ହୈତୁକୋ ନାସ୍ତିକୋ ଯସ୍ତୁ ସ ନରୋ ନିରଯାଲଯଃ । ମନସା ଯୋଽନ୍ଯଭାଵେନ ଵଚସା ଚାନ୍ଯଥା ଵଦେତ୍
ଯିଏ କେବଳ ଯୁକ୍ତି ଦେଇ ନାସ୍ତିକତାରେ ଲିନ, ସେ ନରକରେ ବାସ କରେ। ଯିଏ ମନେ ଏକ ଭାବ ରଖି, କଥାରେ ଅନ୍ୟ କଥା କହେ—
ହୃଦଯଂ କଲୁଷଂ କୁର୍ଯାତ୍ସ ନରୋ ନରକେ ଵସେତ୍ । ଅଵମନ୍ଯ ଚ ଯେ ଯାଂତି ଭଗଵତ୍କୀର୍ତନଂ ନରାଃ
ଯିଏ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ଅଶୁଦ୍ଧ କରେ, ସେ ନରକରେ ବାସ କରେ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନରେ ଅପମାନ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାଂତି ନରକଂ ଘୋରଂ ତେନ ପାପେନ କର୍ମଣା । ପଶ୍ଯଂତୋ ଭଗଵଦ୍ଦ୍ଵାରଂ ନାମଶାସ୍ତ୍ର ପରିଚ୍ଛଦମ୍
ଯେମାନେ ସେହି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାର ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଚିହ୍ନ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ଭୋଗନ୍ତି।
ଅକୃତ୍ଵା ତତ୍ପ୍ରଣାମାଦି ତେ ଯାଂତି ନରକୌକସଃ । ଵିନାପରାଧେନ ନରାଃ କୃତ୍ଵା ପତ୍ନ୍ଯଧିଵେଦନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ଉଚିତ ଭାବେ ପ୍ରଣାମ ଓ ଆଦର କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନରକରେ ପଡନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କଠୋର କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତ୍ଯଜଂତି ସୁକଲତ୍ରଂ ଯେ ତେ ଯାଂତି ନରକେ ନରାଃ । ନ ଶୃଣୋତି ଗୁରୋର୍ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ପଡନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା କିମ୍ବା ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ପରେଷାଂ ଚେତସଃ କ୍ଲେଶକାରୀ ନିରଯଗୋ ଭଵେତ୍ । ପଶ୍ଯତାଂ ବଂଧୁ ବାଲାନାଂ ପ୍ରକର୍ଷୀ ମିଷ୍ଟମଶ୍ନୁତେ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମନରେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକରେ ପଡନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧୁ ବା ଶିଶୁମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଅଧିକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ କେଵଲୋଦରପୂରକଃ । ତୁଲା ମକର ମେଷେଷୁ ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନଂ ନ ଯଶ୍ଚରେତ୍
ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ନିଜ ପେଟ ପୂରଣ ନେଇ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁଳା, ମକର ବା ମେଷ ରାଶିରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ନଦ୍ଯାଦିଷୁ ଚ ନାସ୍ତିକ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ସ୍ଯାନ୍ନରକାଲଯଃ । ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଜନମାଲୋକ୍ଯ ନାଭ୍ଯୁତ୍ଥାନଂ କରୋତି ଯଃ
ନଦୀ ଓ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁମାନେ ଅନାସ୍ଥା ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ ନରକ ହୁଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତକୁ ଦେଖି ଉଠି ଆଦର କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରଣଯାଦରତୋ ଵିପ୍ର ସ ନରୋ ନରକାତିଥିଃ । କାଷ୍ଠୈର୍ଵା ଶଂକୁଭିର୍ଵାପି ଶୂଲୈରଶ୍ମଭିରେଵ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ପ୍ରେମ ଓ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କାଠ, କଠି, ବାଣ ବା ପଥର ଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଯେ ମାର୍ଗାଂଶ୍ଚୈଵ ରୁଂଧଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଆଦ୍ଯଂ ପୁରୁଷମୀଶାନଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ଭାବେ ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ନ ଚିନ୍ତଯଂତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । କ୍ଷେତ୍ରଵୃତ୍ତି ଗୃହଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରୀତିଚ୍ଛେଦଂ ଚ ଯେ ନରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଜମି, ଘର ବା ସ୍ନେହ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଆଶାଚ୍ଛେଦଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ତେ ନରା ନରକୌକସଃ । ଆଗତାନ୍ଭୋଜନାର୍ଥଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତାନ୍
ଯେଉଁମାନେ ଆଶା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ବସନ୍ତି। ଏବଂ ଯେ ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଥିବା, ଜୀବିକାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯାଞ୍ଚ କରେ, ସେ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ।
ଯଃ ପରୀକ୍ଷେତ ମୂଢାତ୍ମା ସ ଜ୍ଞେଯୋ ନରକାତିଥିଃ । ଅନାଥଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦୀନଂ ରୋଗାର୍ତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଅନାଥ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଦୁଃଖୀ, ରୋଗୀ ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଦୟା ଦେଖାନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମୂଢ଼ ହୋଇ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ।
ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ନିଯମାଂସ୍ତୁ ସମାଦାଯ ଯେ ପଶ୍ଚାଦଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ହୋଇ ଦୟା ଦେଖାନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ନେଇ, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ତାହାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଵିଲୋପଯଂତି ତାନ୍ଭୂଯସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥା ଯାଂତି ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦଯାଲଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁନିପୁନି ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବେ ଶୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିପରି ଦୟାଳୁ ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ସମାସେନୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କିଂଚିତ୍ତେ ଗୌରଵାଦହମ୍ । ଯେଽର୍ଚଯଂତି ହରିଂ ଦେଵଂଜିଷ୍ଣୁଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି, କାରଣ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଆଦର ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ହରି, ବିଜୟୀ, ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ନାରାଯଣମଜଂ କୃଷ୍ଣଂ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ । ଧ୍ଯାଯଂତି ପୁରୁଷଂ ଦିଵ୍ଯମଚ୍ଯୁତଂ ଯେ ସ୍ମରଂତି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ନାରାୟଣ, ଅଜନ୍ମା, କୃଷ୍ଣ, ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ, ଚତୁର୍ଭୁଜଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦିବ୍ୟ, ଅଚ୍ୟୁତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଲଭଂତେ ତେଽଚ୍ଯୁତସ୍ଥାନଂ ଶ୍ରୁତିରେଷା ପୁରାତନୀ । ଇଦମେଵହି ମାଂଗଲ୍ଯମିଦମେଵ ଧନାର୍ଜନମ୍
ସେମାନେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି ପୁରାତନ ଶ୍ରୁତି। ଏହିଠାରେ ମାତ୍ର ମଙ୍ଗଳ ଅଛି, ଏହିଠାରେ ମାତ୍ର ଧନ ଲାଭ ହୁଏ।
ଜୀଵିତସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈତଦ୍ଯଦ୍ଦାମୋଦରକୀର୍ତନମ୍ । କୀର୍ତନାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋରମିତତେଜସଃ
ଏହି ହେଉଛି ଜୀବନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ — ଦାମୋଦରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କଲେ, ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଦୁରିତାନି ଵିଲୀଯଂତେ ତମାଂସୀଵ ଦିନୋଦଯେ । ଗାଥାଂ ଗାଯଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ
ପାପମାନେ ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଅନ୍ଧକାର ଭଳି ଗଳିଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନିତ୍ୟ ଭାବେ ବୈଷ୍ଣବ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯନିରତା ନିତ୍ଯଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ସର୍ଵାନ୍କ୍ଲେଶାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁମେଵ ସ୍ତୁଵଂତି ଯେ
ଯେ ଲୋକମାନେ ସଦା ସ୍ୱଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ି ମାତ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଧୀରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵାସୁଦେଵଜପାସକ୍ତାନପି ପାପକୃତୋ ଜନାନ୍
ଯେ ଲୋକମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଓ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଭଳି ବ୍ୟକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି, ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନାମ ଜପରେ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ନୋପସର୍ପନ୍ତି ତାନ୍ଵିପ୍ର ଯମଦୂତାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ । ନାନ୍ଯତ୍ପଶ୍ଯନ୍ତି ଜଂତୂନାଂ ଵିହାଯ ହରିକୀର୍ତନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯମର କଠୋର ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ଯେ ଯାଚିତାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଯଂତି ପ୍ରିଯଂ ଦତ୍ଵା ଵଦଂତି ଚ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇ ଭଲ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ସତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ।
ତ୍ଯକ୍ତଦାନଫଲା ଯେ ଚ ତେ ନରାଃସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵର୍ଜଯଂତି ଦିଵାସ୍ଵାପଂ ନରାଃ ସର୍ଵସହାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଦାନର ଫଳ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଦିନେ ଶୋଇବାକୁ ଏଡ଼ି ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା ସହିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ପର୍ଵଣ୍ଯାଶ୍ରଯଭୂତା ଯେ ତେ ମର୍ତ୍ଯାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଦ୍ଵିଷତାମପି ଯେ ଦୋଷାନ୍ନ ଵଦଂତି କଦାଚନ
ଯେ ମଣିଷମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ପବିତ୍ର ଉପବାସ ଓ ଆଚରଣରେ ଶରଣ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦୋଷ କେବେ କହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
କୀର୍ତଯଂତି ଗୁଣାଂଶ୍ଚୈଵ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯେ ପରେଷାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ଵିତପ୍ଯଂତି ମତ୍ସରାତ୍
ଯେ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣ ଗାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଶ୍ଚାଭିନଂଦଂତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ଚ ନିଵୃତ୍ତୌ ଚ ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତମେଵ ଚ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିନନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିରତିରେ ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଆଦରଂତି ପ୍ରତୀତା ଯେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯସ୍ମିନ୍କସ୍ମିନ୍କୁଲେ ଜାତା ଦଯାଵଂତୋ ଯଶସ୍ଵିନଃ
ଯେ ଲୋକମାନେ ଦୃଢ଼ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ସେମାନେ ଯେଉଁ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବେ, ଦୟାଳୁ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ।
ସାନୁକ୍ରୋଶାଃ ସଦାଚାରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯେ ପୂତାଃ ପରଦାରାଂଶ୍ଚ କର୍ମଣା ମନସା ଗିରା
ଯେ ଲୋକମାନେ କରୁଣାମୟ ଓ ଭଲ ଆଚରଣର, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏହିପରି ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଜୀବନସଂଗିନୀଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ କଥାରେ ପବିତ୍ର ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।