ଭୈକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯାଚରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପତିତା ଦିଵି ଵର୍ଜିତମ୍ । ଵେଦଯଜ୍ଞୈରହୀନାନାଂ ପ୍ରଶସ୍ତାନାଂ ସ୍ଵକର୍ମ୍ମସୁ
ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାର ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା କହାଯାଇଛି, ତଥାପି ପତିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଅଭାବିତ, ସେମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ନିଜ କର୍ମରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯ୍ଯାହରେଦ୍ଭୈକ୍ଷ୍ଯଂ ଗୃହେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯତୋଽନ୍ଵହମ୍ । ଗୁରୋଃ କୁଲେ ନ ଭିକ୍ଷେତ ନ ଜ୍ଞାତିକୁଲବଂଧୁଷୁ
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପ୍ରତିଦିନ ଉତ୍ସାହରେ ଘରଘରେ ଭିକ୍ଷା ଆଣିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଗୁରୁଙ୍କ ଘରରେ କିମ୍ବା ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ବଜନଙ୍କ ଘରରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଲାଭେତ୍ଵନ୍ଯଗେହାନାଂ ପୂର୍ଵଂ ପୂର୍ଵଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ସର୍ଵଂ ଵା ଵିଚରେଦ୍ଗ୍ରାମଂ ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନାମସଂଭଵେ
ଯଦି ଅନ୍ୟ ଘରରୁ କିଛି ମିଳିଲା ନାହିଁ, ତେବେ ପୂର୍ବ ଯେଉଁଘରକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଏଠାରୁ ଏଠାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। କିମ୍ବା, ଏହିଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଘର ନ ମିଳିଲେ, ସମଗ୍ର ଗ୍ରାମ ଘରେ ଯାଇପାରିବ।
ନିଯମ୍ଯ ପ୍ରଯତୋ ଵାଚଂ ଦିଶସ୍ତ୍ଵନଵଲୋକଯନ୍ । ସମାହୃତ୍ଯ ତୁ ଭୈକ୍ଷ୍ଯାନ୍ନଂ ଯାଵଦର୍ଥମମାଯଯା
ନିଜ କଥାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ନ ଦେଖି, ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଚିତ୍ତ ଛାଡ଼ି, ଯେତେକି ଆବଶ୍ୟକ, ସେତେ ଭିକ୍ଷା ନିଷ୍ଠାରେ ଏବଂ ନିଷ୍କପଟ ଭାବରେ ଆଣିବା ଉଚିତ।
ଭୁଂଜୀତ ପ୍ରଯତୋ ନିତ୍ଯଂ ଵାଗ୍ଯତୋଽନନ୍ଯମାନସଃ । ଭୈକ୍ଷ୍ଯେଣ ଵର୍ତଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ନୈଵେକାନ୍ନୋ ଭଵେଦ୍ଵ୍ରତୀ
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିରେ, ନିଜ କଥା ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି ଏବଂ ଅନ୍ୟ କଥା ଭାବିନଥିବା ମନେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ସଦା ଭିକ୍ଷା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ବ୍ରତୀ ଏକ ଘରର ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନ ରହିବା ଉଚିତ।
ଭୈକ୍ଷ୍ଯୈଣ ଵର୍ତ୍ତିନୋ ଵୃତ୍ତିରୁପଵାସସମା ସ୍ମୃତା । ପୂଜଯେଦଶନଂ ନିତ୍ଯମଦ୍ଯାଚ୍ଚୈନମକୁତ୍ସଯନ୍
ଭିକ୍ଷା ଉପରେ ଜୀବନ ଚାଲାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଜୀବିକା ଉପବାସ ସମାନ ମନାଯାଏ। ସେ ସଦା ଖାଦ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଓ ଏହାକୁ କେବେ ଅପମାନ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଯେତ୍ପ୍ରସୀଦେଚ୍ଚ ପ୍ରତିନଂଦେଚ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ । ଅନାରୋଗ୍ଯମନାଯୁଷ୍ଯମସ୍ଵର୍ଗ୍ଯଂ ଚାତିଭୋଜନମ୍
