ଦେଵତାଯତନଂ ପ୍ରାଜ୍ଞା ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ସତ୍ରିଣାମ୍ । ନାକ୍ରାମେତ୍କାମତଶ୍ଛାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଗୋରପି
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଦେବମନ୍ଦିର, ଦେବତା ବା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଗାଈର ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵାଂ ତୁ ନାକ୍ରାମଯେଚ୍ଛାଯାଂ ପତିତାଦ୍ଯୈର୍ନ ରୋଗିଭିଃ । ନାଂଗାରଭସ୍ମକେଶାଦିଷ୍ଵଧିତିଷ୍ଠେତ୍କଦାଚନ
ନିଜ ଛାୟା, ପତିତ ବା ରୋଗୀଙ୍କ ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଙ୍ଗାର, ଖାଲି ଅଗ୍ନି, କେଶ ଇତ୍ୟାଦି ଉପରେ କେବେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵର୍ଜଯେନ୍ମାର୍ଜନୀ ରେଣୁଂ ସ୍ନାନଵସ୍ତ୍ର ଘଟୋଦକମ୍ । ନ ଭକ୍ଷଯେଦଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ନାପେଯଂ ଚ ପିବେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଝାଡ଼ୁର ଧୂଳି, ସ୍ନାନବସ୍ତ୍ର ବା ଘଡ଼ିର ଜଳ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଦ୍ୱିଜାତି ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଅପେୟ ପିଇବା ଉଚିତ୍।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ନାଦ୍ଯାଚ୍ଛୂଦ୍ରସ୍ଯ ଵିପ୍ରୋନ୍ନଂ ମୋହାଦ୍ଵା ଯଦି କାମତଃ । ସ ଶୂଦ୍ରଯୋନିଂ ଵ୍ରଜତି ଯସ୍ତୁ ଭୁଂକ୍ତେ ତ୍ଵନାପଦି
ବ୍ୟାସ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଭୋଜନ କେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦି ଭ୍ରମ ବା ଇଚ୍ଛାରେ ମଧ୍ୟ। ଯିଏ ଆବଶ୍ୟକତା ବିନା ଏହା ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଷଣ୍ମାସାନ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଭୁଂକ୍ତେ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯାନ୍ନଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍ । ଜୀଵନ୍ନେଵ ଭଵେଚ୍ଛୂଦ୍ରୋ ମୃତଃ ଶ୍ଵା ଚାଭିଜାଯତେ
ଯଦି କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ଛଅ ମାସ ଧରି ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ଜୀବନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୂଦ୍ର ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଶାଂ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ । ଯସ୍ଯାନ୍ନେନୋଦରସ୍ଥେନ ମୃତସ୍ତଦ୍ଯୋନିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଯିଏ ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ପୁଣି ସେଇ ଜାତିର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ରାଜାନ୍ନଂ ଵର୍ତକାନ୍ନଂ ଚ ଷଂଢାନ୍ନଂ ଚର୍ମ୍ମକାରିଣାମ୍ । ଗଣାନ୍ନଂ ଗଣିକାନ୍ନଂ ଚ ଷଡନ୍ନଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ରାଜା, ପକ୍ଷୀ ଶିକାରୀ, ନପୁଂସକ, ଚର୍ମ କାମ କରୁଥିବା, ସଂଘ, ବେଶ୍ୟା ଓ ଏହି ଛଅ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରୋପଜୀଵି ରଜକ ତସ୍କରଧ୍ଵଜିନାଂ ତଥା । ଗାଂଧର୍ଵଲୋହକାରାନ୍ନଂ ମୃତକାନ୍ନଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଚକ୍ର ଚଳାଇ ଜୀବିକା କରୁଥିବା (କୁମ୍ଭକାର), ଧୋବି, ଚୋର, ପତାକା ବହାଇଥିବା, ଗାୟକ, କଠାଳି, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଲାଲ ଚିତ୍ରକାରାନ୍ନଂ ଵାର୍ଧୁଷେଃ ପତିତସ୍ଯ ଚ । ପୌନର୍ଭଵଚ୍ଛତ୍ରିକଯୋରଭିଶପ୍ତସ୍ଯ ଚୈଵ ହି
