ଯତ୍ର ପ୍ରସୂତିର୍ଜଗତୋ ଵିନାଶୋ ଯେନାଵୃତଂ ସର୍ଵମିଦଂ ଶିଵେନ । ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ଭଗଵଂତମୀଶଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ନାଶ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମର ସୀମା, ଭଗବାନ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରି ଶରଣ ନେଉଛି ।
ଅଲିଂଗମାଲୋକଵିହୀନରୂପଂ ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭୁଂ ଚିତ୍ପତିମେକରୂପମ୍ । ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପରମେଶ୍ଵରଂ ତ୍ଵାଂ ନମସ୍କରିଷ୍ଯେ ନ ଯତୋଽନ୍ଯଦସ୍ତି
ଯିଏ ରୂପହୀନ, ଦୃଶ୍ୟ ରୂପ ନଥିବା, ସ୍ୱୟଂସିଦ୍ଧ, ଚେତନାର ନାଥ, ଏକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେହି ବ୍ରହ୍ମର ସୀମା, ପରମେଶ୍ୱର ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ, କାରଣ ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ ।
ଯଂ ଯୋଗିନସ୍ତ୍ଯକ୍ତସବୀଜଯୋଗା ଲବ୍ଧ୍ଵା ସମାଧିଂ ପରମାତ୍ମଭୂତାଃ । ପଶ୍ଯଂତି ଦେଵଂ ପ୍ରଣତୋଽସ୍ମି ନିତ୍ଯଂ ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପରମସ୍ଵରୂପମ୍
ଯାହାକୁ ଯୋଗୀମାନେ ବୀଜ ଯୋଗ ଛାଡି, ସମାଧି ଲାଭ କରି, ପରମାତ୍ମା ସହ ଏକାତ୍ମ ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମର ସୀମା, ପରମ ସ୍ୱରୂପ ଆପଣଙ୍କୁ ।
ନ ଯତ୍ର ନାମାଦିଵିଶେଷ କୢପ୍ତିର୍ନ ସଂଦୃଶେ ତିଷ୍ଠତି ଯତ୍ସ୍ଵରୂପମ୍ । ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପ୍ରଣତୋଽସ୍ମି ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଯଂଭୁଵଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ନାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଯାହାର ସ୍ୱରୂପ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମର ସୀମା, ସ୍ୱୟଂଭୁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରି ଶରଣ ନେଉଛି ।
ଯଦ୍ଵେଦଵାଦାଭିରତା ଵିଦେହଂ ସବ୍ରହ୍ମଵିଜ୍ଞାନମଭେଦମେକମ୍ । ପଶ୍ଯଂତ୍ଯନେକଂ ଭଵତଃ ସ୍ଵରୂପଂ ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପ୍ରଣତୋଽସ୍ମି ନିତ୍ଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଉପଦେଶରେ ରତ, ଦେହହୀନ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ଏକ ଅଭିନ୍ନତା ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଅନେକ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖନ୍ତି, ସେହି ବ୍ରହ୍ମର ସୀମା ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ ।
ଯତଃ ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷଃ ପୁରାଣୋ ବିଭର୍ତି ତେଜଃ ପ୍ରଣମଂତି ଦେଵାଃ । ନମାମି ତଂ ଜ୍ଯୋତିଷି ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟଂ କାଲଂ ବୃହଂତଂ ଭଵତଃ ସ୍ଵରୂପମ୍
ଯାହାଠାରୁ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଯିଏ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା ତେଜ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେହି ଆପଣଙ୍କ ଆକାରକୁ, ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ବିଶାଳ କାଳ ସ୍ୱରୂପକୁ, ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ ।
ଵ୍ରଜାମି ନିତ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଗୁହେଶଂ ସ୍ଥାଣୁଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଗିରିଶଂ ପୁରାଣମ୍ । ଶିଵଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ହରିମିଂଦୁମୌଲିଂ ପିନାକିନଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜାମି
ମୁଁ ସଦା ଗୁହାର ନାଥ, ଅଚଳ, ପାହାଡ଼ର ପୁରାତନ ନାଥଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି । ମୁଁ ଶିବ, ହର, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ପିନାକଧାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି ।
ସ୍ତୁତ୍ଵୈଵଂ ଶଂକୁକର୍ଣୋଽପି ଭଗଵଂତଂ କପର୍ଦିନମ୍ । ପପାତ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପ୍ରୋଚ୍ଚରନ୍ପ୍ରଣଵଂ ପରମ୍
ଏଭଳି ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ ଭଗବାନ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି, ପରମ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ।
ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ପରମଂ ଲିଂଗଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଂ ଶିଵାତ୍ମକମ୍ । ଜ୍ଞାନମାନଂଦମତ୍ଯଂତଂ କୋଟିଜ୍ଵାଲାଗ୍ନିସନ୍ନିଭମ୍
ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ପରମ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ଶିବ ସ୍ୱରୂପ, ଅତି ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦ ମୟ, କୋଟି ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ସମାନ ।
