କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ପାପଂ ମୁହୂର୍ତେନ ଵିଲୀଯତେ । ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୃତ୍ଵା ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଵଂ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ଦୋଷ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ରାତିରେ ଜାଗି ନିଷ୍ଠା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସହ କଲେ।
ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ପୂଜନୀଯଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ । ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଵିପ୍ର ଜଯଂତୀସମୁପୋଷଣମ୍
ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏପରି ଭାବେ ଯିଏ ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସ କରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ—
କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ପାପଂ ଜ୍ଞାନତୋଽଜ୍ଞାନତଃ କୃତମ୍
କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମରେ ଜଣା ଓ ଅଜଣାଭାବେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ—
ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦେଵକୀସୂନୋର୍ଯାମାର୍ଦ୍ଧେନ ଵିଲୀଯତେ । ଜଯଂତୀତିଥିସଂପ୍ରାପ୍ତୌ ଭୁଂଜତେ ଯେ ନରାଧମାଃ
ଦେବକୀଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ କୃପାରେ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶ ଦୂର ହୋଇଯାଏ; ଯେମାନେ ଜୟନ୍ତୀ ଦିନ ଭୋଜନ କରନ୍ତି—
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସଂଭଵଂ ପାପଂ ଭୁଂଜତେ ତେ ନ ସଂଶଯଃ । ସାଗରାଦ୍ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ମୁକ୍ତସ୍ଥାନାନି ସର୍ଵଶଃ
ସେମାନେ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ପାପ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ସାଗର ଆଦି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ସ୍ଥାନ—
ଗୃହେ ତିଷ୍ଠଂତି ସର୍ଵାଂଗେ ଜଯଂତୀଵ୍ରତକାରିଣଃ । ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ଦେହେ ତିଷ୍ଠଂତି ଦେଵତାଃ
ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଜୟନ୍ତୀ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେଠି ଘରେ ଓ ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଂଶରେ ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବତାମାନେ ବସିଥାନ୍ତି।
କରୋତି ଯୋ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜଯଂତୀଂ କୃଷ୍ଣଵଲ୍ଲଭାମ୍ । ନ ଵେଦେନ ପୁରାଣେନ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ମହାମୁନେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତି ସହିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜୟନ୍ତୀ କରେ, ହେ ମହାମୁନି, ମୁଁ ବେଦ କିମ୍ବା ପୁରାଣରେ ଏହା ସମାନ କିମ୍ବା ଅଧିକ କିଛି ଦେଖିନାହିଁ।
ତତ୍ସମଂ ନାଧିକଂ ଵାପି କୃଷ୍ଣରାଧାଷ୍ଟମୀଵ୍ରତମ୍ । ନ କରୋତି ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ଭଵେତ୍କ୍ରୂରରାକ୍ଷସଃ
କୃଷ୍ଣ ରାଧା ଅଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ସମାନ କିମ୍ବା ତାଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ନାହିଁ; ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ ଭକ୍ତି ସହ କରେନାହିଁ, ସେ କ୍ରୂର ରାକ୍ଷସ ହୁଏ।
ଯୋ ନରୋଽଶ୍ନାତି ମୂଢାତ୍ମା ଜଯଂତୀଵାସରେ ଦ୍ଵିଜ । ମହାନରକମଶ୍ନାତି ଯଥା ଚ ହରିଵାସରେ
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ ମନିଷ୍ୟ ଜୟନ୍ତୀ ଦିନ ଭୋଜନ କରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେ ହରିବାସର ଦିନ ପରି ଭୟଙ୍କର ନରକ ଭୋଗ କରେ।
ଅତୀତମାଗତଂ ଯସ୍ତୁ କୁଲମେକୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍ । ପତେତ୍ତୁ ନରକେ ଘୋରେ ଜଯଂତ୍ଯାଂ ଭୋଜନେନ ଵୈ
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଜୟନ୍ତୀ ଦିନ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ଓ ପରଜ ଶତ ଶତ ପିଢିକୁ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପକାଇଦିଏ।
ଜଯଂତୀ ବୁଧଵାରେ ଚ ରୋହିଣ୍ଯା ସହିତା ଯଦା । ଭଵେଚ୍ଚ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ କିଂ କୃତୈର୍ଵ୍ରତକୋଟିଭିଃ
ଯେତେବେଳେ ଜୟନ୍ତୀ ବୁଧବାର ଓ ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର ସହ ହୁଏ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେବେ ଅନେକ ବ୍ରତ କରିଲେ କଣ ଲାଭ?
କୃତେ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଚୈଵ ଦ୍ଵାପରେ ଚ କଲୌ ଯୁଗେ । କୃତା ସମ୍ଯଗ୍ଵିଧାନେନ ଜଯଂତୀ ପାପନାଶିନୀ
କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି ଯୁଗରେ ଯଦି ନିୟମ ମାନି ଜୟନ୍ତୀ କରାଯାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଜାଗରେ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ପୁରାଣଂ ପାଠଯେତ୍ତୁ ଯଃ । ଆଜନ୍ମୋପାର୍ଜିତଂ ପାପଂ ଦହତେ ତୂଲରାଶିଵତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ପୁରାଣ ଜାଗରଣରେ ପଢ଼ନ୍ତି, ଜନ୍ମଠାରୁ ଜମା ହୋଇଥିବା ପାପ ତୁଳା ଗଛ ପରି ଦହିଯାଏ।
ଯଃ ଶୃଣୋତି ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁରାଣଂ ହରିଵାସରେ । କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ତସ୍ଯ ପାପଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତି ସହିତ ହରିବାସରେ ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଵାସରେ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ପୂଜଯେଦ୍ଵାଚକଂ ମୁନେ । କୁଲକୋଟିଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ସ ପୂଜ୍ଯତେ
ମୁନି, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କର ଦିନରେ ଯେଉଁଠି ପାଠକଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ନିଜ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଜଯଂତ୍ଯାମୁପଵାସେନ ଯୋ ନରୋଽତ୍ର ପରାଙ୍ମୁଖଃ । ସର୍ଵଧର୍ମଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଯାତ୍ଯସୌ ନରକଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସରୁ ଦୂରେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଧୂପୈଶ୍ଚ ଘୃତପୂର୍ଣପ୍ରଦୀପକୈଃ । ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିଭାଵୈଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଘୃତପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଧିନାନେନ ଯୋ ଵିପ୍ର ଜଯଂତୀଂ ପ୍ରକରୋତି ଚ । ନରୋ ଵୈ ତାରଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁରୁଷାନେକଵିଂଶତିମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଏହି ପ୍ରକାରେ ଜୟନ୍ତୀ କରେ, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକୋଇଶି ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ।
ନ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଂ ନ ଵୈଧଵ୍ଯଂ ନ ଭଵେତ୍କଲହୋ ଗୃହେ । ସଂତତେର୍ନ ଵିରୋଧଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯତି ଧନକ୍ଷଯମ୍
ଏଠାରେ କୌଣସି ଅପଶୁକ୍ର, ବିଧବା ଦୁଃଖ, କିମ୍ବା ଘରେ କଳହ ନଥାଏ; ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବି ଦ୍ୱେଷ ନଥାଏ, ଏବଂ ଧନର କ୍ଷୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ।
ଯାନ୍ଯାଂଶ୍ଚିକୀର୍ଷତେ କାମାନ୍ଜଯଂତୀ ସମୁପୋଷକଃ । ତାଂସ୍ତାନ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସକଲାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସ କରେ, ସେ ଯେଉଁ ଇଛା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିପରା ନିତ୍ଯଂ ଜଯଂତୀଵ୍ରତ ମାନସାଃ । ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ କୁଲୀନାସ୍ତେ ଈଶ୍ଵରାସ୍ତେ ଚ ପଂଡିତାଃ
ଯେମାନେ ସବୁବେଳେ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତି ଓ ଜୟନ୍ତୀ ବ୍ରତରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ପଣ୍ଡିତ।
ଯାନି କାନି ଚ ତୀର୍ଥାନି ଵ୍ରତାନି ନିଯମାନି ଚ । ଜଯଂତୀଵାସରସ୍ଯୈଵ କଲାଂ ନାର୍ହଂତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଯେତେ ତୀର୍ଥ, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ଜୟନ୍ତୀ ଦିନର ଏକ ଶୋଳମାଂଶ ଅଂଶ ପରିମାଣକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ଭାଦ୍ରେ ଵୈ ଚୋଭଯେ ପକ୍ଷେ ଯଃ କରୋତି ସଭାର୍ଯକଃ । ରାଧାକୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀଂ ଵତ୍ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ହରିସନ୍ନିଧିମ୍
ହେ ବତ୍ସ, ଯିଏ ଭାଦ୍ର ମାସର ଦୁଇଁପକ୍ଷରେ ନିଜ ଜୀବନୀ ସହ ରାଧାକୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ କରେ, ସେ ହରିଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ପାଏ।
ଵ୍ରତଂ ଚ ପୁଣ୍ଯକାରଂ ଚ ଯଃ କରୋତି ସଦା ହରେଃ । ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵୈକୁଂଠଂ ଜଯଂତୀସମୁପୋଷକଃ
ଯିଏ ସଦା ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରତ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସୀ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଏ।
ଆଚାରହୀନଂ କୁଲଭ୍ରଷ୍ଟଂ କୀର୍ତିହୀନଂ କୁଯୋନିଜମ୍ । ନାଶଯତ୍ଯାଶୁ ପାପଂ ଚ ଜଯଂତୀ ହରିଵଲ୍ଲଭା
ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜୟନ୍ତୀ ବ୍ରତ, ଯେଉଁଠି ଆଚାର ନାହିଁ, କୁଳ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, କୀର୍ତ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଖରାପ ଜନ୍ମ, ସେମାନଙ୍କର ପାପକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କରେ।
ମେରୁତୁଲ୍ଯାନି ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ । ସ ନିର୍ଦହତି ସର୍ଵାଣି ଜଯଂତ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷକଃ
ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ ଭାରୀ ପାପ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଦୋଷଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦାହ କରିଦିଏ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଧନମ୍ । ମୋକ୍ଷାର୍ଥୀ ଲଭତେ ମୋକ୍ଷଂ ଜଯଂତ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷକଃ
ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସୀ ପୁଅ ଚାହିଲେ ପୁଅ, ଧନ ଚାହିଲେ ଧନ, ମୋକ୍ଷ ଚାହିଲେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଥାଏ।
ଜଯଂତୀକରଣେ ଚିତ୍ତଂ ଯେଷାଂ ଭଵତି ତତ୍ପରମ୍ । ଯମୋଽପି ଶଂକତେ ନିତ୍ଯଂ ତେ ଯାଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମନ ଜୟନ୍ତୀ କରିବାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲଗିଥାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ଯମ ମଧ୍ୟ ସବୁବେଳେ ଭୟ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସୂତ ଉଵାଚ- କଥଯିତ୍ଵା ନାରଦଂ ତୁ ଯଯୌ ସ ଚ ଯଥାଗତଃ । ମଯାପି କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯତ୍ପୃଷ୍ଟୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ମୁନେ
ସୂତ କହିଲେ— ନାରଦ କଥା କହି ଯେଉଁପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ମୁନି, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି, ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚ ଜଯଂତ୍ଯା ଯେ ଶୃଣ୍ଵଂତି ଭକ୍ତିଭାଵତଃ । ତେପି ଯାଂତି ପରଂ ଧାମ ଵିମୁକ୍ତାଃ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜୟନ୍ତୀର ମହିମା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପରମ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।