ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ । ଆପଗାଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍
ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ—
ଗତିଂ ପରାମଵାପ୍ନୋତି କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍ । ତତଃ ସ୍ଥାଣୁଵଟଂ ଗଛେତ୍ତ୍ରିଷୁଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସେ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଏ ଓ ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତାପରେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାଣୁବଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ସ୍ଥିତୋ ରାତ୍ରିଂ ରୁଦ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ବଦରୀଣାଂ ଵନଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ତତଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ଲୋକେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ତାପରେ ବଦରୀ ଗଛର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ସେଠାରୁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ବଦରୀ ଭକ୍ଷ୍ଯତେ ଯତ୍ର ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ । ସମ୍ଯଗ୍ଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷାଣି ବଦରୀଂ ଭକ୍ଷଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବଦରୀ ଫଳ ଖାଯାଯାଏ, ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବାରୋଟି ବର୍ଷ ମାତ୍ର ବଦରୀ ଫଳ ଖାଏ—
ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତଶ୍ଚୈଵ ଭଵେତ୍ତୁଲ୍ଯୋ ନରାଧିପ । ଇଂଦ୍ରମାର୍ଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
ଯିଏ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରେ, ସେ ରାଜା ସମାନ ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯିଏ ତୀର୍ଥସେବା କରେ, ସେ ରାଜା—
ଅହୋରାତ୍ରୋପଵାସେନ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଏକରାତ୍ରଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଏକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି—
ନିଯତଃ ସତ୍ଯଵାଦୀ ଚ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ । ତଥା ଗଛେଚ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଯିଏ ନିୟମିତ ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ; ଏଭଳି ରାଜନ୍, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଆଦିତ୍ଯସ୍ଯାଶ୍ରମୋ ଯତ୍ର ତେଜୋରାଶେର୍ମହାତ୍ମନଃ । ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଭାଵସୁମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ସେ ତେଜର ଆଧାର ମହାତ୍ମା; ସେ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ଆଦିତ୍ଯଲୋକଂ ଵ୍ରଜତି କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍ । ସୋମତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥସେଵୀ କୁରୂଦ୍ଵହ
ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ନିଜ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ସୋମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ତୀର୍ଥସେବା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି—
ସୋମଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଦଧୀଚସ୍ଯ ନରାଧିପ
ସୋମଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତାପରେ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ରାଜା, ଦଧୀଚିଙ୍କ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ—
ତୀର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯତମଂ ରାଜନ୍ପାଵନଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ଯତ୍ର ସାରସ୍ଵତୋ ଯାତଃ ସିଦ୍ଧିଂ ସ ତପସୋନିଧିଃ
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ତୀର୍ଥ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର, ପବନ କରୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଯେଉଁଠାରେ ସାରସ୍ୱତ ଗଲେ, ସେ ତପସ୍ଵି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵାଜପେଯଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ସାରସ୍ଵତୀଂ ମତିଂ ଚୈଵ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ୟକ୍ତି ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ, ଏବଂ ସାରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ପାଏ—ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତଃ କନ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ନିଯତୋ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଯା । ତ୍ରିରାତ୍ରମୁଷିତୋ ରାଜନ୍ନୁପଵାସପରାଯଣଃ
ତାପରେ କନ୍ୟା ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରି, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଥିବା, ଉପବାସରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ରାଜନ୍—
ଲଭେତ୍କନ୍ଯାଶତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ବହ୍ମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ତୀର୍ଥଂ ସଂନିହିତୀମପି
ଦିବ୍ୟ ଏକଶ ଶତ କନ୍ୟା ପାଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାପରେ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସନ୍ନିହିତୀ ନାମକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ । ମାସି ମାସି ସମେଷ୍ଯଂତି ପୁଣ୍ଯେନ ମହତାନ୍ଵିତାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ତପସ୍ଵି ଋଷିମାନେ, ପ୍ରତି ମାସରେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ନେଇ ଏକଠି ହୁଅନ୍ତି।
ସନ୍ନିହିତ୍ଯାମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ରାହୁଗ୍ରସ୍ତେ ଦିଵାକରେ । ଅଶ୍ଵମେଧଶତଂ ତେନ ଇଷ୍ଟଂ ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତମ୍