କୁମ୍ଭକାର, ଚିତ୍ରକାର, ନାଇ, ପତିତ, ପୁନର୍ବିବାହିତା ଜନାନୀ, ଛତା କାମ କରୁଥିବା ଓ ଶାପିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଵର୍ଣକାର ଶୈଲୂଷ ଵ୍ଯାଧ ଵଂଧ୍ଯାତୁରସ୍ଯ ଚ । ଚିକିତ୍ସକସ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ନଂ ପୁଂଶ୍ଚଲ୍ଯା ଦଂଡକସ୍ଯ ଚ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ କାମ କରୁଥିବା, ନଟ, ଶିକାରୀ, ବନ୍ଧ୍ୟା କିମ୍ବା ରୋଗୀ, ଡାକ୍ତର, ବେଶ୍ୟା ଓ ଶିରୋଚ୍ଛେଦକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତେନ ନାସ୍ତିକଯୋରନ୍ନଂ ଦେଵତାନିଂଦକସ୍ଯ ଚ । ସୋମଵିକ୍ରଯିଣଶ୍ଚାନ୍ନଂ ଶ୍ଵପାକସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ
ଚୋର, ନାସ୍ତିକ, ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା, ସୋମ ଚାଲାଣ କରୁଥିବା, ଓ ବିଶେଷ କରି ଚଣ୍ଡାଳ ପାଇଁ ରାନ୍ଧୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଭାର୍ଯ୍ଯାଜିତସ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ନଂ ଯସ୍ଯ ଚୋପପତିର୍ଗୃହେ । ଉତ୍ସୃଷ୍ଟସ୍ଯ କଦର୍ଯସ୍ଯ ତଥୈଵୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଭୋଜିନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପତି ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରାଯାଇଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଜନାନୀଙ୍କ ଉପପତି ଅଛନ୍ତି, ତ୍ୟାଗିତ, କଞ୍ଜୁଷ, ଓ ଅନ୍ୟର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଉଥିବାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ପାପୀଯୋନ୍ନଂ ଚ ସଂଘାନ୍ନଂ ଶସ୍ତ୍ରାଜୀଵସ୍ଯ ଚୈଵ ହି । ଭୀତସ୍ଯ ରୁଦିତସ୍ଯାନ୍ନମଵକ୍ରୁଷ୍ଟଂ ପରିକ୍ଷତମ୍
ପାପୀ, ଦଳେ ଖାଉଥିବା, ତଳୱାର ଚଳାଇ ଜୀବିକା କରୁଥିବା, ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା କନ୍ଦୁଥିବା, ଅବମାନିତ କିମ୍ବା ଖରାପ ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଃ ପାପରୁଚେଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ନଂ ମୃତକସ୍ଯ ଚ । ଵୃଥାପାକସ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ନଂ ଶାଵାନ୍ନଂ ଚାତୁରସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀ, ଖରାପ ରୁଚି ଥିବା, ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଖାଦ୍ୟ, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ, ଅନାବଶ୍ୟକ ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା, ଶବର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଚାରି ଚକୁ ଥିବାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପ୍ରଜାନାଂ ତୁ ନାରୀଣାଂ କୃତଘ୍ନସ୍ଯ ତଥୈଵ ଚ । କାରୁକାନ୍ନଂ ଵିଶେଷେଣ ଶସ୍ତ୍ରଵିକ୍ରଯିଣସ୍ତଥା
