ନାରଦୋପି ବ୍ରହ୍ମଵଚନାନି କିଂ ନ ଜାନାସୀତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ଗାର୍ଗ୍ଯମ୍
ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ କି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଜାଣନାହଁ?'
ଗାର୍ଗ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତାନ୍ଦୋଷାନପଠତ୍
ଗାର୍ଗ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ ସେଇ ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଦେଲେ।
ଉଲ୍କା ଚ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡଶ୍ଚ ମୋଘଃ କଂପସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସର୍ଵକାର୍ଯଵିନାଶାଯ ଦୃଷ୍ଟା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା
ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଥିଲେ, ଉଲ୍କା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ, ବ୍ୟର୍ଥତା ଓ କମ୍ପନ—ଏସବୁ ଯେ କୌଣସି କାମର ନାଶର କାରଣ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାସୁ ଵିଵାହେଷୁ ମୌଂଜୀବଂଧାଭିଷେକତଃ । ଅନ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ବିବାହ, ଉପନୟନ, ଅଭିଷେକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅତଃ ପରଂ ତୁ କାର୍ଯ୍ଯାଣାଂ କରଣେନ ଚ ଦୋଷଭାକ୍ । ଵିଵାହାଦିଷୁ କାର୍ଯେଷୁ ଦୋଷମେଵ ଵଦାମ୍ଯତଃ
ଏହିପରି, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ଦୋଷ ହୁଏ; ବିବାହ ଓ ଏପରି କାମରେ ମୁଁ କେବଳ ଦୋଷକୁ କହୁଛି।
ଉଲ୍କା ଦହେତ୍କୁଲଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡୋ ଵିନାଶଯେତ୍ । ମୋଘସ୍ତୁ ମରଣା ଯସ୍ଯାତ୍କଂପଃ କଂପାଯ କର୍ମ୍ମଣଃ
ଉଲ୍କା ସମସ୍ତ କୁଳକୁ ଦହାଇଦିଏ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ନାଶ କରେ; ବ୍ୟର୍ଥତା ମୃତ୍ୟୁ ଆଣେ; କମ୍ପନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବିଘ୍ନିତ କରେ।
ଇତି ନାରଦୋକ୍ତମାକର୍ଣ୍ଯ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ମୁନିର୍ମୌନପରୋଽଭଵତ୍
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଗାର୍ଗ୍ୟ ମୁନି ନୀରବ ହୋଇଗଲେ।
ଦଧ୍ଯୌ ରଵିଂ ଗ୍ରହପତିଂ ଵିହାଯ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵାହଃ କ୍ରିଯତମିତି
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗ୍ରହପତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଓ କହିଲେ, 'ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ବିବାହ କରାଯାଉ।'
ନାରଦ ଉଵାଚ- କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଵଚନମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: 'ଏହା କିପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା?'
ସୂର୍ଯ ଉଵାଚ- ଦେଶଭେଦେନ ଵ୍ଯଵସ୍ଥୋଦିତା ତଦସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ଵିଵାହୋ ଵିଷଘଟିକାଂ ଵିହାଯ କର୍ତଵ୍ଯ ଏଵ
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: 'ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମ ରହିଛି; ଏହି ଦେଶରେ ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ବିବାହ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ।'
ନାରଦୋପ୍ଯନୁମେନେ
ନାରଦ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ଉଵାଚ ଶ୍ଵଃ ପରାହ୍ଣେ ଚ କ୍ଷତ୍ତ୍ରଵିଵାହଶ୍ଚ ଭଵେଦତଃ ସ୍ଵଯଂ ଵରାର୍ଥଂ ନୃପା ଆଗଚ୍ଛଂତୁ ତନ୍ନୃପଦୂତାନ୍ପ୍ରେଷଯ
ସେ କହିଲେ, 'ଆସନ୍ତା କାଲି କିମ୍ବା ପରଦିନ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିବାହ ହେଉ; ତେଣୁ ବର ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ନିଜେ ଆସନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକିବା ପାଇଁ ଦୂତ ପଠା।'
ଅଥ ରାଜା ଦଶରଥାନୁମତେନ ସର୍ଵାନେଵ ନୃପାନାଗମଯ୍ଯାଚିଂତଯତ୍ କଥଂ ସର୍ଵାନେଵ ତିରସ୍କୃତ୍ଯ ଵୈଦେହୀ ରାମାଯ ଦେଯେତି
ତାପରେ ରାଜା, ଦଶରଥଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଓ ଚିନ୍ତା କଲେ, କିପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏଡ଼ି ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ଦେବେ।
ଅଥ ରାତ୍ରୌ ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ନିଦ୍ରାଲୁରପି ନ ନିଦ୍ରାମାପ
ତାପରେ ରାତିରେ ବାରମ୍ବାର ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ଘୁମ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୟନ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଜଜାପ ଶତରୁଦ୍ରିଯଂ ଜୁହାଵ ଚ ତେନୈଵ କାମାହୁତୀଃ ପ୍ରାସ୍ତୁଵଚ୍ଚ ପୁରୁଷସୂକ୍ତେନ
ସେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କଲେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ କାମାହୁତି ଦେଲେ, ଏବଂ ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ପାଠ କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅଥ ତାଦୃଶ ଏଵ ମହେଶ୍ଵରସ୍ତତ୍ର ପ୍ରାଦୁରଭୂତ୍
ତାପରେ, ଏଭଳି ଦ୍ୟାନ କରିବା ସମୟରେ ମହେଶ୍ୱର ସେଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅଥ ରାଜା ନମସ୍କୃତ୍ଯାସ୍ତୁଵୀତ
ତାପରେ, ରାଜା ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କରି, ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଇତି ସ୍ତୋତ୍ରମାକର୍ଣ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଭଵୋ ରାଜାନମୁଵାଚ ଵରଦୋଽହଂ ଵରଂ ଵୃଣୁ
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଭଗବାନ୍ ଭବ କହିଲେ—'ମୁଁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ମାଗ।'
ରାଜୋଵାଚ ଶ୍ରୀମନ୍ମମ କନ୍ଯା ଵୈଦେହୀ ରାମାଯ ଦିତ୍ସିତା ସ୍ଵଯଂଵରେ କୁଲରୂପବଲୋତ୍ସାହ ସଂପନ୍ନାନେକଭୂପରାକ୍ଷସଵିପ୍ରାଦିସର୍ଵପ୍ରାଣିସମାଗମେ ରାମାଧିକବଲୋ ଯଦି ତାମଗ୍ରହୀଷ୍ଯତ୍ ତଦା ଵଚନମନୃତଂ ମମ ପାପଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି
ରାଜା କହିଲେ—'ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋ ଝିଅ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ୱୟଂବରରେ ରାମଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚାହେଁ। ସେ କୁଳ, ରୂପ, ବଳ, ଉତ୍ସାହରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅନେକ ରାଜା, ରାକ୍ଷସ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ରାମଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେହି ତାଙ୍କୁ ନେଇଯିବେ, ତେବେ ମୋ କଥା ମିଥ୍ୟା ହେବ ଏବଂ ମୋତେ ପାପ ଲାଗିବ।'
ପ୍ରତ୍ଯୁତ ଦଶରଥୋଽପି ସର୍ଵାନେଵାଗତାନ୍ଵିଜେତୁମଲଂ କ୍ଷତ୍ରକଦନଶ୍ଚ ରାମୋ ଯଦ୍ଯାଯାସ୍ଯତି ତର୍ହି ମମ ସୁତାଂ କିଂ କରିଷ୍ଯତି ଵା କିଂକିଂ ଵା ପ୍ରେଷଯିଷ୍ଯତି କୀଦୃଶଂ କାରଯିଷ୍ଯତି ମମ କିଂଵା କରିଷ୍ଯତି ସର୍ଵଥା ହି ପ୍ରଭୂତବଲଵାହନୋ ନରପତିରଶେଷମପି ତ୍ରିଭୁଵନଂ ହନ୍ଯାତ୍ କିମୁତ ମାମଲ୍ପସତ୍ଵଂ କିମୁତ ବହୁନା ଭଵାନେଵ ଶରଣଂ ମମୋପାଯଂ ଵଦ ଯଥା ଵିଵାହେ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ରାମଶ୍ଚ ଜାମାତା ଭଵିଷ୍ଯତି
ଶଂଭୁରପି ତଥା କରୋମୀତ୍ଯୁଵାଚ
ଶମ୍ଭୁ କହିଲେ—'ଏହିପରି ହେବ, ମୁଁ ଏହିପରି କରିବି।'
ରାମ ଏଵ ନାଥଃ ସୀତାଯା ଭଵିଷ୍ଯତି ରାମଂ ଚ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଦ୍ଯୈଵ କରିଷ୍ଯାମି ଗୃହାଣାଜଗଵଂ ଧନୁରିଦମ୍
'ସୀତାଙ୍କ ନାଥ କେବଳ ରାମ ହେବେ। ଆଜି ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି, ଏହି ଧନୁଷ ତୁମକୁ ଦେଇଯିବି।'
ରାଜୋଵାଚ- କିମେତେନାଜଗଵେନ ଧନୁଷା ସ୍ଵଯଂଵରେ ସୀତାଂ ରାମଂ ପ୍ରାପଯ
ରାଜା କହିଲେ—'ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଧନୁଷ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୟଂବରରେ ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରାନ୍ତୁ।'
ଶଂକର ଉଵାଚ- ଇଦଂ ଧନୁରସଜ୍ଯଂ ମେ ଯସ୍ତୁ ସଜ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି ତସ୍ମୈ ଦେଯା ମଯା ସୀତା ପ୍ରତିଜ୍ଞାମେଵମାଚର
ଶଙ୍କର କହିଲେ—'ମୋ ଏହି ଧନୁଷ ଅସଜ୍ୟ। ଯିଏ ଏହାକୁ ସଜ୍ୟ କରିପାରିବ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ସୀତାକୁ ଦେବି। ଏହି ପ୍ରତିଞ୍ଜା ରଖ।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଗଣୈରଂତର୍ଦଧେ ହରଃ । ଅଥାଦାତୁଂ ଧନୂ ରାଜା ନ ଶଶାକାତିଯତ୍ନତଃ
ଏଭଳି କହି, ଭଗବାନ୍ ହର ତାଙ୍କ ଗଣମାନେ ସହ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ, ରାଜା ବହୁତ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଧନୁଷ ଉଠାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଅଥୋଜ୍ଜ୍ଵଲଂ ଶତସହସ୍ରଗଜବଲଂ ସମାହୂଯ ଗୃହାଣେତ୍ଯୁଵାଚ
ତାପରେ, ଶତସହସ୍ର ହାତୀର ବଳ ଏକଠା କରି, 'ଏହାକୁ ଉଠା' ବୋଲି କହିଲେ।
ସ ଚାପି ମାତୁଲଂ ନତ୍ଵାଟ୍ଟହାସଂ କୃତ୍ଵୋତ୍ପ୍ଲୁତ୍ଯ ଧନୁର୍ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ କରାଭ୍ଯାମୁଦ୍ଦଧାର ଜାନୁପର୍ଯଂତଂ ମାତୁଲୋ ମାରୀଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଏକାକୀ ଵିପ୍ରଵେଷଂ କୃତ୍ଵା ଵିଦେହମଯାଚତ ଵୈଶ୍ଵଦେଵାଂତେ ପ୍ରାପ୍ତମତିଥିଂ ମାମଵୈହି
ସେ ମାମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଜୋରରେ ହସି, ଦୁଇ ହାତରେ ଧନୁଷ ଉଠାଇ ଜାଙ୍ଘ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲେ। ମାମା ମାରୀଚ ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶ ଧରି, ଭିଦେହରେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷରେ, 'ମୋତେ ନୂତନ ଅତିଥି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ' ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ରାଜୋଵାଚ- ସ୍ଵାଗତଂ ଭୋ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାସନଂ ତତ୍ର ନିଷୀଦେତି
ରାଜା କହିଲେ—'ସ୍ୱାଗତମ୍ ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ! ଏଠାରେ ଆସନ ଅଛି, ଦୟାକରି ବସନ୍ତୁ।'
