ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଫଲାନି ଗୋସହସ୍ରାଣାଂ ଚତୁର୍ଣାଂ ଵିଂଦତେ ଚ ସଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, କେବେ ଦୁର୍ଗତି ହୁଏ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ଚାରିଥର ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ପାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ଶତସହସ୍ରକମ୍ । ସାହସ୍ରକଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ଦ୍ଵେ ତୀର୍ଥେ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତେ
ତାପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଶତସହସ୍ରକ ନାମକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏଠିରେ ସାହସ୍ରକ ନାମକ ଦୁଇଟି ଖ୍ୟାତିଲାଭ କରିଥିବା ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଉଭଯୋର୍ହି ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଦାନଂ ଵାପ୍ଯୁପଵାସୋ ଵା ସହସ୍ରଗୁଣିତୋ ଭଵେତ୍
ଉଭୟ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଜଣେ ମଣିଷ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ପାଏ; ଏଠାରେ ଯେକୌଣସି ଦାନ କିମ୍ବା ଉପବାସ ହଜାର ଗୁଣ ଅଧିକ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ରେଣୁକାତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ପିତୃଦେଵାର୍ଚନେ ରତଃ
ତାପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ତମ ରେଣୁକା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲିନ ହୋଇ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଵିମୋଚନ ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଜିତମନ୍ଯୁର୍ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରି, କ୍ରୋଧ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଜିତ କରିଥାଏ।
ପ୍ରତିଗ୍ରହକୃତୈଃ ପାପୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସଂପରିମୁଚ୍ଯତେ । ତତଃ ପଂଚଵଟଂ ଗତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ତାପରେ, ପଞ୍ଚବଟକୁ ଯାଇ, ନିୟମିତ ଜୀବନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହୁଏ।
ପୁଣ୍ଯେନ ମହତା ଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଯତ୍ର ଯୋଗୀଶ୍ଵରଃ ସ୍ଥାଣୁଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ
ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଅଚଳ ଓ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ବସନ୍ତି।
ତମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଦେଵେଶଂ ଗମନାଦେଵ ସିଧ୍ଯତି । ତୈଜସଂ ଵାରୁଣଂ ତୀର୍ଥଂ ଦୀପ୍ଯତେ ସ୍ଵେନ ତେଜସା
ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପତିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, କେବଳ ଯିବାରେ ହିଁ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ତାଇଜସ ଓ ବାରୁଣ ତୀର୍ଥ ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ।
ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିର୍ଦେଵୈର୍ଋଷିଭିଶ୍ଚ ତପୋଧନୈଃ । ସୈନାପତ୍ଯେ ଚ ଦେଵାନାମଭିଷିକ୍ତୋ ଗୁହସ୍ତଦା
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ ମିଶି, ଗୁହାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନାପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ।
ତୈଜସସ୍ଯ ତୁ ପୂର୍ଵେଣ କୁରୁତୀର୍ଥଂ କୁରୂଦ୍ଵହ । କୁରୁତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ତାଇଜସ ତୀର୍ଥର ପୂର୍ବଦିଗରେ କୁରୁତୀର୍ଥ ଅଛି, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ନିୟମିତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ—
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ । ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ସେଠାରୁ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଓ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ନେଇ, ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଏ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦନରକଂ ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞ ପାଏ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାପରେ, ହେ ନରପତି, ତୀର୍ଥସେବୀ ନରକକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯଂ ନିତ୍ଯଂ ଦେଵୈସ୍ସହ ମହୀଯତେ
ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ କେବେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପାଏ ନାହିଁ; ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ସଦା ସମ୍ମାନିତ।
ଅଧ୍ଯାସ୍ତେ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ନାରାଯଣପରାଗମୈଃ । ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଚୈଵ ରାଜେଂଦ୍ର ରୁଦ୍ରଵେଦ୍ଯାଂ କୁରୁଦ୍ଵହ
ହେ ପୁରୁଷସିଂହ, ସେଠାରେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭଜୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସହ ବସନ୍ତି; ଏବଂ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କୁରୁ ତୀର୍ଥର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଅଛି।
ଅଭିଗମ୍ଯ ତୁ ତାଂ ଦେଵୀଂ ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତତ୍ରୈଵ ଚ ମହାରାଜ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରମୁମାପତିମ୍
ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ, କେବେ ଦୁର୍ଗତି ହୁଏ ନାହିଁ; ଏବଂ, ସେଠାରେ ହେ ମହାରାଜା, ଉମାପତି ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି।
ଅଭିଗମ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵକିଲ୍ବିଷୈଃ । ନାରାଯଣଂ ଚାଭିଗମ୍ଯ ପଦ୍ମନାଭମରିଂଦମ
ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏବଂ, ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକ, ନାରାୟଣ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି—
ଶୋଭମାନୋ ମହାରାଜ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ । ତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରାଧିପ
ହେ ମହାରାଜ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ହେ ନରପତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ତୀର୍ଥରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରି—
ସର୍ଵଦୁଃଖପରିତ୍ଯକ୍ତୋ ଦ୍ଯୋତତେ ଶିଵଵତ୍ସଦା । ତତସ୍ତ୍ଵସ୍ଥିପୁରଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଛାଡି, ସେ ସଦା ଶିବଙ୍କର କୃପାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ; ତାପରେ, ହେ ନରପତି, ତୀର୍ଥସେବୀ ଅସ୍ଥିପୁରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ପାଵନଂ ତୀର୍ଥମାସାଦ୍ଯ ତର୍ପଯେତ୍ପିତୃଦେଵତାଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଫଲମାପ୍ନୋତି ଭାରତ
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କଲେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ, ହେ ଭାରତ।
ଗଂଗାହ୍ରଦଶ୍ଚ ତତ୍ରୈଵ କୂପଶ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭ । ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ତୀର୍ଥାନାଂ ତସ୍ମିନ୍କୂପେ ମହୀଯତେ
ସେଠାରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗଙ୍ଗା ହ୍ରଦ ଓ ଏକ କୂଆଁ ଅଛି; ସେଇ କୂଆଁରେ ତିନି କୋଟି ତୀର୍ଥ ସମ୍ମାନିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ । ଆପଗାଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍
ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ—
ଗତିଂ ପରାମଵାପ୍ନୋତି କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍ । ତତଃ ସ୍ଥାଣୁଵଟଂ ଗଛେତ୍ତ୍ରିଷୁଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସେ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଏ ଓ ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତାପରେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାଣୁବଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ସ୍ଥିତୋ ରାତ୍ରିଂ ରୁଦ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ବଦରୀଣାଂ ଵନଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ତତଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ଲୋକେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ତାପରେ ବଦରୀ ଗଛର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ସେଠାରୁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ବଦରୀ ଭକ୍ଷ୍ଯତେ ଯତ୍ର ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ । ସମ୍ଯଗ୍ଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷାଣି ବଦରୀଂ ଭକ୍ଷଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ବଦରୀ ଫଳ ଖାଯାଯାଏ, ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବାରୋଟି ବର୍ଷ ମାତ୍ର ବଦରୀ ଫଳ ଖାଏ—
ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତଶ୍ଚୈଵ ଭଵେତ୍ତୁଲ୍ଯୋ ନରାଧିପ । ଇଂଦ୍ରମାର୍ଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
ଯିଏ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରେ, ସେ ରାଜା ସମାନ ହୁଏ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯିଏ ତୀର୍ଥସେବା କରେ, ସେ ରାଜା—
ଅହୋରାତ୍ରୋପଵାସେନ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଏକରାତ୍ରଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଏକରାତ୍ରୋଷିତୋ ନରଃ
ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି—
ନିଯତଃ ସତ୍ଯଵାଦୀ ଚ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ । ତଥା ଗଛେଚ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଯିଏ ନିୟମିତ ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ; ଏଭଳି ରାଜନ୍, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଆଦିତ୍ଯସ୍ଯାଶ୍ରମୋ ଯତ୍ର ତେଜୋରାଶେର୍ମହାତ୍ମନଃ । ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଭାଵସୁମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ସେ ତେଜର ଆଧାର ମହାତ୍ମା; ସେ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ଆଦିତ୍ଯଲୋକଂ ଵ୍ରଜତି କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍ । ସୋମତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥସେଵୀ କୁରୂଦ୍ଵହ
ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ନିଜ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ସୋମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ତୀର୍ଥସେବା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି—
ସୋମଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଦଧୀଚସ୍ଯ ନରାଧିପ
ସୋମଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତାପରେ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ରାଜା, ଦଧୀଚିଙ୍କ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ—