ନ ଚିନ୍ତଯଂତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । କ୍ଷେତ୍ରଵୃତ୍ତି ଗୃହଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରୀତିଚ୍ଛେଦଂ ଚ ଯେ ନରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଜମି, ଘର ବା ସ୍ନେହ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଆଶାଚ୍ଛେଦଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ତେ ନରା ନରକୌକସଃ । ଆଗତାନ୍ଭୋଜନାର୍ଥଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତାନ୍
ଯେଉଁମାନେ ଆଶା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ବସନ୍ତି। ଏବଂ ଯେ ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଥିବା, ଜୀବିକାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯାଞ୍ଚ କରେ, ସେ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ।
ଯଃ ପରୀକ୍ଷେତ ମୂଢାତ୍ମା ସ ଜ୍ଞେଯୋ ନରକାତିଥିଃ । ଅନାଥଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦୀନଂ ରୋଗାର୍ତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଅନାଥ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଦୁଃଖୀ, ରୋଗୀ ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଦୟା ଦେଖାନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମୂଢ଼ ହୋଇ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ।
ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ନିଯମାଂସ୍ତୁ ସମାଦାଯ ଯେ ପଶ୍ଚାଦଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ହୋଇ ଦୟା ଦେଖାନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ନେଇ, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ତାହାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଵିଲୋପଯଂତି ତାନ୍ଭୂଯସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥା ଯାଂତି ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦଯାଲଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁନିପୁନି ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବେ ଶୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିପରି ଦୟାଳୁ ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ସମାସେନୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କିଂଚିତ୍ତେ ଗୌରଵାଦହମ୍ । ଯେଽର୍ଚଯଂତି ହରିଂ ଦେଵଂଜିଷ୍ଣୁଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି, କାରଣ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଆଦର ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ହରି, ବିଜୟୀ, ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ନାରାଯଣମଜଂ କୃଷ୍ଣଂ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ । ଧ୍ଯାଯଂତି ପୁରୁଷଂ ଦିଵ୍ଯମଚ୍ଯୁତଂ ଯେ ସ୍ମରଂତି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ନାରାୟଣ, ଅଜନ୍ମା, କୃଷ୍ଣ, ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ, ଚତୁର୍ଭୁଜଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦିବ୍ୟ, ଅଚ୍ୟୁତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଲଭଂତେ ତେଽଚ୍ଯୁତସ୍ଥାନଂ ଶ୍ରୁତିରେଷା ପୁରାତନୀ । ଇଦମେଵହି ମାଂଗଲ୍ଯମିଦମେଵ ଧନାର୍ଜନମ୍
ସେମାନେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି ପୁରାତନ ଶ୍ରୁତି। ଏହିଠାରେ ମାତ୍ର ମଙ୍ଗଳ ଅଛି, ଏହିଠାରେ ମାତ୍ର ଧନ ଲାଭ ହୁଏ।
ଜୀଵିତସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈତଦ୍ଯଦ୍ଦାମୋଦରକୀର୍ତନମ୍ । କୀର୍ତନାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋରମିତତେଜସଃ
ଏହି ହେଉଛି ଜୀବନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ — ଦାମୋଦରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କଲେ, ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଦୁରିତାନି ଵିଲୀଯଂତେ ତମାଂସୀଵ ଦିନୋଦଯେ । ଗାଥାଂ ଗାଯଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ
ପାପମାନେ ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଅନ୍ଧକାର ଭଳି ଗଳିଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନିତ୍ୟ ଭାବେ ବୈଷ୍ଣବ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯନିରତା ନିତ୍ଯଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ସର୍ଵାନ୍କ୍ଲେଶାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁମେଵ ସ୍ତୁଵଂତି ଯେ
ଯେ ଲୋକମାନେ ସଦା ସ୍ୱଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ି ମାତ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଧୀରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵାସୁଦେଵଜପାସକ୍ତାନପି ପାପକୃତୋ ଜନାନ୍
ଯେ ଲୋକମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଓ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଭଳି ବ୍ୟକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି, ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନାମ ଜପରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ନୋପସର୍ପନ୍ତି ତାନ୍ଵିପ୍ର ଯମଦୂତାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ । ନାନ୍ଯତ୍ପଶ୍ଯନ୍ତି ଜଂତୂନାଂ ଵିହାଯ ହରିକୀର୍ତନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯମର କଠୋର ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ଯେ ଯାଚିତାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଯଂତି ପ୍ରିଯଂ ଦତ୍ଵା ଵଦଂତି ଚ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇ ଭଲ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ସତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ।
ତ୍ଯକ୍ତଦାନଫଲା ଯେ ଚ ତେ ନରାଃସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵର୍ଜଯଂତି ଦିଵାସ୍ଵାପଂ ନରାଃ ସର୍ଵସହାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଦାନର ଫଳ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଦିନେ ଶୋଇବାକୁ ଏଡ଼ି ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା ସହିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ପର୍ଵଣ୍ଯାଶ୍ରଯଭୂତା ଯେ ତେ ମର୍ତ୍ଯାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଦ୍ଵିଷତାମପି ଯେ ଦୋଷାନ୍ନ ଵଦଂତି କଦାଚନ
