ନ ଭିଂଦ୍ଯାତ୍ପୂର୍ଵସମଯମଭ୍ଯୁପେତଂ କଦାଚନ । ପରସ୍ପରଂ ପଶୂନ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରାନ୍ପକ୍ଷିଣୋ ନ ଚ ଯୋଧଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ସମ୍ମତିକୁ କେବେ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପଶୁ, ବାଘ ବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ପରସ୍ପରେ ଝଗଡ଼ା କରାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପରବାଧାଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ଜଲଵାତାତପାଦିଭିଃ । କାରଯିତ୍ଵା ସୁକର୍ମାଣି ଗୁରୂନ୍ପଶ୍ଚାନ୍ନ ଵଂଚଯେତ୍
ଜଳ, ବାତାସ, ଧୂପ ବା ଏହା ସଦୃଶ ଜିନିଷ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁମାନେ ପାଇଁ ଭଲ କାମ କରିସାରି, ପରେ ତାଙ୍କୁ ଠକେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଯଂପ୍ରାତର୍ଗୃହଦ୍ଵାରାନ୍ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ପରିଘଟ୍ଟଯେତ୍ । ବହିର୍ମାଲ୍ଯଂ ସୁଗଂଧିଂ ଵା ଭାର୍ଯଯା ସହ ଭୋଜନମ୍
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଘରର ଦ୍ୱାରକୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ବାହାରେ ମାଳା ବା ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଖାଇପାରିବେ।
ଵିଗୃହ୍ଯ ଵାଦଂ କୃତ୍ଵା ଵା ପ୍ରଵେଶଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ନଖାଦନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତିଷ୍ଠେନ୍ନ ଜଲ୍ପେଦ୍ଵା ହସେଦ୍ବୁଧଃ
ଝଗଡ଼ା କିମ୍ବା ବିବାଦ ପରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଖ ଚବାଇ ନାହିଁ, ଅନର୍ଥକ କଥା ହେବା ନାହିଁ, ହସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵମଗ୍ନିଂ ଚୈଵ ହସ୍ତେନ ସ୍ପୃଶେନ୍ନାପ୍ସୁଚିରଂ ଵସେତ୍ । ନ ପକ୍ଷକେଣୋପଧମେନ୍ନ ଶୂର୍ପେଣ ଚ ପାଣିନା
ନିଜ ଅଗ୍ନିକୁ ହାତରେ ଛୁଇଁପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଜଳରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପକ୍ଷୀର ପାଖ ବା ଶୂର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ହଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମୁଖେନାଗ୍ନିଂ ସମିଂଧୀତ ମୁଖାଦଗ୍ନିରଜାଯତ । ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ନ ଭାଷେତ ନାଯାଜ୍ଯଂ ଯାଜଯେଦ୍ବୁଧଃ
ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଅଗ୍ନି ମୁହଁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ପରସ୍ତ୍ରୀ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନୈକଶ୍ଚରେତ୍ସଦା ଵିପ୍ରଃ ସମୁଦାଯଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ନ ଦେଵାଯତନଂ ଗଚ୍ଛେତ୍କଦାଚିଦ୍ଵାଽପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁବେଳେ ଏକାକି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଭିଡ଼ରେ ଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଦେବମନ୍ଦିରକୁ କେବେ ଅପରିକ୍ରମା କରି ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ପୀଡଯେଦ୍ଵା ଵସ୍ତ୍ରାଣି ନ ଦେଵାଯତନେ ସ୍ଵପେତ୍ । ନୈକୋଧ୍ଵାନଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେତ ନାଧାର୍ମିକଜନୈ ସହ
ବସ୍ତ୍ର ଚିପିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦେବମନ୍ଦିରରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏକମାତ୍ର ପଥ ଧରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅଧର୍ମୀ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵ୍ଯାଧିଦୂଷିତୈର୍ଵାପି ନ ଶୂଦ୍ରୈଃ ପତିତେନ ଵା । ନୋପାନଦ୍ଵର୍ଜିତୋ ଵାଥ ଜଲାଦିରହିତସ୍ତଥା
ରୋଗୀ, ଶୂଦ୍ର ବା ପତିତ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଚପ୍ପଲ୍ ବିନା ବା ଜଳ ଇତ୍ୟାଦି ବିନା ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵର୍ତ୍ମନି ଚିତିଂ ଵାମମତିକ୍ରାମେତ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ନ ନିଂଦେଦ୍ଯୋଗିନଃ ସିଦ୍ଧାନ୍ଵ୍ରତିନୋ ଵା ଯତୀଂସ୍ତଥା