ସନ୍ତାନ ନଥିବା ଜନାନୀ, ଅକୃତଜ୍ଞ, ବିଶେଷ କରି କାମ କରୁଥିବା କାରିଗର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ବିକ୍ରେତାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଶୌଂଡାନ୍ନଂ ଘାଂଟିକାନ୍ନଂ ଚ ଭିଷଜାମନ୍ନମେଵ ଚ । ଵିଦ୍ଵତ୍ପ୍ରଜନନସ୍ଯାନ୍ନଂ ପରିଵେତ୍ରନ୍ନମେଵ ଚ
ମଦପାନ କରୁଥିବା, ଘଣ୍ଟା ବିକ୍ରେତା, ଡାକ୍ତର, ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଦେଉଥିବା, ଓ ଦାସଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁନର୍ଭୁଵୋ ଵିଶେଷେଣ ତଥୈଵ ଦିଧିଷୂପତେଃ । ଅଵଜ୍ଞାତଂ ଚାଵଧୂତଂ ସରୋଷଂ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତମ୍
ପୁନର୍ବିବାହିତା, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜନାନୀକୁ ଚାହୁଁଥିବା, ଅବମାନିତ, ତ୍ୟାଗିତ, କ୍ରୋଧରେ ଦିଆଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରୋରପି ନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯମନ୍ନଂ ସଂସ୍କାରଵର୍ଜିତମ୍ । ଦୁଷ୍କୃତଂ ହି ମନୁଷ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵମନ୍ନେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଶୁଦ୍ଧି ନଥାଏ, ତେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କାରଣ, ମଣିଷର ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କୃତ୍ୟ ଖାଦ୍ୟରେ ରହିଥାଏ।
ଯୋ ଯସ୍ଯାନ୍ନଂ ସମଶ୍ନାତି ସ ତସ୍ଯାଶ୍ନାତି କିଲ୍ବିଷମ୍ । ଅର୍ଦ୍ଧକା କୁଲଂ ମିତ୍ରଂ ଚ ଗୋପାଲୋ ଵାହନାପି ତୌ
ଯେଉଁଯିଏ ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପାପ ଭାଗୀ ହୁଏ; ତାହାର ଅର୍ଧ ଭାଗ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁ, ଗୋପାଳ ଓ ଯାନବାହନ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟିଯାଏ।
ଏତେ ଶୂଦ୍ରେଷୁ ଭୋଜ୍ଯାନ୍ନା ଯଶ୍ଚାତ୍ମାନଂ ନିଵେଦଯେତ୍ । କୁଶୀଲଵଃ କୁଂଭକଶ୍ଚ କ୍ଷେତ୍ରକର୍ମକ ଏଵ ଚ
ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନଯୋଗ୍ୟ: ନିଜକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଥିବା, ନଟ, କୁମ୍ଭକାର ଓ କ୍ଷେତ୍ର ଶ୍ରମିକ।
ଏତେ ଶୂଦ୍ରେଷୁ ଭୋଜ୍ଯାନ୍ନା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵଲ୍ପଗୁଣଂ ବୁଧୈଃ । ପାଯସଂ ସ୍ନେହପକ୍ଵଂ ଚ ଗୋରସଶ୍ଚୈଵ ସକ୍ତଵଃ
ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଅଳ୍ପ ଦୋଷ ଦେଖିଲେ ଭୋଜନ କରିପାରନ୍ତି: ପାୟସ, ଘିଉରେ ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଗାଈର ଦୁଧ ଓ ଚିଡ଼ା।
ପିଣ୍ଯାକଂ ଚୈଵ ତୈଲଂ ଚ ଶୂଦ୍ରାଦ୍ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ । ଵୃଂତାକଂ ନାଲିକାଶାକଂ କୁସୁଂଭଂ ଭସ୍ମକଂ ତଥା
ପିଣ୍ଯାକ ଓ ତେଲ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି; ବାଇଗଣ, ଶାଗ, କୁସୁମ୍ଭ ଓ ଭସ୍ମକ ଧାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି।
ପଲାଂଡୁଂ ଲଶୁନଂ ଶୁକ୍ତଂ ନିର୍ଯ୍ଯାସଂ ଚୈଵ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଛତ୍ରାକଂ ଵିଡ୍ଵରାହଂ ଚ ସ୍ଵିନ୍ନଂ ପୀଯୂଷମେଵ ଚ
