ନ ଚ କ୍ରୋଧଵଶଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଦ୍ଵେଷଂ ରାଗଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଲୋଭଂ ଦଂଭଂ ତଥା ଶାଠ୍ଯଂ ହ୍ଯସୂଯାଂ ଜ୍ଞାନକୁତ୍ସନମ୍
କେବେ ରାଗରେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱେଷ ଓ କାମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍; ଲୋଭ, ଢୋଙ୍ଗ, ଚତୁରତା, ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ଅବମାନନା କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଈର୍ଷ୍ଯାଂ ମଦଂ ତଥାଶୋକଂ ମୋହଂ ଚ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍ । ନ କୁର୍ଯାତ୍କସ୍ଯଚିତ୍ପୀଡାଂ ସୁତଂ ଶିଷ୍ଯଂ ତୁ ତାଡଯେତ୍
ଇର୍ଷ୍ୟା, ଅଭିମାନ, ଦୁଃଖ ଓ ମୋହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍; କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପୁଅ କିମ୍ବା ଛାତ୍ରକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ନ ହୀନାନୁପସେଵେତ ନ ଚ ତୃଷ୍ଣାମତିଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ନାତ୍ମାନଂ ଚାଵମନ୍ଯେତ ଦୈନ୍ଯଂ ଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜଯେତ୍
ହୀନ ଲୋକଙ୍କ ସହ ସଂଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମନକୁ ତୃଷ୍ଣାରେ ଲିନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନିଜକୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦୁଃଖକୁ ଚେଷ୍ଟାରେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ଵିଶିଷ୍ଟମସତ୍କୁର୍ଯାନ୍ନାତ୍ମାନଂ ଵାସନାଦ୍ବୁଧଃ । ନ ନଖେନ ଲିଖେଦ୍ଭୂମିଂ ଗାଂ ଚ ସଂଵେଶଯନ୍ନହି
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଉତ୍ତମଙ୍କୁ କିମ୍ବା ନିଜକୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନଖରେ ଭୂମି ଖୋଦିବା କିମ୍ବା ବସିବା ବେଳେ ମାଟି ଝାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ନଦୀଷୁ ନଦୀଂ ବ୍ରୂଯାତ୍ପର୍ଵତେଷୁ ଚ ପର୍ଵତାନ୍ । ଆଵାସେ ଭୋଜନେ ଵାପି ନ ତ୍ଯଜେତ୍ସହଯାଯିନମ୍
ନଦୀ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ନଦୀର ନାମ ଦେଇ ଡାକିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପାହାଡ଼ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ପାହାଡ଼ର ନାମ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଘର କିମ୍ବା ଭୋଜନ ସମୟରେ ସହଯାତ୍ରୀକୁ ଛାଡ଼ି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଵଗାହେଦପୋ ନଗ୍ନୋ ଵହ୍ନିଂ ନାତିଵ୍ରଜେତ୍ତଥା । ଶିରୋଭ୍ଯଂଗାଵଶିଷ୍ଟେନ ତୈଲେନାଂଗଂ ନ ଲେପଯେତ୍
ନଗ୍ନ ହୋଇ ପାଣିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅତିରିକ୍ତ ଭାବେ ଅଗ୍ନି ପାଖରୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମୁଣ୍ଡ ମସାଜରେ ବ୍ୟବହୃତ ତେଲ ଶରୀରରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ସର୍ପ ଶସ୍ତ୍ରୈଃ କ୍ରୀଡେତ ସ୍ଵାନି ଖାନି ନ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ । ରୋମାଣି ଚ ରହସ୍ଯାନି ନାଶିଷ୍ଟେନ ସହ ଵ୍ରଜେତ୍
ସାପ କିମ୍ବା ଅସ୍ତ୍ର ସହ ଖେଳିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନିଜ ଘାଉକୁ ଛୁଈବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅଶୁଚି କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଭେଦ ରଖୁଥିବା ଲୋକ ସହ ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ପାଣି ପାଦ ଵାଙ୍ନେତ୍ର ଚାପଲ୍ଯଂ ସମୁପାଶ୍ରଯେତ୍ । ନ ଶିଶ୍ନୋଦରଚାପଲ୍ଯଂ ନ ଚ ଶ୍ରଵଣଯୋଃ କ୍ଵଚିତ୍
ହାତ, ପାଉଁ, କଥା କିମ୍ବା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅସାଧୁ ଚଞ୍ଚଳତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଲିଙ୍ଗ, ପେଟ କିମ୍ବା କାନରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅସଂଯମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଚାଂଗନଖଵାଦ୍ଯଂ ଵୈ କୁର୍ଯାନ୍ନାଂଜଲିନା ପିବେତ୍ । ନାଭିହନ୍ଯାଜ୍ଜଲଂ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ପାଣିନା ଵା କଦାଚନ
ଅଙ୍ଗର ନଖ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଂଶରେ ଅସ୍ତିର ଶବ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ହାତ ଯୋଡି ଜଳ ପିଇବା ଉଚିତ୍। ନାଭି, ପାଦ କିମ୍ବା ହାତରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଜଳକୁ ମାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଶାତଯେଦିଷ୍ଟିକାଭିର୍ମୂଲାନି ଚ ଫଲାନି ଚ । ନ ମ୍ଲେଚ୍ଛଭାଷଣଂ ଶିକ୍ଷେନ୍ନାକର୍ଷେଚ୍ଚ ପଦାସନମ୍
ଇଟ ଦ୍ୱାରା ମୂଳ କିମ୍ବା ଫଳ ଭାଙ୍ଗିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବାହାରା ଭାଷା ଶିଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ପାଦରେ ଆସନ ଟାଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନଖଭେଦନମାସ୍ଫୋଟଂ ଛେଦନଂ ଵା ଵିଲେଖନମ୍ । କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵିମର୍ଦ୍ଦନଂ ଧୀମାନ୍ନାକସ୍ମାଦେଵ ନିଷ୍ଫଲମ୍
କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି, ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ନଖ ଛିଦ୍ର କରିବା, ଜୋର ଶବ୍ଦ କରିବା, କାଟିବା, ଚୁଲିବା କିମ୍ବା ଦେହ ଘସିବା ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋତ୍ସଂଗେ ଭକ୍ଷଯେଦ୍ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଵୃଥା ଚେଷ୍ଟାଂ ନ ଚାଚରେତ୍ । ନ ନୃତ୍ଯେଦଥଵା ଗାଯେନ୍ନ ଵାଦିତ୍ରାଣି ଵାଦଯେତ୍
ଶୋଇ ଥିବାବେଳେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନାବଶ୍ୟକ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନାଚିବା, ଗାଇବା କିମ୍ବା ବାଦ୍ୟ ଚଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ସଂହତାଭ୍ଯାଂ ପାଣିଭ୍ଯାଂ କଂଡୂଯେଦାତ୍ମନଃ ଶିରଃ । ନ ଲୌକିକୈସ୍ତଵୈର୍ଦେଵାଂସ୍ତୋଷଯେଦ୍ଵାକ୍ପତେରପି
ଦୁଇ ହାତ ଏକାଠି କରି ମୁଣ୍ଡ କୁ ଚୁଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସାଧାରଣ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ, ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାକ୍ଷୈଃ କ୍ରୀଡେନ୍ନ ଧାଵେତ ନାପ୍ସୁ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରମାଚରେତ୍ । ନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଃ ସଂଵିଶେନ୍ନିତ୍ଯଂ ନ ନଗ୍ନଃ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ଜୁଆ ଖେଳିବା, ଦୌଡ଼ିବା କିମ୍ବା ଜଳରେ ପେଶାବ ପଖାନ୍ଡ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଖାଇ ସାରିବା ପରେ ସବୁବେଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାଙ୍ଗା ହୋଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଗଚ୍ଛଂସ୍ତୁ ପଠେଦ୍ଵାପି ନ ଚୈଵ ସ୍ଵଶିରଃ ସ୍ପୃଶେତ୍ । ନ ଦଂତୈର୍ନଖରୋମାଣି ଚ୍ଛିଂଦ୍ଯାତ୍ସୁପ୍ତଂ ନ ବୋଧଯେତ୍
ଚାଲିବା ସମୟରେ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ନିଜ ମୁଣ୍ଡ କୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍। ଦାନ୍ତରେ ନଖ କିମ୍ବା କେଶ କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଶୋଇଥିବାକୁ ଜଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାବାଲାତପମାସେଵେତ୍ପ୍ରେତଧୂମଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ନୈଵ ସ୍ଵପ୍ଯାଚ୍ଛୂନ୍ଯଗେହେ ସ୍ଵଯଂ ନୋପାନହୌ ହରେତ୍
ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଶବ ଧୂଆଁ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଖାଲି ଘରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନିଜେ ଚପ୍ପଲ୍ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାକାରଣାଦ୍ଵା ନିଷ୍ଠୀଵେନ୍ନ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ନଦୀଂ ତରେତ୍ । ନ ପାଦକ୍ଷାଲନଂ କୁର୍ଯାତ୍ପାଦେନୈଵ କଦାଚନ
କୌଣସି କାରଣ ଛାଡ଼ି ଥୁ ଥୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦୁଇହାତ ଦେଇ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପାଦ ଦେଇ ପାଦ ଧୋଇବା କେବେ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଗ୍ନୌ ପ୍ରତାପଯେତ୍ପାଦୌ ନ କାଂସ୍ଯେ ଧାଵଯେଦ୍ବୁଧଃ । ନାଭିପ୍ରସାରଯେଦ୍ଦେଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଗାମଥାପି ଵା
ଅଗ୍ନି ଆଗରେ ପାଦ ତାପିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାଂସା ବାତିରେ ପାଦ ଧୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗାଈଙ୍କୁ ପାଦ ଦେଇ ଦୀର୍ଘ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵାଯ୍ଵଗ୍ନିନୃପଵିପ୍ରାନ୍ଵା ସୂର୍ଯଂ ଵା ଶଶିନଂ ପ୍ରତି । ଅଶୁଦ୍ଧଃ ଶଯନଂ ପାନଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ସ୍ନାନ ଭୋଜନମ୍
ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଶୋଇବା, ପିଇବା, ପାଠ କରିବା, ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ବହିର୍ନିଷ୍କ୍ରମଣଂ ଚୈଵ ନ କୁର୍ଵୀତ କଦାଚନ । ସ୍ଵପ୍ନମଧ୍ଯଯନଂ ସ୍ନାନମୁଦ୍ଵର୍ତଂ ଭୋଜନଂ ଗତିମ୍
ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବାହାରିବା, ଶୋଇବା, ପଢ଼ିବା, ସ୍ନାନ କରିବା, ଦେହ ମାଳିଶ କରିବା, ଭୋଜନ କିମ୍ବା ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉଭଯୋଃ ସଂଧ୍ଯଯୋର୍ନିତ୍ଯଂ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଚୈଵ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ପାଣିନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵିପ୍ରୋ ଗୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନଲାନ୍
ସବୁବେଳେ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ଏହି କାମଗୁଡ଼ିକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ହାତ ଦେଇ ଭୋଜନ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଚାଲନଂ ପଦା ଵାପି ନ ଦେଵପ୍ରତିମାଂ ସ୍ପୃଶେତ୍ । ନାଶୁଦ୍ଧୋଗ୍ନିଂ ପରିଚରେନ୍ନ ଦେଵାନ୍କୀର୍ତଯେଦୃଷୀନ୍
ପାଦ ଦେଇ ଚଳାଇବା କିମ୍ବା ଦେବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା କିମ୍ବା ଋଷିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଵଗାହେଦଗାଧାଂବୁ ଧାଵଯେନ୍ନାଽନିମିତ୍ତତଃ । ନ ଵାମହସ୍ତେନୋଦ୍ଧୃତ୍ଯ ପିବେଦ୍ଵକ୍ତ୍ରେଣ ଵା ଜଲମ୍
ଗଭୀର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଧୋଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବାମ ହାତ ଦେଇ କିମ୍ବା ମୁଁହ ଦେଇ ଜଳ ଉଠାଇ ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋତ୍ତରେଦନୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ନାପ୍ସୁ ରେତଃ ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍ । ଅମେଧ୍ଯାଲିପ୍ତମର୍ହଂ ଵା ଲୋହିତଂ ଵା ଵିଷାଣି ଵା
ହାତ ଧୋଇନଥିବାବେଳେ ପୂର୍ବ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଜଳରେ ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମଳିନ, ରକ୍ତ, କିମ୍ବା ଶିଙ୍ଗ ଲାଗିଥିବା କିଛିକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵ୍ଯତିକ୍ରାମେନ୍ନ ସ୍ରଵଂତୀଂ ନାପ୍ସୁ ମୈଥୁନମାଚରେତ୍ । ଚୈତ୍ଯଵୃକ୍ଷଂ ନ ଵୈ ଛିଂଦ୍ଯାନ୍ନାପ୍ସୁ ଷ୍ଠୀଵନମାଚରେତ୍
ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଜଳରେ ଯୌନ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଜଳରେ ଥୁ ଥୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାସ୍ଥିଭସ୍ମକପାଲାନି ନ କେଶାନ୍ନ ଚ କଂଟକାନ୍ । ତୁଷାଂଗାରକରୀଷଂ ଵା ନାଧିତିଷ୍ଠେତ୍କଦାଚନ
ହାଡ଼, ଅସ୍ଥିର ଛାର, ଖୋପଡ଼ି, କେଶ, କାଁଟା, ଧାନ ଚାଉଳ ଚାଉଳି, କୋଇଳା କିମ୍ବା ଗୋବର ଉପରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଚାଗ୍ନିଂ ଲଂଘଯେଦ୍ଧୀମାନ୍ନୋପଦଧ୍ଯାଦଧଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ନ ଚୈନଂ ପାଦତଃ କୁର୍ଯ୍ଯାଚ୍ଛୂର୍ପେଣ ନ ଧମେଦ୍ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ କେବେ ଅଗ୍ନିକୁ ଟପି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ କେବେ ତଳେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଗ୍ନିକୁ ପାଦରେ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଶୂର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ହଳାଇବା ଉଚିତ୍।
ନ ଵୃକ୍ଷମଵରୋହେତ ନାଵେକ୍ଷେତାଶୁଚିଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ଅଗ୍ନୌ ନ ଚ କ୍ଷିପେଦଗ୍ନିଂ ନାଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଶମଯେତ୍ତଥା
କେବେ ବୃକ୍ଷରେ ଚଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ବୃକ୍ଷକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ଅଗ୍ନିକୁ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ନିବାଇବା ଉଚିତ୍।
ସୁହୃନ୍ମରଣମାତ୍ରଂ ଵା ସ୍ଵଯଂ ନ ଶ୍ରାଵଯେତ୍ପରାନ୍ । ଅପଣ୍ଯଂ କୂଟପଣ୍ଯଂ ଵା ଵିକ୍ରଯେନ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍
ସେ ନିଜ ବନ୍ଧୁ ବା ନିଜର ମୃତ୍ୟୁର କଥା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନୁଚିତ ବା ମିଛ ସାମଗ୍ରୀ ବିକ୍ରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵହ୍ନିଂ ମୁଖନିଃଶ୍ଵାସୈର୍ଜ୍ଵାଲଯେନ୍ନାଶୁଚିର୍ବୁଧଃ । ପୁଣ୍ଯସ୍ଥାନୋଦକସ୍ଥାନେ ସୀମାଂତଂ ଵାହଯେନ୍ନ ତୁ
ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ମୁହଁର ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳ ବା ସୀମା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବହନ କରାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।