ଉଭଯୋଃ ସଂଧ୍ଯଯୋର୍ନିତ୍ଯଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଚୈଵ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ପାଣିନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵିପ୍ରୋ ଗୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନଲାନ୍
ସବୁବେଳେ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଏହି କାମଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ହାତ ଦେଇ ଭୋଜନ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଚାଲନଂ ପଦା ଵାପି ନ ଦେଵପ୍ରତିମାଂ ସ୍ପୃଶେତ୍ । ନାଶୁଦ୍ଧୋଗ୍ନିଂ ପରିଚରେନ୍ନ ଦେଵାନ୍କୀର୍ତଯେଦୃଷୀନ୍
ପାଦ ଦେଇ ଚଳାଇବା କିମ୍ବା ଦେବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା କିମ୍ବା ଋଷିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଵଗାହେଦଗାଧାଂବୁ ଧାଵଯେନ୍ନାଽନିମିତ୍ତତଃ । ନ ଵାମହସ୍ତେନୋଦ୍ଧୃତ୍ଯ ପିବେଦ୍ଵକ୍ତ୍ରେଣ ଵା ଜଲମ୍
ଗଭୀର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଧୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବାମ ହାତ ଦେଇ କିମ୍ବା ମୁଁହ ଦେଇ ଜଳ ଉଠାଇ ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋତ୍ତରେଦନୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ନାପ୍ସୁ ରେତଃ ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍ । ଅମେଧ୍ଯାଲିପ୍ତମର୍ହଂ ଵା ଲୋହିତଂ ଵା ଵିଷାଣି ଵା
ହାତ ଧୋଇନଥିବାବେଳେ ପୂର୍ବ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଜଳରେ ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମଳିନ, ରକ୍ତ, କିମ୍ବା ଶିଙ୍ଗ ଲାଗିଥିବା କିଛିକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵ୍ଯତିକ୍ରାମେନ୍ନ ସ୍ରଵଂତୀଂ ନାପ୍ସୁ ମୈଥୁନମାଚରେତ୍ । ଚୈତ୍ଯଵୃକ୍ଷଂ ନ ଵୈ ଛିଂଦ୍ଯାନ୍ନାପ୍ସୁ ଷ୍ଠୀଵନମାଚରେତ୍
ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଜଳରେ ଯୌନ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଜଳରେ ଥୁ ଥୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାସ୍ଥିଭସ୍ମକପାଲାନି ନ କେଶାନ୍ନ ଚ କଂଟକାନ୍ । ତୁଷାଂଗାରକରୀଷଂ ଵା ନାଧିତିଷ୍ଠେତ୍କଦାଚନ
ହାଡ଼, ଅସ୍ଥିର ଛାର, ଖୋପଡ଼ି, କେଶ, କାଁଟା, ଧାନ ଚାଉଳ ଚାଉଳି, କୋଇଳା କିମ୍ବା ଗୋବର ଉପରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଚାଗ୍ନିଂ ଲଂଘଯେଦ୍ଧୀମାନ୍ନୋପଦଧ୍ଯାଦଧଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ନ ଚୈନଂ ପାଦତଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଚ୍ଛୂର୍ପେଣ ନ ଧମେଦ୍ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ କେବେ ଅଗ୍ନିକୁ ଟପି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ କେବେ ତଳେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନିକୁ ପାଦରେ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଶୂର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ହଳାଇବା ଉଚିତ୍।
ନ ଵୃକ୍ଷମଵରୋହେତ ନାଵେକ୍ଷେତାଶୁଚିଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ଅଗ୍ନୌ ନ ଚ କ୍ଷିପେଦଗ୍ନିଂ ନାଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଶମଯେତ୍ତଥା
କେବେ ବୃକ୍ଷରେ ଚଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ବୃକ୍ଷକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ଅଗ୍ନିକୁ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ନିବାଇବା ଉଚିତ୍।
ସୁହୃନ୍ମରଣମାତ୍ରଂ ଵା ସ୍ଵଯଂ ନ ଶ୍ରାଵଯେତ୍ପରାନ୍ । ଅପଣ୍ଯଂ କୂଟପଣ୍ଯଂ ଵା ଵିକ୍ରଯେନ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍
ସେ ନିଜ ବନ୍ଧୁ ବା ନିଜର ମୃତ୍ୟୁର କଥା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନୁଚିତ ବା ମିଛ ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵହ୍ନିଂ ମୁଖନିଃଶ୍ଵାସୈର୍ଜ୍ଵାଲଯେନ୍ନାଶୁଚିର୍ବୁଧଃ । ପୁଣ୍ଯସ୍ଥାନୋଦକସ୍ଥାନେ ସୀମାଂତଂ ଵାହଯେନ୍ନ ତୁ
ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ମୁହଁର ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳ ବା ସୀମା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବହନ କରାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଭିଂଦ୍ଯାତ୍ପୂର୍ଵସମଯମଭ୍ଯୁପେତଂ କଦାଚନ । ପରସ୍ପରଂ ପଶୂନ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରାନ୍ପକ୍ଷିଣୋ ନ ଚ ଯୋଧଯେତ୍
ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ସମ୍ମତିକୁ କେବେ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପଶୁ, ବାଘ ବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ପରସ୍ପରେ ଝଗଡ଼ା କରାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପରବାଧାଂ ନ କୁର୍ଵୀତ ଜଲଵାତାତପାଦିଭିଃ । କାରଯିତ୍ଵା ସୁକର୍ମାଣି ଗୁରୂନ୍ପଶ୍ଚାନ୍ନ ଵଂଚଯେତ୍
ଜଳ, ବାତାସ, ଧୂପ ବା ଏହା ସଦୃଶ ଜିନିଷ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁମାନେ ପାଇଁ ଭଲ କାମ କରିସାରି, ପରେ ତାଙ୍କୁ ଠକେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଯଂପ୍ରାତର୍ଗୃହଦ୍ଵାରାନ୍ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ପରିଘଟ୍ଟଯେତ୍ । ବହିର୍ମାଲ୍ଯଂ ସୁଗଂଧିଂ ଵା ଭାର୍ଯଯା ସହ ଭୋଜନମ୍
ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଘରର ଦ୍ୱାରକୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ବାହାରେ ମାଳା ବା ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଖାଇପାରିବେ।
ଵିଗୃହ୍ଯ ଵାଦଂ କୃତ୍ଵା ଵା ପ୍ରଵେଶଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ନଖାଦନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତିଷ୍ଠେନ୍ନ ଜଲ୍ପେଦ୍ଵା ହସେଦ୍ବୁଧଃ
ଝଗଡ଼ା କିମ୍ବା ବିବାଦ ପରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଖ ଚବାଇ ନାହିଁ, ଅନର୍ଥକ କଥା ହେବା ନାହିଁ, ହସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵମଗ୍ନିଂ ଚୈଵ ହସ୍ତେନ ସ୍ପୃଶେନ୍ନାପ୍ସୁଚିରଂ ଵସେତ୍ । ନ ପକ୍ଷକେଣୋପଧମେନ୍ନ ଶୂର୍ପେଣ ଚ ପାଣିନା
ନିଜ ଅଗ୍ନିକୁ ହାତରେ ଛୁଇଁପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଜଳରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପକ୍ଷୀର ପାଖ ବା ଶୂର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ହଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମୁଖେନାଗ୍ନିଂ ସମିଂଧୀତ ମୁଖାଦଗ୍ନିରଜାଯତ । ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ନ ଭାଷେତ ନାଯାଜ୍ଯଂ ଯାଜଯେଦ୍ବୁଧଃ
ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଅଗ୍ନି ମୁହଁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ପରସ୍ତ୍ରୀ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନୈକଶ୍ଚରେତ୍ସଦା ଵିପ୍ରଃ ସମୁଦାଯଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ନ ଦେଵାଯତନଂ ଗଚ୍ଛେତ୍କଦାଚିଦ୍ଵାଽପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁବେଳେ ଏକାକି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଭିଡ଼ରେ ଯୋଗ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଦେବମନ୍ଦିରକୁ କେବେ ଅପରିକ୍ରମା କରି ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ପୀଡଯେଦ୍ଵା ଵସ୍ତ୍ରାଣି ନ ଦେଵାଯତନେ ସ୍ଵପେତ୍ । ନୈକୋଧ୍ଵାନଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେତ ନାଧାର୍ମିକଜନୈ ସହ
ବସ୍ତ୍ର ଚିପିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦେବମନ୍ଦିରରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏକମାତ୍ର ପଥ ଧରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅଧର୍ମୀ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵ୍ଯାଧିଦୂଷିତୈର୍ଵାପି ନ ଶୂଦ୍ରୈଃ ପତିତେନ ଵା । ନୋପାନଦ୍ଵର୍ଜିତୋ ଵାଥ ଜଲାଦିରହିତସ୍ତଥା
ରୋଗୀ, ଶୂଦ୍ର ବା ପତିତ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଚପ୍ପଲ୍ ବିନା ବା ଜଳ ଇତ୍ୟାଦି ବିନା ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵର୍ତ୍ମନି ଚିତିଂ ଵାମମତିକ୍ରାମେତ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ନ ନିଂଦେଦ୍ଯୋଗିନଃ ସିଦ୍ଧାନ୍ଵ୍ରତିନୋ ଵା ଯତୀଂସ୍ତଥା
ଦ୍ୱିଜାତି କେବେ ରାସ୍ତା ଉପରେ ଶବଦାହ ସ୍ଥଳକୁ ଟପି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧ, ବ୍ରତୀ ବା ତ୍ୟାଗୀମାନଙ୍କୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦେଵତାଯତନଂ ପ୍ରାଜ୍ଞା ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ସତ୍ରିଣାମ୍ । ନାକ୍ରାମେତ୍କାମତଶ୍ଛାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଗୋରପି
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଦେବମନ୍ଦିର, ଦେବତା ବା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଗାଈର ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵାଂ ତୁ ନାକ୍ରାମଯେଚ୍ଛାଯାଂ ପତିତାଦ୍ଯୈର୍ନ ରୋଗିଭିଃ । ନାଂଗାରଭସ୍ମକେଶାଦିଷ୍ଵଧିତିଷ୍ଠେତ୍କଦାଚନ
ନିଜ ଛାୟା, ପତିତ ବା ରୋଗୀଙ୍କ ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଙ୍ଗାର, ଖାଲି ଅଗ୍ନି, କେଶ ଇତ୍ୟାଦି ଉପରେ କେବେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵର୍ଜଯେନ୍ମାର୍ଜନୀ ରେଣୁଂ ସ୍ନାନଵସ୍ତ୍ର ଘଟୋଦକମ୍ । ନ ଭକ୍ଷଯେଦଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ନାପେଯଂ ଚ ପିବେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଝାଡ଼ୁର ଧୂଳି, ସ୍ନାନବସ୍ତ୍ର ବା ଘଡ଼ିର ଜଳ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଦ୍ୱିଜାତି ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଅପେୟ ପିଇବା ଉଚିତ୍।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ନାଦ୍ଯାଚ୍ଛୂଦ୍ରସ୍ଯ ଵିପ୍ରୋନ୍ନଂ ମୋହାଦ୍ଵା ଯଦି କାମତଃ । ସ ଶୂଦ୍ରଯୋନିଂ ଵ୍ରଜତି ଯସ୍ତୁ ଭୁଂକ୍ତେ ତ୍ଵନାପଦି
ବ୍ୟାସ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଭୋଜନ କେବେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦି ଭ୍ରମ ବା ଇଚ୍ଛାରେ ମଧ୍ୟ। ଯିଏ ଆବଶ୍ୟକତା ବିନା ଏହା ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଷଣ୍ମାସାନ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଭୁଂକ୍ତେ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯାନ୍ନଂ ଵିଗର୍ହିତମ୍ । ଜୀଵନ୍ନେଵ ଭଵେଚ୍ଛୂଦ୍ରୋ ମୃତଃ ଶ୍ଵା ଚାଭିଜାଯତେ
ଯଦି କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ଛଅ ମାସ ଧରି ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ଜୀବନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଶୂଦ୍ର ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଶାଂ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ । ଯସ୍ଯାନ୍ନେନୋଦରସ୍ଥେନ ମୃତସ୍ତଦ୍ଯୋନିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଯିଏ ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ପୁଣି ସେଇ ଜାତିର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ରାଜାନ୍ନଂ ଵର୍ତକାନ୍ନଂ ଚ ଷଂଢାନ୍ନଂ ଚର୍ମ୍ମକାରିଣାମ୍ । ଗଣାନ୍ନଂ ଗଣିକାନ୍ନଂ ଚ ଷଡନ୍ନଂ ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ରାଜା, ପକ୍ଷୀ ଶିକାରୀ, ନପୁଂସକ, ଚର୍ମ କାମ କରୁଥିବା, ସଂଘ, ବେଶ୍ୟା ଓ ଏହି ଛଅ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରୋପଜୀଵି ରଜକ ତସ୍କରଧ୍ଵଜିନାଂ ତଥା । ଗାଂଧର୍ଵଲୋହକାରାନ୍ନଂ ମୃତକାନ୍ନଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଚକ୍ର ଚଳାଇ ଜୀବିକା କରୁଥିବା (କୁମ୍ଭକାର), ଧୋବି, ଚୋର, ପତାକା ବହାଇଥିବା, ଗାୟକ, କଠାଳି, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଲାଲ ଚିତ୍ରକାରାନ୍ନଂ ଵାର୍ଧୁଷେଃ ପତିତସ୍ଯ ଚ । ପୌନର୍ଭଵଚ୍ଛତ୍ରିକଯୋରଭିଶପ୍ତସ୍ଯ ଚୈଵ ହି
କୁମ୍ଭକାର, ଚିତ୍ରକାର, ନାଇ, ପତିତ, ପୁନର୍ବିବାହିତା ଜନାନୀ, ଛତା କାମ କରୁଥିବା ଓ ଶାପିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଵର୍ଣକାର ଶୈଲୂଷ ଵ୍ଯାଧ ଵଂଧ୍ଯାତୁରସ୍ଯ ଚ । ଚିକିତ୍ସକସ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ନଂ ପୁଂଶ୍ଚଲ୍ଯା ଦଂଡକସ୍ଯ ଚ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ କାମ କରୁଥିବା, ନଟ, ଶିକାରୀ, ବନ୍ଧ୍ୟା କିମ୍ବା ରୋଗୀ, ଡାକ୍ତର, ବେଶ୍ୟା ଓ ଶିରୋଚ୍ଛେଦକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।