ପିଆଜ, ରସୁଣ, ଖଟା ଖାଦ୍ୟ, ଚିପି ହୋଇଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ, ଛତୁ ମାଛ, ଜଙ୍ଗଲୀ ଶୁଆ, ଉବା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅମୃତ ଭଲି ଭୋଜନ ଖାଇବାକୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଵିଲଯଂ ଵିମୁଖଂ ଚୈଵ କୋରକାଣି ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ଗୃଂଜନଂ କିଂଶୁକଂ ଚୈଵ କୂଷ୍ମାଂଡଂ ଚ ତଥୈଵ ଚ
ମୁଝି ହୋଇଯାଇଥିବା ଓ ଅପକ୍ୱ କୁଳି, ତମାଳ ଫୁଲ, କିଂଶୁକ ଫୁଲ ଓ କୁମ୍ଭ ତିଆଁ ଭଲି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଉଦୁଂବରମଲାବୁଂ ଚ ଜଗ୍ଧ୍ଵା ପତତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ । ତଥା କୃସରସଂଯାଵୌ ପାଯସାପୂପମେଵ ଚ
ଉଦୁମ୍ବର ଫଳ ଓ ଲାଉ ଖାଇଲେ ଦ୍ବିଜ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା ହରାଇଦେଇଥାଏ; ଏହିପରି କ୍ରିସର, ଚିତା ଭାତ, ଖିର ଓ ମିଠା ପିଠା ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଅନୁପାକୃତ ମାଂସଂ ଚ ଦେଵାନ୍ନାନି ହଵୀଂଷି ଚ । ଯଵାଗୂଂ ମାତୁଲିଗଂ ଚ ମତ୍ସ୍ଯାନପ୍ଯନୁପାକୃତାନ୍
ଅପକ୍ୱ ମାଂସ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ଭୋଜନ, ହବି, ଯବ ଦଳି ତିଆଁ ଖାଦ୍ୟ, ବିଲାତି ଲେମୁ ଓ ଅପକ୍ୱ ମାଛ ଖାଇବାକୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ନୀପଂ କପିତ୍ଥଂ ପ୍ଲକ୍ଷଂ ଚ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ପିଣ୍ଯାକଂ ଚୋଦ୍ଧୃତସ୍ନେହଂ ଦେଵଧାନ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଚ
ନୀପ ଗଛ, କବିତ୍ଥ ଫଳ, ପକ୍ଷ ଗଛ ଭଲି ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଅତି ସାବଧାନରେ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ପିନ୍ୟାକ, ତିଆଁ ଘିଅ ଓ ଜଙ୍ଗଲୀ ଧାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ରାତ୍ରୌ ଚ ତିଲସଂବଂଧଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦଧି ତ୍ଯଜେତ୍ । ନାଶ୍ନୀଯାତ୍ପଯସା ତକ୍ରଂ ନାଭକ୍ଷ୍ଯାନୁପଯୋଜଯେତ୍
ରାତିରେ ତିଳ ମିଶିଥିବା ଦହିକୁ ଅତି ସାବଧାନରେ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ; ଦୁଧ ସହିତ ତକ୍ର ପିବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
କୃମିଦୁଷ୍ଟଂ ଭାଵଦୁଷ୍ଟଂ ମୃତ୍ସଂସର୍ଗଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । କୃମିକୀଟାଵପନ୍ନଂ ଚ ସୁହୃତ୍କ୍ଲେଦଂ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ
କୀଟ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା, ମନେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ, ମାଟି ସଂସ୍ପର୍ଶ ହୋଇଥିବା, କୀଟ କିମ୍ବା ପୋକ ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଭିଜିଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ସଦା ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵାଘ୍ରାତଂ ଚ ପୁନଃ ସିଦ୍ଧଂ ଚଂଡାଲାଵେକ୍ଷିତଂ ତଥା । ଉଦକ୍ଯଯା ଚ ପତିତୈର୍ଗଵା ସଂଘ୍ରାତମେଵ ଚ
କୁକୁର ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା, ପୁନଃ ରନ୍ଧିତ, ଚଣ୍ଡାଳ ଦେଖିଥିବା, ଅସୁଧା ମହିଳା ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା, ଏବଂ ମୃତ ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।