ସନ୍ନିହିତୀରେ, ରାହୁ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଶାଶ୍ୱତ ଫଳ ମିଳେ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଅଂତରିକ୍ଷଚରାଣି ଚ । ଉଦପାନାଶ୍ଚ ଵିପ୍ରାଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁସବୁ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ତୀର୍ଥ, ପବିତ୍ର କୁଆଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ମନ୍ଦିରମାନେ—
ନିଃସଂଶଯମମାଵାସ୍ଯାଂ ସମେଷ୍ଯଂତି ନରାଧିପ । ମାସିମାସି ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ସନ୍ନିହିତ୍ଯାଂ ଜନେଶ୍ଵର
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ହେ ରାଜନ୍, ଅମାବାସ୍ୟାରେ ସେଠାରେ ଏକଠି ହୁଅନ୍ତି; ପ୍ରତି ମାସରେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସନ୍ନିହିତୀରେ, ହେ ଜନନାଥ।
ତୀର୍ଥସନ୍ନଯନାଦେଵ ସନ୍ନିହିତୀ ଭୁଵି ଵିଶ୍ରୁତା । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ସେଠାରେ ଏକଠି ହେବାରୁ, ସନ୍ନିହିତୀ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ପାନ କରି, ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଅମାଵାସ୍ଯାଂ ତଥା ଚୈଵ ରାହୁଗ୍ରସ୍ତେ ଦିଵାକରେ । ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁରୁତେ ମର୍ତ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ଏବଂ ରାହୁ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ଯଦି କେହି ମଣିଷ ସେଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ କଣ ହୁଏ, ଶୁଣ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ଯଗିଷ୍ଟସ୍ଯ ଯତ୍ଫଲମ୍ । ସ୍ନାତ ଏଵ ତଦାପ୍ନୋତି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ଚ ମାନଵଃ
ଏକ ଜଣେ ମଣିଷ ଯଦି ସ୍ନାନ କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ହଜାରଟି ସଠିକ୍ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦୁଷ୍କୃତଂ କର୍ମ୍ମ ସ୍ତ୍ରିଯା ଵା ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵା । ସ୍ନାତମାତ୍ରସ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ନଶ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଜେଉଁଠି ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଯେଉଁ କୌଣସି ପାପ କାମ କରିଥାଏ, ସେ ସ୍ନାନ କରିବା ସହିତ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂରିଯାଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପଦ୍ମଵର୍ଣେନ ଯାନେନ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି । ଅଭିଵାଦ୍ଯ ତତୋ ନାମ୍ନା ଦ୍ଵାରପାଲଂ ମଚକ୍ରୁକମ୍
ସେ ପଦ୍ମରଙ୍ଗ ରଥରେ ବସି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଏବଂ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମଚକ୍ରୁକ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରେ।
ଗଂଗାହ୍ରଦଶ୍ଚ ତତ୍ରୈଵ ତୀର୍ଥଂ ଭରତସତ୍ତମ । ତତ୍ର ସ୍ନାଯୀତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗାର ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ ଅଛି; ସେଠାରେ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ନିୟମ ରଖି, ନିଷ୍ଠା ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ଵିଂଦତି ମାନଵଃ । ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନୈମିଷଂ ପୁଣ୍ଯମଂତରିକ୍ଷେ ଚ ପୁଷ୍କରମ୍
ଏଠାରେ ମଣିଷ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଦୁଇଉଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ପୃଥିବୀରେ ନୈମିଷ ଏବଂ ଆକାଶରେ ପୁଷ୍କର ପବିତ୍ର।
ତ୍ରଯାଣାମପି ଲୋକାନାଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ । ପାଂସଵୋଽପି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଵାଯୁନାତି ସମୀରିତାଃ
ତିନୋଟି ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାତାସରେ ଉଡୁଥିବା ଧୂଳିକଣାମଧ୍ୟ ଅତି ପବିତ୍ର।
ଅପି ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମ୍ମାଣଂ ନଯଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ଦକ୍ଷିଣେନ ସରସ୍ଵତ୍ଯାମୁତ୍ତରେଣ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ଦକ୍ଷିଣ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ସରସ୍ୱତୀର କୂଳରେ ଥିବା ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଯେ ଵସଂତି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ତେ ଵସଂତି ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ । କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଗମିଷ୍ଯାମି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଵସାମ୍ଯହମ୍
ଯେମାନେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଛନ୍ତି; 'ମୁଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବି, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବସିବି'।
ଅପ୍ଯେକାଂ ଵାଚମୁତ୍ମୃଜ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ । ବ୍ରହ୍ମଵେଦ୍ଯାଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସେଵିତମ୍
କେବଳ ଏହି ନାମଟି ଏକଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ; ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ପୂଜିଥିବା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଅତି ପବିତ୍ର।
ତସ୍ମିନ୍ଵସଂତି ଯେ ରାଜନ୍ନ ତେ ଶୋଚ୍ଯାଃ କଥଂଚନ । ତରଂଡକାରଂଡକଯୋର୍ଯଦଂତରଂ ରାମହ୍ରଦାନାଂ ଚ ମଚକ୍ରୁକସ୍ଯ ଚ । ଏତତ୍କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସମଂତପଂଚକଂ ପିତାମହସ୍ଯୋତ୍ତର ଵେଦିରୁଚ୍ଯତେ
ହେ ରାଜା, ଯେମାନେ ସେଠାରେ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଶୋକ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି; ତରଣ୍ଡକ ଓ ଅରଣ୍ଡକ ମଧ୍ୟର ଦୂରତା, ରାମ ଓ ମଚକ୍ରୁକ ପୋଖରୀ ମଧ୍ୟର ଦୂରତା—ଏହି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପିତାମହଙ୍କ ଉତ୍ତର ବେଦି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।