ଓଁକାରମାଦିତଃ କୃତ୍ଵା ଵ୍ଯାହୃତୀସ୍ତଦନଂତରମ୍ । ତତୋଽଧୀଯୀତ ସାଵିତ୍ରୀମେକାଗ୍ରଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଆଦିରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ବ୍ୟାହୃତିମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରାକଲ୍ପେ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ ସନାତନାଃ । ମହାଵ୍ଯାହୃତଯସ୍ତିସ୍ରଃ ସର୍ଵାଶୁଭନିବର୍ହଣାଃ
ପୁରାତନ କାଳରେ 'ଭୂଃ', 'ଭୁଵଃ', 'ସ୍ୱଃ' ଏହି ତିନିଟି ମହା ବ୍ୟାହୃତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା; ଏହାମାନେ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷଃ କାଲୋ ଵିଷ୍ଣୁବ୍ରହ୍ମମହେଶ୍ଵରାଃ । ସତ୍ଵଂରଜସ୍ତମସ୍ତିସ୍ରଃ କ୍ରମାଦ୍ଵ୍ଯାହୃତଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ମୁଖ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ—ପୁରୁଷ, କାଳ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମହେଶ୍ୱର; ତିନି ଗୁଣ—ସତ୍ୱ, ରଜ, ତମ; ଏହିମାନେ କ୍ରମେ ବ୍ୟାହୃତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଓଁକାରସ୍ତତ୍ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସାଵିତ୍ରୀ ସ୍ଯାତ୍ତଦୁତ୍ତରମ୍ । ଏଷ ମଂତ୍ରୋ ମହାଯୋଗଃ ସାରାତ୍ସାର ଉଦାହୃତଃ
'ଓଁ' ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ; ଏହା ପରେ ସାବିତ୍ରୀ ଅଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ମହାଯୋଗର ସାର, ସମସ୍ତ ସାରର ମଧ୍ୟରୁ ସାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯୋଽଧୀତେଽହନ୍ଯହନ୍ଯେତାଂ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵେଦମାତରମ୍ । ଵିଜ୍ଞାଯାର୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ବେଦମାତା ଗାୟତ୍ରୀକୁ ଅର୍ଥ ବୁଝି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ପାଠ କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଵେଦଜନନୀ ଗାଯତ୍ରୀ ଲୋକପାଵନୀ । ଗାଯତ୍ର୍ଯା ନ ପରଂ ଜପ୍ଯମେତଦ୍ଵିଜ୍ଞାଯମୁଚ୍ଯତେ
ଗାୟତ୍ରୀ ବେଦର ଜନନୀ, ଗାୟତ୍ରୀ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଗାୟତ୍ରୀଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଜପ ନାହିଁ; ଏହିଥିରେ ଏହି କଥା ଜଣାଯାଏ।
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ । ଆଷାଢ୍ଯାଂ ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦ୍ଯାଂ ଵା ଵେଦୋପାକରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ବା ଆଷାଢ଼ୀ କିମ୍ବା ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦୀ ତିଥିରେ, ବେଦାଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ନିୟମ ଅଛି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।
ଯତ୍ସୂର୍ଯଯାମ୍ଯଗମନଂ ମାସାନ୍ଵିପ୍ରୋର୍ଦ୍ଧପଂଚମାନ୍ । ଅଧୀଯୀତ ଶୁଚୌ ଦେଶେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣାୟନକୁ ଯିବା ଦିନଠାରୁ ପାଞ୍ଚମ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଏକ ଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ଯେ ତୁଚ୍ଛଂଦସାଂ କୁର୍ଯାଦ୍ବହିରୁତ୍ସର୍ଜନଂ ଦ୍ଵିଜଃ । ମାସି ଶୁକ୍ଲସ୍ଯ ଵା ପ୍ରାପ୍ତେ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ପ୍ରଥମେଽହନି
ପୁଷ୍ୟ ମାସରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ବାହ୍ୟ ଛନ୍ଦସ୍ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ, ପ୍ରଥମ ଦିନ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ।
ଛଦାଂସି ଚ ଦ୍ଵିଜୋଽଭ୍ଯସ୍ଯେଚ୍ଛୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ । ଵେଦାଂଗାନି ପୁରାଣାନି କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେଷୁ ମାନଵଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଛନ୍ଦସ୍ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ମଣିଷ ବେଦାଙ୍ଗ ଓ ପୁରାଣ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଇମାନ୍ନିତ୍ଯମନଧ୍ଯାଯାନଧୀଯାନୋ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ଅଧ୍ଯାପନଂ ଚ କୁର୍ଵାଣୋଽଭ୍ଯସ୍ଯନ୍ନପି ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେ ସବୁ ସମୟ ଅନଧ୍ୟାୟ ଦିନମାନେକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ସତର୍କ ରହିବା ଦରକାର।
କର୍ଣଶ୍ରଵେଽନିଲେ ରାତ୍ରୌ ଦିଵାପାଂସୁସମୂହନେ । ଵିଦ୍ଯୁତ୍ସ୍ତନିତଵର୍ଷେଷୁ ମହୋଲ୍କାନାଂ ଚ ସଂପ୍ଲଵେ
କାନରେ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବା ବେଳେ, ରାତିରେ ବାତାସ ଚାଲିଲେ, ଦିନେ ଧୂଳି ଜମିଲେ, ବିଜୁଳି ଚମକିଲେ, ଗର୍ଜନ, ବର୍ଷା ବା ବଡ଼ ଉଲ୍କାପାତ ଦେଖାଗଲେ।
ଅକାଲିକମନଧ୍ଯାଯମେତେଷ୍ଵାହ ପ୍ରଜାପତିଃ । ଏତାନଭ୍ଯୁଦିନାନ୍ଵିଦ୍ଯାଦ୍ଯଦା ପ୍ରାଦୁଷ୍କୃତାଗ୍ନିଷୁ
ପ୍ରଜାପତି କହିଛନ୍ତି, ଏହି ସମୟଗୁଡିକୁ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ସମୟ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ, ସମୟ ଯେଉଁଠି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହେଁ । ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମୟ ଆସେ, ଯଦି ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଵାସିତ ହୋଇଯାଇଛି, ତେବେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ତଦା ଵିଦ୍ଯାଦନଧ୍ଯାଯମନୃତୌ ଚାଭ୍ରଦର୍ଶନେ । ନିର୍ଘାତେ ଭୂମିଚଲନେ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଚୋପସର୍ଜନେ
ଏହି ସମୟରେ, ଅନୁଚିତ ଋତୁରେ, ମେଘ ଦେଖାଯିବାବେଳେ, ବଜ୍ରପାତ, ଭୂକମ୍ପ, ଏବଂ ତାରାମଣ୍ଡଳରେ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯିବାବେଳେ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଏତାନକାଲିକାନ୍ଵିଦ୍ଯାଦନଧ୍ଯାଯାନୃତାଵପି । ପ୍ରାଦୁଷ୍କୃତେଷ୍ଵଗ୍ନିଷୁ ଚ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ସ୍ତନିତନିସ୍ଵନେ
ଏହି ସମୟଗୁଡିକ ଅସମୟରେ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ । ଅନୁଚିତ ଋତୁରେ, ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଵାସିତ ହେଲେ, ବିଜୁଳି ଚମକିବା ଓ ବଜ୍ରପାତ ଶବ୍ଦ ହେବାବେଳେ ବି ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ସଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଯାଦନଧ୍ଯାଯଃ ଶେଷେ ରାତ୍ରୌ ଯଥା ଦିଵା । ନିତ୍ଯାନଧ୍ଯାଯ ଏଵ ସ୍ଯାଦ୍ଗ୍ରାମେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ
ବିଜୁଳି ଚମକୁଥିବାବେଳେ ରାତିରେ ବି ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର, ଯେପରି ଦିନରେ ବନ୍ଦ ରଖାଯାଏ । ଗ୍ରାମ ଓ ସହରରେ ସଦା ବେଦ ପଢିବା ବନ୍ଦ ରହିଥାଏ ।
ଧର୍ମନୈପୁଣ୍ଯକାମାନାଂ ପୂତିଗଂଧେ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ । ଅଂତଃ ଶଵଗତେଗ୍ରାମେ ଵୃଷଲସ୍ଯ ଚ ସନ୍ନିଧୌ
ଧର୍ମ ଓ କୌଶଳ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠି ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଅଛି, ଗ୍ରାମ ମଧ୍ୟରେ ମୃତଦେହ ଅଛି, କିମ୍ବା ଅଚୁତ ଲୋକ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସଦା ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଅନଧ୍ଯାଯୋରୁଦ୍ଯମାନେ ସମଯେ ଜଲଦସ୍ଯ ଚ । ଉଦକେ ଚାର୍ଧରାତ୍ରେ ଚ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରଂ ଚ ଵିସର୍ଜଯନ୍
ମେଘ ଉଠୁଥିବାବେଳେ, ବର୍ଷା ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ପାଣିରେ, ଅର୍ଧରାତ୍ରିରେ, ଏବଂ ପ୍ରକୃତିକ କ୍ରିୟା କରୁଥିବାବେଳେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଭୁକ୍ଚୈଵ ମନସାପି ନ ଚିଂତଯେତ୍ । ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିଦ୍ଵାନେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟସ୍ଯ ଵେତନମ୍
ଯେଉଁଠି ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥା ଅଛି, କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରିଛି, ସେଠାରେ ମନରେ ବି ବେଦ ପଢିବା ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ତ୍ର୍ଯହଂ ନ କାରଯେଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ରାଜ୍ଞୋ ରାହୋଶ୍ଚ ସୂତକେ । ଯାଵଦେକାନ୍ନନିଷ୍ଠା ସ୍ଯାତ୍ସ୍ନେହାଲୋପଶ୍ଚ ତିଷ୍ଠତି
ରାଜା ଜନ୍ମ ହେବା କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ ହେବା ପରେ ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଯେତେବେଳେ କେବଳ ଏକ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ବାକି ଅଛି, କିମ୍ବା ତେଲ ଅଭାବ ଅଛି, ସେତେବେଳେ ବି ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵିଦୁଷୋ ଦେହେ ତାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ନ କୀର୍ତଯେତ୍ । ଶଯାନଃ ପ୍ରୌଢପାଦଶ୍ଚ କୃତ୍ଵା ଚୈଵାଵସକ୍ଥିକାମ୍
ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହ ଅଶୁଚି ଥିଲେ, ସେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଶୋଇଥିବାବେଳେ, ପାଦ ଦୀର୍ଘ କରି ଶୋଇଲେ କିମ୍ବା ଜଂଘା ଉଠାଇ ବସିଲେ ବି ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ନାଧୀଯୀତାମିଷଂ ଜଗ୍ଧ୍ଵା ଶୂଦ୍ରଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ନମେଵ ଚ । ନୀହାରେ ବାଣଶବ୍ଦେ ଚ ସଂଧ୍ଯଯୋରୁଭଯୋରପି
ମାଂସ ଖାଇଥିବା କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିଥିବାବେଳେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । କୁହୁଡ଼ି, ବାଣ ଶବ୍ଦ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଏବଂ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ବି ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଅମାଵାସ୍ଯା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯୋଃ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯଷ୍ଟମୀଷୁ ଚ । ଉପାକର୍ମଣି ଚୋତ୍ସର୍ଗେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ କ୍ଷପଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଅମାବାସ୍ୟା, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ଉପାକର୍ମ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ, ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ନିୟମ ଅଛି ।
ଅଷ୍ଟକାସୁ ଅହୋରାତ୍ରମୃତ୍ଵଂତାସୁ ଚ ରାତ୍ରିଷୁ । ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତଥା ପୌଷେ ମାଘମାସେ ତଥୈଵ ଚ
ଅଷ୍ଟକା ତିଥିରେ, ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି, ସେହି ରାତିଗୁଡିକରେ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରହିଥାଏ । ମାର୍ଗଶିରା, ପୌଷ ଓ ମାଘ ମାସରେ ବି ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ ।
ତିସ୍ରୋଽଷ୍ଟକାଃ ସମାଖ୍ଯାତା କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେଷୁ ସୂରିଭିଃ । ଶ୍ଲେଷ୍ମାତକସ୍ଯ ଚ୍ଛାଯାଯାଂ ଶାଲ୍ମଲେର୍ମଧୁକସ୍ଯ ଚ
ପଣ୍ଡିତମାନେ କହିଛନ୍ତି, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ତିନୋଟି ଅଷ୍ଟକା ରହିଛି । ଶ୍ଲେଷ୍ମାତକ, ଶାଲମଳି ଓ ମଧୁକ ଗଛର ଛାୟାରେ ବି ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
କଦାଚିଦପି ନାଧ୍ଯେଯଂ କୋଵିଦାରକପିତ୍ଥଯୋଃ । ସମାନଵିଦ୍ଯେ ଚ ମୃତେ ତଥା ସବ୍ରହ୍ମଚାରିଣି
କେବେ ବି କୋବିଦାର କିମ୍ବା କପିଠ ଗଛ ତଳେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ସହପାଠୀ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମୃତ୍ୟୁ ବେଳେ ବି ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଆଚାର୍ଯେ ସଂସ୍ଥିତେ ଚାପି ତ୍ରିରାତ୍ରଂ କ୍ଷପଣଂ ସ୍ମୃତମ୍ । ଛିଦ୍ରାଣ୍ଯେତାନି ଵିପ୍ରାଣାମନଧ୍ଯାଯାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଦ ପଢିବା ବନ୍ଦ ରଖିବା ନିୟମ ଅଛି । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ହେବାର ଏହି ସମସ୍ତ ଚିଦ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ।
ହିଂସଂତି ରାକ୍ଷସାସ୍ତେଷୁ ତସ୍ମାଦେତାନ୍ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ନୈତ୍ଯକେନାସ୍ତ୍ଯନଧ୍ଯାଯଃ ସଂଧ୍ଯୋପାସନମେଵ ଚ
ଏହି ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ସମୟଗୁଡିକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ । ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟାପୂଜା ପାଇଁ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ଉପାକର୍ମ୍ମଣି ହୋମାଂତେ ହୋମମଧ୍ଯେ ତଥୈଵ ଚ । ଏକାମୃଚମଥୈକଂ ଵା ଯଜୁଃ ସାମାନି ଵା ପୁନଃ
ଉପାକର୍ମ ଆରମ୍ଭ, ହୋମ ଶେଷ ଓ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଋକ୍, କିମ୍ବା ଏକ ଯଜୁସ୍, କିମ୍ବା ଏକ ସାମ ମନ୍ତ୍ର ପୁନି ପଢିବା ଯୋଗ୍ୟ ।
ନାଷ୍ଟକାଦ୍ଯାସ୍ଵଧୀଯୀତ ମାରୁତେ ଚାଭିଧାଵତି । ଅନଧ୍ଯାଯସ୍ତୁ ନାଂଗେଷୁ ନେତିହାସପୁରାଣଯୋଃ
ଅଷ୍ଟକା ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦିନରେ, ବା ତିବ୍ର ପବନ ବହୁଥିବାବେଳେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । କିନ୍ତୁ ବେଦଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଓ ଇତିହାସ ପୁରାଣ ପାଇଁ ବନ୍ଦ ନାହିଁ ।