ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ତୁ ଚକ୍ରାସିଗଦାଶଂଖାଂବୁଜାଯୁଧମ୍ । ଆଦ୍ଯଂତରହିତଂ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ହାତ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ, ଗଦା, ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି; ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ନାହିଁ, ସଦା ଅବିନାଶୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ମହଦ୍ଧାମ ପୁରାଣଂ ଵନମାଲିନମ୍ । ପୀତାଂବରଧରଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକର ମୂର୍ତ୍ତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ, ପୁରାତନ, ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ପିତାମ୍ବର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବର, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଦିଵ୍ଯାନୁଲେପନଂ ରାଜଚ୍ଚିତ୍ରିତାଂଗ ମନୋହରମ୍ । ରୁକ୍ମିଣୀ ସତ୍ଯଭାମା ଚ ନାଗ୍ନଜିତୀ ସୁଲକ୍ଷଣା
ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପା, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ରାଜସିକ ଭାବେ ଶୋଭିତ ଓ ଆକର୍ଷକ; ସେଠି ରୁକ୍ମିଣୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ନାଗ୍ନଜିତୀ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣା ଅଛନ୍ତି।
ମିତ୍ରଵିଂଦାନୁଵିଂଦା ସୁନଂଦା ଜାଂବଵତୀ ପ୍ରିଯା । ସୁଶୀଲା ଚାଷ୍ଟମହିଲା ଵାସୁଦେଵପ୍ରିଯାସ୍ତତଃ
ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ଅନୁବିନ୍ଦା, ସୁନନ୍ଦା, ଜାମ୍ବବତୀ ପ୍ରିୟା, ଏବଂ ସୁଶୀଳା—ଏହି ଆଠଜଣ ମହିଳା ବାସୁଦେବଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ଉଦ୍ଭ୍ରାଜିତାଃ ପାରିଷଦା ଵୃତଯୋର୍ଭକ୍ତିତତ୍ପରାଃ । ଉତ୍ତରେ ସୁମହୋଦ୍ଯାନେ ହରିଚଂଦନସଂଶ୍ରଯେ
ସେଠି ଅନେକ ପାର୍ଷ୍ୱଦାର୍ଥୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ସେବାରେ ନିରତ, ଉତ୍ତର ଦିଗର ମହାବଡ଼ ଉଦ୍ୟାନରେ, ହରିଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ।
ତତ୍ରାଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ମଣିମଂଡପମଂଡିତେ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ହେମନିର୍ମାଣଦଲେ ସିଂହାସନୋଜ୍ଜଵଲେ
ସେଠି ତଳେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନ ଉପରେ, ମଣିମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ; ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ସୁନାରେ ତିଆରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିଂହାସନ।
ତତ୍ରୈଵ ସହ ରେଵତ୍ଯା ସଂକର୍ଷଣ ହଲାଯୁଧମ୍ । ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରିଯାନଂତମଭିନ୍ନଗୁଣରୂପିଣମ୍
ସେଠି ରେବତୀ ସହିତ, ହଳଧର ସଂକର୍ଷଣ ଅଛନ୍ତି; ସେ ଭଗବାନଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ରୂପ ସମାନ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶଂ ରକ୍ତାଂବୁଜ ଦଲେକ୍ଷଣମ୍ । ନୀଲପଟ୍ଟଧରଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଭୂଷାସ୍ରଗଂବରମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଛି, ଆଖି ରକ୍ତ କମଳଦଳ ପରି, ନୀଳ ପଟ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବର, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ, ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ।
ମଧୁପାନେ ସଦାସକ୍ତଂ ମଧୁଘୂର୍ଣିତଲୋଚନମ୍ । ପ୍ରଵୀରଦକ୍ଷିଣେଭାଗେ ମଂଜୁନାଭ୍ଯଂତରସ୍ଥିତେ
ସେ ସଦା ମଧୁର ମଦ୍ୟପାନରେ ଆସକ୍ତ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ମଦରେ ଘୂରୁଛି; ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାଖରେ ମଞ୍ଜୁଳ ଦେହୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବସିଛନ୍ତି।
ସଂତାନଵୃକ୍ଷମୂଲେ ତୁ ମଣିମଂଦିରମଂଡିତମ୍ । ତନ୍ମଧ୍ଯେ ମଣିମାଣିକ୍ଯ ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସନ୍ତାନ ବୃକ୍ଷର ମୂଳରେ, ମଣିମୟ ମହଳରେ ଶୋଭିତ; ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ମଣି ଓ ମାଣିକ୍ୟର ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସିଂହାସନ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଚ ରତୀ ଦେଵଂ ତତ୍ରୋପରିସୁଖସ୍ଥିତମ୍ । ଜଗନ୍ମୋହନସୌଂଦର୍ଯ୍ଯସାରଶ୍ରେଣୀରସାତ୍ମକମ୍
ସେଠି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦେବତା, ରତି ସହିତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସାର।
ଅସିତାଂଭୋଜପୁଂଜାଭମରଵିଂଦଦଲେକ୍ଷଣମ୍ । ଦିଵ୍ଯାଲଂକାରଭୂଷାଭିର୍ଦିଵ୍ଯଗଂଧାନୁଲେପନମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ କଳା କମଳ ଗୁଛ ପରି, ଆଖି ଅରବିନ୍ଦ ପତ୍ର ପରି; ଦିବ୍ୟ ଆଳଙ୍କାର ଓ ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଲେପାରେ ଶୋଭିତ।
ଜଗନ୍ମୁଗ୍ଧୀକୃତାଶେଷ ସୌଂଦର୍ଯାଶ୍ଚର୍ଯଵିଗ୍ରହମ୍ । ପୂର୍ଵୋଦ୍ଯାନେ ମହାରଣ୍ଯେ ସୁରଦ୍ରୁମ ସମାଶ୍ରଯେ
ତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେହ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରେ; ପୂର୍ବ ଉଦ୍ୟାନର ମହାବନରେ, ଦେବବୃକ୍ଷର ଛାୟାରେ।
ତତ୍ରାଧସ୍ତୁ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ହେମମଂଡପମଂଡିତେ । ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିରେ ରାଜଦ୍ଦିଵ୍ଯସିଂହାସନୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ
ସେଠି ତଳେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନ ଉପରେ, ସୁନାର ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ; ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନ।
ଦିଵ୍ଯୋଷଯାସମଂ ଶ୍ରୀମଦନିରୁଦ୍ଧଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍ । ସାଂଦ୍ରାନଂଦଘନଶ୍ଯାମଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧଂ ନୀଲକୁଂତଲମ୍
ଦିବ୍ୟ ମହିଳା ସହିତ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ଘନ ଆନନ୍ଦରେ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଚମକୁଥିବା ନୀଳ କେଶରେ ଶୋଭିତ।
ସୁଭ୍ରୂନ୍ନତଲତାଭଂଗୀଂ ସୁକପୋଲଂ ସୁନାସିକମ୍ । ସୁଗ୍ରୀଵଂ ସୁଂଦରଂ ଵକ୍ଷୋ ମନୋହର ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଭୌଁ ନବପତ୍ର ଲତା ପରି ବାଙ୍କି, ଗୋଲାପି ଗାଲ, ସୁନ୍ଦର ନାକ, ଗଢ଼ିଆ ଗଳା, ଆକର୍ଷକ ଓ ମନୋହର ଛାତି।
କିରୀଟିନଂ କୁଂଡଲିନଂ କଂଠଭୂଷାଵିଭୂଷିତମ୍ । ମଂଜୁମଂଜୀରମାଧୁର୍ଯାଦତିସୌଂଦର୍ଯ ଵିଗ୍ରହମ୍
ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ଓ କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ରହିଛି, ଗଳାରେ ଅଳଙ୍କାର ର ଚମକ ଦେଖାଯାଉଛି । ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ର ଝାଙ୍କାର ମଧୁର ଶବ୍ଦ ତାଙ୍କ ଅତି ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟକୁ ଆଉ ଅଧିକ ଉଜାଗର କରିଦେଉଛି ।
ପ୍ରିଯଭୃତ୍ଯଗଣାରାଧ୍ଯଂ ଯତ୍ର ସଂଗୀତକପ୍ରିଯମ୍ । ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମସଦାନଂଦଂ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ଵସ୍ଵରୂପକମ୍
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି । ସେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତା ।
ତସ୍ଯୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵେ ଚାଂତରିକ୍ଷେ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସର୍ଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍ । ଅନାଦିମାଦିଚିଦ୍ରୂପଂ ଚିଦାନଂଦଂ ପରଂ ଵିଭୁମ୍
ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକାଶରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ଆଦି ନାହିଁ, ଶେଷ ନାହିଁ, ସଚେତନ, ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି ।
ତ୍ରିଗୁଣାତୀତମଵ୍ଯକ୍ତଂ ନିତ୍ଯମକ୍ଷଯମଵ୍ଯଯମ୍ । ସମେଘପୁଂଜମାଧୁର୍ଯସୌଂଦର୍ଯଶ୍ଯାମଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ତିନି ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିତ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଚିରକାଳୀନ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିକାରୀ । ତାଙ୍କ ଦେହ ମେଘମାଳା ପରି ଶ୍ୟାମ ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର ।
ନୀଲକୁଂଚିତସୁସ୍ନିଗ୍ଧ କେଶପାଶାତିସୁଂଦରମ୍ । ଅରଵିଂଦଦଲସ୍ନିଗ୍ଧ ସୁଦୀର୍ଘଚାରୁଲୋଚନମ୍
ତାଙ୍କ କେଶ ଗାଢ଼ ନୀଳ, ଘୁଞ୍ଚା ଓ ଚମକୁଥିବା, ଅତି ସୁନ୍ଦର । ତାଙ୍କ ଆଖି ଦୀର୍ଘ, ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ କମଳ ପତ୍ର ପରି ନମ୍ର ।
କିରୀଟକୁଂଡଲୋଦ୍ଗଂଡ ଶୁଦ୍ଧସତ୍ଵାତ୍ମଭିର୍ଵୃତମ୍ । ଆତ୍ମାରାମୈଶ୍ଚ ଚିଦ୍ରୂପୈସ୍ତନ୍ମୂର୍ତିଧ୍ଯାନତତ୍ପରୈଃ
ତାଙ୍କୁ ମୁକୁଟ, କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଉତ୍ତୁଙ୍ଗ ଗଣ୍ଡ଼ ଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଥିବା ଜନମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଦେହର ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଓ ଚେତନାର ମୂର୍ତ୍ତି ।
ହୃଦଯାରୂଢ ତଦ୍ଧ୍ଯ୍ନୌର୍ନାସାଗ୍ରନ୍ଯସ୍ତଲୋଚନୈଃ । କ୍ରିଯତେଽହୈତୁକୀଭକ୍ତିଃ କାଯହୃଦ୍ଵୃତ୍ତିଭାଷିତୈଃ
ନାକର ଟିପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇ ରଖି, ସେମାନେ କାରଣ ବିନା ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି କାୟ, ହୃଦୟ, କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରନ୍ତି ।
ତତ୍ସଵ୍ଯେ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରାଦିଭିଃ । ସୁକାଂତୈରପ୍ସରଃସଂଘୈର୍ନୃତ୍ଯସଂଗୀତତତ୍ପରୈଃ
ତାଙ୍କ ବାମପାଖରେ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସହ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ଲୀନ ।
ତଦଂଗଭଜନଂ କାମଂ ଵାଂଛଦ୍ଭିଃ କୃଷ୍ଣଲାଲସୈଃ । ତଦଗ୍ରେ ଵୈଷ୍ଣଵୈଃ ସର୍ଵୈଶ୍ଚାଂତରିକ୍ଷେ ସୁଖାସନେ
ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆକାଶରେ ସୁଖରେ ବସିଛନ୍ତି ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦନାରଦାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ କୁମାରଶୁକଵୈଷ୍ଣଵୈଃ । ଜନକାଦ୍ଯୈର୍ଲସଦ୍ଭାଵୈର୍ହୃଦ୍ବାହ୍ଯ ସ୍ଫୂର୍ତିତତ୍ପରୈଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, କୁମାର, ଶୁକ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ଜନକ ଆଦି ଭକ୍ତିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଅନ୍ତର ଓ ବାହ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ଲୀନ ଅଛନ୍ତି ।
ପୁଲକାକୁଲସର୍ଵାଂଗୈଃ ସ୍ଫୁରତ୍ପ୍ରେମସମାକୁଲୈଃ । ରହସ୍ଯାମୃତସଂସିକ୍ତୈରର୍ଦ୍ଧଯୁଗ୍ମାକ୍ଷରୋ ମନୁଃ
ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ, ପ୍ରେମରେ ବିହ୍ୱଳ, ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଅମୃତରେ ସିଞ୍ଚିତ, ଅର୍ଧାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି ।
ମଂତ୍ରଚୂଡାମଣିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସର୍ଵମଂତ୍ରୈକକାରଣମ୍ । ସର୍ଵଦେଵସ୍ଯ ମଂତ୍ରାଣାଂ କୈଶୋରଂ ମଂତ୍ରହେତୁକମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ମୁକୁଟମଣି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ମୂଳ କାରଣ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରର ଯୁବ ରୂପ ।
ସର୍ଵକୈଶୋରମଂତ୍ରାଣାଂ ହେତୁଶ୍ଚୂଡାମଣିର୍ମନୁଃ । ଜପଂ କୁର୍ଵଂତି ମନସା ପୂର୍ଣପ୍ରେମସୁଖାଶ୍ରଯାଃ
ସମସ୍ତ ଯୁବ ମନ୍ତ୍ରର ମୂଳ ଏହି ମୁକୁଟମଣି ମନ୍ତ୍ର । ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ମନରେ ଜପ କରନ୍ତି ।
ଵାଂଛଂତି ତତ୍ପଦାଂଭୋଜେ ନିଶ୍ଚଲଂ ପ୍ରେମସାଧନମ୍ । ତଦ୍ବାହ୍ଯେ ସ୍ଫଟିକାଦ୍ଯୁଚ୍ଚ ପ୍ରାଵାରେ ସୁମନୋହରେ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଅଚଳ ପ୍ରେମର ସାଧନାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି । ବାହାରେ ଉଚ୍ଚ ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର ସ୍ଫଟିକ ମଣ୍ଡପ ଅଛି ।