ଅଥ ମଧ୍ଯେ ନିଶଂ ରାଜା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ତ୍ର୍ଯଂବକଂ ସାଂବିକଂ ମଂଗଲଦୁକୂଲଧାରିଣଂ କମଲଭଵପୁରୁଷୋତ୍ତମଶକ୍ର-ପ୍ରମୁଖନିଖିଲଦେଵୈର୍ଭୃଗୁପ୍ରମୁଖମୁନିଵରୈର୍ହାହାପ୍ରମୁଖଗଂଧର୍ଵୈସ୍ତୁଂବୁରୁପ୍ରମୁଖୈଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତୀତିହାସପୁରାଣୈର୍ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରାଦିମାତୃକାଗଣୈଶ୍ଚ ନଂଦୀପ୍ରମୁଖଗଣୈଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯମାନ ପାଦକମଲଂ ସର୍ଵାମଂଗଲପରିମୋଚକମତିପୁଣ୍ଯସଲିଲଯା ଗଂଗଯା ନିଷ୍କଲଂ କେନ ଚଂଦ୍ରମସା ସେଵ୍ଯମାନ ଶିରୋଭାଗଂ ଵାମାଂକାରୂଢଯା ଗିରିଜଯା ପ୍ରଦୀଯମାନଵୀଟିଂ ସହାସଂ ସକାମଂ ସହାଵେକ୍ଷଣମାଦଦାନଂ ଗୋକ୍ଷୀରସଦୃଶଂ ପ୍ରତିକୂଲକସ୍ତୂରିକାସଦୃଶକଂଠଂ ମୃଦୁସୂକ୍ଷ୍ମସ୍ନିଗ୍ଧଜଟାଭିର୍ଵିରଚିତକପର୍ଦଂ ଵିଶୁଦ୍ଧକାର୍ତସ୍ଵରକୁଂଡଲୋପଶୋଭିତଗଂଡଭାଗଂ ଦ୍ଵିରଷ୍ଟଵର୍ଷଵଯସଂ ଗୋକ୍ଷୀରସଦୃଶ ସ୍ଥୂଲମୁକ୍ତାଫଲକୌସୁଂଭଵର୍ଣାଂଚଲେନାଵେଷ୍ଟିତଶିରୋଭାଗଂ ଵିଵିଧରତ୍ନଵିରଚିତକାର୍ତସ୍ଵରଭୂଷିତଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲମତିଧଵଲୋପଵୀତେନୋପଶୋଭିତଶରୀରମଂବିକାନୁଲଗ୍ନକୁଂକୁମାରୁଣସୁଗଂଧିଶରୀରମୀକ୍ଷମାଣଂ ତର୍ଜମାନକାମମାର୍ଗଣଂ କୋଟିକଂଦର୍ପସଦୃଶଂ ମନସାଚିଂତଯତ୍
ତାପରେ, ରାତିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ରାଜା ନିଜେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ମନେ କଲେ—ଅମ୍ବିକା ସହିତ ମଙ୍ଗଳ ଚୀର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଭୃଗୁ ଆଦି ମହାର୍ଷି, ହାହା ଓ ତୁମ୍ବୁରୁ ଆଦି ଗନ୍ଧର୍ବ, ଶ୍ରୁତି, ସ୍ମୃତି, ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଆଦି ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍ ଶାସ୍ତ୍ର, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର, ମାତୃଗଣ, ନନ୍ଦୀ ଆଦି ଗଣମାନେ ଯାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ସେବନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅମଙ୍ଗଳ ଦୂର କରନ୍ତି, ଅତି ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଯାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସେବା କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କ ବାମ ଜଘନ୍ ଉପରେ ଗିରିଜା ବସିଥିବେ, ଯାଙ୍କୁ ତାମ୍ବୁଳ ଦିଆଯାଏ, ହସିଥିବା, ଇଚ୍ଛା ଓ ହସର ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଥିବା, ଦେହ ଗୋଧୂଳି ଦୁଧ ପରି ଧଳା, କଣ୍ଠ କଷ୍ଟୂରୀ ପରି କଳା, ମୃଦୁ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ତେଲା ଜଟା ରେ ଚୂଡ଼ା ଶୋଭା, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ ଗାଳ ଉପରେ ଶୋଭା, ଷୋଳ ରୁ ବୟସର ଯୁବକ ଦେଖାଯାଏ, ମୋତି ଓ କୁସୁମ୍ଭ ରଙ୍ଗ ଚୀର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବନ୍ଧା, ବିଭିନ୍ନ ମଣି ଓ ସୁନାର ଭୂଷଣ ଛାତି ଉପରେ, ଧଳା ଉପବୀତ ଦେହକୁ ଅଧିକ ଶୋଭା ଦେଉଛି, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଲାଗି ଲାଗିଥିବା କୁଙ୍କୁମ ଗନ୍ଧ ଦେହରେ, କାମଦେବଙ୍କ ତୀର ଦେଖି ହସୁଛନ୍ତି, କୋଟି କାମଦେବ ପରି ଅଭିମାନୀ ମନ ରଖିଛନ୍ତି—ଏଭଳି ଶିବଙ୍କୁ ରାଜା ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ରାଜୋଵାଚ- କ୍ଷିତିସଲିଲଗଗନପଵନଦହନରଵିଶଶିଯଜମାନମୂର୍ତିଭିରଷ୍ଟମୂର୍ତେ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେ ଲୋକମୂର୍ତ୍ତେ ତ୍ରିଭୁଵନମୂର୍ତେ ଵେଦପୁରାଣମୂର୍ତ୍ତେ ଯଜ୍ଞମୂର୍ତେ ସ୍ତୋତ୍ରମୂର୍ତ୍ତେ ଶାସ୍ତ୍ରମୂର୍ତ୍ତେସ୍ଵଧାମୂର୍ତ୍ତେ ନାରାଯଣମୂର୍ତ୍ତେ ସର୍ଵଦେଵତାମୂର୍ତ୍ତେ ତ୍ରଯୀମଯତ୍ରଯୀପ୍ରମାଣତ୍ରଯୀନେତ୍ରସା-ମପ୍ରିଯଵସୁଧାରାପ୍ରିଯଭକ୍ତିପ୍ରିଯଭକ୍ତସୁଲଭାଭକ୍ତଵିଦୂରସ୍ତୁତିପ୍ରିଯ ଧୂପପ୍ରିଯ ଦୀପପ୍ରିଯ ଘୃତକ୍ଷୀରପ୍ରିଯ ଦ୍ରୋ ଣକରଵୀରପ୍ରିଯ ଶ୍ରୀପତ୍ରପ୍ରିଯ କମଲକହ୍ଲାରପ୍ରିଯ ନଂଦ୍ଯାଵର୍ତପ୍ରିଯ ବକୁଲପ୍ରିଯ ଯୂଥିକାପ୍ରିଯ କୋକନଦପ୍ରିଯ ଗ୍ରୀଷ୍ମଜଲାଵାସପ୍ରିଯ ଯମନିଯମପ୍ରିଯ ନିଯତେଂଦ୍ରିଯପ୍ରିଯ ଜପପ୍ରିଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧପ୍ରିଯ ଗାଯନପ୍ରିଯ ଗାଯତ୍ରୀପ୍ରିଯ ପଂଚବ୍ରହ୍ମପ୍ରିଯ ସଦାଚାରପ୍ରିଯ ଗୋତ୍ରୋତ୍ସାଦିକମଲଭଵହରିହରନଯନସମର୍ଚିତ ପାଦକମଲଜଯପ୍ରଦ ହରିପ୍ରାର୍ଥିତଜଲୋତ୍ପାଦିତଚକ୍ରପ୍ରଦର୍ଶକୃତ୍ସ୍ମୃତିଯୁକ୍ତିପ୍ରଦ ସ୍ମୃତମଂଗଲପ୍ରଦ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯ ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ
ରାଜା କହିଲେ— ହେ ପ୍ରଭୁ! ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଯଜମାନ ଭାବରେ ଆପଣ ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ତିନି ଲୋକର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ବେଦ ପୁରାଣର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ସ୍ତୁତିର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ଶାସ୍ତ୍ରର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ସ୍ୱଧାର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ନାରାୟଣ ଭାବରେ ଆପଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଆପଣ। ତିନି ବେଦର ସ୍ୱରୂପ, ତିନି ବେଦର ମାପ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ, ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତିକୁ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସହଜରେ ମିଳନ୍ତି, ଅଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୂର ରହନ୍ତି, ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରିୟ, ଧୂପ, ଦୀପ, ଘୃତ, କ୍ଷୀର, ଦ୍ରୋଣା ପ୍ରମାଣ, ଶ୍ରୀପତ୍ର, ପଦ୍ମ, କହ୍ଲାର, ନନ୍ଦ୍ୟାବର୍ତ୍ତ, ବକୁଳ, ଯୂଥିକା, କୋକନଦ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଜଳ, ଯମ ଓ ନିୟମ, ନିୟମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଜପ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଗାୟନ, ଗାୟତ୍ରୀ, ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ, ସଦାଚାର—ସବୁକୁ ପ୍ରିୟ। ଯାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ହରିହର ପୂଜା କରନ୍ତି, ବିଜୟ ଦେଇଥିବା, ହରିଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଜଳରୁ ଚକ୍ର ଦେଖାଇଥିବା, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ ସ୍ମୃତି ଦେଇଥିବା, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ପ୍ରଣାମ କରେ।
ଉପରେଉପରି, ଯଦି ଦଶରଥ ସମସ୍ତ ସେନା ନେଇ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ରାମ ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରିଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ମୋ ଝିଅର କଣ ହେବ? ସେ କଣ ପଠାଇବେ, କଣ କରିବେ, କିପରି କରିବେ? ଏଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବେ, ଆମେ ତ ଦୁର୍ବଳ। ଯାହାହେଉ, ଆପଣ ଛଡ଼ା ମୋର ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ। ଏହି ବିବାହ ଶୁଭ ହେବା ପାଇଁ ଏବଂ ରାମ ମୋର ଜାମାତା ହେବେ, କେମିତି ଉପାୟ କରିବି, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।