ଅନାଥଂ ଦୁଃଖିତଂ ଵିପ୍ରଂ ପାଠଯେଦ୍ଵୈ ନରୋତ୍ତମଃ । ଶ୍ରୀହରେର୍ଭଵନଂ ଯାତି ପୁନର୍ଜନ୍ମଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଅନାଥ ଦୁଃଖିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପାଠ କରାନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇ, ପୁନର୍ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯୋ ନରଃ ପୁସ୍ତକଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ । ପ୍ରତିଵର୍ଣଂ ଲଭେତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କପିଲାକୋଟିଦାନଜମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୁସ୍ତକ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକ୍ଷର ପାଇଁ କୋଟି କୋଟି ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ମଧୁଦୋ ଗୁଡଦଶ୍ଚୈଵ ମର୍ତ୍ଯୋ ଯାତୀକ୍ଷୁସାଗରମ୍ । ଲଵଣପ୍ରଦୋ ନରୋ ଯାତି ଵାରୁଣଂ ଲୋକମେଵ ଚ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ମଧୁ କିମ୍ବା ଗୁଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଯମର ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ଯେଉଁ ଲୋକେ ଲୁଣ ଦାନ କରେ, ସେ ବାରୁଣ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦାନାନାମନ୍ନଂ ଵାରି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୈର୍ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରଵରଂ ଵୈ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣିକୁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ନଂ ଵାରି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯେନ ଦତ୍ତଂ ମହୀତଲେ । ତେନ ଦତ୍ତାନି ଦାନାନି ସର୍ଵାଣି ଚ ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁ ଲୋକେ ପୃଥିବୀରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦେଇଥିବା ପରି ହୁଏ।
ଅନ୍ନଦୋ ଯୋ ନରୋ ଵିପ୍ର ପ୍ରାଣଦଶ୍ଚ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ । ତସ୍ମାତ୍ସମସ୍ତଦାନାନାମନ୍ନଦୋ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରେ, ସେ ପ୍ରାଣ ଦାନ କରୁଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ।
ଯଥାଚାନ୍ନଂ ତଥା ଵାରି ଦ୍ଵେ ତୁଲ୍ଯେ ଚ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତେ । ଵାରିଣା ଚ ଵିନା ଚାନ୍ନଂ ସିଦ୍ଧଂ ନ ସ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ, ସେପରି ପାଣି ମଧ୍ୟ; ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ପାଣି ବିନା ଖାଦ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କ୍ଷୁଧା ତୃଷା ଦ୍ଵିଜ ଵ୍ଯାଘ୍ର ଦ୍ଵେ ଚ ତୁଲ୍ଯେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତେ । ଅତଶ୍ଚାନ୍ନଂ ଚ ତୋଯଂ ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ବୁଧୈରପି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଭୋକ ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣା, ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏହି କାରଣରୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣିକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ନଦାନଂ କ୍ଷିତୌ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯେ କୁର୍ଵଂତି ନରୋତ୍ତମାଃ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଗଚ୍ଛଂତି ହରିମଂଦିରମ୍
ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାନ୍ତି।
ଯାଵଂତ୍ଯନ୍ନାନି ଭୋ ଵିପ୍ର ଯଚ୍ଛତି କ୍ଷିତିମଂଡଲେ । ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଶ୍ଚ ତାଵଂତ୍ଯୋ ନଶ୍ଯଂତ୍ଯେଵ ତପୋଧନ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଲୋକେ ଯେତେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେତେ ଟିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ହେ ତପସ୍ବୀ।
ଯଚ୍ଛତାଂ ଚାନ୍ନଦାନାନି ଶରୀରାଣି ଚ ପାତକମ୍ । ଗାତ୍ରାଣି ଗୃହ୍ଣତାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସହସା ଯାଂତି ଶୌନକ
ଯେଉଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦେହ ଓ ପାପ ଏଠାରେ ରହିଯାଏ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ତ୍ୟାଗ କରି, ତୁରନ୍ତ ଯାନ୍ତି, ହେ ଶୌନକ।
