୀଵାନାମନୁକମ୍ପଯା । ମଦଂଗଵାଯୁନା ହ୍ଯେତେ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସ୍ମ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ଜନକ କହିଲେ: ମୁଁ ଯିବିନି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଜୀବମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୟା ଦେଖି; ମୋ ଶରୀରର ପବନରେ ଏମାନେ ସୁଖ ପାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଶାନ୍ତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଏତାନ୍ମୁଂଚସି ଚେଦ୍ରାଜନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵୈ ନିରଯସ୍ଥିତାନ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛାମି ସୁଖିତଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପୁଣ୍ଯଜନାଶ୍ରିତମ୍
ହେ ରାଜା, ଯଦି ତୁମେ ନରକରେ ଅଛିଥିବା ଏମାନେ ସବୁକୁ ମୁକ୍ତ କର, ତେବେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ପୁଣ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବି।
ଜାବାଲିରୁଵାଚ। ଇତି ଵାକ୍ଯମଥାଶ୍ରୁତ୍ଯ ଜନକଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ସଃ । ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ନିର୍ଦିଶଞ୍ଜୀଵାନ୍ନିରଯସ୍ଥାନନେକଶଃ
ଜାବାଲି କହିଲେ: ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଜନକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ନରକରେ ଅଛିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବକୁ ଦେଖାଇ।
ଧର୍ମ ଉଵାଚ। ଅଯଂ ମିତ୍ର କଲତ୍ରଂ ଵୈ ଵିଶ୍ଵସ୍ତମନୁଜଗ୍ମିଵାନ୍ । ତସ୍ମାଦେନଂ ଲୋହଶଂକୌ ଵର୍ଷାଯୁତମପୀପଚମ୍
ଧର୍ମ କହିଲେ: ଏହି ଜଣେ ମିତ୍ର ଓ ଜୀବନ ସାଥୀଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସରେ ଅନୁସରିଥିଲେ; ତେଣୁ ଏହାକୁ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଲୋହା ହାଣ୍ଡିରେ ଜଳାଇବା ଯୋଗ୍ୟ।
ପଶ୍ଚାଦେନଂ ସୂକରାଣାଂ ଯୋନୌ ନିକ୍ଷିପ୍ଯ ଦୋଷିଣମ୍ । ମାନୁଷେଷ୍ଵଵତାର୍ଯୋଽଯଂ ଷଂଢଚିହ୍ନେନ ଚିହ୍ନିତଃ
ପରେ, ଏହି ପାପୀକୁ ଶୁଅର ଗର୍ଭରେ ଦେଇବା; ତାପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଏହାକୁ ନପୁଂସକ ଚିହ୍ନ ଦେଇ ଚିହ୍ନିତ କରିବା।
ଅନେନ ପରଦାରାଶ୍ଚ ବଲାଦାଲିଗିତା ମୁହୁଃ । ତସ୍ମାଦଯଂ ପଚ୍ଯତେଽତ୍ର ରୌରଵେ ଶତହାଯନମ୍
ଏହି ଜଣେ ପର ଜନାନୀମାନେକୁ ବଳେ ବାରମ୍ବାର ଅପହରଣ କରିଥିଲେ; ତେଣୁ ଏହା ରୌରବ ନରକରେ ଶତ ବର୍ଷ ଜଳାଯାଉଛି।
ଅଯଂ ତୁ ପରକୀଯଂ ସ୍ଵଂ ମୁଷିତ୍ଵା ବୁଭୁଜେ କୁଧୀଃ । ତସ୍ମାଦସ୍ଯ କରୌ ଛିତ୍ତ୍ଵା ପଚେଯଂ ପୂଯଶୋଣିତେ
ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଜଣେ ପର ଦ୍ରବ୍ୟ ଚୋରି କରି ସ୍ୱ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭାବେ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ; ତେଣୁ ଏହାର ହାତ କାଟି, ପୁୟ ଓ ରକ୍ତରେ ଜଳାଯାଉ।
ଅଯଂ ସାଯଂତନେ ପ୍ରାପ୍ତମତିଥିଂ କ୍ଷୁଧଯାର୍ଦିତମ୍ । ଵାଣ୍ଯାପି ନାକରୋତ୍ତସ୍ଯ ପୂଜନଂ ସ୍ଵାଗତଂ ନ ଚ
ଏହି ଜଣେ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଆସିଥିବା ଅତିଥି, ଯିଏ ଭୋକରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଦେଲେନି, ଆତିଥ୍ୟ ଓ ସ୍ୱାଗତ କରିଲେନି।
ତସ୍ମାଦଯଂ ପାତନୀଯସ୍ତାମିସ୍ରେଂଧନପୂରିତେ । ଭ୍ରମରୈଃ ପୀଡିତୋ ଯାତୁ ଯାତନାଂ ଶତହାଯନମ୍
ତେଣୁ ଏହାକୁ ତାମିସ୍ର ନରକରେ, ଜଳାଯାଉଥିବା ଜଳାଣା ଭରା, ମଧୁମକ୍ଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ କରି, ଶତ ବର୍ଷ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଯାଉ।
ଅଯଂ ତାଵତ୍ପରସ୍ଯୋଚ୍ଚୈର୍ନିଂଦାଂ କୁର୍ଵନ୍ନଲଜ୍ଜିତଃ । ଅଯମପ୍ଯଶୃଣୋତ୍କର୍ଣୌ ପ୍ରେରଯନ୍ବହୁଶସ୍ତୁ ତାମ୍
ଏହି ଜଣେ ଲଜ୍ଜା ନ ରଖି, ପରଙ୍କ ଉପରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ; ଏହି ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିନ୍ଦାକୁ ପୁନିପୁନି ଶୁଣିବାକୁ ଚାହିଁ, କାନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦିମାଵଂଧକୂପେ ପତିତୌ ଦୁଃଖଦୁଃଖିତୌ । ଅଯଂ ମିତ୍ରଧ୍ରୁଗୁଦ୍ଵିଗ୍ନଃ ପଚ୍ଯତେ ରୌରଵେ ଭୃଶମ୍
ତେଣୁ ଏହି ଦୁଇ ଜଣେ ଅନ୍ଧାର ଗହ୍ୱରରେ ପଡ଼ି, ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉ; ଏହି ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ରୌରବ ନରକରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଜଳାଯାଉଛି।
ତସ୍ମାଦେତାନ୍ପାପଭୋଗାନ୍କାରଯିତ୍ଵା ଵିମୋଚଯେ । ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ନରଶାର୍ଦୂଲ ପୁଣ୍ଯରାଶିଵିଧାଯକଃ
ତେଣୁ ଏମାନେ ପାପର ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ପରେ, ମୁଁ ଏମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିବି; ତୁମେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସମ, ପୁଣ୍ୟର ଏକ ଅଟୁଟ ଗୁଛ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଯାଅ।
ଜାବାଲିରୁଵାଚ। ଏଵଂ ସ ନିର୍ଦିଶଞ୍ଜୀଵାଂସ୍ତୂଷ୍ଣୀମାସାଘକାରିଣଃ । ପ୍ରୋଵାଚ ରାମଭକ୍ତୋଽସୌ କରୁଣାପୂରିତେକ୍ଷଣଃ
ଜାବାଲି କହିଲେ: ଏଭଳି, ପାପୀ ଜୀବମାନେକୁ ଦେଖାଇ, ସେ ଚୁପଚାପ ବସିଲେ; ପରେ, ରାମଭକ୍ତ ଜଣେ, ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ ଦେଇ, କଥା କହିଲେ।
ଜନକ ଉଵାଚ। କଥଂ ନିରଯନିର୍ମୁକ୍ତିର୍ଜୀଵାନାଂ ଦୁଃଖିନାଂ ଭଵେତ୍ । ତଦାଶୁ କଥଯ ତ୍ଵଂ ଵୈ ଯତ୍କୃତ୍ଵା ସୁଖମାପ୍ନୁଯୁଃ
ଜନକ କହିଲେ: କିପରି ଏହି ଦୁଃଖିତ ଜୀବମାନେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ? ତୁମେ ଶୀଘ୍ର କହ, କଣ କରିଲେ ସେମାନେ ସୁଖ ପାଇପାରିବେ।
ଧର୍ମ ଉଵାଚ। ନୈଭିରାରାଧିତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନୈଭିସ୍ତସ୍ଯ କଥାଃ ଶ୍ରୁତାଃ । କଥଂ ନିରଯନିର୍ମୁକ୍ତିର୍ଭଵେଦ୍ଵୈ ପାପକାରିଣାମ୍
ଧର୍ମ କହିଲେ: ସେମାନେ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କେବେ ଖୁସି କରିନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କର କଥା ମଧ୍ୟ କେବେ ଶୁଣିନାହାନ୍ତି; ତେବେ, ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କିପରି ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ?
ଯଦି ତ୍ଵଂ ମୋଚଯସ୍ଯେତାନ୍ମହାପାପକରାନପି । ତର୍ହ୍ଯର୍ପଯ ମହାରାଜ ପୁଣ୍ଯଂ ତତ୍କଥଯାମି ଯତ୍
ଯଦି ଆପଣ ଏହି ମହାପାପୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ମହାରାଜ, ତେବେ ଆପଣ ଯେ ପୁଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ଅଂଶ ଦିଅନ୍ତୁ; ମୁଁ କହିବି କେଉଁଟି ଦେବେ।
ଏକଦା ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଶୁଦ୍ଧଭାଵେନ ଚେତସା । ଧ୍ଯାତଃ ଶ୍ରୀରଘୁନାଥୋଽସୌ ମହାପାପହରାଭିଧଃ
ଏକଥର ସକାଳେ ଉଠି, ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଆପଣ ଶ୍ରୀ ରଘୁନାଥଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ମହାପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।
ରାମରାମେତି ଯଚ୍ଚୋକ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ଶୁଦ୍ଧେନ ଚେତସା । ତତ୍ପୁଣ୍ଯମର୍ପଯୈତେଭ୍ଯୋ ଯେନ ସ୍ଯାନ୍ନିରଯାଚ୍ଚ୍ଯୁତିଃ
ଆପଣ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ 'ରାମ, ରାମ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ, ଏହାରୁ ଯେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳିଛି, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ଏମାନେ ପାଇଁ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ।
ଜାବାଲିରୁଵାଚ। ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଧୀମତଃ । ପୁଣ୍ଯଂ ଦଦୌ ମହାରାଜ ଆଜନ୍ମସମୁପାର୍ଜିତମ୍
ଜାବାଲି କହିଲେ: ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ମହାରାଜ ସେ ଜନ୍ମଠାରୁ ଅର୍ଜିତ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ଯଦା ଜନ୍ମକୃତୈଃ ପୁଣ୍ଯୈ ରଘୁନାଥାର୍ଚନୋଦ୍ଭଵୈଃ । ଏତେଷାଂ ନିରଯାନ୍ମୁକ୍ତିର୍ଭଵତ୍ଵତ୍ର ମନୋରମା
ଜନ୍ମଠାରୁ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ରଘୁନାଥଙ୍କ ପୂଜା କରି ଅର୍ଜିତ ହୋଇଛି, ସେହି ପୁଣ୍ୟରେ ଏମାନେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ, ହେ ମନୋରମା।
ଏଵଂ କଥଯତସ୍ତସ୍ଯ ଜୀଵା ନିରଯସଂସ୍ଥିତାଃ । ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ନିରଯାନ୍ମୁକ୍ତା ଜାତା ଦିଵ୍ଯଵପୁର୍ଧରାଃ
ଏଭଳି କଥା କହିବା ସମୟରେ, ଯେମାନେ ନରକରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ।
ଊଚୁସ୍ତେ ଜନକଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵଯଂ କ୍ଷଣାତ୍ । ଦୁଃଖଦାନ୍ନିରଯାନ୍ମୁକ୍ତା ଯାସ୍ଯାମଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ସେମାନେ ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ଆମେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦୁଃଖଦାୟକ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛୁ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ଯିବାକୁ ଯାଉଛୁ।'
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୂର୍ଯସଂକାଶାନ୍ନରାନ୍ନିରଯନିଃସୃତାନ୍ । ତୁତୋଷ ଚିତ୍ତେ ସୁଭୃଶଂ ସର୍ଵଭୂତଦଯାପରଃ
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହରେ ନରକରୁ ବାହାରିଲେ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ଥିବା ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା।
ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରଯଯୁର୍ଲୋକଂ ଦିଵଂ ଦେଵୈରଲଂକୃତମ୍ । ଜନକଂ ତୁ ପ୍ରଶଂସଂତୋ ମହାରାଜଂ ଦଯାନିଧିମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେବତାମାନେ ଶୋଭିତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଗଲେ, ଏବଂ ମହାରାଜ ଜନକଙ୍କୁ, ଦୟାର ଖଜାନା, ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ।
ଜାବାଲିରୁଵାଚ। ଅଥ ତେଷୁ ପ୍ରଯାତେଷୁ ନରକସ୍ଥେଷୁ ଵୈ ନୃଷୁ । ରାଜା ପପ୍ରଚ୍ଛ କୀନାଶଂ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଦାଂଵରମ୍
ଜାବାଲି କହିଲେ: ଏହିପରି ନରକରୁ ଯେମାନେ ବାହାରିଗଲେ, ସେପରେ ରାଜା ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ କୀନାଶଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ରାଜୋଵାଚ। ଧର୍ମରାଜ ତ୍ଵଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଯତ୍ପାତକକରା ନରାଃ । ଆଯାଂତି ତଵ ସଂସ୍ଥାନଂ ନ ଚ ଧର୍ମକଥାରତାଃ
ରାଜା କହିଲେ: ଧର୍ମରାଜ, ଆପଣ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ନିବାସକୁ ଆସନ୍ତି, ଧର୍ମକଥାରେ ଆସକ୍ତି ନଥାଏ।
ମଦାଗମନମତ୍ରାଭୂତ୍କେନପାପେନ ଧାର୍ମିକ । ତଦ୍ଵୈ କଥଯ ସର୍ଵଂ ମେ ପାପକାରଣମାଦିତଃ
ହେ ଧର୍ମିକ, କେଉଁ ପାପରେ ମୋର ଏଠାରେ ଆସିବା ହେଲା? ଆରମ୍ଭରୁ ସମସ୍ତ କାରଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମରାଜଃ ପରଂତପ । କଥଯାମାସ ତସ୍ଯୈଵଂ ଯମପୁର୍ଯାଗମଂ ତଦା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଯମପୁରୀକୁ ଆସିବା ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।