ମଯୂରହଂସସଂଯୁକ୍ତଂ ଵିମାନଂ ଲଭତେ ନରଃ । ତତୋ ଗୋଦାଵରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିତ୍ଯସିଦ୍ଧନିଷେଵିତାମ୍
ମୟୂର ଓ ହଂସ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ଦିବ୍ୟ ରଥ ମଣିଷ ପାଇଥାଏ। ଏହାପରେ ଗୋଦାବରୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସଦା ସିଧ୍ଧମାନେଙ୍କର ସେବିତ।
ଗଵାମଯମଵାପ୍ନୋତି ଵାଯୁଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଣାଯାଃ ସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵାଜପେଯଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଗୋଦାନ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ବାୟୁ ଲୋକକୁ ଯାଇଥାଏ। ବେଣା ନଦୀର ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଭାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ଵରଦାସଂଗମଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥୂଣାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ
ବରଦା ନଦୀର ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ବ୍ରହ୍ମାର ଥମ୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚି, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଲେ,
ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଵିଂଦ୍ଯାତ୍ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । କୁବ୍ଜାଵନଂ ସମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଯାଇଥାଏ। କୁବ୍ଜବନକୁ ପହଞ୍ଚି, ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ,
ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତୋ ଦେଵହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣଵେଣା ଜଲୋଦ୍ଭଵେ
ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ଏହାପରେ ଦେବ ହ୍ରଦରେ, କୃଷ୍ଣବେଣା ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ମାତ୍ର ହ୍ରଦେ ଚୈଵ ତଥା କନ୍ଯାଶ୍ରମେ ନୃପ । ଯତ୍ର କ୍ରତୁଶତୈରିଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵରାଜୋ ଦିଵଂ ଗତଃ
ଜ୍ୟୋତିର ହ୍ରଦରେ ଓ କନ୍ୟା ଆଶ୍ରମରେ, ରାଜା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବରାଜ ଶତ ଯଜ୍ଞ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ,
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଶତଂ ଵିଂଦ୍ଯାଦ୍ଗମନାଦେଵ ତତ୍ର ତୁ । ସର୍ଵଦେଵହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
କେବଳ ଯିବା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ଏକ ଶତ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ।
ଜାତିମାତ୍ର ହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭଵେଜ୍ଜାତିସ୍ମରୋ ନରଃ । ଶରଭଂଗାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ଶୁକସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ଜନ୍ମ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ମନେ ପକାଇଥାଏ। ଶରଭଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମ ଓ ମହାତ୍ମା ଶୁକଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇବା ଉଚିତ।
ପିତୃଦେଵାର୍ଚନରତୋ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଦଂଡକାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ମହାରାଜ ଉପସ୍ପୃଶେତ୍
ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଜଣେ ଲୋକ ଗୋ ହଜାର ଦାନର ଫଳ ପାଏ। ମହାରାଜ, ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଶୁଦ୍ଧିକ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଶରଭଂଗାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ଶୁକସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ । ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୋତି ପୁନାତି ସ୍ଵକୁଲଂ ନରଃ
ଶରଭଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମ ଓ ମହାତ୍ମା ଶୁକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଲେ, ଲୋକେ କେବେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପାଏ ନାହିଁ ଓ ନିଜ ବଂଶକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ତତଃ ସୂର୍ଯାରକଂ ଗଚ୍ଛେଜ୍ଜମଦଗ୍ନିନିଷେଵିତମ୍ । ରାମତୀର୍ଥଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଂଦ୍ଯାଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍
ତାପରେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟାରକକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ରାମତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁ ସୁନା ପାଏ।
ସପ୍ତଗୋଦାଵରୀଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ । ମହାପୁଣ୍ଯମଵାପ୍ନୋତି ଦେଵଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସପ୍ତ ଗୋଦାବରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମିତ ଓ ସଂଯମିତ ଭୋଜନ କଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ ଓ ଦେବଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଦେଵପଥଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ । ଦେଵସତ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦଵାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ତାପରେ ଦେବପଥରେ ଯାଇ, ସଂଯମ ଓ ନିୟମିତ ଭୋଜନ କଲେ, ମଣିଷ ଦେବସତ୍ରର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ତୁଂଗକାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ । ଵେଦାନଧ୍ଯାପଯତ୍ତତ୍ର ମୁନୀନ୍ସାରସ୍ଵତଃ ପୁରା
ତୁଙ୍ଗକାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପୁରାତନ କାଳରେ ସାରସ୍ୱତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ଵେଦାନ୍ପ୍ରଣଷ୍ଟାଂସ୍ତୁ ମୁନେରାଂଗିରସଃ ସୁତଃ । ଉପଵିଷ୍ଟୋ ମହର୍ଷୀଣାମୁତ୍ତରୀଯେଷୁ ଭାରତ