ଶଂକୁକର୍ଣୋଽଥ ମୁକ୍ତାତ୍ମା ତଦାତ୍ମା ସର୍ଵଗୋଽମଲଃ । ନିଲିଲ୍ଯେ ଵିମଲେ ଲିଂଗେ ତଦଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ତାପରେ ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ, ମୁକ୍ତ ଆତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧ, ସମସ୍ତତ୍ର ବ୍ୟାପି, ସେ ନିର୍ମଳ ଲିଙ୍ଗ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ହେଲା ।
ଏତଦ୍ରହସ୍ଯମାଖ୍ଯାତଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତେ କପର୍ଦ୍ଦିନଃ । ନ କଶ୍ଚିଦ୍ଵେତ୍ତି ତମସା ଵିଦ୍ଵାନପ୍ଯତ୍ର ମୁହ୍ଯତି
ଏହି ଗୁପ୍ତ ମହିମା, ଜଟାଧାରୀଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ତୁମକୁ କୁହାଗଲା; କେହି ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଯ ଇମାଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ କଥାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍ । ତ୍ଯକ୍ତପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ରୁଦ୍ରସାମୀପ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣନ୍ତି, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ, ସେମାନେ ପାପ ଛାଡ଼ି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଆନ୍ତି ।
ପଠେଚ୍ଚ ସତତଂ ଶୁଦ୍ଧୋ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ମହାସ୍ତଵମ୍ । ପ୍ରାତର୍ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ସ ଯୋଗଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ପରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଏହି ବ୍ରହ୍ମର ସୀମା ଉପରେ ମହାସ୍ତବକୁ ପବିତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ଯୋଗ ପାଆନ୍ତି ।
ନାରଦ ଉଵାଚ- ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ମଧ୍ଯମେଶଂ ପରାତ୍ପରମ୍ । ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ମହାଦେଵୋ ଦେଵ୍ଯା ସହ ମହେଶ୍ଵରଃ
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ମହାରାଜ, ବାରାଣସୀରେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି; ସେଠି, ମହାଦେବ ଦେବୀ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି ।
ରମତେ ଭଗଵାନ୍ନିତ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ । ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ହୃଷୀକେଶୋ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଦେଵକୀସୁତଃ
ଭଗବାନ ସଦା ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରମାନେଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ରହି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି । ସେଠି, ପୂର୍ବେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା ଓ ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ହୃଷୀକେଶ ଥିଲେ ।
ଉଵାସ ଵତ୍ସରଂ କୃଷ୍ଣଃ ସଦା ପାଶୁପତୈର୍ଯୁତଃ । ଭସ୍ମୋଦ୍ଧୂଲିତସର୍ଵାଂଗୋ ରୁଦ୍ରାଧ୍ଯଯନତତ୍ପରଃ
କୃଷ୍ଣ ଏଠାରେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ପାଶୁପତ ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ ରହିଥିଲେ । ସେ ନିଜ ସରିରକୁ ଭସ୍ମ ଲଗାଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ ।
ଆରାଧଯନ୍ହରିଃ ଶଂଭୁଂ କୃତ୍ଵା ପାଶୁପତଂଵ୍ରତମ୍ । ତସ୍ଯ ତେ ବହଵଃ ଶିଷ୍ଯାଃ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପରାଯଣାଃ
ହରି ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ନେଇ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ବହୁତ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ତଦ୍ଵଦନାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଦୃଷ୍ଟଵଂତୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍ । ତସ୍ଯ ଦେଵୋ ମହାଦେଵଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ନୀଲଲୋହିତଃ
ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇ ସେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପାଖରେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ମହାଦେବ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ ।
ଦଦୌ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଵରଦୋ ଵରମୁତ୍ତମମ୍ । ଯେଽର୍ଚଯଂତି ଚ ଗୋଵିଂଦଂ ମଦ୍ଭକ୍ତା ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ — 'ଯେମାନେ ନିୟମ ମାନି ମୋର ଭକ୍ତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି—'
ତେଷାଂ ତଦୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାନମୁତ୍ପତ୍ସ୍ଯତି ଜଗନ୍ମଯମ୍ । ନମସ୍ଯୋଽର୍ଚଯିତଵ୍ଯଶ୍ଚ ଧ୍ଯାତଵ୍ଯୋ ମତ୍ପରୈର୍ଜନୈଃ
'ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିଥାଏ, ଉଦ୍ଭବ ହେବ । ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ବନ୍ଦନା, ପୂଜା ଓ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ।'
ଭଵିଷ୍ଯଂତି ନ ସଂଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯଃ । ଯେଽତ୍ର ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଦେଵେଶଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦେଵଂ ପିନାକିନମ୍
'ମୋର କୃପାରୁ ଏଠାରେ ଯେମାନେ ଦେବେଶ ପିନାକୀନ୍କୁ ସ୍ନାନ କରି ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଦ୍ୱିଜ ହେବେ ।'
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକଂ ପାପଂ ତେଷାମାଶୁ ଵିନଶ୍ଯତି । ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯଂତି ଯେ ର୍ମତ୍ଯାଃ ପାପକର୍ମରତା ଅପି
'ସେମାନଙ୍କର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ସମସ୍ତ ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେବ । ଯେମାନେ ଏଠାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ—'
ତେ ଯାଂତି ତତ୍ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା । ଧନ୍ଯାସ୍ତୁ ଖଲୁ ତେ ଵିଜ୍ଞା ମଂଦାକିନ୍ଯାଂ କୃତୋଦକାଃ
'ସେମାନେ ସେ ପରମ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ—ଏଠାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ମଣ୍ଡାକିନୀରେ ଜଳ ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଧନ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ।'
ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍ । ଜ୍ଞାନଂ ଦାନଂ ତପଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପିଂଡନିର୍ଵପଣଂ ତ୍ଵିହ
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି, ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନ, ଦାନ, ତପ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦେବା କାର୍ଯ୍ୟ—
ଏକୈକଶଃ କୃତଂ କର୍ମ ପୁନାତ୍ଯାସପ୍ତମଂ କୁଲମ୍ । ସନ୍ନିହତ୍ଯାମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ରାହୁଗ୍ରସ୍ତେ ଦିଵାକରେ
ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ସାତ ପୁସ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ । ରାହୁ ଗ୍ରସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖି ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ—
ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ତ୍ଯସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଦଶଗୁଣଂ ତ୍ଵିହ । ଏଵମୁକ୍ତଂ ମହାରାଜ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରେ । ଯଃ ଶୃଣୋତି ପରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଏଠାରେ ମଣିଷ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ, ସେଉଁଠାରୁ ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ ମିଳେ । ଏଭଳି ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମା କୁହାଗଲା, ରାଜା । ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତିରେ ଏହି କଥା ଶୁଣେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପାଏ ।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ସ୍ଵର୍ଗଖଂଡେ ଵାରାଣସୀମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ପୁରାଣର ସ୍ୱର୍ଗଖଣ୍ଡରେ ବାରାଣସୀର ମହିମା ବିଷୟରେ ଛଉତ୍ତିରିସ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।
ନାରଦ ଉଵାଚ-। ଅନ୍ଯାନି ଚ ମହାରାଜ ତୀର୍ଥାନି ପାଵନାନି ତୁ । ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତାନୀହ ସଂଶୃଣୁଷ୍ଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ନାରଦ କହିଲେ— ହେ ରାଜା, ଏଠାରେ ବାରାଣସୀରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧିକର ତୀର୍ଥମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଗୁଡିକ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଶୁଣ ।
ପ୍ରଯାଗାଦଧିକଂ ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରଯାଗଂ ପରମଂ ଶୁଭମ୍ । ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ତଥା ତୀର୍ଥଂ ତାଲତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରୟାଗଠାରୁ ଅଧିକ ପବିତ୍ର ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ପ୍ରୟାଗ ନାମର ସେହି ପରମ ଶୁଭ ତୀର୍ଥ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱରୂପ ତୀର୍ଥ, ତାଳ ତୀର୍ଥ ଯାହା ସମାନ ନାହିଁ—
ଆକାଶାଖ୍ଯଂ ମହାତୀର୍ଥଂ ତୀର୍ଥଂ ଚୈଵାର୍ଷଭଂ ପରମ୍ । ସୁନୀଲଂ ଚ ମହାତୀର୍ଥଂ ଗୌରୀତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ଆକାଶ ନାମକ ମହାତୀର୍ଥ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷଭ ତୀର୍ଥ, ସୁନୀଳ ମହାତୀର୍ଥ ଓ ଅପୂର୍ବ ଗୌରୀ ତୀର୍ଥ—