ଖାଦ୍ୟ ଦେଖି ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବା, ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ଓ ସଦା କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ। ଅତିରିକ୍ତ ଭୋଜନ ରୋଗ, ଆୟୁ ହ୍ରାସ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ହାରାଇବାକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅପୁଣ୍ଯଂ ଲୋକଵିଦ୍ଵିଷ୍ଟଂ ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ପରିଵର୍ଜଯେତ୍ । ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋଽନ୍ନାନି ଭୁଂଜୀତ ସୂର୍ଯାଭିମୁଖମେଵ ଵା
ଏହା ପୁଣ୍ୟ ନୁହେଁ, ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି; ତେଣୁ ଏହାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଦ୍ଯାଦୁଦଙ୍ମୁଖୋ ନିତ୍ଯଂ ଵିଧିରେଷ ସନାତନଃ । ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ପାଣିପାଦୌ ଚ ଭୁଂଜାନୋ ଦ୍ଵିରୁପସ୍ପୃଶେତ୍
ସେ କେବେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ନିୟମ ସଦାରଣ। ହାତ ପା ଧୋଇ, ଭୋଜନ ସମୟରେ ଦୁଇଥର ପାଣି ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧେ ଦେଶେ ସମାସୀନୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ଦ୍ଵିରୁପସ୍ପୃଶେତ୍
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସି, ଭୋଜନ ସେଷରେ ଦୁଇଥର ପାଣି ଛୁଇଁବା ଉଚିତ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା ଚ ସୁପ୍ତ୍ଵା ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ରଥ୍ଯୋପସର୍ପଣେ । ଓଷ୍ଠାଵଲୋମକୌ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵାସୋ ଵିପରିଧାଯ ଚ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ଭୋଜନ, ପାନ, ଶୋଇବା, ସ୍ନାନ, ରାସ୍ତାକୁ ଯିବା, ଠୋଠ କିମ୍ବା ଲୋମ ଛୁଇଁବା, କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ପରେ—
ରେତୋମୂତ୍ରପୁରୀଷାଣାମୁତ୍ସର୍ଗେଽନୃତଭାଷଣେ । ଷ୍ଠୀଵିତ୍ଵାଽଧ୍ଯଯନାରଂଭେ କାସଶ୍ଵାସାଗମେ ତଥା
ବୀର୍ୟ, ପେଶାବ କିମ୍ବା ପାଖାନି ତ୍ୟାଗ କରିବା, ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା, ଥୁ ଫେଙ୍କିବା, ପାଠ ଆରମ୍ଭ କରିବା, କିମ୍ବା କାଶି କିମ୍ବା ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେବା ପରେ—
ଚତ୍ଵରଂ ଵା ଶ୍ମଶାନଂ ଵା ସମାକ୍ରମ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ । ସଂଧ୍ଯଯୋରୁଭଯୋସ୍ତଦ୍ଵଦାଚାଂତୋଽପ୍ଯାଚମେତ୍ପୁନଃ
ଚଉକ କିମ୍ବା ଶ୍ମଶାନ ଉପରେ ପାଉଁ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ, ଏହିପରି ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଯଦିପି ପୂର୍ବରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ, ପୁନି ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।
ଚଂଡାଲମ୍ଲେଚ୍ଛସଂଭାଷେ ସ୍ତ୍ରୀଶୂଦ୍ରୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଭାଷଣେ । ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ପୁରୁଷଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୋଜ୍ଯଂ ଚାପି ତଥାଵିଧମ୍
ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ବିଦେଶୀ ସହ କଥା ହେବା, ଅପବିତ୍ର ନାରୀ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ସହ କଥା ହେବା, କିମ୍ବା ଏମିତି ଅପବିତ୍ର ଲୋକ କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଲେ—
ଆଚାମେଦଶ୍ରୁପାତେ ଵା ଲୋହିତସ୍ଯ ତଥୈଵ ଚ । ଭୋଜନେ ସଂଧ୍ଯଯୋଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା ମୂତ୍ରପୁରୀଷଯୋଃ
କେବେ ଅଶ୍ରୁ ବା ରକ୍ତ ପଡ଼ିଲେ, ଖାଇବା ପରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ମୁତ୍ର କିମ୍ବା ମଳ ପାଖାପାଖି କରିବା ପରେ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଗତୋ ଵାଚମେତ୍ସୁପ୍ତ୍ଵା ସକୃତ୍ସକୃଦଥାନ୍ଯତଃ । ଅଗ୍ନେର୍ଗଵାମଥାଲଂଭେ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଯତମେଵ ଵା
ଘୁମୁଠି ଉଠିଲେ, କଥା କହିଲେ, ଛିଙ୍ଗା ଦେଲେ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଗାଈ କୁ ଛୁଇଁଲେ, କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ କିଛି କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ କିଛି ଛୁଇଁଲେ ମଧ୍ୟ ଆଚମନ କରିବା ଦରକାର।
ସ୍ତ୍ରୀଣାମଥାତ୍ମନଃ ସ୍ପର୍ଶେ ନୀଲଦ୍ଯଂ ଵା ପରିଧାଯ ଚ । ଉପସ୍ପର୍ଶେଜ୍ଜଲଂ ଵାର୍ତଂ ତୃଣଂ ଵା ଭୂମିମେଵ ଚ
ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ କିମ୍ବା ନିଜକୁ ଛୁଇଁଲେ, ନୀଳ କିମ୍ବା ଭିଜା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଲେ, ପାଣି, କାଦ, ଘାସ କିମ୍ବା ଭୂମି ଛୁଇଁଲେ ମଧ୍ୟ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।
କେଶାନାଂ ଚାତ୍ମନଃ ସ୍ପର୍ଶେ ଵାସସଃ ସ୍ଖଲିତସ୍ଯ ଚ । ଅନୁଷ୍ଣାଭିରକେଶାଭିରଦୁଷ୍ଟାଭିଶ୍ଚ ଧର୍ମତଃ
ନିଜର କେଶ କିମ୍ବା ପୋଶାକ ଛୁଇଁଲେ, କିମ୍ବା ଠୋକି ଯିବା ପରେ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଅତି ତାତି ନୁହେଁ, କେଶ ମିଶିନଥିବା ଏବଂ ଅଶୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ ଏମିତି ପାଣିରେ ଆଚମନ କରିବା ଦରକାର।
ଶୌଚେଽପ୍ସୁ ସର୍ଵଦା ଚାମେଦାସୀନଃ ପ୍ରାଗୁଦଙ୍ମୁଖଃ । ଶିରଃ ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ କଂଠଂ ଵା ମୁକ୍ତକେଶଶିଖୋଽପି ଵା
ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ବସି, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଗଳା ଢାକି, କେଶ ଖୋଲା କିମ୍ବା ଜୁଡ଼ା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକୃତ୍ଵା ପାଦଯୋଃ ଶୌଚଂ ମାର୍ଗତୋ ନ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍ । ସୋପାନତ୍କୋପାନସ୍ଥୋ ଵା ନୋଷ୍ଣୀଷୀ ଚାଚମେଦ୍ବୁଧଃ
ପାଦ ଧୋଇନଥିଲେ ପଥରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ; ଚପ୍ପଲ କିମ୍ବା ଜୁତା ପିନ୍ଧି ବସି, କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡରେ ପାଗଡ଼ି ପିନ୍ଧି ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ଚୈଵ ଵର୍ଷଧାରାଭିର୍ନ ତିଷ୍ଠନ୍ନୁଦ୍ଧୃତୋଦକୈଃ । ନୈକହସ୍ତାର୍ପିତଜଲୈର୍ଵିନା ସୂତ୍ରେଣ ଵା ପୁନଃ
ବର୍ଷାର ପାଣିରେ, ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଉଠାଇଥିବା ପାଣିରେ, ଏକ ହାତରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପାଣିରେ, କିମ୍ବା ସୂତ୍ର ବିନା ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ପାଦୁକାସନସ୍ଥୋ ଵା ବହିର୍ଜାନୁରଥାପି ଵା । ନ ଜଲ୍ପନ୍ନ ହସନ୍ପ୍ରେକ୍ଷନ୍ଶଯାନସ୍ତଲ୍ପ ଏଵ ଚ
ପାଦୁକା କିମ୍ବା ଆସନରେ ବସି, ଘୁଉଁ ଚାଲିଥିବା, କଥା କହିବା, ହସିବା, ଚାରିପାଖ ଦେଖିବା, କିମ୍ବା ଶୋଇଥିବା ବେଳେ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନାଵିକ୍ଷିତାଭିଃ ଫେନାଦ୍ଯୈରୁପେତାଭିରଥାପି ଵା । ଶୂଦ୍ରାଶୁଚିକରୋନ୍ମୁକ୍ତୈର୍ନକ୍ଷାରାଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଫେନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧି ମିଶିଥିବା ପାଣିରେ, ଶୂଦ୍ର, ଅଶୁଦ୍ଧ, ପାଗଳ ଛୁଇଁଥିବା କିମ୍ବା ଖାର ମିଶିଥିବା ପାଣିରେ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ଚୈଵାଂଗୁଲିଭିଃ ଶବ୍ଦଂ ନ କୁର୍ଯାନ୍ନାନ୍ଯମାନସଃ । ନ ଵର୍ଣରସଦୁଷ୍ଟାଭିର୍ନ ଚୈଵ ପ୍ରଦରୋଦକୈଃ
ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଶବ୍ଦ କରିବା, ମନ ଅନ୍ୟତରେ ରଖିବା, ବର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ, ରସ ନଥିବା, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା କିମ୍ବା ବାହାରୁ ବହୁଥିବା ପାଣିରେ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନ ପାଣିକ୍ଷୁଭିତାଭିର୍ଵା ନ ବହିର୍ଗଂଧ ଏଵ ଵା । ହୃଦ୍ଗାଭିଃ ପୂଯତେ ଵିପ୍ରଃ କଂଠ୍ଯାଭିଃ କ୍ଷତ୍ରିଯଃ ଶୁଚିଃ
ହାତରେ ହଲାଇଥିବା ପାଣି କିମ୍ବା ବାହାର ଗନ୍ଧ ଥିବା ପାଣି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୃଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ପାଣିରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଗଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ପାଣିରେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରାଶିତାଭିସ୍ତଥା ଵୈଶ୍ଯଃ ସ୍ତ୍ରୀଶୂଦ୍ରୌ ସ୍ପର୍ଶତୋଂଽତତଃ । ଅଂଗୁଷ୍ଠମୂଲାଂତରତୋ ରେଖାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମମୁଚ୍ଯତେ
ଏଭଳି ଭାବେ ବୈଶ୍ୟ ଖାଇଥିବା ପାଣିରେ, ନାରୀ ଓ ଶୂଦ୍ର ଛୁଇଁଥିବା ପାଣିରେ ଶୁଦ୍ଧି ପାନ୍ତି। ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ତାରଜନୀ ମଧ୍ୟରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣିକୁ 'ବ୍ରାହ୍ମ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅଂତରାଂଗୁଷ୍ଠଦେଶିନ୍ଯୈଃ ପିତୄଣାଂ ତୀର୍ଥମୁଚ୍ଯତେ । କନିଷ୍ଠାମୂଲତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ତାରଜନୀ ମଧ୍ୟରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣିକୁ ପିତୃତୀର୍ଥ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। କନିଷ୍ଠା ଅଙ୍ଗୁଠି ମୂଳରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣିକୁ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ବୋଲି କୁହନ୍ତି।
ଅଂଗୁଲ୍ଯଗ୍ରଂ ସ୍ମୃତଂ ଦୈଵଂ ତଦେଵାର୍ଷଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ । ମୂଲେନ ଦୈଵମାର୍ଷଂ ସ୍ଯାଦାଗ୍ନେଯଂ ମଧ୍ଯତଃ ସ୍ମୃତମ୍
ଅଙ୍ଗୁଳି ଟିପରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣିକୁ ଦୈବ ଓ ଆର୍ଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମୂଳରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣି ଦୈବ ଓ ଆର୍ଷ, ମଧ୍ୟରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣି ଅଗ୍ନେୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତଦେଵ ସୌମିକଂ ତୀର୍ଥମେତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନ ମୁହ୍ଯତି । ବ୍ରାହ୍ମେଣୈଵ ତୁ ତୀର୍ଥେନ ଦ୍ଵିଜୋ ନିତ୍ଯମୁପସ୍ପୃଶେତ୍
ଏହି ପାଣିକୁ ସୌମିକ ତୀର୍ଥ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହା ଜାଣିଲେ ମନ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ବ୍ରାହ୍ମ ତୀର୍ଥରେ ଦ୍ୱିଜ ସବୁବେଳେ ଆଚମନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୋମଯେଦ୍ଵାଥ ଦୈଵେନ ନ ତୁ ପିତ୍ର୍ଯେଣ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ । ତ୍ରିଃପ୍ରାଶ୍ନୀଯାଦପଃ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମେଣ ପ୍ରଯତସ୍ତତଃ
ଦୈବ ତୀର୍ଥରେ ହୋମ କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ପିତୃତୀର୍ଥରେ ନୁହେଁ। ପ୍ରଥମେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମ ତୀର୍ଥରେ ତିନିଥର ପାଣି ଚୁଷିବା ଉଚିତ।