ଦ୍ୱିଜାତି କେବେ ରାସ୍ତା ଉପରେ ଶବଦାହ ସ୍ଥଳକୁ ଟପି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧ, ବ୍ରତୀ ବା ତ୍ୟାଗୀମାନଙ୍କୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦେଵତାଯତନଂ ପ୍ରାଜ୍ଞା ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ସତ୍ରିଣାମ୍ । ନାକ୍ରାମେତ୍କାମତଶ୍ଛାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଗୋରପି
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଦେବମନ୍ଦିର, ଦେବତା ବା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଗାଈର ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵାଂ ତୁ ନାକ୍ରାମଯେଚ୍ଛାଯାଂ ପତିତାଦ୍ଯୈର୍ନ ରୋଗିଭିଃ । ନାଂଗାରଭସ୍ମକେଶାଦିଷ୍ଵଧିତିଷ୍ଠେତ୍କଦାଚନ
ନିଜ ଛାୟା, ପତିତ ବା ରୋଗୀଙ୍କ ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଙ୍ଗାର, ଖାଲି ଅଗ୍ନି, କେଶ ଇତ୍ୟାଦି ଉପରେ କେବେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵର୍ଜଯେନ୍ମାର୍ଜନୀ ରେଣୁଂ ସ୍ନାନଵସ୍ତ୍ର ଘଟୋଦକମ୍ । ନ ଭକ୍ଷଯେଦଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ନାପେଯଂ ଚ ପିବେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଝାଡ଼ୁର ଧୂଳି, ସ୍ନାନବସ୍ତ୍ର ବା ଘଡ଼ିର ଜଳ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଦ୍ୱିଜାତି ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଅପେୟ ପିଇବା ଉଚିତ୍।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ନାଦ୍ଯାଚ୍ଛୂଦ୍ରସ୍ଯ ଵିପ୍ରୋନ୍ନଂ ମୋହାଦ୍ଵା ଯଦି କାମତଃ । ସ ଶୂଦ୍ରଯୋନିଂ ଵ୍ରଜତି ଯସ୍ତୁ ଭୁଂକ୍ତେ ତ୍ଵନାପଦି
ବ୍ୟାସ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଭୋଜନ କେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦି ଭ୍ରମ ବା ଇଚ୍ଛାରେ ମଧ୍ୟ। ଯିଏ ଆବଶ୍ୟକତା ବିନା ଏହା ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଷଣ୍ମାସାନ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଭୁଂକ୍ତେ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯାନ୍ନଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍ । ଜୀଵନ୍ନେଵ ଭଵେଚ୍ଛୂଦ୍ରୋ ମୃତଃ ଶ୍ଵା ଚାଭିଜାଯତେ
ଯଦି କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ଛଅ ମାସ ଧରି ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ଜୀବନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୂଦ୍ର ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଶାଂ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ । ଯସ୍ଯାନ୍ନେନୋଦରସ୍ଥେନ ମୃତସ୍ତଦ୍ଯୋନିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଯିଏ ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ପୁଣି ସେଇ ଜାତିର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ରାଜାନ୍ନଂ ଵର୍ତକାନ୍ନଂ ଚ ଷଂଢାନ୍ନଂ ଚର୍ମ୍ମକାରିଣାମ୍ । ଗଣାନ୍ନଂ ଗଣିକାନ୍ନଂ ଚ ଷଡନ୍ନଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ରାଜା, ପକ୍ଷୀ ଶିକାରୀ, ନପୁଂସକ, ଚର୍ମ କାମ କରୁଥିବା, ସଂଘ, ବେଶ୍ୟା ଓ ଏହି ଛଅ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରୋପଜୀଵି ରଜକ ତସ୍କରଧ୍ଵଜିନାଂ ତଥା । ଗାଂଧର୍ଵଲୋହକାରାନ୍ନଂ ମୃତକାନ୍ନଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଚକ୍ର ଚଳାଇ ଜୀବିକା କରୁଥିବା (କୁମ୍ଭକାର), ଧୋବି, ଚୋର, ପତାକା ବହାଇଥିବା, ଗାୟକ, କଠାଳି, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଲାଲ ଚିତ୍ରକାରାନ୍ନଂ ଵାର୍ଧୁଷେଃ ପତିତସ୍ଯ ଚ । ପୌନର୍ଭଵଚ୍ଛତ୍ରିକଯୋରଭିଶପ୍ତସ୍ଯ ଚୈଵ ହି
କୁମ୍ଭକାର, ଚିତ୍ରକାର, ନାଇ, ପତିତ, ପୁନର୍ବିବାହିତା ଜନାନୀ, ଛତା କାମ କରୁଥିବା ଓ ଶାପିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଵର୍ଣକାର ଶୈଲୂଷ ଵ୍ଯାଧ ଵଂଧ୍ଯାତୁରସ୍ଯ ଚ । ଚିକିତ୍ସକସ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ନଂ ପୁଂଶ୍ଚଲ୍ଯା ଦଂଡକସ୍ଯ ଚ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ କାମ କରୁଥିବା, ନଟ, ଶିକାରୀ, ବନ୍ଧ୍ୟା କିମ୍ବା ରୋଗୀ, ଡାକ୍ତର, ବେଶ୍ୟା ଓ ଶିରୋଚ୍ଛେଦକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତେନ ନାସ୍ତିକଯୋରନ୍ନଂ ଦେଵତାନିଂଦକସ୍ଯ ଚ । ସୋମଵିକ୍ରଯିଣଶ୍ଚାନ୍ନଂ ଶ୍ଵପାକସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ
ଚୋର, ନାସ୍ତିକ, ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା, ସୋମ ଚାଲାଣ କରୁଥିବା, ଓ ବିଶେଷ କରି ଚଣ୍ଡାଳ ପାଇଁ ରାନ୍ଧୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଭାର୍ଯ୍ଯାଜିତସ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ନଂ ଯସ୍ଯ ଚୋପପତିର୍ଗୃହେ । ଉତ୍ସୃଷ୍ଟସ୍ଯ କଦର୍ଯସ୍ଯ ତଥୈଵୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଭୋଜିନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପତି ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରାଯାଇଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଜନାନୀଙ୍କ ଉପପତି ଅଛନ୍ତି, ତ୍ୟାଗିତ, କଞ୍ଜୁଷ, ଓ ଅନ୍ୟର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଉଥିବାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ପାପୀଯୋନ୍ନଂ ଚ ସଂଘାନ୍ନଂ ଶସ୍ତ୍ରାଜୀଵସ୍ଯ ଚୈଵ ହି । ଭୀତସ୍ଯ ରୁଦିତସ୍ଯାନ୍ନମଵକ୍ରୁଷ୍ଟଂ ପରିକ୍ଷତମ୍
ପାପୀ, ଦଳେ ଖାଉଥିବା, ତଳୱାର ଚଳାଇ ଜୀବିକା କରୁଥିବା, ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା କନ୍ଦୁଥିବା, ଅବମାନିତ କିମ୍ବା ଖରାପ ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଃ ପାପରୁଚେଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ନଂ ମୃତକସ୍ଯ ଚ । ଵୃଥାପାକସ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ନଂ ଶାଵାନ୍ନଂ ଚାତୁରସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀ, ଖରାପ ରୁଚି ଥିବା, ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଖାଦ୍ୟ, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ, ଅନାବଶ୍ୟକ ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା, ଶବର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଚାରି ଚକୁ ଥିବାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପ୍ରଜାନାଂ ତୁ ନାରୀଣାଂ କୃତଘ୍ନସ୍ଯ ତଥୈଵ ଚ । କାରୁକାନ୍ନଂ ଵିଶେଷେଣ ଶସ୍ତ୍ରଵିକ୍ରଯିଣସ୍ତଥା
ସନ୍ତାନ ନଥିବା ଜନାନୀ, ଅକୃତଜ୍ଞ, ବିଶେଷ କରି କାମ କରୁଥିବା କାରିଗର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ବିକ୍ରେତାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଶୌଂଡାନ୍ନଂ ଘାଂଟିକାନ୍ନଂ ଚ ଭିଷଜାମନ୍ନମେଵ ଚ । ଵିଦ୍ଵତ୍ପ୍ରଜନନସ୍ଯାନ୍ନଂ ପରିଵେତ୍ରନ୍ନମେଵ ଚ
ମଦପାନ କରୁଥିବା, ଘଣ୍ଟା ବିକ୍ରେତା, ଡାକ୍ତର, ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଦେଉଥିବା, ଓ ଦାସଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁନର୍ଭୁଵୋ ଵିଶେଷେଣ ତଥୈଵ ଦିଧିଷୂପତେଃ । ଅଵଜ୍ଞାତଂ ଚାଵଧୂତଂ ସରୋଷଂ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତମ୍
ପୁନର୍ବିବାହିତା, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜନାନୀକୁ ଚାହୁଁଥିବା, ଅବମାନିତ, ତ୍ୟାଗିତ, କ୍ରୋଧରେ ଦିଆଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରୋରପି ନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯମନ୍ନଂ ସଂସ୍କାରଵର୍ଜିତମ୍ । ଦୁଷ୍କୃତଂ ହି ମନୁଷ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵମନ୍ନେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଶୁଦ୍ଧି ନଥାଏ, ତେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କାରଣ, ମଣିଷର ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କୃତ୍ୟ ଖାଦ୍ୟରେ ରହିଥାଏ।
ଯୋ ଯସ୍ଯାନ୍ନଂ ସମଶ୍ନାତି ସ ତସ୍ଯାଶ୍ନାତି କିଲ୍ବିଷମ୍ । ଅର୍ଦ୍ଧକା କୁଲଂ ମିତ୍ରଂ ଚ ଗୋପାଲୋ ଵାହନାପି ତୌ
ଯେଉଁଯିଏ ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପାପ ଭାଗୀ ହୁଏ; ତାହାର ଅର୍ଧ ଭାଗ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁ, ଗୋପାଳ ଓ ଯାନବାହନ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟିଯାଏ।
ଏତେ ଶୂଦ୍ରେଷୁ ଭୋଜ୍ଯାନ୍ନା ଯଶ୍ଚାତ୍ମାନଂ ନିଵେଦଯେତ୍ । କୁଶୀଲଵଃ କୁଂଭକଶ୍ଚ କ୍ଷେତ୍ରକର୍ମକ ଏଵ ଚ
ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନଯୋଗ୍ୟ: ନିଜକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଥିବା, ନଟ, କୁମ୍ଭକାର ଓ କ୍ଷେତ୍ର ଶ୍ରମିକ।