ଅତଃ ପାପିଷ୍ଠ ଚାନ୍ନାନି ନ ଗୃହ୍ଣଂତି ମନୀଷିଣଃ । ଗୃହ୍ଣଂତି ମୋହାଦ୍ଯେ ମୂଢା ଭଵଂତି ପାପଭାଗିନଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ପାପୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତିନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ତାରେ ଏହା ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପର ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି।
କୁର୍ଯାଦ୍ଭୂମିଷ୍ଠମୁଦକଂ ଚୈକଂ ଭୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ । ସର୍ଵପାପୈର୍ଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵ୍ରଜେତ୍ସ ହରିମଂଦିରମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁ ଲୋକେ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ମାତ୍ର ପାଣି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଧନସଂଚଯଃ । ସଂଚିତଂ ଚ ଧନଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦାନକର୍ମଣି ଵିକ୍ଷିପେତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ; ସଞ୍ଚିତ ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାରେ ବ୍ୟୟ କରିବା ଉଚିତ।
ରଣଂତି ଯେ ଚ କାର୍ପଣ୍ଯାଦ୍ଧନଂ ତେ ଚାତିଦୁଃଖିନଃ । ଅଂତେ ସର୍ଵଧନଂ ତ୍ଯକ୍ଵା ନିଃସ୍ଵା ଗଚ୍ଛଂତି ଭୋ ମୁନେ
ଯେଉଁମାନେ କଞ୍ଜୁସି ଦ୍ୱାରା ଧନ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବହୁତ ଦୁଃଖୀ ହୁଅନ୍ତି; ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଧନ ତ୍ୟାଗ କରି, ନିର୍ଧନ ହୋଇ ଯାନ୍ତି, ହେ ମୁନି।
ମାନଵା ଯେ ସଦା ଦାନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦରିଦ୍ରତି । ଦରିଦ୍ରାସ୍ତେନ ଵିଜ୍ଞେଯା ନରଲୋକେ ମହେଶ୍ଵରାଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ବାରମ୍ବାର ଦାନ କରି ଦରିଦ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଲୋକରେ ମହାଶ୍ୱର ଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ପରଲୋକେ ଦ୍ଵିଜଵ୍ଯାଘ୍ର ସାଧୁସଂଯମଵର୍ଜିତେ । ନିର୍ଦଯେ ବଂଧୁହୀନେ ଚ ନ ଦତ୍ତଂ ନୋପତିଷ୍ଠତେ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ପରଲୋକରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସଦ୍ଗୁଣ କିମ୍ବା ସଂଯମ ନାହିଁ, ଦୟା କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଯାହା ଦିଆଯାଇନାହିଁ, ତାହା ରହେ ନାହିଁ।
ସ୍ଥିତେ ଧନେ ନରୋ ଯୋ ଵୈ ନାଶ୍ନାତି ନ ଦଦାତି ସଃ । ଦରିଦ୍ର ଇଵ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ପ୍ରେତ୍ଯ ନିଶ୍ଵାସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନ ଖାଏ, ନ ଦିଏ, ସେ ଦରିଦ୍ର ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ଦୁଃଖର ଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଯାଏ।
ତପସୋଽପି ଵରଂ ଦାନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଚ ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିଭିଃ । ଅତୋ ଯତ୍ନାଦ୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନକର୍ମ ସମାଚରେତ୍
ତପସ୍ୟାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦାନକୁ ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି; ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ସାହରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାତା ଦାନଂ ନ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜାତଯେ । ସ ଯାତି ନିରଯଂ ଘୋରଂ ସର୍ଵଜଂତୁଭଯାଵହମ୍
ଯଦି କେହି ଦାନ ଦେବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉନାହିଁ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାଏ।
ଦାନଂ ଦାତା ପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ ନ ସ୍ମରେଚ୍ଚ ନ ଯାଚତେ । ନିରଯେ ଚୋଭଯୋର୍ଵାସୋ ଯାଵଚ୍ଚଂଦ୍ର ଦିଵାକରୌ
ଦାନ କରିଥିବା ଓ ଦାନ ନେଇଥିବା ଦୁହେଁ, ସେଇ ଦାନକୁ ମନେ ପକାଇବା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ପୁଣି ଚାହିଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦୁହେଁ ନରକରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦି ପାପାନି ଯାନି ଵୈ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ । ତାନି ଦାନେନ ହନ୍ଯଂତେ ତସ୍ମାଦ୍ଦାନଂ ସମାଚରେତ୍
