ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ କନ୍ଯାତୀର୍ଥମୁପସ୍ପୃଶେତ୍ । ତତ୍ରୋପସ୍ପୃଶ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସମୁଦ୍ରର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, କନ୍ୟା ତୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ରାଜା, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଅଥ ଗୋକମର୍ଣମାସାଦ୍ଯ ତ୍ରିଷୁଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ସମୁଦ୍ରମଧ୍ଯେ ରାଜେଂଦ୍ର ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍
ଏପରେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗୋକର୍ଣ୍ଣକୁ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ, ରାଜା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ମୁନଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ । ଭୂତଯକ୍ଷାଃ ପିଶାଚାଶ୍ଚ କିନ୍ନରାଃ ସମହୋରଗାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ତପସ୍ୱୀ ଋଷିମାନେ, ଭୂତ, ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ, କିନ୍ନର ଓ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ସିଦ୍ଧଚାରଣଗଂଧର୍ଵା ମାନୁଷାଃ ପନ୍ନଗାସ୍ତଥା । ସରିତଃ ସାଗରାଃ ଶୈଲା ଉପାସଂତେ ଉମାପତିମ୍
ସିଧ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମଣିଷ, ନାଗ, ନଦୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ଉମାପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତତ୍ରେଶାନଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ । ଦଶାଶ୍ଵମେଧମାପ୍ନୋତି ଗାଣପତ୍ଯଂ ଚ ଵିଂଦତି
ଏଠାରେ ଈଶାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଲେ, ଜଣେ ମଣିଷ ଦଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଓ ଗଣେଶଙ୍କର କୃପା ପାଇଥାଏ।
ଉପୋଷ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶରାତ୍ରଂ କୃତାର୍ଥୋ ଜାଯତେ ନରଃ । ତସ୍ମିନ୍ନେଵ ତୁ ଗାଯତ୍ର୍ଯାଃ ସ୍ଥାନଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍
ବାରୋଟି ରାତି ଉପବାସ କରିଲେ, ମଣିଷ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରିଥାଏ। ଏଠାରେ ଗାୟତ୍ରୀର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତ୍ରିରାତ୍ରମୁଷିତସ୍ତତ୍ର ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ନିଦର୍ଶନଂ ଚ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ନରାଧିପ
ତିନି ରାତି ରହିଲେ, ଏଠାରେ ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ଏଠାରେ, ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଗାଯତ୍ରୀଂ ପଠତେ ଯସ୍ତୁ ଯୋନିସଂକରଜୋ ଦ୍ଵିଜଃ । ଗାଥା ଵା ଗୀତିକା ଵାଣୀ ତସ୍ଯ ସଂପଦ୍ଯତେ ନୃପ
ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ, ମିଶ୍ର ଜାତିର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠାରେ ଗାୟତ୍ରୀ ପାଠ କରନ୍ତି, ରାଜା, ତାଙ୍କର କଥା ଗୀତ କିମ୍ବା କବିତାର ରୂପ ନେଇଥାଏ।
ଅବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ପଠତଃ ସାଵିତ୍ରୀ ତୂପନଶ୍ଯତି । ସଂଵର୍ତସ୍ଯ ତୁ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ଵାପୀମାସାଦ୍ଯ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭାମ୍
ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହେଁ ଜଣେ ଗାୟତ୍ରୀ ପାଠ କରନ୍ତି, ତାହା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ହେଲେ ଏହି ସମ୍ବର୍ତ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ପୋଖରୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ରୂପସ୍ଯ ଭାଗୀ ଭଵତି ସୁଭଗଶ୍ଚାଭିଜାଯତେ । ତତୋ ଵେଣାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତର୍ପଯେତ୍ପିତୃଦେଵତାଃ
ସେ ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହାପରେ ବେଣା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମଯୂରହଂସସଂଯୁକ୍ତଂ ଵିମାନଂ ଲଭତେ ନରଃ । ତତୋ ଗୋଦାଵରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିତ୍ଯସିଦ୍ଧନିଷେଵିତାମ୍
ମୟୂର ଓ ହଂସ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ଦିବ୍ୟ ରଥ ମଣିଷ ପାଇଥାଏ। ଏହାପରେ ଗୋଦାବରୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସଦା ସିଧ୍ଧମାନେଙ୍କର ସେବିତ।
ଗଵାମଯମଵାପ୍ନୋତି ଵାଯୁଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଣାଯାଃ ସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵାଜପେଯଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଗୋଦାନ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ବାୟୁ ଲୋକକୁ ଯାଇଥାଏ। ବେଣା ନଦୀର ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଭାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ଵରଦାସଂଗମଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥୂଣାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ
ବରଦା ନଦୀର ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ବ୍ରହ୍ମାର ଥମ୍ଭକୁ ପହଞ୍ଚି, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଲେ,
ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଵିଂଦ୍ଯାତ୍ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । କୁବ୍ଜାଵନଂ ସମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଯାଇଥାଏ। କୁବ୍ଜବନକୁ ପହଞ୍ଚି, ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ,
ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତୋ ଦେଵହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣଵେଣା ଜଲୋଦ୍ଭଵେ
ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ଏହାପରେ ଦେବ ହ୍ରଦରେ, କୃଷ୍ଣବେଣା ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ମାତ୍ର ହ୍ରଦେ ଚୈଵ ତଥା କନ୍ଯାଶ୍ରମେ ନୃପ । ଯତ୍ର କ୍ରତୁଶତୈରିଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵରାଜୋ ଦିଵଂ ଗତଃ
ଜ୍ୟୋତିର ହ୍ରଦରେ ଓ କନ୍ୟା ଆଶ୍ରମରେ, ରାଜା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବରାଜ ଶତ ଯଜ୍ଞ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ,
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଶତଂ ଵିଂଦ୍ଯାଦ୍ଗମନାଦେଵ ତତ୍ର ତୁ । ସର୍ଵଦେଵହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
କେବଳ ଯିବା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ଏକ ଶତ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଉଁ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ।
ଜାତିମାତ୍ର ହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭଵେଜ୍ଜାତିସ୍ମରୋ ନରଃ । ଶରଭଂଗାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ଶୁକସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ଜନ୍ମ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ମନେ ପକାଇଥାଏ। ଶରଭଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମ ଓ ମହାତ୍ମା ଶୁକଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇବା ଉଚିତ।
ପିତୃଦେଵାର୍ଚନରତୋ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଦଂଡକାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ମହାରାଜ ଉପସ୍ପୃଶେତ୍
ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଜଣେ ଲୋକ ଗୋ ହଜାର ଦାନର ଫଳ ପାଏ। ମହାରାଜ, ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଶୁଦ୍ଧିକ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଶରଭଂଗାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ଶୁକସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ । ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୋତି ପୁନାତି ସ୍ଵକୁଲଂ ନରଃ
ଶରଭଙ୍ଗ ଆଶ୍ରମ ଓ ମହାତ୍ମା ଶୁକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଲେ, ଲୋକେ କେବେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପାଏ ନାହିଁ ଓ ନିଜ ବଂଶକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ତତଃ ସୂର୍ଯାରକଂ ଗଚ୍ଛେଜ୍ଜମଦଗ୍ନିନିଷେଵିତମ୍ । ରାମତୀର୍ଥଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଂଦ୍ଯାଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍
ତାପରେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟାରକକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ରାମତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁ ସୁନା ପାଏ।
ସପ୍ତଗୋଦାଵରୀଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ । ମହାପୁଣ୍ଯମଵାପ୍ନୋତି ଦେଵଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସପ୍ତ ଗୋଦାବରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମିତ ଓ ସଂଯମିତ ଭୋଜନ କଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ ଓ ଦେବଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଦେଵପଥଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ । ଦେଵସତ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦଵାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ତାପରେ ଦେବପଥରେ ଯାଇ, ସଂଯମ ଓ ନିୟମିତ ଭୋଜନ କଲେ, ମଣିଷ ଦେବସତ୍ରର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ତୁଂଗକାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ । ଵେଦାନଧ୍ଯାପଯତ୍ତତ୍ର ମୁନୀନ୍ସାରସ୍ଵତଃ ପୁରା
ତୁଙ୍ଗକାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପୁରାତନ କାଳରେ ସାରସ୍ୱତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ଵେଦାନ୍ପ୍ରଣଷ୍ଟାଂସ୍ତୁ ମୁନେରାଂଗିରସଃ ସୁତଃ । ଉପଵିଷ୍ଟୋ ମହର୍ଷୀଣାମୁତ୍ତରୀଯେଷୁ ଭାରତ
ସେଠାରେ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ପୁଅ, ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ହରାଇଯାଇଥିବା ବେଦକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଓଁକାରେଣ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସମ୍ଯଗୁଚ୍ଚାରିତେନ ହ । ଯେନ ଯତ୍ପୂର୍ଵମଭ୍ଯସ୍ତଂ ତସ୍ଯ ତତ୍ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ଯଥାଯଥ ଭାବରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପୁନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଋଷଯସ୍ତତ୍ର ଦେଵାଶ୍ଚ ଵରୁଣୋଽଗ୍ନିପ୍ରଜାପତିଃ । ହରିର୍ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ମହାଦେଵସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସେଠାରେ ଋଷି, ଦେବତା, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାପତି, ହରି, ନାରାୟଣ ଓ ମହାଦେବ ଥିଲେ।
ପିତାମହଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଦେଵୈସ୍ସହ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ । ଭୃଗୁଂ ନିଯୋଜଯାମାସ ଯାଜନାର୍ଥେ ମହାଦ୍ଯୁତିମ୍
ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପିତାମହ ଭଗବାନ ଦେବମାନେ ସହିତ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଚକ୍ରେ ଭଗଵାନୃଷୀଣାଂ ଵିଧିଵତ୍ତଦା । ସର୍ଵେଷାଂ ପୁନରାଧାନଂ ଦେଵଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ତାପରେ, ଭଗବାନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଋଷିମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ଦେଖିଥିବା ବିଧିରେ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
ଆଜ୍ଯଭାଗେନ ଵୈ ତତ୍ର ତର୍ପିତାସ୍ତୁ ଯଥାଵିଧି । ଦେଵାସ୍ତ୍ରିଭୁଵନଂ ଯାତା ଋଷଯଶ୍ଚ ଯଥାସୁଖମ୍
ସେଠାରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଘିଅ ଅର୍ପଣ କରି ଦେବମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଓ ତିନି ଲୋକକୁ ଗଲେ, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିଗଲେ।