ପ୍ରଵାଲଂ ମୌକ୍ତିକଂ ଚୈଵ ହୀରକଂ ଚ ମଣିଂ ତଥା । ଯୋ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ପ୍ରବାଳ, ମୁକ୍ତା, ହୀରା କିମ୍ବା ମଣି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତୁଲାପୁରୁଷଦାନେନ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ଜନଃ । ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମାତ୍କୋଟିଗୁଣଂ ଲଭେତ୍
ତୁଳାପୁରୁଷ ଦାନରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଦାନ କଲେ ତାହାର କୋଟି ଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଂ କ୍ଷିତିଂ ଦତ୍ଵା ସଶୈଲଵନକାନନାମ୍ । ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ତଦ୍ଵୈ ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାପ୍ରଦଃ
ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ, ପାହାଡ଼, ବନ ଓ କାନନ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରି ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଦାନ କଲେ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ଯୋ ଵୈ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭୂମିସୁରାଯ ଚ । ତେନ ଵିପ୍ର ପ୍ରଦତ୍ତାନି ଭୁଵନାନି ଚତୁର୍ଦଶ
ଯିଏ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ଚୌଦ ଭୁବନ ଦାନ କରିଥାଏ।
ତୁଲାପୁରୁଷଦାନଂ ଯଃ କରୋତି ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵ । ଜନନ୍ଯାଶ୍ଚୋଦରେ ତସ୍ଯ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠାରେ କେହି ତୁଳାପୁରୁଷ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ମାଆର ଗର୍ଭରେ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ସାଲଂକାରାଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ କନ୍ଯାଂ ଯଚ୍ଛତି ଯୋ ନରଃ । ସ ଗଚ୍ଛେଦ୍ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯିଏ ଗହଣା ପିନ୍ଧାଇ ଥିବା କନ୍ୟାକୁ ଦାନ କରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଇଥାଏ ଏବଂ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।
କନ୍ଯାଵିକ୍ରଯିଣୋ ନାସ୍ତି ନରକାନ୍ନିଷ୍କୃତିଃ ପୁନଃ । କନ୍ଯାଦାନକୃତୋ ନାସ୍ତି ସ୍ଵର୍ଗାଦାଗମନଂ ପୁନଃ
ଯିଏ କନ୍ୟା ବିକ୍ରୟ କରେ, ସେ ପାଇଁ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ; ଏବଂ ଯିଏ କନ୍ୟାକୁ ଦାନ କରେ, ସେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଫେରିବା ନାହିଁ।
ଉପାନହୌ ଵାତପତ୍ରଂ ଯୋ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜାତଯେ । ପ୍ରେତ୍ଯ ଚେଂଦ୍ରପୁରଂ ଗତ୍ଵା ଵସେତ୍କଲ୍ପଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଯିଏ ଦ୍ୱିଜକୁ ଜୁତା କିମ୍ବା ପତ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ପରଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସହରକୁ ଯାଇ, ଚାରି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠି ବାସ କରନ୍ତି।
ଵସ୍ତ୍ରଂ ଯଚ୍ଛତି ଯୋ ଦିଵ୍ଯଂ ସାଧଵେ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଯତେ । ସ୍ଵର୍ଗେ ଦିଵ୍ଯାଂବରଧରଶ୍ଚିରଂ ତିଷ୍ଠେଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯିଏ ଏକ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହନ୍ତି।
ଧେନୁଂ ପୁରାତନୀଂ ଯଚ୍ଛେଦ୍ଵସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଜରିତଂ ଦ୍ଵିଜ । ନୂତ୍ନାଂ ରଜୋଵତୀଂ କନ୍ଯାଂ ସ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିରଯଂ ତଥା
ଯିଏ ପୁରୁଣା ଗାଈ କିମ୍ବା ପୁରୁଣା ବସ୍ତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର କିମ୍ବା ପୁରୁଣା କନ୍ୟା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
କନ୍ଯାଵିକ୍ରଯିଣୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନ ପଶ୍ଯେଲ୍ଲପନଂ ବୁଧଃ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଜ୍ଞାନତୋ ଵାପି କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ମାର୍ତଂଡ ଦର୍ଶନମ୍
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି କନ୍ୟା ବିକ୍ରେତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି ଅଜାଣି ଦେଖିବେ, ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍।
ଫଲଦାତା ନରୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ତ୍ରିଦିଵଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ଭୁଂକ୍ତେ କଲ୍ପସହସ୍ରାଣି ଫଲଂ ତତ୍ରାମୃତୋପମମ୍
ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯିଏ ଫଳ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଏକ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅମୃତ ସମାନ ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଶାକଂ ଯଚ୍ଛତି ଯୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଶିଵସ୍ଯଭଵନଂ ଦ୍ଵିଜ । ଯାତି କଲ୍ପଦ୍ଵଯଂ ଭୁଂକ୍ତେ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ପାଯସଂ ସୁରୈଃ
ଯିଏ ଶାକ ଦାନ କରନ୍ତି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଦୁଇ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ପାୟସ ପାଇବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ପାୟସ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଘୃତଦୋ ଦଧିଦଶ୍ଚୈଵ ତକ୍ରଦୋ ଦୁଗ୍ଧଦସ୍ତଥା । ଵିଷ୍ଣୋର୍ନିକେତନଂ ଗତ୍ଵା ସୁଧାପାନଂ କରୋତି ସଃ
ଯିଏ ଘିଅ, ଦହି, ତକ୍ର କିମ୍ବା ଦୁଧ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଅମୃତ ପାନ କରନ୍ତି।
ଗଂଧଦଃ ପୁଷ୍ପଦଶ୍ଚୈଵ ମର୍ତ୍ଯୋ ଯାତି ସୁରାଲଯମ୍ । ତିଷ୍ଠେଦ୍ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ଗଂଧପୁଷ୍ପଵିଭୂଷିତଃ
ଯିଏ ଗନ୍ଧ କିମ୍ବା ଫୁଲ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇ, ଏକ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
ଶଯ୍ଯାଦାନଂ ଦାନସାରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦଦାତି ଯଃ । ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ପର୍ଯ୍ଯଂକେ ଶେରତେ ଚିରମ୍
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୟ୍ୟା ଦାନ କରନ୍ତି, ଯାହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଇ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ ରହନ୍ତି।
ପୀଠଦାତା ଦୀପଦାତା ସର୍ଵଦୁଷ୍କୃତଵର୍ଜିତଃ । ସ୍ଵର୍ଗେ ସିଂହାସନେ ତିଷ୍ଠେଜ୍ଜ୍ଵଲଦ୍ଦୀପାଵଲୀଵୃତଃ
ଯିଏ ପୀଠ କିମ୍ବା ଦୀପ ଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଦୂରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସିଂହାସନରେ ବସି, ଜ୍ୱଳନ୍ତି ଦୀପମାଳାରେ ଘିରି ରହନ୍ତି।
ତାଂବୂଲଂ ଯୋ ନରୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭୂମିଂ ଭୁଂକ୍ତେଽଖିଲାଂ ସୁଖମ୍ । ସ୍ଵର୍ଗେ ଦେଵାଂଗନାକ୍ରୋଡେ ସୁପ୍ତସ୍ତାଂବୂଲମତ୍ତି ଵୈ
ଯିଏ ତାମ୍ବୁଳ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବାଙ୍ଗନାଙ୍କର କୋଳରେ ଶୋଇ ତାମ୍ବୁଳ ଖାନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାଦାନଂ ଦାନଵରଂ କରୋତି ଯୋ ନରୋତ୍ତମଃ । ପ୍ରେତ୍ଯ ସ ସନ୍ନିଧିଂ ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତିଷ୍ଠେଦ୍ଯୁଗଶତତ୍ରଯମ୍
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ପରଲୋକରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ତିନିଶେ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ଯ ଜ୍ଞାନଂ ତତସ୍ତତ୍ର ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ଵୈ ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭ । ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ମୋକ୍ଷମାପ୍ନୋତି ଶ୍ରୀହରେଃ କୃପଯା ଦ୍ଵିଜ
ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ସେ ଦୁର୍ଲଭ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ କୃପାରେ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଅନାଥଂ ଦୁଃଖିତଂ ଵିପ୍ରଂ ପାଠଯେଦ୍ଵୈ ନରୋତ୍ତମଃ । ଶ୍ରୀହରେର୍ଭଵନଂ ଯାତି ପୁନର୍ଜନ୍ମଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଅନାଥ ଦୁଃଖିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପାଠ କରାନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇ, ପୁନର୍ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯୋ ନରଃ ପୁସ୍ତକଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ । ପ୍ରତିଵର୍ଣଂ ଲଭେତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କପିଲାକୋଟିଦାନଜମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୁସ୍ତକ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅକ୍ଷର ପାଇଁ କୋଟି କୋଟି ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ମଧୁଦୋ ଗୁଡଦଶ୍ଚୈଵ ମର୍ତ୍ଯୋ ଯାତୀକ୍ଷୁସାଗରମ୍ । ଲଵଣପ୍ରଦୋ ନରୋ ଯାତି ଵାରୁଣଂ ଲୋକମେଵ ଚ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ମଧୁ କିମ୍ବା ଗୁଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ଯମର ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ଯେଉଁ ଲୋକେ ଲୁଣ ଦାନ କରେ, ସେ ବାରୁଣ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦାନାନାମନ୍ନଂ ଵାରି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୈର୍ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରଵରଂ ଵୈ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣିକୁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ନଂ ଵାରି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯେନ ଦତ୍ତଂ ମହୀତଲେ । ତେନ ଦତ୍ତାନି ଦାନାନି ସର୍ଵାଣି ଚ ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁ ଲୋକେ ପୃଥିବୀରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦେଇଥିବା ପରି ହୁଏ।
ଅନ୍ନଦୋ ଯୋ ନରୋ ଵିପ୍ର ପ୍ରାଣଦଶ୍ଚ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ । ତସ୍ମାତ୍ସମସ୍ତଦାନାନାମନ୍ନଦୋ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରେ, ସେ ପ୍ରାଣ ଦାନ କରୁଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ।
ଯଥାଚାନ୍ନଂ ତଥା ଵାରି ଦ୍ଵେ ତୁଲ୍ଯେ ଚ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତେ । ଵାରିଣା ଚ ଵିନା ଚାନ୍ନଂ ସିଦ୍ଧଂ ନ ସ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ, ସେପରି ପାଣି ମଧ୍ୟ; ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ପାଣି ବିନା ଖାଦ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କ୍ଷୁଧା ତୃଷା ଦ୍ଵିଜ ଵ୍ଯାଘ୍ର ଦ୍ଵେ ଚ ତୁଲ୍ଯେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତେ । ଅତଶ୍ଚାନ୍ନଂ ଚ ତୋଯଂ ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ବୁଧୈରପି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଭୋକ ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣା, ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏହି କାରଣରୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣିକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ନଦାନଂ କ୍ଷିତୌ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯେ କୁର୍ଵଂତି ନରୋତ୍ତମାଃ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଗଚ୍ଛଂତି ହରିମଂଦିରମ୍
ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାନ୍ତି।
ଯାଵଂତ୍ଯନ୍ନାନି ଭୋ ଵିପ୍ର ଯଚ୍ଛତି କ୍ଷିତିମଂଡଲେ । ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଶ୍ଚ ତାଵଂତ୍ଯୋ ନଶ୍ଯଂତ୍ଯେଵ ତପୋଧନ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଲୋକେ ଯେତେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେତେ ଟିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ହେ ତପସ୍ବୀ।