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ପାପ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ତେଣୁ ଦାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ଚୁତର୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡଂ ପ୍ରାରଭ୍ଯତେ ଶ୍ରୀଵେଦଵ୍ଯାସାଯ ନମଃ ଶୌନକ ଉଵାଚ- କଲୌ ସମାଗତେ ସୂତ ପ୍ରାଣିନାଂ କେନ କର୍ମଣା । ଉଦ୍ଧାରୋ ଵୈ ଭଵେତ୍ତସ୍ମାତ୍କଥଯସ୍ଵ ମମାଗ୍ରତଃ
ଏବେ ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ପୁରାଣରେ ଚୁତ ରୁକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଶ୍ରୀ ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୌନକ କହିଲେ— ହେ ସୂତ, କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରିବେ? ଏହି କଥା ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ କହ।
ସୂତ ଉଵାଚ- ସାଧୁସାଧୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ଯାତ୍ମନାଂ ଵରୋ ଭଵାନ୍ । ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ଜନାନାଂ ଚ ଶୁଭଵାଞ୍ଛୋ ନିରଂତରମ୍
ସୂତ କହିଲେ— ବଡ଼ ଭଲ, ବଡ଼ ଭଲ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଆପଣ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ଚାହିଁଥିବା ଜଣେ ମହାନ।
ଏତଦ୍ଵ୍ଯାସଃ ପୁରା ଵିପ୍ରଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵପୂଜିତଃ । ପୃଷ୍ଟୋ ଜୈମିନିନା ତଂ ସ ଯଦାହ ଶୃଣୁ ଵୈଷ୍ଣଵ
ହେ ବୈଷ୍ଣବ, ପୂର୍ବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଓ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଜୈମିନି ପଚାରିଥିଲେ; ସେଠାରେ ବ୍ୟାସ କଣ କହିଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣ।
ଦଂଡଵତ୍ପ୍ରଣିପତ୍ଯାସୌ ଵ୍ଯାସଂ ସର୍ଵାର୍ଥପାରଗମ୍ । ଗୁରୁଂ ସତ୍ଯଵତୀସୂନୁଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ ମୁନିପୁଂଗଵଃ
ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ବ୍ୟାସଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଅର୍ଥର ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ଓ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଜୈମିନିରୁଵାଚ- କଲୌ ନୃଣାଂ ଭଵେତ୍କେନ ମୋକ୍ଷୋ ଵୈ କଥଯସ୍ଵ ମେ । ଅଲ୍ପେନାପି ଚ ପୁଣ୍ଯେନ ମର୍ତ୍ଯାଶ୍ଚାଲ୍ପାଯୁଷୋ ଯତଃ
ଜୈମିନି କହିଲେ— କଳିଯୁଗରେ ମଣିଷମାନେ କେଉଁ ଉପାୟରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇପାରିବେ? କାରଣ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଅତି କମ୍ ଆୟୁ ଓ କମ୍ ପୁଣ୍ୟ ଥାଏ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ସାଧୁସଂଗାଦ୍ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଶ୍ରଵଣଂ ପ୍ରଭୋ । ହରିଭକ୍ତିର୍ଭଵେତ୍ତସ୍ମାତ୍ତତୋ ଜ୍ଞାନଂ ତତୋ ଗତିଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିବା ହୁଏ, ତାହାରୁ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମେ, ତାହାରୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ତାହାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନ ରୋଚତେ କଥା ଭୂମୌ ପାପିଷ୍ଠାଯ ଜନାଯ ଵୈ । ଵୈଷ୍ଣଵୀ ସ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ପାପିଷ୍ଠପ୍ରଵରୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଅତି ପାପୀ ଲୋକ, ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବାରେ ଆଗ୍ରହ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏପରି ଲୋକ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଜାଣ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ କଥାଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽଽନଂଦୀ ଭଵତି ଵୈଷ୍ଣଵଃ । ଅସତ୍ଯାଂ ତାଂ ତୁ ଯୋ ବ୍ରୂଯାଜ୍ଜ୍ଞେଯଃ ସ ପାପିନାଂ ଗୁରୁଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ ବୈଷ୍ଣବ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ମିଥ୍ୟା କଥା କହାଯାଏ, ସେଉଁଠି ପାପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଜାଣ।