ସ୍ଵାମିନ୍ଗଚ୍ଛାମି ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ପୃଷ୍ଠରକ୍ଷାକରୋଽନ୍ଵହମ୍ । ସନ୍ନଦ୍ଧଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ର ଚାପବାଣଧରଃ ପ୍ରଭୋ
ସ୍ୱାମୀ, ମୁଁ ଯାଉଛି, ଦିନେଦିନେ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ପଛ ରକ୍ଷା କରିବି; ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ସହିତ, ମୁଁ ସଜ୍ଜ ଅଛି, ପ୍ରଭୁ।
ସର୍ଵମଦ୍ଯ କ୍ଷିତିତଲଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତାପୋ ଵିଜେଷ୍ଯତେ । ଏତେ ନିମିତ୍ତଭୂତା ଵୈ ରାମଚଂଦ୍ର ମହାମତେ
ହେ ରାମଚନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ତୁମ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଭୂମି ଜିତାଯିବ; ଏହି ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଏହିପରି ଦେଖାଯାଉଛି, ମହାବୁଧି।
ଭଵତ୍କୃପାତଃ ସକଲଂ ସସୁରାସୁରମାନୁଷମ୍ । ଉପସ୍ଥିତଂ ପ୍ରଯୁଦ୍ଧାଯ ତନ୍ନିଷେଧେ କ୍ଷମୋ ହ୍ଯହମ୍
ତୁମ ଦୟାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ।
ସର୍ଵଂ ସ୍ଵାମୀ ଜ୍ଞାସ୍ଯତି ଯନ୍ମମଵିକ୍ରମ ଦର୍ଶନାତ୍ । ଏଷ ଗଂତାସ୍ମି ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ପୃଷ୍ଠରକ୍ଷାପ୍ରକାରକଃ
ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ମୋର ପ୍ରଭୁ ମୋର ସାହସ ସବୁ ଜାଣିପାରିବେ; ଏବେ ମୁଁ ଯାଉଛି, ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ପଛ ରକ୍ଷା କରିବି।
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵଂତଂ ଭରତାତ୍ମଜଂ ସ ପ୍ରସ୍ତୂଯ ସାଧ୍ଵିତ୍ଯନୁମୋଦମାନଃ । ଶଶଂସ ସର୍ଵାନ୍କପିଵୀରମୁଖ୍ଯାନ୍ପ୍ରଭଂଜନୋଦ୍ଭୂତମୁଖାନ୍ହରିଃ ପ୍ରଭୁଃ
ଭରତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏଭଳି କହିବା ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ 'ଭଲ କହିଲ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ବାୟୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ହନୁମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ବନର ବୀରମାନେଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ।
ଭୋ ହନୂମନ୍ମହାଵୀର ଶୃଣୁ ମଦ୍ଵାକ୍ଯମାଦୃତଃ । ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମଯା ପ୍ରାପ୍ତମିଦଂ ରାଜ୍ଯମକଂଟକମ୍
ହେ ହନୁମାନ, ମହାବୀର, ମୋ କଥା ଆଦର ସହିତ ଶୁଣ; ତୁମ ଦୟାରେ ମୁଁ ଏହି ଅବିଗ୍ନ ରାଜ୍ୟ ପାଇଛି।
ସୀତଯା ମମ ସଂଯୋଗେ ଯୋ ଭଵାଞ୍ଜଲଧିଂ ତରେଃ । ଚରିତଂ ତଦ୍ଧରେ ଵେଦ୍ମି ସର୍ଵଂ ତଵ କପୀଶ୍ଵର
ସୀତା ସହ ମୋର ମିଳନ ପାଇଁ ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ଅଟିକିଥିଲ; ହେ କପିଶ୍ୱର, ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିଛି।
ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ମମ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ପାଲକଃ ସନ୍ମମାଜ୍ଞଯା । ଶତ୍ରୁଘ୍ନଃ ସୋଦରୋ ମହ୍ଯଂ ପାଲନୀଯସ୍ତ୍ଵହଂ ଯଥା
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ମୋ ସେନାର ରକ୍ଷାକାରୀ ହୋଇ ଯାଅ; ଶତୃଘ୍ନ, ମୋ ଭାଇ, ମୋ ପରି ତୁମେ ରକ୍ଷା କର।
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ମତିଭ୍ରଂଶଃ ଶତ୍ରୁଘ୍ନସ୍ଯ ପ୍ରଜାଯତେ । ତତ୍ର ତତ୍ର ପ୍ରବୋଦ୍ଧଵ୍ଯୋ ଭ୍ରାତା ମମ ମହାମତେ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରମିତ ହୁଏ, ସେଠି ସେଠି ମୋ ଭାଇଙ୍କୁ ସଚେତନ କର, ମହାବୁଧି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ରାମଚଂଦ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ । ଶିରସା ତତ୍ସମାଧାଯ ପ୍ରଣାମମକରୋତ୍ତଦା
ଧୀର ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ହନୁମାନ ମାଥା ନମାଇ ସମ୍ମତି ଦେଲେ ଏବଂ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଅଥାଦିଶନ୍ମହାରାଜୋ ଜାଂବଵଂତଂ କପୀଶ୍ଵରମ୍ । ରଘୁନାଥସ୍ଯ ସେଵାଯୈ କପିଷୂତ୍ତମତେଜସମ୍
ତାପରେ ମହାରାଜା ଜାମ୍ବବାନଙ୍କୁ, ବନରାଜଙ୍କୁ, ରଘୁନାଥଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଲେ; ସେ ବନରମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ।
ଅଂଗଦୋ ଗଵଯୋ ମୈଂଦସ୍ତଥା ଦଧିମୁଖଃ କପିଃ । ସୁଗ୍ରୀଵଃ ପ୍ଲଵଗାଧୀଶଃ ଶତଵଲ୍ଯକ୍ଷିକୌ କପୀ
ଅଙ୍ଗଦ, ଗବୟ, ମୈନ୍ଦ, ଦଧିମୁଖ ବନର, ସୁଗ୍ରୀବ ବନରମାନ୍ୟ ରାଜା, ଶତବଳି ଓ ଅକ୍ଷିକ ବନର—
ନୀଲୋ ନଲୋ ମନୋଵେଗୋଽଧିଗଂତା ଵାନରାଂଗଜଃ । ଇତ୍ଯେଵମାଦଯୋ ଯୂଯଂ ସଜ୍ଜୀଭୂତା ଭଵଂତୁ ଭୋଃ
ନୀଳ, ନଳ, ମନର ତୁଳ୍ୟ ତୀବ୍ର ଗତି ଥିବା, ବନରସନ୍ତାନ ଏମିତି ଆଦି ଯେଉଁମାନେ ଅଛ, ସମସ୍ତେ ସଜ୍ଜ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।
ସର୍ଵୈର୍ଗଜୈଃ ସଦଶ୍ଵୈଶ୍ଚ ତପ୍ତହାଟକଭୂଷଣୈଃ । କଵଚୈଃ ସଶିରସ୍ତ୍ରାଣୈର୍ଭୂଷିତାଯାଂ ତୁ ସତ୍ଵରାଃ
ସମସ୍ତ ହାତୀ ଓ ଘୋଡା, ତପ୍ତ ସୁନାର ଗହଣା ପିନ୍ଧି, କବଚ ଓ ମୁଣ୍ଡରକ୍ଷା ସହିତ, ସବୁଠି ଦ୍ରୁତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।
ଶେଷ ଉଵାଚ। ସୁମଂତ୍ରମାହୂଯ ସୁମଂତ୍ରିଣଂ ତଦା ଜଗାଦ ରାମୋ ବଲଵୀର୍ଯଶୋଭନଃ । ଅମାତ୍ଯମୌଲେ ଵଦ କେଽତ୍ର ଯୋଜ୍ଯା ନରା ହଯଂ ପାଲଯିତୁଂ ସମର୍ଥାଃ
ଶେଷ କହିଲେ: ତାପରେ ବଳ ଓ ପ୍ରତାପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାମ, ସୁମନ୍ତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ: 'ମନ୍ତ୍ରୀମଣି, ଏଠି କିଏ ଘୋଡା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ସମର୍ଥ, କୁହ।'
ତଦୁକ୍ତମେଵମାକର୍ଣ୍ଯ ଜଗାଦ ପରଵୀରହା । ହଯସ୍ଯ ରକ୍ଷଣେ ଯୋଗ୍ଯାନ୍ବଲିନୋଽତ୍ର ନରାଧିପାନ୍
ଏହି ଆଦେଶ ଶୁଣି, ଶତ୍ରୁ ବୀରମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: 'ଏଠି ଘୋଡା ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରପତିମାନେ ଅଛନ୍ତି।'
