ଅଥ ନାରଦୋ ମିଥିଲାଂ ତଦାନୀମେଵାଗଚ୍ଛତ୍
ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ମିଥିଳାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିଦେହୋଽପି ଦେଵର୍ଷିମଭିପୂଜ୍ଯ ସ୍ଵାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୋଜନଂ କାରଯିତ୍ଵା। ସୁଖାସୀନାଯ ମୁନଯେ ସଘନସାରଂ ତାଂବୂଲଂ ଦତ୍ଵା ଵ୍ଯଜ୍ଞାପଯତ୍
ବିଦେହ ଦେବଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସ୍ବାଗତ କଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଜନର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ, ମୁନିଙ୍କୁ ସୁବିଧାଜନକ ଭାବେ ବସାଇ ଦେଲେ, ସୁଗନ୍ଧିତ ପାନ ଦେଇ ଏକ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ଶ୍ଵୋ ଵିଵାହେ ଭଵାନ୍ସ୍ଥାତୁମର୍ହତି କାରଯିତୁଂ ଵିଵାହମ୍
ଆସନ୍ତାକାଲି ବିବାହ ଅବସରରେ ଆପଣ ରୁହିବେ ଏବଂ ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବେ।
ଶ୍ଵୋ ହି ନକ୍ଷତ୍ରଂ ସୂର୍ଯନକ୍ଷତ୍ରଦର୍ଶନଂ ତତ୍ର ଵିଵାହୋ ନ କର୍ତଵ୍ଯ ଇତି
କାଲି ସୂର୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୋଗ ଅଛି, ଏହି ଦିନରେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଥ ମୌହୂର୍ତିକଂ ଵୃଦ୍ଧଗାର୍ଗ୍ଯମାହୂଯ ରାଜା ପପ୍ରଚ୍ଛ କ୍ଵ ଵିଵାହମୁହୂର୍ତଃ
ତାପରେ ରାଜା ବୃଦ୍ଧ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ପଚାରିଲେ, 'ବିବାହ ପାଇଁ ଶୁଭ ସମୟ କେବେ?'
ଶ୍ଵ ଇତି ଗାର୍ଗ୍ଯ ଉଵାଚ
ଗାର୍ଗ୍ୟ କହିଲେ, 'କାଲି।'
ରାଜା ଚ ନାରଦଂ ଗାର୍ଗ୍ଯଂ ଚୋଦୀକ୍ଷ୍ଯ ଭୋ ଇଦମିତ୍ଥମିତି ପପ୍ରଚ୍ଛ
ରାଜା ନାରଦ ଓ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି, 'ଏହିପରି ତ କି?' ବୋଲି ପଚାରିଲେ।
ଅଥ ନାରଦୋ ଗାର୍ଗ୍ଯମୁଵାଚ
ତାପରେ ନାରଦ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
କଥମୁକ୍ତଂ ଲଗ୍ନଂ ଦାସ୍ଯସି
ତୁମେ କିପରି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଘୋଷଣା କରିବ?
ଅଥ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ଵିଷଘଟିକାଶ୍ଚ ଵିହାଯ ଲଗ୍ନଂ ଦାସ୍ଯାମି ଇତ୍ଯୁଵାଚ
ତାପରେ ଗାର୍ଗ୍ୟ କହିଲେ, 'ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କହିଦେବି।'
ନାରଦୋପି ବ୍ରହ୍ମଵଚନାନି କିଂ ନ ଜାନାସୀତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ଗାର୍ଗ୍ଯମ୍
ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ କି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଜାଣନାହଁ?'
