କୃତେ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଚୈଵ ଦ୍ଵାପରେ ଚ କଲୌ ଯୁଗେ । କୃତା ସମ୍ଯଗ୍ଵିଧାନେନ ଜଯଂତୀ ପାପନାଶିନୀ
ସତ୍ୟଯୁଗ, ତ୍ରେତାଯୁଗ, ଦ୍ୱାପରଯୁଗ ଓ କଳିଯୁଗରେ ଯଦି ଜୟନ୍ତୀ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଯାଏ, ଏହା ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରି ଜୟ ଦେଇଥାଏ।
ଜାଗରେ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ପୁରାଣଂ ପାଠଯେତ୍ତୁ ଯଃ । ଆଜନ୍ମୋପାର୍ଜିତଂ ପାପଂ ଦହତେ ତୂଲରାଶିଵତ୍
ଯେଉଁଠି ଜନେ ଜାଗରଣ ସମୟରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ପୁରାଣ ପଢିଥାଏ, ସେ ଜନ୍ମଠାରୁ ଜମା ହୋଇଥିବା ପାପକୁ ତୁଳା ଗାଁଠ ଭଳି ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଯିବା ପରି ଦହିଦେଇଥାଏ।
ଯଃ ଶୃଣୋତି ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁରାଣଂ ହରିଵାସରେ । କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ତସ୍ଯ ପାପଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଯେଉଁ ଜନ ଭକ୍ତି ସହିତ ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ପୁରାଣ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ କୋଟି ଜନ୍ମରେ ଜମା ହୋଇଥିବା ପାପକୁ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ।
ଵାସରେ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ପୂଜଯେଦ୍ଵାଚକଂ ମୁନେ । କୁଲକୋଟିଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ସ ପୂଜ୍ଯତେ
ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଦିନରେ, ମୁନି, ଯେଉଁଠି ପୁରାଣ ପଢୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ନିଜ କୁଳର ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଜଯଂତ୍ଯାମୁପଵାସେନ ଯୋ ନରୋଽତ୍ର ପରାଙ୍ମୁଖଃ । ସର୍ଵଧର୍ମଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଯାତ୍ଯସୌ ନରକଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁ ଜନ ଜୟନ୍ତୀରେ ଉପବାସରୁ ଦୂର ରହିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ବିମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଧୂପୈଶ୍ଚ ଘୃତପୂର୍ଣପ୍ରଦୀପକୈଃ । ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିଭାଵୈଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ, ଧୂପ, ଘୀରେ ଭରିଥିବା ଦୀପ ଓ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଧିନାନେନ ଯୋ ଵିପ୍ର ଜଯଂତୀଂ ପ୍ରକରୋତି ଚ । ନରୋ ଵୈ ତାରଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁରୁଷାନେକଵିଂଶତିମ୍
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଜୟନ୍ତୀ କରେ, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକୋଇଶି ଜଣ ପୁରୁଷକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ।
ନ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଂ ନ ଵୈଧଵ୍ଯଂ ନ ଭଵେତ୍କଲହୋ ଗୃହେ । ସଂତତେର୍ନ ଵିରୋଧଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯତି ଧନକ୍ଷଯମ୍
ଘରେ କେବେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ, ବିଧବାଭାବ, କଳହ ହୁଏନାହିଁ; ପରିବାରରେ କେବେ ବିରୋଧ ହୁଏନାହିଁ, ଧନର କ୍ଷୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ।
ଯାନ୍ଯାଂଶ୍ଚିକୀର୍ଷତେ କାମାନ୍ଜଯଂତୀ ସମୁପୋଷକଃ । ତାଂସ୍ତାନ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସକଲାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସ କରୁଥିବା ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିପରା ନିତ୍ଯଂ ଜଯଂତୀଵ୍ରତ ମାନସାଃ । ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ କୁଲୀନାସ୍ତେ ଈଶ୍ଵରାସ୍ତେ ଚ ପଂଡିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ଓ ଜୟନ୍ତୀ ବ୍ରତରେ ମନ ଲଗାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, କୁଳୀନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପଣ୍ଡିତ।
ଯାନି କାନି ଚ ତୀର୍ଥାନି ଵ୍ରତାନି ନିଯମାନି ଚ । ଜଯଂତୀଵାସରସ୍ଯୈଵ କଲାଂ ନାର୍ହଂତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମ ଅଛି, ତାହା ଜୟନ୍ତୀ ଦିନର ଏକ ଷୋଡଶାଂଶ ପରି ମଧ୍ୟ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
ଭାଦ୍ରେ ଵୈ ଚୋଭଯେ ପକ୍ଷେ ଯଃ କରୋତି ସଭାର୍ଯକଃ । ରାଧାକୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀଂ ଵତ୍ସ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ହରିସନ୍ନିଧିମ୍
ଭାଦ୍ର ମାସର ଯେଉଁ ଦିନ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ସହିତ ରାଧାକୃଷ୍ଣ ଅଷ୍ଟମୀ କରେ, ସେ ହରିଙ୍କ ସନ୍ନିଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଵ୍ରତଂ ଚ ପୁଣ୍ଯକାରଂ ଚ ଯଃ କରୋତି ସଦା ହରେଃ । ସ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵୈକୁଂଠଂ ଜଯଂତୀସମୁପୋଷକଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ସଦା ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରତ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ଓ ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଏ।
ଆଚାରହୀନଂ କୁଲଭ୍ରଷ୍ଟଂ କୀର୍ତିହୀନଂ କୁଯୋନିଜମ୍ । ନାଶଯତ୍ଯାଶୁ ପାପଂ ଚ ଜଯଂତୀ ହରିଵଲ୍ଲଭା
ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜୟନ୍ତୀ ଅଚାରହୀନ, କୁଳରୁ ପତିତ, କୀର୍ତିହୀନ ଓ ନିମ୍ନ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାପକୁ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ।
ମେରୁତୁଲ୍ଯାନି ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ । ସ ନିର୍ଦହତି ସର୍ଵାଣି ଜଯଂତ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷକଃ
ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ଭାରୀ ପାପ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ପାପ ମଧ୍ୟ ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦହିଦେଇଥାଏ।
ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଧନମ୍ । ମୋକ୍ଷାର୍ଥୀ ଲଭତେ ମୋକ୍ଷଂ ଜଯଂତ୍ଯାଂ ସମୁପୋଷକଃ
ପୁତ୍ର ଚାହିଁଥିଲେ ପୁତ୍ର, ଧନ ଚାହିଁଥିଲେ ଧନ, ମୋକ୍ଷ ଚାହିଁଥିଲେ ମୋକ୍ଷ — ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ସମସ୍ତ ଲାଭ କରେ।
ଜଯଂତୀକରଣେ ଚିତ୍ତଂ ଯେଷାଂ ଭଵତି ତତ୍ପରମ୍ । ଯମୋଽପି ଶଂକତେ ନିତ୍ଯଂ ତେ ଯାଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଜୟନ୍ତୀ କରିବାରେ ମନକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲଗାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଯମ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସୂତ ଉଵାଚ- କଥଯିତ୍ଵା ନାରଦଂ ତୁ ଯଯୌ ସ ଚ ଯଥାଗତଃ । ମଯାପି କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯତ୍ପୃଷ୍ଟୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ମୁନେ
ସୂତ କହିଲେ— କଥା କହି ନାରଦ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ବିଷୟରେ କହିଦେଲି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚ ଜଯଂତ୍ଯା ଯେ ଶୃଣ୍ଵଂତି ଭକ୍ତିଭାଵତଃ । ତେପି ଯାଂତି ପରଂ ଧାମ ଵିମୁକ୍ତାଃ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଜୟନ୍ତୀର ମହିମା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଉଚ୍ଚ ଧାମକୁ ପହଁଚନ୍ତି।
ପୁରାଣଵାଚକଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଜଯଂତୀଵ୍ରତିନଂ ତଥା । ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ନରାଃ ପାପାସ୍ତେ ଯାଂତି ପରମଂ ପଦମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେମାନେ ପୁରାଣ ପଢ଼ୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କିମ୍ବା ଜୟନ୍ତୀ ଉପବାସ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପରମ ପଦକୁ ପହଁଚନ୍ତି।
ଶୌନକ ଉଵାଚ । କର୍ମଣା କେନ ଭୋଃ ସୂତ ଚୈନସାଂ ସଂକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍ । ଶ୍ରୀହରେଶ୍ଚ କୃପା ଭୂଯାତ୍ତଦ୍ଵଦସ୍ଵାନୁକଂପଯା
