ବାଲିକାଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଯୁଲ୍ଲତାଂଶୁଶୋଧିତଗାତ୍ରଯଷ୍ଟଯ ଉଦ୍ଭିନ୍ନକୁଚକମଲକୁଡ୍ମଲଵିଵିଧହାରୋପଶୋଭିଵକ୍ଷସୋ ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଭାଷିଣ୍ଯୋଽତିଚପଲମୃଦୁଗତଯୋ ଵୃଦ୍ଧଵନିତାଶ୍ଚାଗଚ୍ଛନ୍
ଅପରେ କିଛି କନ୍ୟାମାନେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଲତା ପରି ଶିଥିଳ ଦେହ ଥିଲେ, ଉଦ୍ଭିଦ୍ନ କୁଚ କମଳ କୁଡମଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ମଣି ମାଳାରେ ଶୋଭିତ ଛାତି, କମ୍ କଥା କହୁଥିବା, ଅତି ମୃଦୁ ଓ ତ୍ୱରିତ ଚଳନ, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧା ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଅଥ ଵିଦେହେ ପୁରତଃ କ୍ରୋଶମାତ୍ରେ ଚୂତଵନିକାଯାଂ ଵିଵିଧଵିଟପଵିସ୍ତରପ୍ରଦେଶଵିଵିଧଵିହଂଗକୂଜିତା-କର୍ଣନଦତ୍ତକର୍ଣଵନହରିଣଶାଵଵତ୍ଯାଂ ମହାରଜତନିର୍ମିତୋଚ୍ଚନୀଚପ୍ରାସାଦୋପଶୋଭିତପ୍ରଦେଶଵିଵିଧଵିହଂଗାଯାଂ ହେମଵଲ୍କଲସଂଵୀତଭସିତୋ-ଦ୍ଧୂଲିତଶରୀରଜଟିଲମୁନିଗଣଧ୍ଯାନୋପାସନୋପଶୋଭିତଵୃକ୍ଷମାଲାଯାଂ ଵିଵିଧଵିଦ୍ଯଧରଵଧୂପଯୋଧରଭାରାଭିଭୂତଵିଚରିତତରଂଗସରସୀଯୁତାଯାଂ ସରସ୍ତୀରମିଲିତସୈରଂଧ୍ରୀଯୁଵତିଭିରାହୂଯମାନ ତରୁଣଜନାଯାଂ ନାନାଵର୍ଣକୁସୁମସୌରଭଵାସିତାଶେଷପ୍ରଦେଶାଯାମିତସ୍ତତୋ ରିରଂସଯା ପ୍ରଦର୍ଶିତସ୍ଫାରଶଫରୀଵିଲୋଚନତରଲଚକ୍ଷୁଷା ପ୍ରଭାଵିଲସିତଶରୀରଵେଶ୍ଯାଜନାଯାଂ ଵିଵିଧାଶ୍ଚର୍ଯଯୁତାଯାଂ ଦଶରଥଃ ସାମାତ୍ଯପୁରୋହିତାଭିରାମରାମାଦିପୁତ୍ରସହିତଃ ସୁଖମୁଵାସ
ତାପରେ, ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ, ବିଦେହଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ବିଭିନ୍ନ ଗଛର ଆମ୍ବ ଉଦ୍ୟାନରେ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀର ଡାକରେ ଗୁଞ୍ଜିତ, କାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ହରିଣ ଓ ଶାବକମାନେ ଥିବା, ଚାନ୍ଦିର ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ମହଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ପକ୍ଷୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁନାର ଚାମରେ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭସ୍ମ ଲିପ୍ତ ତପସ୍ବୀମାନେ ଗଛ ତଳେ ଧ୍ୟାନରତ, ହ୍ରଦ ପାରେ ଚାଲୁଥିବା ଭାରୀ ସ୍ତନ ଧାରିଣୀ ବିଦ୍ୟାଧରୀମାନଙ୍କ ଦଳ, ହ୍ରଦ ପାରି ଯୁବକମାନେ ପାଇଁ ଡାକୁଥିବା କୁମାରୀମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧରେ ମଧୁର, ଆଶାର ଚମକୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଦେହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦଶରଥ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁରୋହିତ, ରାମ ଓ ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କରିଥିଲେ।
ଅଥାଭିକଲନାର୍ଥଂ ଵିଲାସିନ୍ଯୋ ନିଶାଦୂର୍ଵାକ୍ଷତାମଂତ୍ରମଂଗଲକଜ୍ଜଲିତକୈଶିକଧମିଲ୍ଲଲତାଗ୍ରଂଥି-ତ ଜଟୋପଶୋଭିତ ସୀମଂତଶୀର୍ଷଶୋଭିତନାସାମୁଖଵିଚିତ୍ରାଭରଣାର୍ହଣହେମପାତ୍ରାଵସ୍ଥିତାଜ୍ଯଗୁଗ୍ଗଲୁ ଫଲାଦିସୌଭାଗ୍ଯଦ୍ରଵ୍ଯମୁଦ୍ଵହଂତୀଭିଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିରନ୍ଯୈରପିଶୋଭିତଜନୈଃ ସ ରାଜା ନିର୍ଜଗାମ
