ରାଜହଂସଯୁତେ ଵିପ୍ର ଵିମାନେ ସ୍ଵର୍ଣନିର୍ମିତେ । ଆରୂଢା ସା ଗତା ତୈସ୍ତୁ ଵେଷ୍ଟିତା ଵିଷ୍ଣୁମଂଦିରମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜହଂସ ଯୁକ୍ତ ସୁନାର ବିମାନରେ ସେ ବସି, ସେମାନଙ୍କ ଘେରାଉରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତ୍ର ତସ୍ଥୌ ଚିରଂ ଭୋଗଂ କୃତ୍ଵା ସା ଵୈ ଯଥେପ୍ସିତମ୍ । ଯା କୁର୍ଯାତ୍କାର୍ତ୍ତିକେ ଵିପ୍ର ରାଧାଦାମୋଦରାର୍ଚନମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ; ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯେ କେହି ରାଧା ଓ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଯାତି ପୂଜା ତ୍ଯକ୍ତପାପାଦ୍ଗୋଲୋକାଖ୍ଯଂ ମନୋହରମ୍ । ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯା ଚ ନାରୀ ସମାହିତା । କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ପାପଂ ତସ୍ଯ ତସ୍ଯା ଵିନଶ୍ଯତି
ପାପ ଛାଡ଼ି ଏହି ପୂଜା କଲେ ମନୋହର ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ଯେ କେହି ଭକ୍ତିରେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା କୌଣସି ନାରୀ ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ରତାରେ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଶୌନକ ଉଵାଚ। କଥଯସ୍ଵ ମୁନେ ସୂତ ସର୍ଵମାସୋତ୍ତମସ୍ଯ ଚ । କାର୍ତିକସ୍ଯ ଵିଧିଂ ସମ୍ଯଙ୍ନିଯମାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଶୌନକ କହିଲେ: 'ହେ ମୁନି ସୂତ, ଦୟାକରି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଧି ଏବଂ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।'
ସୂତ ଉଵାଚ। ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ । କାର୍ତିକସ୍ଯ ଵ୍ରତଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯାଵଦୁଦ୍ବୋଧିନୀ ଭଵେତ୍
ସୂତ କହିଲେ: 'ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଉଦ୍ବୋଧିନୀ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତକୁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।'
ଦିଵା ଵିପ୍ର ନରଃ କୁର୍ଯାନ୍ମଲମୂତ୍ରମୁଦଙ୍ମୁଖଃ । ଭଵେନ୍ମୌନୀ ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞ ରାତ୍ରୌ ଚେଦ୍ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦିନରେ ପୁରୁଷ ମଳମୂତ୍ର କରିବାବେଳେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମୌନ ଓ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିବା ଉଚିତ; ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା ଉଚିତ।
ପଥ୍ଯଂଭସି ଚ ଗୋଷ୍ଠେଷୁ ଶ୍ମଶାନେ ଵଲ୍ମିକେ ଦ୍ଵିଜ । କୁର୍ଯାଦୁତ୍ସର୍ଜନଂ ନୈଵ ଵ୍ରତୀ ମୂତ୍ରପୁରୀଷଯୋଃ
ପାନୀୟ ଜଳ, ଗୋଶାଳା, ଶ୍ମଶାନ କିମ୍ବା ଦେଉଳିରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରତୀ ଲୋକେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଳମୂତ୍ର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅତ୍ଯୁତ୍ତମେଷୁ ସ୍ଥାନେଷୁ ମଲମୂତ୍ରଂ ନ କାରଯେତ୍ । ଶୁଦ୍ଧାଂ ମୃଦଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଥ ଵାମଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲଯେତ୍କରମ୍
ଅତି ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଳମୂତ୍ର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ପରିସ୍କାର ମାଟି ନେଇ ବାମ ହାତକୁ ଧୁଇବା ଉଚିତ।