ସେଠାରେ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ପୁଅ, ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ହରାଇଯାଇଥିବା ବେଦକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଓଁକାରେଣ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସମ୍ଯଗୁଚ୍ଚାରିତେନ ହ । ଯେନ ଯତ୍ପୂର୍ଵମଭ୍ଯସ୍ତଂ ତସ୍ଯ ତତ୍ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ଯଥାଯଥ ଭାବରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପୁନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଋଷଯସ୍ତତ୍ର ଦେଵାଶ୍ଚ ଵରୁଣୋଽଗ୍ନିପ୍ରଜାପତିଃ । ହରିର୍ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ମହାଦେଵସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସେଠାରେ ଋଷି, ଦେବତା, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାପତି, ହରି, ନାରାୟଣ ଓ ମହାଦେବ ଥିଲେ।
ପିତାମହଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଦେଵୈସ୍ସହ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ । ଭୃଗୁଂ ନିଯୋଜଯାମାସ ଯାଜନାର୍ଥେ ମହାଦ୍ଯୁତିମ୍
ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପିତାମହ ଭଗବାନ ଦେବମାନେ ସହିତ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଚକ୍ରେ ଭଗଵାନୃଷୀଣାଂ ଵିଧିଵତ୍ତଦା । ସର୍ଵେଷାଂ ପୁନରାଧାନଂ ଦେଵଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ତାପରେ, ଭଗବାନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଋଷିମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ଦେଖିଥିବା ବିଧିରେ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
ଆଜ୍ଯଭାଗେନ ଵୈ ତତ୍ର ତର୍ପିତାସ୍ତୁ ଯଥାଵିଧି । ଦେଵାସ୍ତ୍ରିଭୁଵନଂ ଯାତା ଋଷଯଶ୍ଚ ଯଥାସୁଖମ୍
ସେଠାରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଘିଅ ଅର୍ପଣ କରି ଦେବମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଓ ତିନି ଲୋକକୁ ଗଲେ, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିଗଲେ।
ତଦରଣ୍ଯଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ତୁଂଗକଂ ରାଜସତ୍ତମ । ପାପଂ ଵିନଶ୍ଯତେ ସଦ୍ଯଃ ସ୍ତ୍ରିଯା ଵୈ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵା
ହେ ରାଜା, ତୁଙ୍ଗକ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଯେକୌଣସି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀଙ୍କର ପାପ ସତ୍ୱରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ର ମାସଂ ଵସେଦ୍ଧୀରୋ ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ । ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ରାଜନ୍ପୁନୀତେ ଚ କୁଲଂ ପୁନଃ
ସେଠାରେ ଏକ ମାସ ନିୟମ ଓ ସଂଯମରେ ରହିଲେ, ଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପାଏ ଓ ପୁନି ନିଜ ବଂଶକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ମେଧାଵନଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପିତୃଦେଵାଂଶ୍ଚ ତର୍ପଯେତ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ସ୍ମୃତିଂ ମେଧାଂ ଚ ଵିଂଦତି
ମେଧାବନକୁ ପହଞ୍ଚି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାରେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ।
ତତ୍ର କାଲଂଜରଂ ଗତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଆତ୍ମାନଂ ସାଧଯେତ୍ତତ୍ର ଗିରୌ କାଲଂଜରେ ନୃପ
ସେଠାରେ କାଳଞ୍ଜର ପର୍ବତକୁ ଯାଇଲେ, ଗୋ ହଜାର ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ଏହି କାଳଞ୍ଜର ପାହାଡ଼ରେ ନିଜକୁ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ରାଜନ।
ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯେତ ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ । ତତୋ ଗିରିଵରଶ୍ରେଷ୍ଠେ ଚିତ୍ରକୂଟେ ଵିଶାଂପତେ
ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ମଣିଷ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିତ୍ରକୂଟକୁ।
ମଂଦାକିନୀଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନଦୀଂ ପାପଵିମୋଚନୀମ୍ । ଅତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵାଣଃ ପିତୃଦେଵାର୍ଚନେ ରତଃ
ପାପ ମୁକ୍ତିକାରୀ ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯେଉଁଠି ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ରତ ଥିବା ଲୋକ ଅଭିଷେକ କରେ—
ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ଗତିଂ ଚ ପରମାଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଗୁହସ୍ଥାନମନୁତ୍ତମମ୍
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପହଁଚେ। ତାପରେ, ରାଜା, ସେ ଗୁହାଙ୍କର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସକୁ ଯାଏ।
ଯତ୍ର ଦେଵୋ ମହାସେନୋ ନିତ୍ଯଂ ସନ୍ନିହିତୋ ନୃପ । ପୁମାଂସ୍ତତ୍ର ନରଃଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗମନାଦେଵ ସିଧ୍ଯତି
ଯେଉଁଠାରେ ମହାସେନ ଦେବ ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ, ରାଜନ୍, ସେଠି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେବଳ ଯିବା ମାତ୍ରରେ ସଫଳତା ମିଳେ।
କୋଟିତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପାଵୃତ୍ଯ ଯଶଃସ୍ଥାନଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
କୋଟିତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଏକ ଲୋକ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ପାଏ। ପରିକ୍ରମା କରି, ସେ ଖ୍ୟାତିର ସ୍ଥାନକୁ ପହଁଚେ।
ଅଭିଗମ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ଵିରାଜତି ଯଥା ଶଶୀ । ତତ୍ର କୂପୋ ମହାରାଜ ଵିଶ୍ରୁତୋ ଭରତର୍ଷଭ
ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେଠି ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୂଆଁ ଅଛି, ମହାରାଜ, ଯାହା ଭାରତବଂଶୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।