ତାପରେ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ଥୁତି ପାଇଁ, ଶୁଭ ହଳଦୀରେ ଚୁଲି ଶୋଭିତ, ଗଠି ହୋଇଥିବା, ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଭାଳ ଚମକୁଥିବା, ନାକ ଓ ମୁହଁ ବିଭିନ୍ନ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ସୁନାର ପାତ୍ରରେ ଘୃତ, ଧୂପ, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ, ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ସହିତ, ରାଜା ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ତଦାନୀଂ ମଂଗଲତୁର୍ଯଘୋଷାଦେଵ ଦୁଂଦୁଭିଭେରୀନିଃସାଣମର୍ଦଲଶଂଖାଦିନାଦାଃ ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୂଵୁଃ
ସେ ସମୟରେ ମଙ୍ଗଳ ଉପକରଣର ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା: ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଝାଞ୍ଜ, ଶଂଖ ଓ ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜିଲା।
ଗାଯକାଶ୍ଚ ମଂଗଲାନି ଜଗୁଃ
ଗାୟକମାନେ ଶୁଭ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ମଂଗଲଵେଦଵାକ୍ଯାନୁପାଠେନ ଵୈଦିକାଃ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ । କୁଲପାଠକା ଭେରୀଘୋଷେଣ କୃତ୍ସ୍ନମାକାଶମାପୂରଯନ୍
ବେଦପାଠକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ ବେଦମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ; କୁଳପାଠକମାନେ ଢୋଳ ଓଳିଆଇ ସମଗ୍ର ଆକାଶକୁ ଗୁଞ୍ଜାଇଦେଲେ।
ଅଥାନ୍ଯୋନ୍ଯାକ୍ଷତପୂର୍ଵମଂଗୀକୁର୍ଵଂତଃ ସୂତବଂଦିଜନାଦିଭିଃ ସ୍ତୂଯମାନାଃ ପୁରଂ ପ୍ରଵିଵିଶୁଃ
ତାପରେ, ପରସ୍ପର ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ସୂତ, ବନ୍ଦି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇ, ସେମାନେ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିଦେହନଗରାତ୍ପଶ୍ଚିମଭାଗେ ନିର୍ମିତଂ ମଂଦିରଂ ଦଶରଥଃ ପ୍ରଵିଵେଶ
ବିଦେହନଗରର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମନ୍ଦିରକୁ ଦଶରଥ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅଵଶିଷ୍ଟାଶ୍ଚ ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ ଭଵନଂ ଵିଵିଶୁଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ-ନିଜ ଘରକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅଥ ନାରଦୋ ମିଥିଲାଂ ତଦାନୀମେଵାଗଚ୍ଛତ୍
ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ମିଥିଳାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିଦେହୋଽପି ଦେଵର୍ଷିମଭିପୂଜ୍ଯ ସ୍ଵାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୋଜନଂ କାରଯିତ୍ଵା। ସୁଖାସୀନାଯ ମୁନଯେ ସଘନସାରଂ ତାଂବୂଲଂ ଦତ୍ଵା ଵ୍ଯଜ୍ଞାପଯତ୍
ବିଦେହ ଦେବଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସ୍ବାଗତ କଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଜନର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ, ମୁନିଙ୍କୁ ସୁବିଧାଜନକ ଭାବେ ବସାଇ ଦେଲେ, ସୁଗନ୍ଧିତ ପାନ ଦେଇ ଏକ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ଶ୍ଵୋ ଵିଵାହେ ଭଵାନ୍ସ୍ଥାତୁମର୍ହତି କାରଯିତୁଂ ଵିଵାହମ୍
ଆସନ୍ତାକାଲି ବିବାହ ଅବସରରେ ଆପଣ ରୁହିବେ ଏବଂ ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବେ।
ଶ୍ଵୋ ହି ନକ୍ଷତ୍ରଂ ସୂର୍ଯନକ୍ଷତ୍ରଦର୍ଶନଂ ତତ୍ର ଵିଵାହୋ ନ କର୍ତଵ୍ଯ ଇତି
କାଲି ସୂର୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୋଗ ଅଛି, ଏହି ଦିନରେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଥ ମୌହୂର୍ତିକଂ ଵୃଦ୍ଧଗାର୍ଗ୍ଯମାହୂଯ ରାଜା ପପ୍ରଚ୍ଛ କ୍ଵ ଵିଵାହମୁହୂର୍ତଃ
ତାପରେ ରାଜା ବୃଦ୍ଧ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ପଚାରିଲେ, 'ବିବାହ ପାଇଁ ଶୁଭ ସମୟ କେବେ?'
ଶ୍ଵ ଇତି ଗାର୍ଗ୍ଯ ଉଵାଚ
ଗାର୍ଗ୍ୟ କହିଲେ, 'କାଲି।'
ରାଜା ଚ ନାରଦଂ ଗାର୍ଗ୍ଯଂ ଚୋଦୀକ୍ଷ୍ଯ ଭୋ ଇଦମିତ୍ଥମିତି ପପ୍ରଚ୍ଛ
ରାଜା ନାରଦ ଓ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି, 'ଏହିପରି ତ କି?' ବୋଲି ପଚାରିଲେ।
ଅଥ ନାରଦୋ ଗାର୍ଗ୍ଯମୁଵାଚ
ତାପରେ ନାରଦ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
କଥମୁକ୍ତଂ ଲଗ୍ନଂ ଦାସ୍ଯସି
ତୁମେ କିପରି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଘୋଷଣା କରିବ?
ଅଥ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ଵିଷଘଟିକାଶ୍ଚ ଵିହାଯ ଲଗ୍ନଂ ଦାସ୍ଯାମି ଇତ୍ଯୁଵାଚ
ତାପରେ ଗାର୍ଗ୍ୟ କହିଲେ, 'ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କହିଦେବି।'
ନାରଦୋପି ବ୍ରହ୍ମଵଚନାନି କିଂ ନ ଜାନାସୀତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ଗାର୍ଗ୍ଯମ୍
ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ କି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଜାଣନାହଁ?'
ଗାର୍ଗ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତାନ୍ଦୋଷାନପଠତ୍
ଗାର୍ଗ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ ସେଇ ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିଦେଲେ।
ଉଲ୍କା ଚ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡଶ୍ଚ ମୋଘଃ କଂପସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସର୍ଵକାର୍ଯଵିନାଶାଯ ଦୃଷ୍ଟା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା
ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଥିଲେ, ଉଲ୍କା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ, ବ୍ୟର୍ଥତା ଓ କମ୍ପନ—ଏସବୁ ଯେ କୌଣସି କାମର ନାଶର କାରଣ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାସୁ ଵିଵାହେଷୁ ମୌଂଜୀବଂଧାଭିଷେକତଃ । ଅନ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ବିବାହ, ଉପନୟନ, ଅଭିଷେକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅତଃ ପରଂ ତୁ କାର୍ଯ୍ଯାଣାଂ କରଣେନ ଚ ଦୋଷଭାକ୍ । ଵିଵାହାଦିଷୁ କାର୍ଯେଷୁ ଦୋଷମେଵ ଵଦାମ୍ଯତଃ
ଏହିପରି, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ଦୋଷ ହୁଏ; ବିବାହ ଓ ଏପରି କାମରେ ମୁଁ କେବଳ ଦୋଷକୁ କହୁଛି।
ଉଲ୍କା ଦହେତ୍କୁଲଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡୋ ଵିନାଶଯେତ୍ । ମୋଘସ୍ତୁ ମରଣା ଯସ୍ଯାତ୍କଂପଃ କଂପାଯ କର୍ମ୍ମଣଃ
ଉଲ୍କା ସମସ୍ତ କୁଳକୁ ଦହାଇଦିଏ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ନାଶ କରେ; ବ୍ୟର୍ଥତା ମୃତ୍ୟୁ ଆଣେ; କମ୍ପନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବିଘ୍ନିତ କରେ।
ଇତି ନାରଦୋକ୍ତମାକର୍ଣ୍ଯ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ମୁନିର୍ମୌନପରୋଽଭଵତ୍
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଗାର୍ଗ୍ୟ ମୁନି ନୀରବ ହୋଇଗଲେ।
ଦଧ୍ଯୌ ରଵିଂ ଗ୍ରହପତିଂ ଵିହାଯ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵାହଃ କ୍ରିଯତମିତି
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗ୍ରହପତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଓ କହିଲେ, 'ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ବିବାହ କରାଯାଉ।'
ନାରଦ ଉଵାଚ- କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଵଚନମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: 'ଏହା କିପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା?'