ରଘୁନାଥ ଶୃଣୁଷ୍ଵୈତାନ୍ନଵଵୀରାନ୍ସୁସଂହିତାନ୍ । ଧନୁର୍ଧରାନ୍ମହାଵିଦ୍ଯାନ୍ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରକୋଵିଦାନ୍
ରଘୁନାଥ, ଏହି ନୂତନ ବୀରମାନଙ୍କୁ ଶୁଣ, ସେମାନେ ଧନୁଷ୍ଧାରୀ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ।
ପ୍ରତାପାଗ୍ର୍ଯଂ ନୀଲରତ୍ନଂ ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମୀନିଧିଂ ନୃପମ୍ । ରିପୁତାପଂ ଚୋଗ୍ରହଯଂ ତଥା ଶସ୍ତ୍ରଵିଦଂ ନୃପମ୍
ଏକ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ସେ ପ୍ରତାପରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ନୀଳମଣି ସମାନ, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଭଣ୍ଡାର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ର ଚଳାଇବାରେ ଦକ୍ଷ।
ରାଜନ୍ଯୋଽସୌ ନୀଲରତ୍ନୋ ମହାଵୀରୋ ରଥାଗ୍ରଣୀଃ । ସ ଏଵ ଲକ୍ଷଂ ରକ୍ଷେତ ଲକ୍ଷଂ ଯୁଧ୍ଯେତ ନିର୍ଭଯଃ
ସେଇ ରାଜପୁତ୍ର, ନୀଳମଣି ସଦୃଶ, ବଡ଼ ବୀର ଏବଂ ରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ; ସେ ଏକାକି ଏକ ଦଳକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ ଏବଂ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀଭିର୍ଦଶଭିର୍ଯାତୁ ଵାହସ୍ଯ ରକ୍ଷଣେ । ଦଂଶିତୈସ୍ସ ଶିରସ୍ତ୍ରାଣୈର୍ମମ ବାହୁଭିରୁଦ୍ଧତୈଃ
ସେ ଦଶଟି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଘୋଡ଼ା ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯାଉନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରତାପାଗ୍ର୍ଯୋ ଯୋ ହ୍ଯଯଂ ଚ ରିପୁଗର୍ଵମଶାତଯତ୍ । ସଵ୍ଯାପସଵ୍ଯବାଣାନାଂ ମୋକ୍ତା ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରଵିତ୍ତମଃ
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି, ଯିଏ ପ୍ରତାପରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଗର୍ବକୁ ଦମନ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଦୁଇହାତରେ ବାଣ ଛାଡ଼ିପାରନ୍ତି।
ଏଷୋଽକ୍ଷୌହିଣିଵିଂଶତ୍ଯା ଯାତୁ ଯଜ୍ଞହଯାଵନେ । ସନ୍ନଦ୍ଧୋ ରିପୁନାଶାଯ ଯୁଵାକୋ ଦଂଡଦଂଡଭୃତ୍
ଏହି ଯୁବକ, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ କବଚ ପିନ୍ଧି, ବିଶ୍ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଯଜ୍ଞ ଘୋଡ଼ା ମାନ୍ଦପକୁ ଯାଉନ୍ତୁ।
ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମୀନିଧିସ୍ତ୍ଵେଷ ଯାତୁ ରାଜନ୍ଯସତ୍ତମଃ । ଯସ୍ତପୋଭିଃ ଶତଧୃତିଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯାସ୍ତ୍ରାଣି ଚାଭ୍ଯସତ୍
ଏହିପରି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଧନ-ସମ୍ପଦର ଭଣ୍ଡାର, ଯିଏ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଧୃତିଶୀଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇବାରେ ଅଭ୍ୟାସ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଯାଉନ୍ତୁ।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ପାଶୁପତ୍ଯାସ୍ତ୍ରଂ ଗାରୁଡଂ ନାଗସଂଜ୍ଞିତମ୍ । ମାଯୂରଂ ନାକୁଲଂ ରୌଦ୍ରଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ମେଘସଂଜ୍ଞିତମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର, ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର, ଗରୁଡ଼ାସ୍ତ୍ର, ନାଗାସ୍ତ୍ର, ମୟୂର, ନକୁଳ, ରୌଦ୍ର, ବୈଷ୍ଣବ ଏବଂ ମେଘ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଵଜ୍ରଂ ପାର୍ଵତସଂଜ୍ଞଂ ଚ ତଥା ଵାଯଵ୍ଯସଂଜ୍ଞିତମ୍ । ଇତ୍ଯାଦିକାନାମସ୍ତ୍ରାଣାଂ ସଂପ୍ରଯୋଗଵିସର୍ଗଵିତ୍
ସେ ବଜ୍ର, ପର୍ବତ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର, ବାୟୁ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଏପରି ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ରର ବ୍ୟବହାର ଓ ମୁକ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ସ ଏଷ ନିଜସୈନ୍ଯାନାମକ୍ଷୌହିଣ୍ଯୈକଯା ଯୁତଃ । ପ୍ରଯାତୁ ଶୂରମୁକୁଟଃ ସର୍ଵଵୈରିପ୍ରଭଂଜନଃ
ସେ, ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁକୁଟ ଧାରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ନିଜ ସେନାର ଏକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସହିତ ଯାଉନ୍ତୁ।
ରିପୁତାପୋଽଯମେଵାଦ୍ଯ ଗଚ୍ଛତ୍ଵଗ୍ର୍ଯୋ ଧନୁର୍ଭୃତାମ୍ । ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରକୁଶଲୋ ରିପୁଵଂଶଦଵାନଲଃ
ଏହି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା, ଆଜି ଧନୁଷ୍ଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ, ଶତ୍ରୁ ବଂଶକୁ ଦାହ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି ସମାନ, ସେ ଯାଉନ୍ତୁ।
ଗଚ୍ଛତାତ୍ସେନଯା ବହ୍ଵ୍ଯା ଚତୁରଂଗସମେତଯା । ଶତ୍ରୁଘ୍ନାଜ୍ଞାଂ ଶିରସ୍ଯେତେ ଦଧତ୍ଵଦ୍ଯ ବଲୋତ୍କଟାଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଆଜି ଚାରି ପ୍ରକାର ଦଳ ସହିତ ବଡ଼ ସେନା ନେଇ ଯାଉନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ଆଦେଶ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି।
ଉଗ୍ରାଶ୍ଵୋଽପି ମହାରାଜା ତଥା ଶସ୍ତ୍ରଵିଦେଷ ଚ । ସର୍ଵେ ଯାଂତୁ ସୁସଂନଦ୍ଧାସ୍ତଵ ଵାହସ୍ଯ ପାଲକାଃ
ଏହିପରି, ମହାରାଜା ଉଗ୍ରାଶ୍ୱ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ ଏବଂ ତୁମ ଘୋଡ଼ାର ସମସ୍ତ ସୁସଜ୍ଜିତ ରକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାଉନ୍ତୁ।
ଇତି ଭାଷିତମାକର୍ଣ୍ଯ ମଂତ୍ରିଣଃ ପ୍ରଜହର୍ଷ ଚ । ଆଜ୍ଞାପଯାମାସ ଚ ତାନ୍ସୁମଂତ୍ରକଥିତାନ୍ଭଟାନ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ ସେହି ସେନାମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।