ଗାର୍ଗ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତାନ୍ଦୋଷାନପଠତ୍
ଗାର୍ଗ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ ସେଇ ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଦେଲେ।
ଉଲ୍କା ଚ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡଶ୍ଚ ମୋଘଃ କଂପସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସର୍ଵକାର୍ଯଵିନାଶାଯ ଦୃଷ୍ଟା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା
ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଥିଲେ, ଉଲ୍କା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ, ବ୍ୟର୍ଥତା ଓ କମ୍ପନ—ଏସବୁ ଯେ କୌଣସି କାମର ନାଶର କାରଣ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାସୁ ଵିଵାହେଷୁ ମୌଂଜୀବଂଧାଭିଷେକତଃ । ଅନ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ବିବାହ, ଉପନୟନ, ଅଭିଷେକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅତଃ ପରଂ ତୁ କାର୍ଯ୍ଯାଣାଂ କରଣେନ ଚ ଦୋଷଭାକ୍ । ଵିଵାହାଦିଷୁ କାର୍ଯେଷୁ ଦୋଷମେଵ ଵଦାମ୍ଯତଃ
ଏହିପରି, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ଦୋଷ ହୁଏ; ବିବାହ ଓ ଏପରି କାମରେ ମୁଁ କେବଳ ଦୋଷକୁ କହୁଛି।
ଉଲ୍କା ଦହେତ୍କୁଲଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡୋ ଵିନାଶଯେତ୍ । ମୋଘସ୍ତୁ ମରଣା ଯସ୍ଯାତ୍କଂପଃ କଂପାଯ କର୍ମ୍ମଣଃ
ଉଲ୍କା ସମସ୍ତ କୁଳକୁ ଦହାଇଦିଏ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ନାଶ କରେ; ବ୍ୟର୍ଥତା ମୃତ୍ୟୁ ଆଣେ; କମ୍ପନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବିଘ୍ନିତ କରେ।
ଇତି ନାରଦୋକ୍ତମାକର୍ଣ୍ଯ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ମୁନିର୍ମୌନପରୋଽଭଵତ୍
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଗାର୍ଗ୍ୟ ମୁନି ନୀରବ ହୋଇଗଲେ।
ଦଧ୍ଯୌ ରଵିଂ ଗ୍ରହପତିଂ ଵିହାଯ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵାହଃ କ୍ରିଯତମିତି
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗ୍ରହପତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଓ କହିଲେ, 'ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ବିବାହ କରାଯାଉ।'
ନାରଦ ଉଵାଚ- କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଵଚନମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: 'ଏହା କିପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା?'
ସୂର୍ଯ ଉଵାଚ- ଦେଶଭେଦେନ ଵ୍ଯଵସ୍ଥୋଦିତା ତଦସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ଵିଵାହୋ ଵିଷଘଟିକାଂ ଵିହାଯ କର୍ତଵ୍ଯ ଏଵ
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: 'ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମ ରହିଛି; ଏହି ଦେଶରେ ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ବିବାହ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ।'
ନାରଦୋପ୍ଯନୁମେନେ
ନାରଦ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ଉଵାଚ ଶ୍ଵଃ ପରାହ୍ଣେ ଚ କ୍ଷତ୍ତ୍ରଵିଵାହଶ୍ଚ ଭଵେଦତଃ ସ୍ଵଯଂ ଵରାର୍ଥଂ ନୃପା ଆଗଚ୍ଛଂତୁ ତନ୍ନୃପଦୂତାନ୍ପ୍ରେଷଯ
ସେ କହିଲେ, 'ଆସନ୍ତା କାଲି କିମ୍ବା ପରଦିନ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିବାହ ହେଉ; ତେଣୁ ବର ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ନିଜେ ଆସନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକିବା ପାଇଁ ଦୂତ ପଠା।'
ଅଥ ରାଜା ଦଶରଥାନୁମତେନ ସର୍ଵାନେଵ ନୃପାନାଗମଯ୍ଯାଚିଂତଯତ୍ କଥଂ ସର୍ଵାନେଵ ତିରସ୍କୃତ୍ଯ ଵୈଦେହୀ ରାମାଯ ଦେଯେତି
ତାପରେ ରାଜା, ଦଶରଥଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଓ ଚିନ୍ତା କଲେ, କିପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏଡ଼ି ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ଦେବେ।
ଅଥ ରାତ୍ରୌ ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ନିଦ୍ରାଲୁରପି ନ ନିଦ୍ରାମାପ
ତାପରେ ରାତିରେ ବାରମ୍ବାର ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ଘୁମ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୟନ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଜଜାପ ଶତରୁଦ୍ରିଯଂ ଜୁହାଵ ଚ ତେନୈଵ କାମାହୁତୀଃ ପ୍ରାସ୍ତୁଵଚ୍ଚ ପୁରୁଷସୂକ୍ତେନ
ସେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କଲେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ କାମାହୁତି ଦେଲେ, ଏବଂ ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ପାଠ କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଅଥ ତାଦୃଶ ଏଵ ମହେଶ୍ଵରସ୍ତତ୍ର ପ୍ରାଦୁରଭୂତ୍
ତାପରେ, ଏଭଳି ଦ୍ୟାନ କରିବା ସମୟରେ ମହେଶ୍ୱର ସେଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅଥ ରାଜା ନମସ୍କୃତ୍ଯାସ୍ତୁଵୀତ
ତାପରେ, ରାଜା ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କରି, ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଇତି ସ୍ତୋତ୍ରମାକର୍ଣ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଭଵୋ ରାଜାନମୁଵାଚ ଵରଦୋଽହଂ ଵରଂ ଵୃଣୁ
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଭଗବାନ୍ ଭବ କହିଲେ—'ମୁଁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ମାଗ।'
ଅଥ ମଧ୍ଯେ ନିଶଂ ରାଜା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ତ୍ର୍ଯଂବକଂ ସାଂବିକଂ ମଂଗଲଦୁକୂଲଧାରିଣଂ କମଲଭଵପୁରୁଷୋତ୍ତମଶକ୍ର-ପ୍ରମୁଖନିଖିଲଦେଵୈର୍ଭୃଗୁପ୍ରମୁଖମୁନିଵରୈର୍ହାହାପ୍ରମୁଖଗଂଧର୍ଵୈସ୍ତୁଂବୁରୁପ୍ରମୁଖୈଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତୀତିହାସପୁରାଣୈର୍ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରାଦିମାତୃକାଗଣୈଶ୍ଚ ନଂଦୀପ୍ରମୁଖଗଣୈଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯମାନ ପାଦକମଲଂ ସର୍ଵାମଂଗଲପରିମୋଚକମତିପୁଣ୍ଯସଲିଲଯା ଗଂଗଯା ନିଷ୍କଲଂ କେନ ଚଂଦ୍ରମସା ସେଵ୍ଯମାନ ଶିରୋଭାଗଂ ଵାମାଂକାରୂଢଯା ଗିରିଜଯା ପ୍ରଦୀଯମାନଵୀଟିଂ ସହାସଂ ସକାମଂ ସହାଵେକ୍ଷଣମାଦଦାନଂ ଗୋକ୍ଷୀରସଦୃଶଂ ପ୍ରତିକୂଲକସ୍ତୂରିକାସଦୃଶକଂଠଂ ମୃଦୁସୂକ୍ଷ୍ମସ୍ନିଗ୍ଧଜଟାଭିର୍ଵିରଚିତକପର୍ଦଂ ଵିଶୁଦ୍ଧକାର୍ତସ୍ଵରକୁଂଡଲୋପଶୋଭିତଗଂଡଭାଗଂ ଦ୍ଵିରଷ୍ଟଵର୍ଷଵଯସଂ ଗୋକ୍ଷୀରସଦୃଶ ସ୍ଥୂଲମୁକ୍ତାଫଲକୌସୁଂଭଵର୍ଣାଂଚଲେନାଵେଷ୍ଟିତଶିରୋଭାଗଂ ଵିଵିଧରତ୍ନଵିରଚିତକାର୍ତସ୍ଵରଭୂଷିତଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲମତିଧଵଲୋପଵୀତେନୋପଶୋଭିତଶରୀରମଂବିକାନୁଲଗ୍ନକୁଂକୁମାରୁଣସୁଗଂଧିଶରୀରମୀକ୍ଷମାଣଂ ତର୍ଜମାନକାମମାର୍ଗଣଂ କୋଟିକଂଦର୍ପସଦୃଶଂ ମନସାଚିଂତଯତ୍
ତାପରେ, ରାତିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ରାଜା ନିଜେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ମନେ କଲେ—ଅମ୍ବିକା ସହିତ ମଙ୍ଗଳ ଚୀର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଭୃଗୁ ଆଦି ମହାର୍ଷି, ହାହା ଓ ତୁମ୍ବୁରୁ ଆଦି ଗନ୍ଧର୍ବ, ଶ୍ରୁତି, ସ୍ମୃତି, ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଆଦି ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍ ଶାସ୍ତ୍ର, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର, ମାତୃଗଣ, ନନ୍ଦୀ ଆଦି ଗଣମାନେ ଯାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ସେବନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅମଙ୍ଗଳ ଦୂର କରନ୍ତି, ଅତି ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଯାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସେବା କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କ ବାମ ଜଘନ୍ ଉପରେ ଗିରିଜା ବସିଥିବେ, ଯାଙ୍କୁ ତାମ୍ବୁଳ ଦିଆଯାଏ, ହସିଥିବା, ଇଚ୍ଛା ଓ ହସର ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଥିବା, ଦେହ ଗୋଧୂଳି ଦୁଧ ପରି ଧଳା, କଣ୍ଠ କଷ୍ଟୂରୀ ପରି କଳା, ମୃଦୁ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ତେଲା ଜଟା ରେ ଚୂଡ଼ା ଶୋଭା, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ ଗାଳ ଉପରେ ଶୋଭା, ଷୋଳ ରୁ ବୟସର ଯୁବକ ଦେଖାଯାଏ, ମୋତି ଓ କୁସୁମ୍ଭ ରଙ୍ଗ ଚୀର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବନ୍ଧା, ବିଭିନ୍ନ ମଣି ଓ ସୁନାର ଭୂଷଣ ଛାତି ଉପରେ, ଧଳା ଉପବୀତ ଦେହକୁ ଅଧିକ ଶୋଭା ଦେଉଛି, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଲାଗି ଲାଗିଥିବା କୁଙ୍କୁମ ଗନ୍ଧ ଦେହରେ, କାମଦେବଙ୍କ ତୀର ଦେଖି ହସୁଛନ୍ତି, କୋଟି କାମଦେବ ପରି ଅଭିମାନୀ ମନ ରଖିଛନ୍ତି—ଏଭଳି ଶିବଙ୍କୁ ରାଜା ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ରାଜୋଵାଚ- କ୍ଷିତିସଲିଲଗଗନପଵନଦହନରଵିଶଶିଯଜମାନମୂର୍ତିଭିରଷ୍ଟମୂର୍ତେ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେ ଲୋକମୂର୍ତ୍ତେ ତ୍ରିଭୁଵନମୂର୍ତେ ଵେଦପୁରାଣମୂର୍ତ୍ତେ ଯଜ୍ଞମୂର୍ତେ ସ୍ତୋତ୍ରମୂର୍ତ୍ତେ ଶାସ୍ତ୍ରମୂର୍ତ୍ତେସ୍ଵଧାମୂର୍ତ୍ତେ ନାରାଯଣମୂର୍ତ୍ତେ ସର୍ଵଦେଵତାମୂର୍ତ୍ତେ ତ୍ରଯୀମଯତ୍ରଯୀପ୍ରମାଣତ୍ରଯୀନେତ୍ରସା-ମପ୍ରିଯଵସୁଧାରାପ୍ରିଯଭକ୍ତିପ୍ରିଯଭକ୍ତସୁଲଭାଭକ୍ତଵିଦୂରସ୍ତୁତିପ୍ରିଯ ଧୂପପ୍ରିଯ ଦୀପପ୍ରିଯ ଘୃତକ୍ଷୀରପ୍ରିଯ ଦ୍ରୋ ଣକରଵୀରପ୍ରିଯ ଶ୍ରୀପତ୍ରପ୍ରିଯ କମଲକହ୍ଲାରପ୍ରିଯ ନଂଦ୍ଯାଵର୍ତପ୍ରିଯ ବକୁଲପ୍ରିଯ ଯୂଥିକାପ୍ରିଯ କୋକନଦପ୍ରିଯ ଗ୍ରୀଷ୍ମଜଲାଵାସପ୍ରିଯ ଯମନିଯମପ୍ରିଯ ନିଯତେଂଦ୍ରିଯପ୍ରିଯ ଜପପ୍ରିଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧପ୍ରିଯ ଗାଯନପ୍ରିଯ ଗାଯତ୍ରୀପ୍ରିଯ ପଂଚବ୍ରହ୍ମପ୍ରିଯ ସଦାଚାରପ୍ରିଯ ଗୋତ୍ରୋତ୍ସାଦିକମଲଭଵହରିହରନଯନସମର୍ଚିତ ପାଦକମଲଜଯପ୍ରଦ ହରିପ୍ରାର୍ଥିତଜଲୋତ୍ପାଦିତଚକ୍ରପ୍ରଦର୍ଶକୃତ୍ସ୍ମୃତିଯୁକ୍ତିପ୍ରଦ ସ୍ମୃତମଂଗଲପ୍ରଦ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯ ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ
ରାଜା କହିଲେ— ହେ ପ୍ରଭୁ! ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଯଜମାନ ଭାବରେ ଆପଣ ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ତିନି ଲୋକର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ବେଦ ପୁରାଣର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ସ୍ତୁତିର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ଶାସ୍ତ୍ରର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ସ୍ୱଧାର ଆପଣ ମୂର୍ତ୍ତି, ନାରାୟଣ ଭାବରେ ଆପଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଆପଣ। ତିନି ବେଦର ସ୍ୱରୂପ, ତିନି ବେଦର ମାପ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ, ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତିକୁ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସହଜରେ ମିଳନ୍ତି, ଅଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୂର ରହନ୍ତି, ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରିୟ, ଧୂପ, ଦୀପ, ଘୃତ, କ୍ଷୀର, ଦ୍ରୋଣା ପ୍ରମାଣ, ଶ୍ରୀପତ୍ର, ପଦ୍ମ, କହ୍ଲାର, ନନ୍ଦ୍ୟାବର୍ତ୍ତ, ବକୁଳ, ଯୂଥିକା, କୋକନଦ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଜଳ, ଯମ ଓ ନିୟମ, ନିୟମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଜପ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଗାୟନ, ଗାୟତ୍ରୀ, ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ, ସଦାଚାର—ସବୁକୁ ପ୍ରିୟ। ଯାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ହରିହର ପୂଜା କରନ୍ତି, ବିଜୟ ଦେଇଥିବା, ହରିଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଜଳରୁ ଚକ୍ର ଦେଖାଇଥିବା, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ ସ୍ମୃତି ଦେଇଥିବା, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ପ୍ରଣାମ କରେ।