ନ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରେଷ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵାଣ୍ଯେତାନି ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଏଷ ଧର୍ମଃ ସମାସେନ କୀର୍ତିତୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହି ସମସ୍ତ ନିୟମକୁ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଧର୍ମ।
ବ୍ରହ୍ମଣାଽଭିହିତଃ ପୂର୍ଵମୃଷୀଣାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍ । ଯୋଽନ୍ଯତ୍ର କୁରୁତେ ଯତ୍ନମନଧୀତ୍ଯ ଶ୍ରୁତିଂ ଦ୍ଵିଜଃ
ଏହି ଧର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ମନ୍ତି ବୃଦ୍ଧ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା; ଯେ କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ମନ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହିଁକି ଚେଷ୍ଟା କରେ,
ସ ସଂମୂଢୋ ନ ସଂଭାଷ୍ଯୋ ଵେଦବାହ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ । ନ ଵେଦପାଠମାତ୍ରେଣ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ଵୈ ଭଵେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ସେ ଭ୍ରମିତ, ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତାଙ୍କୁ ବେଦ ବାହ୍ୟ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି; କେବଳ ବେଦ ପାଠ କରିବାରେ ଦ୍ୱିଜ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାଠମାତ୍ରାଵସାନସ୍ତୁ ପଂକେ ଗୌରିଵ ସୀଦତି । ଯୋଽଧୀତ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵେଦଂ ଵେଦାର୍ଥଂ ନ ଵିଚାରଯେତ୍
ଯିଏ କେବଳ ପାଠରେ ଅଟକି ଯାଏ, ସେ ଗୋ ମାଟିରେ ଡୁବିଯିବା ପରି ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଥାଏ; ଯିଏ ବେଦକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପଢ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଅର୍ଥ ଚିନ୍ତା କରେନାହିଁ,
ସ ସଂମୂଢଃ ଶୂଦ୍ରକଲ୍ପଃ ପାତ୍ରତାଂ ନ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ । ଯଦିତ୍ଵାତ୍ଯଂତିକଂ ଵାସଂ କର୍ତୁମିଚ୍ଛତି ଵୈ ଗୁରୌ
ସେ ଭ୍ରମିତ, ଶୂଦ୍ର ସମାନ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିପାରେନାହିଁ; ଯଦି ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିବାକୁ ଚାହେଁ,
ଯୁକ୍ତଃ ପରିଚରେଦେନମାଶରୀରଵିମୋକ୍ଷଣମ୍ । ଗତ୍ଵା ଵନଂ ଚ ଵିଧିଵଜ୍ଜୁହୁଯାଜ୍ଜାତଵେଦସମ୍
ତେବେ ଶରୀର ଛାଡ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇ, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଧୀଯୀତ ତଥା ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠଃ ସମାହିତଃ । ସାଵିତ୍ରୀଂ ଶତରୁଦ୍ରୀଯଂ ଵେଦାଂତାଂଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ । ଅଭ୍ଯସେତ୍ସତତଂ ଯୁକ୍ତୋ ଭିକ୍ଷାଶନପରାଯଣଃ
ସେ ନିତ୍ୟ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ୍, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ରହିବା ଉଚିତ୍; ବିଶେଷ କରି ସାବିତ୍ରୀ, ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ଏବଂ ବେଦାନ୍ତ ଉପନିଷଦ୍ ସବୁକୁ ପୁନିପୁନି ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍, ଭିକ୍ଷା ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏତଦ୍ଵିଧାନଂ ପରମଂ ପୁରାଣଂ ଵେଦାଗମେ ସମ୍ଯଗିହୋଦିତଂ ଵଃ । ପୁରା ମହର୍ଷିପ୍ରଵରାଭିପୃଷ୍ଟଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵୋ ଯନ୍ମନୁରାହ ଦେଵଃ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରାତନ ନିୟମ ପୁରାଣ ଏବଂ ବେଦରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି; ପୂର୍ବରୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ପଚାରିଲେ, ସ୍ୱାୟଂଭୁବ ମନୁଦେବ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ଵେଦଂ ଵେଦୌ ତଥା ଵେଦାନ୍ଵେଦାଂଗାନି ତଥା ଦ୍ଵିଜାଃ । ଅଧୀତ୍ଯ ଚାଧିଗମ୍ଯାର୍ଥଂ ତତଃ ସ୍ନାଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ବେଦ, ଦୁଇ ବେଦ ଏବଂ ବେଦାଙ୍ଗ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ତାହାର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗୁରଵେ ତୁ ଧନଂ ଦତ୍ଵା ସ୍ନାଯୀତ ତଦନୁଜ୍ଞଯା । ତୀର୍ଣଵ୍ରତୋଥ ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ଶକ୍ତୋ ଵା ସ୍ନାତୁମର୍ହତି
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍; ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ କରି ନିୟମିତ ଆତ୍ମା ହୋଇ, କିମ୍ବା ଯଦି ସକ୍ଷମ ଥାଏ, ସେ ସ୍ନାନ କରିପାରିବ।