ଯେ ମଣିଷମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ପବିତ୍ର ଉପବାସ ଓ ଆଚରଣରେ ଶରଣ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦୋଷ କେବେ କହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
କୀର୍ତଯଂତି ଗୁଣାଂଶ୍ଚୈଵ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯେ ପରେଷାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ଵିତପ୍ଯଂତି ମତ୍ସରାତ୍
ଯେ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣ ଗାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଶ୍ଚାଭିନଂଦଂତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ଚ ନିଵୃତ୍ତୌ ଚ ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତମେଵ ଚ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିନନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିରତିରେ ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଆଦରଂତି ପ୍ରତୀତା ଯେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯସ୍ମିନ୍କସ୍ମିନ୍କୁଲେ ଜାତା ଦଯାଵଂତୋ ଯଶସ୍ଵିନଃ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଦୃଢ଼ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ସେମାନେ ଯେଉଁ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବେ, ଦୟାଳୁ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ।
ସାନୁକ୍ରୋଶାଃ ସଦାଚାରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯେ ପୂତାଃ ପରଦାରାଂଶ୍ଚ କର୍ମଣା ମନସା ଗିରା
ଯେ ଲୋକମାନେ କରୁଣାମୟ ଓ ଭଲ ଆଚରଣର, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଜୀବନସଂଗିନୀଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ କଥାରେ ପବିତ୍ର ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ରମଯଂତି ନ ସତ୍ଵସ୍ଥାସ୍ତେନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ସଦା କର୍ମଯଥୋକ୍ତେନ କୁର୍ଵଂତି ଵିହିତାନି ଚ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଜୀବନସଂଗିନୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ମାନନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ସଦ୍ଗୁଣରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ସଦା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଆତ୍ମଶକ୍ତିଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ମନୋ ଵାକ୍କାଯିକେ ଧର୍ମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଯଃ କୁରୁତେ ସଦା
ଯେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେଉଁଠାରେ ମନ, କଥା ଓ କାୟାର ଧର୍ମରେ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ରହିଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ସାଧୂନାଂ ସଂମତୋ ଯଶ୍ଚ ସ ଭଵେଦ୍ଦେଵତାତିଥିଃ । ଵଚୋଵେଗଂ ମନୋଵେଗଂ ଯୋ ଵେଗମୁଦରୋଦ୍ଭଵମ୍
ଯିଏ ସଦ୍ଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଅତିଥି ଭାବେ ଗଣ୍ୟ; ଯିଏ କଥାର ଉତ୍ସାହ, ମନର ଉତ୍ସାହ ଓ ପେଟର ଆଗ୍ରହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ—
ଉପସ୍ଥଵେଗଂ ସହତେ ସ ସ୍ଵର୍ଗୀ ଜାଯତେ ନରଃ । ଯେଷାଂ ଗୁଣେଷୁ ସଂତୋଷୋ ଵାଣୀ ଯେଷାଂ ଶ୍ରୁତଂ ପ୍ରତି
ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଆଗ୍ରହ ସହିପାରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗୀ ହୁଏ; ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଗୁଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଶ୍ରବଣ କଥାରେ ମୌନ ରଖନ୍ତି—
ପରମାର୍ଥେ ମତିର୍ଯେଷାଂ ତେ ଶିଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵ୍ରତଂ ରକ୍ଷଂତି ଯେ କୋପାଚ୍ଛ୍ରିଯଂ ରକ୍ଷଂତି ମତ୍ସରାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ପରମ ସତ୍ୟରେ ମନ ଲଗାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିଷ୍ଟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧରୁ ନିଜ ବ୍ରତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ଧନ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି—
ଵିଦ୍ଯାଂ ମାନାପମାନାଭ୍ଯାମାତ୍ମାନଂ ତୁ ପ୍ରମାଦତଃ । ମତିଂ ରକ୍ଷଂତି ଯେ ଲୋଭାନ୍ମନୋ ରକ୍ଷଂତି କାମତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗୌରବ କିମ୍ବା ଅପମାନରେ ଜ୍ଞାନକୁ ଅହଂକାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଲୋଭରୁ ବୁଦ୍ଧି ଓ କାମନାରୁ ମନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—
ଧର୍ମଂ ରକ୍ଷଂତି ଦୁଃସଂଗାତ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଚ ଵିଧିଵଦୁପଵାସପରାଯଣାଃ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଖରାପ ସଙ୍ଗରୁ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଶୁକ୍ଲେଽସିତେ ଚ ଯେ ଵିପ୍ର ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ମାତେଵ ସର୍ଵବାଲାନାମୌଷଧଂ ରୋଗିଣା ମିଵ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେ ଲୋକମାନେ ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶିଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ମାତା ପରି, ରୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧ ପରି।
ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ନିର୍ମିତୈକାଦଶୀ ତିଥିଃ । ଏକାଦଶୀ ସମଂ କିଂଚିତ୍ପାଦତ୍ରାଣଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ 5.96.
ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକାଦଶୀ ତିଥି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ଏକାଦଶୀ ପରି ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ଏହାର ଅଳ୍ପ ଅଂଶ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ତାମୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧାନେନ ପୁରୁଷାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଏକାଦଶେନ୍ଦ୍ରିଯୈଃ ପାପଂ ଯତ୍କୃତଂ ଭଵତି ଦ୍ଵିଜ
ଯେମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏକାଦଶଟି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଥାଏ—