ଉପସଂଗୃହ୍ଯ ତତ୍ପାଦୌ ଵୀକ୍ଷ୍ଯମାଣୋ ଗୁରୋର୍ମୁଖମ୍ । ଅଧୀଷ୍ଵ ଭୋ ଇତି ବ୍ରୂଯାଦ୍ଵିରାମୋଽସ୍ତ୍ଵିତି ଚାଽରମେତ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ମୁହଁ ଦେଖି, 'ଦୟାକରି ପଢ଼ାନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍; ଶେଷ ହେଲେ, 'ଏଠାରେ ବିରାମ ହେଉ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍ ।
ପ୍ରାକ୍କୂଲାନ୍ପର୍ଯୁପାସୀତ ପଵିତ୍ରୈଶ୍ଚୈଵ ପାଵକଃ । ପ୍ରାଣାଯାମୈସ୍ତ୍ରିଭିଃ ପୂତସ୍ତତୋଂକାରମର୍ହତି
ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତୁ ଓ ଅଗ୍ନି ନିକଟେ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସିବା ଉଚିତ୍; ତିନିଥର ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହେଇ, ତାପରେ ପବିତ୍ର ଓଁକାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ପ୍ରଣଵଂ କୁର୍ଯାଦଂତେଽପି ଵିଧିଵଦ୍ଦ୍ଵିଜାଃ । କୁର୍ଯାଦଧ୍ଯାପନଂ ନିତ୍ଯଂ ସବ୍ରହ୍ମାଂଜଲିପୂର୍ଵତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ୍ । ସବୁବେଳେ ହାତ ଯୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପଢ଼ାଯିବା ଉଚିତ୍ ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଭୂତାନାଂ ଵେଦଶ୍ଚକ୍ଷୁଃ ସନାତନଃ । ଅଧୀଯୀତାପ୍ଯଯଂ ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଦ୍ଧୀଯତେଽନ୍ଯଥା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦ ହେଉଛି ଚିରନ୍ତନ ଦୃଷ୍ଟି; ଏହା ସବୁବେଳେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିବା ଉଚିତ୍, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ ।
ଅଧୀଯୀତ ଋଚୋ ନିତ୍ଯଂ କ୍ଷୀରାହୁତ୍ଯା ସଦେଵତାଃ । ପ୍ରୀଣାତି ତର୍ପଯନ୍କାଲଂ କାମୈର୍ହୂତାଃ ସଦୈଵତାଃ
ଏକ ମଣିଷ ଦିନେ ପ୍ରତିଦିନ ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଅର୍ପଣ କରି ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଉପହାର ଦେଇ ସମୟରେ ସେମାନେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ରହନ୍ତି।
ଯଜୂଂଷ୍ଯଧୀତେ ନିଯତଂ ଦଧ୍ନା ପ୍ରୀଣାତି ଦେଵତାଃ । ସାମାନ୍ଯଧୀତେ ପ୍ରୀଣାତି ଘୃତାହୁତିଭିରନ୍ଵହମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜୁର୍ବେଦ ପ୍ରତିଦିନ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ, ଦହି ଦେଇ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାନ୍ତି। ସାମବେଦ ପାଠ କଲେ, ଘିଅ ଅର୍ପଣ କରି ପ୍ରତିଦିନ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଥର୍ଵାଂଗିରସୋ ନିତ୍ଯଂ ମଧ୍ଵା ପ୍ରୀଣାତି ଦେଵତାଃ । ଧର୍ମାଂଗାନି ପୁରାଣାନି ମାଂସୈସ୍ତର୍ପଯତେସୁରାନ୍
ଅଥର୍ବାଙ୍ଗିରସ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରତିଦିନ ପାଠ କରି, ମଧୁ ଦେଇ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରାଯାନ୍ତି। ଧର୍ମର ଅଂଶ ଓ ପୁରାଣର ଉପହାର ଭାବେ ମାଂସ ଦେଇ ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରାତଶ୍ଚ ସାଯଂ ପ୍ରଯତୋ ନୈତ୍ଯକଂ ଵିଧିମାଶ୍ରିତଃ । ଗାଯତ୍ରୀଂ ସମଧୀଯୀତ ଗତ୍ଵାରଣ୍ଯଂ ସମାହିତଃ
ପ୍ରଭାତ ଓ ସାଞ୍ଜରେ, ନିୟମ ଓ ଶୁଚିତା ସହିତ, ଦୈନିକ କ୍ରମ ଅନୁସରି ଏକାଗ୍ର ମନେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରପରମାଂ ଦେଵୀଂ ଶତମଧ୍ଯାଂ ଦଶାଵରାମ୍ । ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵୈ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଜପଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ ଗାୟତ୍ରୀ, ମଧ୍ୟରେ ଶତ ଓ ଶେଷରେ ଦଶ ଅଂଶ ଥିବା, ଏହି ଗାୟତ୍ରୀକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ଜପଯଜ୍ଞ ବୋଲାଯାଏ।
ଗାଯତ୍ରୀଂ ଚୈଵ ଵେଦାଂଶ୍ଚ ତୁଲଯା ତୋଲଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ । ଏକତଶ୍ଚତୁରୋଵେଦା ଗାଯତ୍ରୀଂ ଚ ତଥୈକତଃ
ପ୍ରଭୁ ତୁଳାରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ବେଦମାନେକୁ ତୁଳନା କରିଥିଲେ; ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ଚାରିଟି ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଖରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଏକାକି ରଖାଯାଇଥିଲା।
ଓଁକାରମାଦିତଃ କୃତ୍ଵା ଵ୍ଯାହୃତୀସ୍ତଦନଂତରମ୍ । ତତୋଽଧୀଯୀତ ସାଵିତ୍ରୀମେକାଗ୍ରଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଆଦିରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ବ୍ୟାହୃତିମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରାକଲ୍ପେ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ ସନାତନାଃ । ମହାଵ୍ଯାହୃତଯସ୍ତିସ୍ରଃ ସର୍ଵାଶୁଭନିବର୍ହଣାଃ
ପୁରାତନ କାଳରେ 'ଭୂଃ', 'ଭୁଵଃ', 'ସ୍ୱଃ' ଏହି ତିନିଟି ମହା ବ୍ୟାହୃତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା; ଏହାମାନେ ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷଃ କାଲୋ ଵିଷ୍ଣୁବ୍ରହ୍ମମହେଶ୍ଵରାଃ । ସତ୍ଵଂରଜସ୍ତମସ୍ତିସ୍ରଃ କ୍ରମାଦ୍ଵ୍ଯାହୃତଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ମୁଖ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ—ପୁରୁଷ, କାଳ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମହେଶ୍ୱର; ତିନି ଗୁଣ—ସତ୍ୱ, ରଜ, ତମ; ଏହିମାନେ କ୍ରମେ ବ୍ୟାହୃତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଓଁକାରସ୍ତତ୍ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସାଵିତ୍ରୀ ସ୍ଯାତ୍ତଦୁତ୍ତରମ୍ । ଏଷ ମଂତ୍ରୋ ମହାଯୋଗଃ ସାରାତ୍ସାର ଉଦାହୃତଃ
'ଓଁ' ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ; ଏହା ପରେ ସାବିତ୍ରୀ ଅଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ମହାଯୋଗର ସାର, ସମସ୍ତ ସାରର ମଧ୍ୟରୁ ସାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯୋଽଧୀତେଽହନ୍ଯହନ୍ଯେତାଂ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵେଦମାତରମ୍ । ଵିଜ୍ଞାଯାର୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ବେଦମାତା ଗାୟତ୍ରୀକୁ ଅର୍ଥ ବୁଝି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ପାଠ କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଵେଦଜନନୀ ଗାଯତ୍ରୀ ଲୋକପାଵନୀ । ଗାଯତ୍ର୍ଯା ନ ପରଂ ଜପ୍ଯମେତଦ୍ଵିଜ୍ଞାଯମୁଚ୍ଯତେ
ଗାୟତ୍ରୀ ବେଦର ଜନନୀ, ଗାୟତ୍ରୀ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ଗାୟତ୍ରୀଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଜପ ନାହିଁ; ଏହିଥିରେ ଏହି କଥା ଜଣାଯାଏ।
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ । ଆଷାଢ୍ଯାଂ ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦ୍ଯାଂ ଵା ଵେଦୋପାକରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ବା ଆଷାଢ଼ୀ କିମ୍ବା ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦୀ ତିଥିରେ, ବେଦାଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ନିୟମ ଅଛି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।
ଯତ୍ସୂର୍ଯଯାମ୍ଯଗମନଂ ମାସାନ୍ଵିପ୍ରୋର୍ଦ୍ଧପଂଚମାନ୍ । ଅଧୀଯୀତ ଶୁଚୌ ଦେଶେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣାୟନକୁ ଯିବା ଦିନଠାରୁ ପାଞ୍ଚମ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଏକ ଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ଯେ ତୁଚ୍ଛଂଦସାଂ କୁର୍ଯାଦ୍ବହିରୁତ୍ସର୍ଜନଂ ଦ୍ଵିଜଃ । ମାସି ଶୁକ୍ଲସ୍ଯ ଵା ପ୍ରାପ୍ତେ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ପ୍ରଥମେଽହନି
ପୁଷ୍ୟ ମାସରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ବାହ୍ୟ ଛନ୍ଦସ୍ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ, ପ୍ରଥମ ଦିନ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ।
ଛଦାଂସି ଚ ଦ୍ଵିଜୋଽଭ୍ଯସ୍ଯେଚ୍ଛୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ । ଵେଦାଂଗାନି ପୁରାଣାନି କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେଷୁ ମାନଵଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଛନ୍ଦସ୍ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ; କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ମଣିଷ ବେଦାଙ୍ଗ ଓ ପୁରାଣ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଇମାନ୍ନିତ୍ଯମନଧ୍ଯାଯାନଧୀଯାନୋ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ଅଧ୍ଯାପନଂ ଚ କୁର୍ଵାଣୋଽଭ୍ଯସ୍ଯନ୍ନପି ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେ ସବୁ ସମୟ ଅନଧ୍ୟାୟ ଦିନମାନେକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ଅଭ୍ୟାସ କରୁଥିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ ସତର୍କ ରହିବା ଦରକାର।
କର୍ଣଶ୍ରଵେଽନିଲେ ରାତ୍ରୌ ଦିଵାପାଂସୁସମୂହନେ । ଵିଦ୍ଯୁତ୍ସ୍ତନିତଵର୍ଷେଷୁ ମହୋଲ୍କାନାଂ ଚ ସଂପ୍ଲଵେ
କାନରେ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବା ବେଳେ, ରାତିରେ ବାତାସ ଚାଲିଲେ, ଦିନେ ଧୂଳି ଜମିଲେ, ବିଜୁଳି ଚମକିଲେ, ଗର୍ଜନ, ବର୍ଷା ବା ବଡ଼ ଉଲ୍କାପାତ ଦେଖାଗଲେ।
ଅକାଲିକମନଧ୍ଯାଯମେତେଷ୍ଵାହ ପ୍ରଜାପତିଃ । ଏତାନଭ୍ଯୁଦିନାନ୍ଵିଦ୍ଯାଦ୍ଯଦା ପ୍ରାଦୁଷ୍କୃତାଗ୍ନିଷୁ
ପ୍ରଜାପତି କହିଛନ୍ତି, ଏହି ସମୟଗୁଡିକୁ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ସମୟ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ, ସମୟ ଯେଉଁଠି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହେଁ । ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମୟ ଆସେ, ଯଦି ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଵାସିତ ହୋଇଯାଇଛି, ତେବେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ତଦା ଵିଦ୍ଯାଦନଧ୍ଯାଯମନୃତୌ ଚାଭ୍ରଦର୍ଶନେ । ନିର୍ଘାତେ ଭୂମିଚଲନେ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଚୋପସର୍ଜନେ
ଏହି ସମୟରେ, ଅନୁଚିତ ଋତୁରେ, ମେଘ ଦେଖାଯିବାବେଳେ, ବଜ୍ରପାତ, ଭୂକମ୍ପ, ଏବଂ ତାରାମଣ୍ଡଳରେ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯିବାବେଳେ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଏତାନକାଲିକାନ୍ଵିଦ୍ଯାଦନଧ୍ଯାଯାନୃତାଵପି । ପ୍ରାଦୁଷ୍କୃତେଷ୍ଵଗ୍ନିଷୁ ଚ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ସ୍ତନିତନିସ୍ଵନେ
ଏହି ସମୟଗୁଡିକ ଅସମୟରେ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ । ଅନୁଚିତ ଋତୁରେ, ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଵାସିତ ହେଲେ, ବିଜୁଳି ଚମକିବା ଓ ବଜ୍ରପାତ ଶବ୍ଦ ହେବାବେଳେ ବି ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ସଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଯାଦନଧ୍ଯାଯଃ ଶେଷେ ରାତ୍ରୌ ଯଥା ଦିଵା । ନିତ୍ଯାନଧ୍ଯାଯ ଏଵ ସ୍ଯାଦ୍ଗ୍ରାମେଷୁ ନଗରେଷୁ ଚ
ବିଜୁଳି ଚମକୁଥିବାବେଳେ ରାତିରେ ବି ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର, ଯେପରି ଦିନରେ ବନ୍ଦ ରଖାଯାଏ । ଗ୍ରାମ ଓ ସହରରେ ସଦା ବେଦ ପଢିବା ବନ୍ଦ ରହିଥାଏ ।
ଧର୍ମନୈପୁଣ୍ଯକାମାନାଂ ପୂତିଗଂଧେ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ । ଅଂତଃ ଶଵଗତେଗ୍ରାମେ ଵୃଷଲସ୍ଯ ଚ ସନ୍ନିଧୌ
ଧର୍ମ ଓ କୌଶଳ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠି ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଅଛି, ଗ୍ରାମ ମଧ୍ୟରେ ମୃତଦେହ ଅଛି, କିମ୍ବା ଅଚୁତ ଲୋକ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ସଦା ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ରଖିବା ଦରକାର ।
ଅନଧ୍ଯାଯୋରୁଦ୍ଯମାନେ ସମଯେ ଜଲଦସ୍ଯ ଚ । ଉଦକେ ଚାର୍ଧରାତ୍ରେ ଚ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରଂ ଚ ଵିସର୍ଜଯନ୍
ମେଘ ଉଠୁଥିବାବେଳେ, ବର୍ଷା ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ପାଣିରେ, ଅର୍ଧରାତ୍ରିରେ, ଏବଂ ପ୍ରକୃତିକ କ୍ରିୟା କରୁଥିବାବେଳେ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଭୁକ୍ଚୈଵ ମନସାପି ନ ଚିଂତଯେତ୍ । ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋ ଵିଦ୍ଵାନେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟସ୍ଯ ଵେତନମ୍
ଯେଉଁଠି ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥା ଅଛି, କିମ୍ବା ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରିଛି, ସେଠାରେ ମନରେ ବି ବେଦ ପଢିବା ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ତ୍ର୍ଯହଂ ନ କାରଯେଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ରାଜ୍ଞୋ ରାହୋଶ୍ଚ ସୂତକେ । ଯାଵଦେକାନ୍ନନିଷ୍ଠା ସ୍ଯାତ୍ସ୍ନେହାଲୋପଶ୍ଚ ତିଷ୍ଠତି
ରାଜା ଜନ୍ମ ହେବା କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ ହେବା ପରେ ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଯେତେବେଳେ କେବଳ ଏକ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ବାକି ଅଛି, କିମ୍ବା ତେଲ ଅଭାବ ଅଛି, ସେତେବେଳେ ବି ବେଦ ପଢିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।