ଵୈଣଵୀଂ ଧାରଯେଦ୍ଯଷ୍ଟିମଂତର୍ଵାସସ୍ତଥୋତ୍ତରମ୍ । ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଦ୍ଵିତଯଂ ସୋଦକଂ ଚ କମଂଡଲୁମ୍
ବାଁଶ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିବା, ତଳ ଏବଂ ଉପର ଜାମା, ଦୁଇଟି ଉପବୀତ ଏବଂ ପାଣି ସହିତ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିବା ଉଚିତ୍।
ଛତ୍ରଂ ଚୋଷ୍ଣୀଷମମଲଂ ପାଦୁକେ ଚାପ୍ଯୁପାନହୌ । ରୌକ୍ମେ ଚ କୁଂଡଲେ ଧାର୍ଯେ କୃତ୍ତକେଶନଖଃ ଶୁଚିଃ
ପରିଷ୍କାର ଛତା ଏବଂ ପଗଡ଼ି, ପାଦୁକା ଏବଂ ଜୁତା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍; ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିବା, କେଶ ଏବଂ ନଖ କଟିବା, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ରହିବା ଉଚିତ୍।
ଅନ୍ଯତ୍ର କାଂଚନାଦ୍ଵିପ୍ରୋ ନ ରକ୍ତାଂ ବିଭୃଯାତ୍ସ୍ରଜମ୍ । ଶୁକ୍ଲାଂବରଧରୋ ନିତ୍ଯଂ ସୁଗଂଧଃ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନଃ
ସୁନା ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲାଲ ମାଳା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେ ସଦା ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା, ସୁଗନ୍ଧିତ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ୍।
ନ ଜୀର୍ଣ ମଲଵଦ୍ଵାସା ଭଵେଦ୍ଵୈ ଵିଭଵେ ସତି । ନ ରକ୍ତମୁଲ୍ବଣଂ ଚାନ୍ଯ ଧୃତଂ ଵାସୋ ନ କୁଂଡଲମ୍
ଯଦି ସମ୍ପଦ ରହିଥାଏ, ତେବେ ପୁରୁଣା କିମ୍ବା ମେଲା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଲାଲ, କଠୋର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ ପୋଷାକ କିମ୍ବା କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋପାନହୌ ସ୍ରଜଂ ଚାଥ ପାଦୁକେ ଚ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍ । ଉପଵୀତମଲଂକାରଂ ଦର୍ଶଯନ୍କୃଷ୍ଣମାଜିନମ୍
ଉପାନହ, ମାଳା କିମ୍ବା ପାଦୁକା ଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଉପବୀତକୁ ଅଳଙ୍କାର ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଏବଂ କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍।
ନାପସଵ୍ଯଂ ପରୀଦଧ୍ଯାଦ୍ଵାସୋ ନ ଵିକୃତଂ ଵସେତ୍ । ଆହରେଦ୍ଵିଧିଵଦ୍ଦାରାନ୍ସଦୃଶାନାତ୍ମନଃ ଶୁଭାନ୍
ବାମ କାନ୍ଧ ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ଚଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିକୃତ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନିୟମ ଅନୁସାରେ ନିଜ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ସ୍ତ୍ରୀ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ରୂପଲକ୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତାନ୍ଯୋନିଦୋଷଵିଵର୍ଜିତାନ୍ । ଅପିତୃଗୋତ୍ରଜଭଵାମନ୍ଯମାନୁଷଗୋତ୍ରଜାମ୍
ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ରୂପ ଏବଂ ଲକ୍ଷଣରେ ଉତ୍ତମ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା, ଏକେ ଜନ୍ମଗୋତ୍ର ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟ ମାନବ ଗୋତ୍ରର ହେବା ଉଚିତ୍।
ଆହରେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭାର୍ଯାଂ ଶୀଲଶୌଚସମନ୍ଵିତାମ୍ । ଋତୁକାଲାଭିଗାମୀ ସ୍ଯାଦ୍ଯାଵତ୍ପୁତ୍ରୋଭିଜାଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୀଳ ଏବଂ ପବିତ୍ରତା ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ୍; ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଉଅଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିୟମିତ ଋତୁକାଳରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵର୍ଜଯେତ୍ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧାନି ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦିନାନି ତୁ । ଷଷ୍ଠ୍ଯଷ୍ଟମୀଂ ପଂଚଦଶୀଂ ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶୀମ୍
ଯେଉଁ ଦିନଗୁଡିକ ନିଷିଦ୍ଧ, ସେଗୁଡିକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍—ଯଥା ଷଷ୍ଠୀ, ଅଷ୍ଟମୀ, ପଞ୍ଚଦଶୀ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯଂ ତଦ୍ଵଜ୍ଜନ୍ମତ୍ରଯାହନି । ଆଦଧୀତ ଵିଵାହାଗ୍ନିଂ ଜୁହୁଯାଜ୍ଜାତଵେଦସମ୍
ସେ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଜନ୍ମର ତିନି ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଦରକାର। ବିବାହ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ଜାତବେଦସ୍ଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏତାନି ସ୍ନାତକୋ ନିତ୍ଯଂ ପାଵନାନି ଚ ପାଵଯେତ୍ । ଵେଦୋଦିତଂ ସ୍ଵକଂ କର୍ମ୍ମ ନିତ୍ଯଂ କୁର୍ଯାଦତଂଦ୍ରିତଃ
ଯିଏ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସଦା ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରି ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍। ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ନିଜ କର୍ମକୁ ସଦା ଅଲସ୍ୟ ବିନା କରିବା ଦରକାର।
ଅକୁର୍ଵାଣଃ ପତତ୍ଯାଶୁ ନରକାନତିଭୀଷଣାନ୍ । ଅଭ୍ଯସେତ୍ପ୍ରଯତୋ ଵେଦଂ ମହାଯଜ୍ଞାନ୍ନ ହାପଯେତ୍
ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ସତତ ଚେଷ୍ଟାରେ କରିବା ଉଚିତ୍, ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଓ ମହାଯଜ୍ଞଗୁଡିକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଗୃହ୍ଯାଣି କାର୍ଯାଣି ସଂଧ୍ଯୋପାସନମେଵ ଚ । ସଖ୍ଯଂ ସମାଧିକୈଃ କୁର୍ଯାଦୁପେଯାଦୀଶ୍ଵରଂ ସଦା
ଘରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦରକାର, ସେଗୁଡିକ କରିବା ଏବଂ ସଂଧ୍ୟା ବେଳେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଉତ୍ତମ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା ଗଢ଼ିବା ଏବଂ ସଦା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦୈଵତାନ୍ଯଭିଗଚ୍ଛେତ କୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଭାର୍ଯ୍ଯାଭିପୋଷଣମ୍ । ନ ଧର୍ମଂ ଖ୍ଯାପଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ନ ପାପଂ ଗୂହଯେଦପି
ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ଜୀବନ ସଂଗିନୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ରଖିବା ଦରକାର। ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ନିଜ ପାପକୁ ଲୁଚାଇବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କୁର୍ଵୀତାତ୍ମହିତଂ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତାନୁକଂପକଃ । ଵଯସଃ କର୍ମ୍ମଣୋଽର୍ଥସ୍ଯ ଶ୍ରୁତସ୍ଯାଭିଜନସ୍ଯ ଚ
ସେ ସଦା ନିଜ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି କରୁଣା ଦେଖାଇବା ଦରକାର, ବୟସ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଧନ, ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ବଂଶକୁ ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଦେଶଵାଗ୍ବୁଦ୍ଧିସାରୂପ୍ଯମାଚରନ୍ଵିଚରେତ୍ସଦା । ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତ୍ଯୁଦିତଂ ସମ୍ଯକ୍ସାଧୁଭିର୍ଯଶ୍ଚ ସେଵିତଃ
ସେ ସଦା ଦେଶ, କଥା ଓ ମନରେ ସମନ୍ୱୟ ରଖି ଚାଲିବା ଉଚିତ୍। ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ସମ୍ମାନିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଯେଉଁ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର।
ତମାଚାରଂ ନିଷେଵେତ ନେହେତାନ୍ଯତ୍ର କର୍ହିଚିତ୍ । ଯେନାସ୍ଯ ପିତରୋ ଯାତା ଯେନ ଯାତାଃ ପିତାମହାଃ
ଯେ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ପିତା ଓ ପୁରୁବ୍ୱଜମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେହି ଆଚରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଓ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତେନ ଯାଯାତ୍ସତାଂ ମାର୍ଗଂ ତେନ ଗଚ୍ଛନ୍ନ ଦୁଷ୍ଯତି । ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଶୀଲଃ ସ୍ଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଵାନ୍
ସେହି ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ପଥ ଅନୁସରଣ କଲେ କେବେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ସଦା ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ ଓ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା ଉଚିତ୍।
ସତ୍ଯଵାଦୀ ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଲୋଭମୋହଵିଵର୍ଜିତଃ । ସାଵିତ୍ରୀଜାପ ନିରତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ଗୃହୀ
ସତ୍ୟ କହିବା, କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିବା, ଲୋଭ ଓ ମୋହକୁ ଛାଡ଼ିବା, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପରେ ଲିନ ଓ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା—ଏହିପରି ଗୃହସ୍ଥ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ମାତାପିତ୍ରୋର୍ହିତେ ଯୁକ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ହିତେ ରତଃ । ଦାତା ଯଜ୍ଵା ଦେଵଭକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ମାତାପିତାଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା, ଦାନଶୀଳ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ଦେବତାଭକ୍ତ—ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।