ଶୌନକ କହିଲେ: ହେ ସୂତ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ପାପର ନାଶ ହୁଏ? ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ କୃପା ଅଧିକ ହେଉ, ଦୟାକରି ଆପଣଙ୍କର କୃପାରୁ ଏହା କହନ୍ତୁ।
ସୂତ ଉଵାଚ । ଶୃଣୁ ଶୌନକ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣ୍ଵତାଂ ପାପନାଶନମ୍ । ଯେନ ଵିଷ୍ଣୋଃ କୃପା ସ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଵୃଜିନକ୍ଷଯକାରିଣୀ
ସୂତ କହିଲେ: ଶୌନକ, ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହା କହିବି, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପାପର ନାଶ ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ, ଏହା ଅପରାଧ ହଟାଇ ଦେଇଥାଏ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ତୁ ଯୋ ଵିପ୍ର ଭକ୍ତିଭାଵସମନ୍ଵିତଃ । କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ନାନାଵିଧାନେନ ସପର୍ଯ୍ଯାଂ ଶ୍ରୀଜଗଦ୍ଵିଭୋଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁ ଲୋକ ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ଶ୍ରୀଜଗତ୍ବିଭୁଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି—
କଲୁଷଂ ତସ୍ଯ ନଶ୍ଯେତ କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ମୁନେ । ତସ୍ମିନ୍ଶ୍ରୀରମଣସ୍ଯାସ୍ଯ କୃପା ଜାତା ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ମୁନି, ସେମାନଙ୍କର କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ଦୁଷିତତା ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଏବଂ ଶ୍ରୀରମଣୀଙ୍କର କୃପା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମନ୍ନଦାନଂ ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା କୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯେ । ତସ୍ଯ ନଶ୍ଯଂତି ପାପାନି ତମାଂସୀ ଵାରୁଣୋଦଯେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦ୍ୱିଜାତିକୁ ଅନ୍ନ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଉଷାକାଳରେ ଅନ୍ଧାର ଭଳି ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଯୋ ନରଃ ଶ୍ରୀହରିଂ କୁର୍ଯାତ୍ସ୍ନପନଂ ପଯସା ଦ୍ଵିଜ । ତତ୍ପ୍ରୀତିଃ ଶ୍ରୀହରେଃ ସଦ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶର୍କରାଦିଭିଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁ ଲୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି, ଶର୍କରା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାର ସହିତ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ତୁରନ୍ତ ମିଳେ।
ମଂତ୍ରଂ ଵିନା ତୁ ଯୋ ଵିପ୍ର ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରୀହରଯେ କିଲ । ପାଷାଣସଦୃଶଂ ପୁଷ୍ପଂ ଦାତା ଯାତି ଅଧୋଗତିମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁ ଲୋକ ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଅଟକ ଫୁଲ ଦେଇଥିବା ପରି, ତାଙ୍କର ଅବନତି ହୁଏ।
କ୍ଷ୍ମାସୁରାଯ ଚ ମୂର୍ଖାଯ ପାଷାଣସଦୃଶଂ ତୁ ଯତ୍ । ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନଂ ନରୋ ଯୋ ଵୈ ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଯଦି କୌଣସି ଲୋକ ଅପାତ୍ର କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀକୁ ଅଟକ ପରି ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ।
ଵିଦ୍ଯାହୀନୋ ଦ୍ଵିଜୋ ମୋହାଦ୍ଦାନଂ ଗୃହ୍ଣାତି ମୂଢଧୀଃ । କାଲାନଲଂ ଯଥା ଜୀର୍ଣଂ ତେନ ସ ନିରଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜାତି ଜ୍ଞାନ ବିନା ଭ୍ରମରୁ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି ଗଳିଥିବା ପରି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ଯଥା ଦାରୁମଯୋ ହସ୍ତୀ ମୃଗଶ୍ଚିତ୍ରମଯୋ ଯଥା । ଵିଦ୍ଯାହୀନୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିପ୍ର ତ୍ରଯସ୍ତେ ନାମଧାରକାଃ
ଯେପରି ଦାରୁର ହାତୀ କିମ୍ବା ଚିତ୍ରିତ କପଡ଼ର ମୃଗ, ଏପରି ଜ୍ଞାନ ବିନା ଦ୍ୱିଜାତି—ଏମାନେ କେବଳ ନାମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।