ଅଦ୍ଭିର୍ମୃଦାପି ଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ପୂର୍ଵଂ ଵିଂଶତିସଂଖ୍ଯଯା । ଏକା ଲିଂଗେ ଗୁଦେ ପଂଚ ତଥା ଵାମକରେ ଦଶ
ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ, ପ୍ରଥମେ ଜଳ ଓ ମାଟି ଦ୍ୱାରା କୁଳି ଏକୁଶିଥର କରିବା ଉଚିତ୍—ଏହାରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଏକଥର, ଗୁଦକୁ ପାଞ୍ଚଥର, ଓ ବାମହସ୍ତକୁ ଦଶଥର କୁଳିବା ଦରକାର।
ଉଭଯୋର୍ଦଶ ଦାତଵ୍ଯା ପାଦଯୋଶ୍ଚ ତ୍ରିଭିସ୍ତ୍ରିଭିଃ । ମୁଖଶୁଦ୍ଧିଂ ତତଃ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ସଂକଲ୍ପଂ ସ୍ନପନସ୍ଯ ଚ
ଉଭୟ ହସ୍ତକୁ ଦଶଥର ଏବଂ ଦୁଇ ପାଉଁକୁ ତିନିଥର କୁଳିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ ମୁଁହ ପରିଶ୍ରୁତ କରି, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କରିବା ଦରକାର।
ହୃଦି ଦାମୋଦରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଇମଂ ମଂତ୍ରଂ ତତୋ ଵଦେତ୍ । କାର୍ତିକେହଂ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରାତଃସ୍ନାନଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ
ହୃଦୟରେ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍— 'କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ମୁଁ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରିବି, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।'
ଦାମୋଦରସ୍ଯ ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ରାଧଯା ପାପନାଶନଂ । ନମଃ ପଂକଜନାଭାଯ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜଲଶାଯିନେ
ଦାମୋଦରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଓ ରାଧା ସହିତ, ପାପ ନାଶକ ଠାରେ, ମୁଁ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ, ଜଳରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମସ୍ତେ ରାଧଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗୃହାଣାର୍ଘଂ ପ୍ରସୀଦ ମେ । ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ତତୋ ଵିପ୍ର ତିଲକଂ ତୁ ଯଥାଵିଧି
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ରାଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରେ; ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ତାପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରି ତିଳକ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍।
ଊର୍ଧ୍ଵପୁଂଡ୍ରଵିହୀନସ୍ତୁ କିଂଚିତ୍କର୍ମକରୋତି ଯଃ । ନିଷ୍ଫଲଂ କର୍ମ ତତ୍ସର୍ଵଂ ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯୋଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଫଳ; ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହୁଛି।
ଯଚ୍ଛରୀରଂ ମନୁଷ୍ଯାଣାମୂର୍ଧ୍ଵପୁଂଡ୍ରଂ ଵିନା କୃତମ୍ । ତଦ୍ଦର୍ଶନଂ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୂର୍ଯଂ ନିରୀକ୍ଷଯେତ୍
ମଣିଷର ଶରୀର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର ବିନା ଥିଲେ, ତାହାକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି ଦେଖିଯାଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଦରକାର।
ଊର୍ଧ୍ଵପୁଂଡ୍ରଂ ମୃଦା ଶୁଭ୍ରଂ ଲଲାଟେ ଯସ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯତେ । ଚାଂଡାଲୋଽପି ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପୂଜ୍ଯ ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ । ଅଚ୍ଛିଦ୍ରମୂର୍ଧ୍ଵପୁଂଡ୍ରଂ ତୁ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ନରାଧମାଃ
ଯାହାଙ୍କ ଲଳାଟରେ ଶୁଭ୍ର ମାଟିର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଖାଯାଏ, ସେ ଚାଣ୍ଡାଳ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଓ ପୂଜ୍ୟ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭଙ୍ଗା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର ଲଗାନ୍ତି—
ତେଷାଂ ଲଲାଟେ ସତତଂ ଶୁନଃପାଦୋ ନ ସଂଶଯଃ । ପ୍ରାତଃକାଲୋଦିତଂ କର୍ମ୍ମ ସମାପ୍ଯ ହରିଵଲ୍ଲଭାମ୍
ସେମାନଙ୍କ ଲଳାଟରେ ସଦା ଶୁନଃପାଦର ଚିହ୍ନ ରହିଥାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପ୍ରଭାତ କାଳର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିତୋ ଵିପ୍ର ତୁଲସୀଂ ପାପନାଶିନୀମ୍ । ପୌରାଣୀଂ ତୁ କଥାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରେଃ ସ୍ଥିରମାନସଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପାପ ନାଶକ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ପୁରାତନ କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଉପରେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଦରକାର।
ତତୋ ଵିପ୍ରଂ ଵ୍ରତୀ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯେତ୍ତଂ ଯଥାଵିଧି । ପରାସନଂ ପରାନ୍ନଂ ଚ ପରଶଯ୍ଯାଂ ପରାଂଗନାମ୍
ତାପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ନିୟମିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍; ଅନ୍ୟର ଆସନ, ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ, ଅନ୍ୟର ଶଯ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀ ସଦା ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।
ସର୍ଵଦା ଵର୍ଜଯେଦ୍ଵିପ୍ର କାର୍ତ୍ତିକେ ଚ ଵିଶେଷତଃ । ସୌଵୀରକଂ ତଥା ମାଷାନାମିଷଂ ଚ ତଥା ମଧୁ
ସଦା ଏହି ସବୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବିଶେଷ କରି: ସୌବୀର, ମାଷ ଡାଲ, ମାଂସ ଓ ମଧୁ।
ରାଜମାଷାଦିକଂ ନିତ୍ଯଂ ଵର୍ଜଯେତ୍କାର୍ତିକେ ଵ୍ରତୀ । ଜଂବୀରମାମିଷଂ ଚୂର୍ଣମନ୍ନଂ ପର୍ଯ୍ଯୁଷିତଂ ଦ୍ଵିଜ
କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତୀ ସଦା ରାଜମାଷ ଓ ଏହା ସଦୃଶ, ଜାମ୍ବିର, ମାଂସ, ଚୁରୁଣ୍ଣ, ଓ ବାସି ଖାଦ୍ୟ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଧାନ୍ଯେ ମସୂରିକା ପ୍ରୋକ୍ତା ଗଵାଂ ଦୁଗ୍ଧମନାମିଷମ୍ । ଲଵଣଂ ଭୂମିଜଂ ଵିପ୍ର ପ୍ରାଣ୍ଯଙ୍ଗମାମିଷଂ ଖଲୁ
ଧାନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମସୁର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି; ଗାଈର ଦୁଧ ମାଂସ ନୁହେଁ; ଭୂମିରୁ ମିଳୁଥିବା ଲୁଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଓ ପଶୁମାଂସ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।
ଦ୍ଵିଜକ୍ରୀତା ରସାଃ ସର୍ଵେ ଜଲଂ ଚାଲ୍ପସରଃ ସ୍ଥିତମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ତୁର୍ଯକାଲେ ପତ୍ରାଵଲ୍ଯାଂ ଚ ଭୋଜନମ୍
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦ୍ୱାରା କିଣା ସମସ୍ତ ରସ, ଓ ଅଳ୍ପ ପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଜଳ; ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ; ଓ ପତ୍ର ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ—ଏହି ସବୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
କୁର୍ଯାଦ୍ଵୈ ଦ୍ଵିଜଶାର୍ଦୂଲ ତୈଲାଭ୍ଯଂଗଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଛତ୍ରାକଂ ନାଲିକଂ ହିଂଗୁଂ ପଲାଂଡୁଂ ପୂତିକାଦଲମ୍
ଏହି ସବୁ କରିବା ଉଚିତ୍, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ତେଲ ମାସାଜ ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର; ଛତ୍ରାକ, ନାଳିକା, ହିଙ୍ଗୁ, ପିଆଜ ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଶାକ ବି ଏହି ମାସରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଲଶୁନଂ ମୂଲକଂ ଶିଗ୍ରୁଂ ତଥୈଵ ତୁଂବିକାଫଲମ୍ । କପିତ୍ଥଂ ଚୈଵ ଵୃଂତାକଂ କୂଷ୍ମାଂଡଂ କାଂସ୍ଯଭୋଜନମ୍
ଲଶୁଣ, ମୂଳା, ଶିଗ୍ରୁ, ତୁମ୍ବି ଫଳ, କପିଥ, ବେଗୁନ, କୁମ୍ଭା, କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ—ଏହି ସବୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦ୍ଵିପାଚିତଂ ସୂତିକାନ୍ନଂ ମତ୍ସ୍ଯଂ ଶଯ୍ଯାଂ ରଜସ୍ଵଲାମ୍ । ଦ୍ଵିସ୍ତ୍ରିଶ୍ଚାନ୍ନଂ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସଂଗଂ ଵର୍ଜଯେତ୍କାର୍ତିକଵ୍ରତୀ
ଦୁଇଥର ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ, ପ୍ରସୂତା ମହିଳାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ, ମାଛ, ଶଯ୍ୟା, ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳା, ଦୁଇଥର ଛୁଆଁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସଙ୍ଗ—ଏହି ସବୁ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତୀଙ୍କୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଦରକାର।
ଧାତ୍ରୀଫଲଂ ଗୃହୀ ଵିପ୍ର ରଵୌ ତତ୍ସର୍ଵଦା ତ୍ଯଜେତ୍ । କୂଷ୍ମାଂଡେ ଧନହାନିଃ ସ୍ଯାତ୍ବୃହତ୍ଯାଂ ନ ସ୍ମରେଦ୍ଧରିମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦିନେ ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ଖାଇବାକୁ କେବେ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଖାଇଲେ ଧନ ହାରାଯାଏ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଖାଇବାବେଳେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପଟୋଲେ ତୁ ନ ଵୃଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ବଲହାନିଶ୍ଚ ମୂଲକେ । କଲଂକୀ ଜାଯତେ ବିଲ୍ଵେ ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଶ୍ଚ ନିଂବୁକେ
ପଟୋଳ ଖାଇଲେ କୌଣସି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏନି, ମୂଳା ଖାଇଲେ ଶକ୍ତି କମିଯାଏ; ବିଲ୍ବ ଫଳ ଖାଇଲେ ଦାଗ ପଡ଼ିଯାଏ, ଓ ନିମ୍ବୁ ଖାଇଲେ ପଶୁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ।
ତାଲେ ଶରୀରନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନାରିକେଲେ ଚ ମୂର୍ଖତା । ତୁଂବୀ ଗୋମାଂସତୁଲ୍ଯା ସ୍ଯାଦ୍ଗୋଵଧଂ ସ୍ଯାତ୍କଲିଂଦକେ
ତାଳ ଫଳ ଖାଇଲେ ଶରୀର ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ନାଡ଼ିଅ ଖାଇଲେ ମୂର୍ଖତା ଆସେ; ତୁମ୍ବି ଖାଇବା ଗୋମାଂସ ଭୋଜନ ସମାନ, କଲିଙ୍ଗ ଖାଇଲେ ଗୋହତ୍ୟା ପାପ ହୁଏ।
ଶିଂବୀ ପାପକରା ପ୍ରୋକ୍ତା ପୂତିକା ବ୍ରହ୍ମଘାତିକା । ଵାର୍ତାକ୍ଯାଂ ସୁତନାଶଃ ସ୍ଯାଚ୍ଚିରରୋଗୀ ଚ ମାଷକେ
ଶିମ୍ବି ବଡ଼ ପାପକାରୀ, ପୁତିକା ବୀଜ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ; ବାଇଗଣୀ ଖାଇଲେ ସନ୍ତାନ ନାଶ ହୁଏ, ଓ ମାଛ ଖାଇଲେ ଦୀର୍ଘ ରୋଗ ହୁଏ।