ସୂର୍ଯ ଉଵାଚ- ଦେଶଭେଦେନ ଵ୍ଯଵସ୍ଥୋଦିତା ତଦସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ଵିଵାହୋ ଵିଷଘଟିକାଂ ଵିହାଯ କର୍ତଵ୍ଯ ଏଵ
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: 'ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମ ରହିଛି; ଏହି ଦେଶରେ ଅଶୁଭ ସମୟକୁ ଛାଡ଼ି ବିବାହ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ।'
ଅଥ ଵୈଦେହୋଽପି ମିଥିଲାଂ ନାନାପତାକୋପଶୋଭିତାଂ ଵିଵିଧପ୍ରାସାଦଗୋପୁରୋଦ୍ଯାନଦେଵତାଯତନୋପଶୋଭିତାମନ୍ଯୋନ୍ଯକେଲିଚତୁରଯୁଵତିଜନାନୁକୀର୍ଣାମୁଶୀରଵିରଚିତମହାପ୍ରପାଂ ସୁକେଲୀଜନୋପଶୋଭିତଵିଶିଖାଂ । ଵିଵିଧପଣ୍ଯୋପଶୋଭିତରଥ୍ଯାଂ ତତ୍ରତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଘୋଷଶୋଭିତମଠାଂ ପ୍ରତିମଂଦିରଂ ମୀମାଂସାଦିଵ୍ଯାଖ୍ଯାନସଂପାଦି ସାମାଧ୍ଯଯନାଂ ସୁପୁଣ୍ଯହଵିର୍ଗଂଧସାମାଦିସ୍ଵରପଦକ୍ରମଶ୍ରୁତିବ୍ରାହ୍ମଣଵାଟିକାମନେକପରିଵୃଢମଂଦିରପ୍ରଵେଶନିଷ୍କ୍ରୀତାଗୁରୁକୁଂକୁମାଧ୍ଵର୍ଯ୍ଯୁଵେଷାଂ ମୃଦୁଲଵସନ ତାଂବୂଲ ରକ୍ତଦଂତଚ୍ଛଦକାମିନୀମୃଦୁଵଚନକଠିନଵଚନକରସଂଜ୍ଞାନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପ୍ରତିଵଚନଵିଵିଧୋପାଯନା ହରଣକରଜନୋପଶୋଭିତାଂ ମୃଦୁଧଵଲଜଘନପରିଵୀତଵସ୍ତ୍ରୋପରିଭାଗେନ ସ୍ନିଗ୍ଧଵର୍ତୁଲପରସ୍ପରସଂଘର୍ଷପଯୋଧରମଧ୍ଯପ୍ରଦେଶୋପଶୋଭିତ ଵାମାଂସକଂଦୋପଶୋଭିତଵନିତାଂ ଵିଵିଧମୁକ୍ତାହାରଜପାସଂକାଶଦଶନଚ୍ଛଦ ମଂଦହାସମାଲାକାରସହସ୍ରୋପଶୋଭିତାଂ ପୁଣ୍ଯାସଵସାଧନମଂଦିରାଂ ତତ୍ରତତ୍ର ଵିଚିତ୍ରତୋରଣାଂ ଵିଶୁଦ୍ଧଵୀଥିକାଂ ତତ୍ରତତ୍ର ସ୍ଥାପିତକଲ୍ପପାଦପାଂ ରଂଭାଵିଭୂଷିତଦ୍ଵାରାଂ ପୁରୀଂ ଶୋଭିତାଂ ଶୋଭଯାମାସ
ତାପରେ ବିଦେହ ମିଥିଳାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ଅନେକ ପତାକା, ବିଭିନ୍ନ ମହଳ, ଦୁର୍ଗ, ବାଗିଚା, ଦେଉଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଚତୁର ନାରୀମାନେ ପରସ୍ପର କ୍ରୀଡାରେ ଲିନ୍ନ, ଉଶୀର ଘାସର ମହା ଜଳମନ୍ତପ, କ୍ରୀଡାଶୀଳ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ୍ତ, ଶୋଭାମୟ ଦ୍ୱାର, ଦୁକାନ ଥିବା ସଡ଼କ, ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଗୁଞ୍ଜିତ ମଠ, ମୀମାଂସା ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରର ଟିକା ଥିବା ଦେଉଳ, ସାମ ଗାନର ସ୍ଥାନ, ପବିତ୍ର ନିବେଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାଗିଚା, ପ୍ରବେଶ ଓ ପ୍ରସ୍ଥାନରେ ଗୁରୁମାନେ, କେଶରିଆ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ପୁରୋହିତ, କୋମଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରୀମାନେ, ପାନ ଭକ୍ତ, ଲାଲ ଦାନ୍ତ, କୋମଳ ଓ କଠୋର କଥା, ଚାଳି ଦକ୍ଷ, ଉପହାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, କୋମଳ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଟି ଶୋଭିତ, ସ୍ତନ ଘସିଘସି ଯାଉଥିବା, ବାମ କନ୍ଧ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ମୁକ୍ତା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରୀମାନେ, ଜବା ଫୁଲ ଦନ୍ତ, କୋମଳ ହାସ୍ୟ, ମଦିରା ଗୃହ, ଶୋଭାମୟ ତୋରଣ, ଶୁଭ୍ର ଗଲି, କାମନା ରୁକ୍ଷ, ରମ୍ଭା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦ୍ୱାର, ଏହି ସହର ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକୁଥିଲା।