ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଦ୍ଵଯଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ତୀର୍ଥାଭିଗମନଂ ମୁନେ । ଵୃଷୈକାଦଶଗୋଦାନଂ ସଶିଖଂ ଵପନଂ ତତଃ
ସେ ଦୁଇଥର ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଏକୋନଏକ ଷାଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଏବଂ ଚୁଲି ସହିତ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଗତ୍ଵା ଚତୁଷ୍ପଥଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଵ୍ରତଂ ତଥା । ଗୋଦ୍ଵଯଂ ତୁ ତତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ପିବେତ୍ତତଃ
ଚାରିରାସ୍ତା ଚଉକରେ ଯାଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍; ତା’ପରେ ଦୁଇଟି ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଏବଂ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତ୍ଯତ୍ର ନ ସଂଶଯଃ । ଚାଂଡାଲାନ୍ନଂ ଜଲଂ ଚୈଵ ଜ୍ଞାନତୋଽପି ଵିପତ୍ତିଷୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଯଦି କେହି ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ପାଣି ଜାଣିଶୁଣି ବିପଦରେ ଖାଏ—
ଯଦି ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନରଃ କଶ୍ଚିତ୍କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ଚାଂଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍ । ସଶିଖଂ ଵପନଂ କୃତ୍ଵା ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ତତଃ ପିବେତ୍
ଯଦି କୌଣସି ମଣିଷ ଏପରି ଖାଏ, ସେ କୃଚ୍ଛ୍ର ଓ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍, ଚୁଲି ସହିତ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବା ଏବଂ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଏକଦ୍ଵିତ୍ରିଚତୁର୍ଗାଵୋ ଦେଯାଦ୍ଵିପ୍ରେଷ୍ଵନୁକ୍ରମାତ୍ । ଵୃଷଲାନ୍ନଂ ସୂତକାନ୍ନଂ ଅଭୋଜ୍ଯାନ୍ନଂ ଜଲଂ ଚ ଵୈ
ଏକ, ଦୁଇ, ତିନି କିମ୍ବା ଚାରିଟି ଗାଈ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିଚ୍ଚୁଦ୍ରଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାର ଖାଦ୍ୟ, ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି—
ଶୂଦ୍ରୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଯଦା ଭୁଂକ୍ତେ ଜ୍ଞାନତୋ ଵା ଵିପତ୍ତିଷୁ । ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଦ୍ଵଯଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଚାଂଦ୍ରାଯଣତ୍ରଯଂ ତଥା
ଯେତେବେଳେ କେହି ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଏ, କିମ୍ବା ଜାଣିଶୁଣି ବିପଦରେ ଏହା କରେ, ସେ ଦୁଇଥର ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଓ ତିନିଥର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗୋଦ୍ଵଯଂ ତୁ ତତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ପିବେଦ୍ଦ୍ଵିଜ । ହୁତ୍ଵା ହ୍ଯଗ୍ନୌ ବହୂନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଭୋଜ୍ଯଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ତା’ପରେ ଦୁଇଟି ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଏବଂ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇବା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରି ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଆଖୁନକୁଲମାର୍ଜ୍ଜାରୈରନ୍ନଂ ଚେଦ୍ଭକ୍ଷିତଂ ଦ୍ଵିଜ । ତିଲଦର୍ଭୋଦକୈଃ ପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଯଦି ମୂଷ, ନେଉଳ କିମ୍ବା ବିଲେଇ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଦେଉଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ତେବେ ତିଳ ଓ ଦର୍ଭା ଜଳରେ ଛିଟିଲେ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ପଲାଂଡୁଂ ଲଶୁନଂ ଶିଗ୍ରୁମଲାବୁଂ ଗୃଂଜନଂ ପଲମ୍ । ଭୁଂକ୍ତେ ଯୋ ଵୈ ନରୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵ୍ରତଂ ଚାଂଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍
ଯେଉଁ ମଣିଷ ପିଆଜ, ରସୁଣ, ସଜନା, ଲାଉ, ଧନିଆ କିମ୍ବା ମୂଳା ଖାଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।
ମଦ୍ଯମାଂସପ୍ରିଯଂ ଶୂଦ୍ରଂ ନୀଚକର୍ମ୍ମାନୁଵର୍ତ୍ତନୈଃ । ତଂ ଶୂଦ୍ରଂ ଵର୍ଜଯେଦ୍ଵିପ୍ର ଶ୍ଵପାକମିଵ ଦୂରତଃ
ଯେ ଶୂଦ୍ର ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ପ୍ରେମିକ ଏବଂ ନିମ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେଉଁଠି ଏହି ଶୂଦ୍ରକୁ କୁକୁର ମାଂସ ଖାଇଥିବା ଲୋକ ପରି ଦୂରରୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦ୍ଵିଜସେଵାନୁରକ୍ତା ଯେ ମଦ୍ଯମାଂସଵିଵର୍ଜିତାଃ । ଦାନ ସ୍ଵକର୍ମ୍ମନିରତାସ୍ତେ ଜ୍ଞେଯା ଵୃଷଲୋତ୍ତମାଃ
ଯେମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ଛାଡିଛନ୍ତି, ଦାନ ଓ ନିଜ କାମରେ ଲାଗିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ନିଚ୍ଚୁଦ୍ର ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।
ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଭୁଂଜତେ ଵିପ୍ର ସୂତକେ ମୃତକେ ଯଦି । ଗାଯତ୍ରୀଦଶଭିର୍ଵିପ୍ରଃ ସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ଯଦି କେହି ଅଜାଣି ଅଶୁଦ୍ଧି କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତେବେ ଗାୟତ୍ରୀ ଦଶ ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ସହସ୍ରୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯଶ୍ଚୈଵ ଵୈଶ୍ଯଃ ପଂଚସହସ୍ରକୈଃ । ପଂଚଗଵ୍ଯୈର୍ଭଵେଚ୍ଛୁଦ୍ଧୋ ଵୃଷଲୋଽପି ତପୋଧନ
କ୍ଷତ୍ରିୟ ହଜାରଥର, ବୈଶ୍ୟ ପାଞ୍ଚହଜାରଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ ଏକ ନିଚ୍ଚୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ, ହେ ତପସ୍ବୀ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଆଜ୍ଯଂ ତୁ ତୋଯଂ ନୀଚସ୍ଯ ଭାଂଡସ୍ଥଂ ଦଧି ଯଃ ପିବେତ୍ । ଅଜ୍ଞାନତୋଽପି ଯୋ ଵର୍ଣଃ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ଯେ କେହି ନିଚ୍ଚୁଦ୍ରଙ୍କ ଭାଣ୍ଡରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଘିଅ, ପାଣି କିମ୍ବା ଦହି ପିଏ, ଅଜାଣି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦାନଂ ବହୁତରଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛୁଦ୍ଧୋ ହ୍ଯଗ୍ନୌ ଯଥାଵିଧି । ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ନୋପଵାସୋଽପି ଦାନେନୈଵ ଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯତି
ଯଥାବିଧି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ବହୁତ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍, ଯେପରି ଅଗ୍ନିକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହବନ କରାଯାଏ। ଶୂଦ୍ରମାନେ ଉପବାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ, କେବଳ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ସଶିଖଂ ଵପନଂ କୁର୍ଯାଦହୋରାତ୍ରୋପଵାସତଃ । ନୀଚୈର୍ଦଂଡାଦିଭିଶ୍ଚୈଵ ତାଡିତୋ ଯୋ ନରୋ ଦ୍ଵିଜ
ଯଦି କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ନିମ୍ନ ଜାତିର ଲାଠି ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପିଟାଯାଏ, ସେ ତାଳି ଛାଡ଼ି ସହିତ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବା ଓ ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରାଜ୍ଞାପତ୍ଯଵ୍ରତଂ କୁର୍ଯ୍ଯାଚ୍ଚାଂଦ୍ରାଯଣଵ୍ରତଂ ତୁ ଵା । ସଶିଖଂ ଵପନଂ ଚୈଵ ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ପିବେତ୍ତତଃ
ସେ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାଳି ସହିତ ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଏବଂ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇବା ଦରକାର।
ଗୋଦ୍ଵଯଂ ତୁ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦଗ୍ନୌ ଚାନ୍ନାଦିକଂ ହୁତମ୍ । ମଦ୍ଯପାନଂ ଗୃହେ ଵିପ୍ର ଜ୍ଞାନତୋଽପି ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଟି ଗାଈ ଦେବା ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଅନ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ହବନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାଣିଛି କିମ୍ବା ଅଜାଣିରେ ଘରେ ମଦ୍ୟପାନ କରେ।
ଯଦି ଭୁଂକ୍ତେ ନରଃ କଶ୍ଚିତ୍ପାତ୍ଯଃ ସୋଽପି କୁଲାନ୍ନରଃ । ଗୋବୀଜହଂତା ଯୋ ଵିପ୍ରଚ୍ଛେଦକଶ୍ଚ ଦଲସ୍ଯ ଚ
ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ ଏହି ଭୋଜନ ଖାଏ, ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଦଣ୍ଡ ଯୋଗ୍ୟ। ଯିଏ ଗାଈ ମାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ହନନ କରେ କିମ୍ବା ଡାଲି ଭାଙ୍ଗେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡ ଯୋଗ୍ୟ।
ସ୍ଵର୍ଣସ୍ତେଯୀ ଭଵେତ୍କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯତ୍ରଯଂ ଚରେତ୍ । ସଶିଖଂ ଵପନଂ କୃତ୍ଵା ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ତଥା ପିବେତ୍
ଯିଏ ସୁନା ଚୋରି କରେ, ସେ ତିନିଥର ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାଳି ସହିତ ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଏବଂ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇବା ଦରକାର।
ଯଥାଵିଧିହୁତଂ ଚାଗ୍ନୌ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧେନୁତ୍ରଯଂ ତଥା । ତସ୍ଯ ଭୁକ୍ତଂ ଜଲଂ ଚୈଵ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଵୈ ତପୋଧନ
ଯଥାବିଧି ଅଗ୍ନିକୁ ହବନ କରି, ତିନିଟି ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହା ପରେ ତାଙ୍କର ଜଳ ଓ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ, ହେ ତପସ୍ବୀ।
ପ୍ରାତସ୍ତ୍ର୍ଯହଂ ତୁ ଚାଶ୍ନୀଯାତ୍ର୍ଯହଂ ସାଯମଯାଚିତମ୍ । ତ୍ର୍ଯହଂ ଚୈଵ ତୁ ନାଶ୍ନୀଯାତ୍ପ୍ରାଜାପତ୍ଯମିଦଂ ଵ୍ରତମ୍
ସକାଳେ ତିନି ଦିନ ଖାଇବା, ସାଂଜେ ତିନି ଦିନ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଓ ତିନି ଦିନ କିଛି ଖାଇବା ନାହିଁ—ଏହିଠାରେ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ବ୍ରତ ହୁଏ।
ଗୋମୂତ୍ରଂ ଗୋମଯଂ କ୍ଷୀରଂ ଦଧିସର୍ପିଃ କୁଶୋଦକମ୍ । ଦିନଦ୍ଵଯଂ ପିବେଦ୍ଵିପ୍ର ଚୈକରାତ୍ରମୁପୋଷିତଃ । ସର୍ଵପାପହରଂ କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ମୁନେ ସାଂତପନଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଗୋମୂତ୍ର, ଗୋମୟ, ଦୁଧ, ଦହି, ଘିଅ ଓ କୁଶ ଜଳ—ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଦୁଇ ଦିନ ଏହା ପିଇବା ଉଚିତ୍, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ। ଏହି କୃଚ୍ଛ୍ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଏହାକୁ ସାନ୍ତାପନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଗ୍ରାସଂ ତ୍ର୍ଯହଂ ତୁ ଚୈକୈକଂ ପ୍ରାତଃସାଯମଯାଚିତମ୍ । ଅଦ୍ଯାତ୍ତ୍ର୍ଯହଂ ଚୋପଵସେଦତିକୃଚ୍ଛ୍ରମିଦଂ ଵ୍ରତମ୍
ତିନି ଦିନ ସକାଳ ଓ ସାଂଜେ ଏକ ଏକ ଗ୍ରାସ ଖାଇବା ଓ ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କରିବା—ଏହି ବ୍ରତକୁ ଅତିକୃଚ୍ଛ୍ର ବୋଲାଯାଏ।
ପ୍ରତିତ୍ର୍ଯହଂ ପିବେଦୁଷ୍ଣଂ ଜଲଂ କ୍ଷୀରଂ ଘୃତଂ ଦ୍ଵିଜ । ସକୃତ୍ସ୍ନାଯୀ ତପ୍ତକୃଚ୍ଛ୍ରଂ ସ୍ମୃତଂ ପାପହରଂ ମୁନେ
ପ୍ରତି ତିନି ଦିନ ପରେ ଉଷ୍ଣ ଜଳ, ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ପିଇବା ଉଚିତ୍, ହେ ଦ୍ୱିଜ। ଏକଥର ସ୍ନାନ କରି, ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତକୁ ତାପ୍ତକୃଚ୍ଛ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ପାପ ଦୂର କରେ, ହେ ମୁନି।
ଅଭୋଜନଂ ଦ୍ଵାଦଶାହଂ କୃଚ୍ଛ୍ରୋଽଯଂ ପାପନାଶନଃ । ପରାକୋ ନାମ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧଶ୍ଚ ତପୋଧନ
ବାରୋ ଦିନ ଧରି କିଛି ଖାଇବା ଛାଡ଼ି ଉପବାସ କରିବା—ଏହି କୃଚ୍ଛ୍ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ। ଏହାକୁ ପରାକ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଏହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଏକୈକଂ ଵର୍ଦ୍ଧଯେତ୍ପିଂଡଂ ଶୁକ୍ଲେ କୃଷ୍ଣେ ଚ ହ୍ରାସଯେତ୍ । ଇଂଦୁକ୍ଷଯେ ନ ଭୁଂଜୀତ ଚାଂଦ୍ରାଯଣଵ୍ରତଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ପ୍ରତିଦିନ ଗ୍ରାସ ବଢ଼ାଇବା ଓ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ କମେଇବା ଉଚିତ୍। ଚନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୟରେ କିଛି ଖାଇବା ନାହିଁ—ଏହି ବ୍ରତକୁ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବୋଲାଯାଏ।
ଅଶ୍ନୀଯାଚ୍ଚତୁରଃ ପ୍ରାତଃ ପିଂଡାନ୍ଵିପ୍ର ସମାହିତଃ । ଚତୁରୋଽସ୍ତମିତେ ଚାର୍କେ ଶିଶୁଚାଂଦ୍ରାଯଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ସକାଳେ ଚାରିଟି ଗ୍ରାସ ଓ ସାଂଜେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ ଚାରିଟି ଗ୍ରାସ ଖାଇବା—ଏହି ବ୍ରତକୁ ଶିଶୁ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବୋଲାଯାଏ।
କୂଷ୍ମାଂଡଘାତୀ ଯା ନାରୀ ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ପିବେତ୍ତ୍ର୍ଯହମ୍ । କୂଷ୍ମାଂଡପଂଚକଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସସୁଵର୍ଣଂ ସଵସ୍ତ୍ରକମ୍ । ତସ୍ଯା ଵାରି ତଥା ଭକ୍ତଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଵୈ ତପୋଧନ
ଯେ ନାରୀ କୁଁସା ମାରେ, ସେ ତିନି ଦିନ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ପିଇବା ଉଚିତ୍। ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ପାଞ୍ଚଟି କୁଁସା ଦେବା ଦରକାର। ତାଙ୍କର ଜଳ ଓ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ, ହେ ତପସ୍ବୀ।
ଶୌନକ ଉଵାଚ। ସୁକୃତଂ କିଂ ତଥା ପ୍ରାହ କୃତ୍ଵା ସଂସାରସାଗରାତ୍ । ତରିଷ୍ଯଂତି କଲୌ ସୂତ ତମୋନ୍ଧକୂପମଂଡୁକାଃ
ଶୌନକ ପଚାରିଲେ: ହେ ସୂତ, କଳିଯୁଗରେ କେଉଁ ନିଷ୍କଳଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ଲୋକେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ, ଯେପରି ଅନ୍ଧକାର କୁଆଁରୁ ବାଉଳି ଚାଲିଯାଏ?