କାମାଦ୍ଵା ଯଦି ଵା ମୋହାତ୍ସ ଯାତି ନରକଂ ନରଃ । ଅଯାଜ୍ଯଯାଜକଶ୍ଚୈଵ ଯାଜ୍ଯାନାଂ ଚ ଵିଵର୍ଜକଃ
ଚାହାଣା କିମ୍ବା ମୂଢ଼ତାରୁ ଯିଏ ଏହିପରି କରେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ। ଯିଏ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଏମିତି ଯଜ୍ଞ କରେ, କିମ୍ବା କରିବା ଉଚିତ ଯଜ୍ଞ ଛାଡ଼ିଦିଏ—
ଵିରତୋ ଵିଷ୍ଣୁଵିଦ୍ଯାସୁ ସ ଭୁଂକ୍ତେ ନରକାନ୍ବହୂନ୍ । ଅଦତ୍ଵା ପିତୃଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ମର୍ତ୍ଯବଂଧୁଷୁ
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଜ୍ଞାନରୁ ଦୂରେଇଯାଏ, ସେ ବହୁ ନରକ ଭୋଗ କରେ। ଯିଏ ଧନୀ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ପିତୃ, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ମାନବ ବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇନାହିଁ—
ସଧନୋ ମ୍ରିଯତେ ପାପଃ ସ ଯାତି ନରକାନ୍ବହୂନ୍ । ସର୍ଵାଣ୍ଯନ୍ନାନି ସିଦ୍ଧାନି ପାକଭେଦଂ କରୋତି ଯଃ
ଯିଏ ଧନ ସହିତ ମରେ, କିନ୍ତୁ ପିତୃ, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ମାନବ ବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇନାହିଁ, ସେ ବହୁ ନରକକୁ ଯାଏ। ଯିଏ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇ ରଖି, ରାନ୍ଧଣାରେ ଭେଦ କରେ—
ଅଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ଭୁଂଜୀତ ସ ଯାତି ନରକଂ ଚିରମ୍ । ବହୁଦ୍ରୋହେଣ ଭୂତାନାଂ ଯେଽଜଯଂତି ଧନଂ ଦ୍ଵିଜ
ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କୁ ନ ବଲି ଖାଏ, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରେ ରହେ। ଯେଉଁମାନେ ବହୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରି ଧନ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ—
ଧନଵଂତୋ ନିରଯଗା ଦାଂଭିକା ଦୁଃଖଭାଗିନଃ । ନାସ୍ତିକ୍ଯାଦଥ ଵା ଲୋଭାନ୍ମୋହାତ୍କାଲେ ଯଥୋଦିତେ
ଧନୀ ହୋଇ ଯେଉଁମାନେ ଚଳ କରନ୍ତି ଓ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ନାସ୍ତିକତା, ଲୋଭ କିମ୍ବା ମୂଢ଼ତାରୁ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ—
ଭକ୍ତ୍ଯା ନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦା ଯେ ସ୍ଯୁଃ ପଚ୍ଯଂତେ ନରକେଷୁ ତେ । ଦୀଯମାନସ୍ଯ ଵିତ୍ତସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯସ୍ତୁ ପାପକୃତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନରକରେ ରାନ୍ଧାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦିଆଯାଉଛି, ସେଠାରେ ଯିଏ ବାଧା ଦେଉଛି—
ଵିଘ୍ନମାଚରତେ ଯୋଽସୌ ନରୋ ନିରଯଗୋ ଭଵେତ୍ । ସାମାନ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଗୃହ୍ଣାତ୍ଯେକୋ ଵିମୋହତଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେବାବେଳେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ସେ ନରକରେ ବାସ କରେ। ମୋହରେ ଏକ ଲୋକ ଏକାକି ସାଧାରଣ ଦକ୍ଷିଣା ନେଇଯାଏ—
ନାସ୍ତିକ୍ଯଭାଵନିରତୋ ନରଃ ସ୍ଯାନ୍ନରକାଲଯେ । ଅସହିଷ୍ଣୁତଯା ତସ୍ଯ ଗୁଣାନାଂ କାରଣଂ ଭଵେତ୍
ଯିଏ ନାସ୍ତିକ ଭାବନାରେ ଲିନ, ସେ ନରକରେ ରହେ। ତାଙ୍କର ଅସହିଷ୍ଣୁତା ତାଙ୍କ ଦୋଷର କାରଣ ହୁଏ।
ମହତ୍ପାପଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ କାରଣଂ ନରକସ୍ଯ ତତ୍ । ନିର୍ଦୋଷାଂ ସୁହୃଦାଂ ଭାର୍ଯାଂ ତ୍ଯଜନ୍କାଲେନ ଯାତି ଯଃ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହିଠାରୁ ନରକର କାରଣ ହୁଏ। ଯିଏ ଦୋଷରହିତ, ସହଯୋଗୀ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ସମୟରେ ଛାଡ଼ିଦିଏ—
ନ ଵହେତ ଯଶସ୍ତେଷାଂ ସ ନରୋ ନରକେ ପତେତ୍ । ଅଧର୍ମଂ ଧର୍ମମିତି ଯୋ ଵଦନ୍ମୋହଵଶଂ ଗତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରକ୍ଷା କରେନାହିଁ; ଏମିତି ପୁରୁଷ ନରକକୁ ପଡ଼େ। ଯିଏ ମୂଢ଼ତାବଶତଃ ଅଧର୍ମକୁ ଧର୍ମ ବୋଲି କହେ—
ହୈତୁକୋ ନାସ୍ତିକୋ ଯସ୍ତୁ ସ ନରୋ ନିରଯାଲଯଃ । ମନସା ଯୋଽନ୍ଯଭାଵେନ ଵଚସା ଚାନ୍ଯଥା ଵଦେତ୍
ଯିଏ କେବଳ ଯୁକ୍ତି ଦେଇ ନାସ୍ତିକତାରେ ଲିନ, ସେ ନରକରେ ବାସ କରେ। ଯିଏ ମନେ ଏକ ଭାବ ରଖି, କଥାରେ ଅନ୍ୟ କଥା କହେ—
ହୃଦଯଂ କଲୁଷଂ କୁର୍ଯାତ୍ସ ନରୋ ନରକେ ଵସେତ୍ । ଅଵମନ୍ଯ ଚ ଯେ ଯାଂତି ଭଗଵତ୍କୀର୍ତନଂ ନରାଃ
ଯିଏ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ଅଶୁଦ୍ଧ କରେ, ସେ ନରକରେ ବାସ କରେ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନରେ ଅପମାନ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାଂତି ନରକଂ ଘୋରଂ ତେନ ପାପେନ କର୍ମଣା । ପଶ୍ଯଂତୋ ଭଗଵଦ୍ଦ୍ଵାରଂ ନାମଶାସ୍ତ୍ର ପରିଚ୍ଛଦମ୍
ଯେମାନେ ସେହି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାର ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଚିହ୍ନ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ଭୋଗନ୍ତି।
ଅକୃତ୍ଵା ତତ୍ପ୍ରଣାମାଦି ତେ ଯାଂତି ନରକୌକସଃ । ଵିନାପରାଧେନ ନରାଃ କୃତ୍ଵା ପତ୍ନ୍ଯଧିଵେଦନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ଉଚିତ ଭାବେ ପ୍ରଣାମ ଓ ଆଦର କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନରକରେ ପଡନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କଠୋର କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତ୍ଯଜଂତି ସୁକଲତ୍ରଂ ଯେ ତେ ଯାଂତି ନରକେ ନରାଃ । ନ ଶୃଣୋତି ଗୁରୋର୍ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ପଡନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା କିମ୍ବା ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ପରେଷାଂ ଚେତସଃ କ୍ଲେଶକାରୀ ନିରଯଗୋ ଭଵେତ୍ । ପଶ୍ଯତାଂ ବଂଧୁ ବାଲାନାଂ ପ୍ରକର୍ଷୀ ମିଷ୍ଟମଶ୍ନୁତେ
ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମନରେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକରେ ପଡନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧୁ ବା ଶିଶୁମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଅଧିକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ କେଵଲୋଦରପୂରକଃ । ତୁଲା ମକର ମେଷେଷୁ ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନଂ ନ ଯଶ୍ଚରେତ୍
ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ନିଜ ପେଟ ପୂରଣ ନେଇ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁଳା, ମକର ବା ମେଷ ରାଶିରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ନଦ୍ଯାଦିଷୁ ଚ ନାସ୍ତିକ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ସ୍ଯାନ୍ନରକାଲଯଃ । ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଜନମାଲୋକ୍ଯ ନାଭ୍ଯୁତ୍ଥାନଂ କରୋତି ଯଃ
ନଦୀ ଓ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁମାନେ ଅନାସ୍ଥା ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ ନରକ ହୁଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତକୁ ଦେଖି ଉଠି ଆଦର କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରଣଯାଦରତୋ ଵିପ୍ର ସ ନରୋ ନରକାତିଥିଃ । କାଷ୍ଠୈର୍ଵା ଶଂକୁଭିର୍ଵାପି ଶୂଲୈରଶ୍ମଭିରେଵ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ପ୍ରେମ ଓ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କାଠ, କଠି, ବାଣ ବା ପଥର ଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଯେ ମାର୍ଗାଂଶ୍ଚୈଵ ରୁଂଧଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଆଦ୍ଯଂ ପୁରୁଷମୀଶାନଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ଭାବେ ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ନ ଚିନ୍ତଯଂତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । କ୍ଷେତ୍ରଵୃତ୍ତି ଗୃହଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରୀତିଚ୍ଛେଦଂ ଚ ଯେ ନରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଜମି, ଘର ବା ସ୍ନେହ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଆଶାଚ୍ଛେଦଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ତେ ନରା ନରକୌକସଃ । ଆଗତାନ୍ଭୋଜନାର୍ଥଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତାନ୍
ଯେଉଁମାନେ ଆଶା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ବସନ୍ତି। ଏବଂ ଯେ ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଥିବା, ଜୀବିକାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯାଞ୍ଚ କରେ, ସେ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ।
ଯଃ ପରୀକ୍ଷେତ ମୂଢାତ୍ମା ସ ଜ୍ଞେଯୋ ନରକାତିଥିଃ । ଅନାଥଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦୀନଂ ରୋଗାର୍ତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଚ
ଯେଉଁମାନେ ଅନାଥ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଦୁଃଖୀ, ରୋଗୀ ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଦୟା ଦେଖାନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମୂଢ଼ ହୋଇ ନରକର ଅତିଥି ହୁଏ।
ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ନିଯମାଂସ୍ତୁ ସମାଦାଯ ଯେ ପଶ୍ଚାଦଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ହୋଇ ଦୟା ଦେଖାନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ନେଇ, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ତାହାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଵିଲୋପଯଂତି ତାନ୍ଭୂଯସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥା ଯାଂତି ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦଯାଲଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁନିପୁନି ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବେ ଶୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିପରି ଦୟାଳୁ ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ସମାସେନୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କିଂଚିତ୍ତେ ଗୌରଵାଦହମ୍ । ଯେଽର୍ଚଯଂତି ହରିଂ ଦେଵଂଜିଷ୍ଣୁଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି, କାରଣ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଆଦର ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ହରି, ବିଜୟୀ, ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ନାରାଯଣମଜଂ କୃଷ୍ଣଂ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ । ଧ୍ଯାଯଂତି ପୁରୁଷଂ ଦିଵ୍ଯମଚ୍ଯୁତଂ ଯେ ସ୍ମରଂତି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ନାରାୟଣ, ଅଜନ୍ମା, କୃଷ୍ଣ, ବିଶ୍ୱକ୍ସେନ, ଚତୁର୍ଭୁଜଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦିବ୍ୟ, ଅଚ୍ୟୁତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଲଭଂତେ ତେଽଚ୍ଯୁତସ୍ଥାନଂ ଶ୍ରୁତିରେଷା ପୁରାତନୀ । ଇଦମେଵହି ମାଂଗଲ୍ଯମିଦମେଵ ଧନାର୍ଜନମ୍
ସେମାନେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି ପୁରାତନ ଶ୍ରୁତି। ଏହିଠାରେ ମାତ୍ର ମଙ୍ଗଳ ଅଛି, ଏହିଠାରେ ମାତ୍ର ଧନ ଲାଭ ହୁଏ।
ଜୀଵିତସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈତଦ୍ଯଦ୍ଦାମୋଦରକୀର୍ତନମ୍ । କୀର୍ତନାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋରମିତତେଜସଃ
ଏହି ହେଉଛି ଜୀବନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ — ଦାମୋଦରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କଲେ, ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଦୁରିତାନି ଵିଲୀଯଂତେ ତମାଂସୀଵ ଦିନୋଦଯେ । ଗାଥାଂ ଗାଯଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ
ପାପମାନେ ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଅନ୍ଧକାର ଭଳି ଗଳିଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନିତ୍ୟ ଭାବେ ବୈଷ୍ଣବ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।