ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ନାଗଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଦ୍ଵାରପାଲମତର୍ଣକମ୍
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଁଥିବା ପରେ, ସେ ନାଗମାନ୍ୟର ଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜଣାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଦ୍ୱାରପାଳ ଅତର୍ଣକଙ୍କୁ ଯାଉଛି।
ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତଃପଂଚନଦଂଗତ୍ଵାନିଯତୋନିଯତାଶନଃ
ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଁର ଫଳ ଲଭିଥାଏ; ତାପରେ, ପଞ୍ଚନଦକୁ ଯାଇ, ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଓ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ନେଇଥାଏ।
କୋଟିତୀର୍ଥମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ହଯମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଅଶ୍ଵିନୀତୀର୍ଥମାଗମ୍ଯ ରୂପଵାନଭିଜାଯତେ
କୋଟିତୀର୍ଥକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଅଶ୍ୱିନୀ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ରୂପବାନ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଵାରାହଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାରାହରୂପେଣ ପୁରା ଯତ୍ର ସ୍ଥିତୋଽଭଵତ୍
ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜଣାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଉତ୍ତମ ବାରାହ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଉଛି; ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ବାରାହ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତୋ ଜଯିନ୍ଯାଂ ରାଜେଂଦ୍ର ସୋମତୀର୍ଥଂ ସମାଵିଶେତ୍
ସେଠାରେ ରହି, ମନୁଷ୍ୟମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ତାପରେ, ରାଜା, ଜୟିନୀରେ ସୋମ ତୀର୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଫଲମଵାପ୍ନୋତି ରାଜସୂଯସ୍ଯ ମାନଵଃ । ଏକହଂସେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଏକହଂସେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଁର ଫଳ ଲଭିଥାଏ।
କୃତଶୌଚଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ କୁରୂଦ୍ଵହ । ପୁଂଡରୀକମଵାପ୍ନୋତି କୃତଶୌଚୋ ଭଵେଚ୍ଚ ସଃ
ଶୌଚ କରି, କୁରୁମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୀର୍ଥରେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୁଣ୍ଡରୀକ ଲଭିଥାଏ, ଏବଂ ସେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ମୁଂଜାଵଟଂ ନାମ ମହାଦେଵସ୍ଯ ଧୀମତଃ । ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ଗାଣପତ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତାପରେ, ମହାଦେବଙ୍କର ମୁଞ୍ଜାବଟ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛି; ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ଗଣପତିଙ୍କର କୃପା ଲଭିଥାଏ।
ତତ୍ରୈଵ ଚ ମହାରାଜ ଜଯାଂ ଲୋକପରିଶ୍ରୁତାମ୍ । ସ୍ନାତ୍ଵାଭିଗମ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ସର୍ଵକାମମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଠାରେ, ମହାରାଜା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜୟା ଅଛି; ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ରାଜା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଯାଏ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ତଦ୍ଦ୍ଵାରଂ ଵିଶ୍ରୁତଂ ଭରତର୍ଷଭ । ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପାଵୃତ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ସମାଵୃତଃ
ଏହି ସ୍ଥାନଟି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦ୍ୱାର, ଭରତମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହାକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ତୀର୍ଥରେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ।
ସଂସ୍ମୃତେ ପୁଷ୍କରାଣାଂ ତୁ ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚ୍ଯ ପିତୃଦେଵତାଃ । ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯେନ ରାମେଣ ଆହୂତେ ଵୈ ମହାତ୍ମନା
ପୁଷ୍କରକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ପିତୃ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଜାମଦଗ୍ନିର ପୁତ୍ର ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କ ଡାକରେ—
କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେଦ୍ରାଜନ୍ନଶ୍ଵମେଧଂ ଚ ଵିଂଦତି । ତତୋ ରାମହ୍ରଦଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
ସେ କୃତକୃତ୍ୟ ହୋଇଯାଏ, ରାଜା, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲଭିଥାଏ; ତାପରେ, ତୀର୍ଥରେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରାମହ୍ରଦକୁ ଯାଉଛି।
ଯତ୍ର ରାମେଣ ରାଜେଂଦ୍ର ତରସା ଦୀପ୍ତତେଜସା । କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାର୍ଯ ଵୀର୍ଯେଣ ହ୍ରଦାଃ ପଂଚ ନିଷେଵିତାଃ । ପୂରଯିତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ରୁଧିରେଣେତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ, ରାଜା, ଦୀପ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାମ ଶକ୍ତିରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ଦୂର କରି, ପାଞ୍ଚ ହ୍ରଦକୁ ସେବନ କରିଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରୁଧିରରେ ପୂରଣ କରିଥିଲେ—ଏହା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ପିତରସ୍ତର୍ପିତାଃ ସର୍ଵେ ତଥୈଵ ପ୍ରପିତାମହାଃ । ତତସ୍ତେ ପିତରଃ ପ୍ରୀତାଃ ରାମମୂଚୁର୍ମହୀପତେ
ସମସ୍ତ ପିତୃ ଏବଂ ପ୍ରପିତାମହମାନେ ସେଠାରେ ତୃପ୍ତି ଲଭିଥିଲେ; ତାପରେ, ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ପିତୃମାନେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ରାଜା।
ରାମରାମ ମହାଭାଗ ପ୍ରୀତାଃ ସ୍ମ ତଵ ଭାର୍ଗଵ । ଅନଯା ପିତୃଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵିକ୍ରମେଣ ଚ ତେଽନଘ
‘ରାମ, ରାମ, ମହାଭାଗ, ଆମେ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଭାର୍ଗବ; ଏହି ପିତୃଭକ୍ତି ଓ ତୁମର ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା, ଅନଘ।’
ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଭଦ୍ରଂ ତେ କିମିଚ୍ଛସି ମହାମତେ । ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ରାଜେଂଦ୍ର ରାମଃ ପ୍ରଵଦତାଂ ଵରଃ
‘ଏକ ଵର ଚୟନ କର, ଭଲ ହେଉ—ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ, ମହାମତି?’ ଏଭଳି କହିଲେ, ରାଜା, ରାମ, ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା, କହିଲେ—
ଅବ୍ରଵୀତ୍ପ୍ରାଂଜଲିର୍ଵାକ୍ଯଂ ପିତୄନ୍ସ ଗଗନେ ସ୍ଥିତାନ୍ । ଭଵଂତୋ ଯଦି ମେ ପ୍ରୀତା ଯଦ୍ଯନୁଗ୍ରାହ୍ଯତା ମଯି
ସେ ହାତ ଜୋଡି ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବା ପିତୃମାନେକୁ କହିଲେ: ‘ଯଦି ଆପଣମାନେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ମୋପରେ କୃପା କରିବେ—
ପିତୃପ୍ରସାଦାଦିଚ୍ଛେଯଂ ତପସାପ୍ଯାଯନଂ ପୁନଃ । ଯଚ୍ଚ ରୋଷାଭିଭୂତେନ କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାଦିତଂ ମଯା
‘ପିତୃମାନେଙ୍କର ଦୟାରେ, ମୁଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ଶକ୍ତି ଲଭିବି; ଏବଂ ଯେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲି—
ତତଶ୍ଚ ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯେଯଂ ଯୁଷ୍ମାକଂ ତେଜସା ହ୍ଯହମ୍ । ହ୍ରଦାଶ୍ଚ ତୀର୍ଥଭୂତା ମେ ଭଵେଯୁର୍ଭୁଵି ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ତୁମମାନଙ୍କର ତେଜରେ, ମୁଁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବି ଏବଂ ମୋ ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲଭିବ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଭଂ ଵାକ୍ଯଂ ରାମସ୍ଯ ପିତରସ୍ତଦା । ପ୍ରତ୍ଯୂଚୁଃ ପରମପ୍ରୀତା ରାମଂ ତୋଷସମନ୍ଵିତାଃ
ରାମଙ୍କର ଏହି ଶୁଭ ବଚନ ଶୁଣି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ଓ ସନ୍ତୋଷରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତପସ୍ତେ ଵର୍ଦ୍ଧତାଂ ଭୂଯଃ ପିତୃଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଶେଷତଃ । ଯଚ୍ଚ ରୋଷାଭିଭୂତେନ କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାଦିତଂ ତ୍ଵଯା
ତୁମର ପିତୃଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମର ତପସ୍ୟା ଆଉ ବଢ଼ୁ, ଏବଂ ତୁମେ କ୍ରୋଧରେ ଯେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲ, ସେଥିପାଇଁ—
ତତଶ୍ଚ ପାପାନ୍ମୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ନିହତାସ୍ତେ ସ୍ଵକର୍ମ୍ମଣା । ହ୍ରଦାଶ୍ଚ ତଵ ତୀର୍ଥତ୍ଵଂ ଗମିଷ୍ଯଂତି ନ ସଂଶଯଃ
ଏହିପରି, ତୁମେ ସେହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲ, ତୁମେ ଯେଉଁମାନେଙ୍କୁ ବଧ କଲ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗିଲେ। ତୁମ ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହେବେ।
ହ୍ରଦେଷ୍ଵେତେଷୁ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପିତୄନ୍ସଂତର୍ପଯିଷ୍ଯତି । ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ଵୈ ପ୍ରୀତା ଦାସ୍ଯଂତି ଭୁଵି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ଏହି ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଲଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ।
ଈପ୍ସିତଂ ମନସଃ କାମଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ସଶାଶ୍ଵତମ୍ । ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ରାଜନ୍ରାମସ୍ଯ ପିତରସ୍ତଦା । ଆମଂତ୍ର୍ଯ ଭାର୍ଗଵଂ ପ୍ରୀତାସ୍ତତ୍ରୈଵାଂତର୍ଦଧୁସ୍ତତଃ
ସେ ନିଜ ମନର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପାଇବ। ଏଭଳି ଦାନ ଦେଇ, ରାଜା, ରାମଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ଖୁସିରେ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଏଵଂ ରାମହ୍ରଦାଃ ପୁଣ୍ଯା ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ସ୍ନାତ୍ଵା ହ୍ରଦେଷୁ ରାମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶୁଭଵ୍ରତଃ
ଏଭଳି, ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବଙ୍କ ରାମହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ ପୁଣ୍ୟମୟ। ଯିଏ ଏହି ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକରେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଓ ଶୁଭ ବ୍ରତ ରଖିବେ—
ରାମମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ଲଭେଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍ । ଵଂଶମୂଲଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ କୁରୂଦ୍ଵହ
ରାମଙ୍କୁ ପୂଜି, ରାଜନ୍ୟ, ସେ ବହୁ ସୁନା ଲଭିବେ। ନିଜ ବଂଶର ମୂଳକୁ ପହଞ୍ଚି, ତୀର୍ଥସେବନ କରିବା ଭକ୍ତ, କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ସ୍ଵଵଂଶମୁଦ୍ଧରେଦ୍ରାଜନ୍ସ୍ନାତ୍ଵା ଵୈ ଵଂଶମୂଲକେ । କାଯଶୋଧନମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ଭରତସତ୍ତମ
ରାଜନ୍ୟ, ବଂଶମୂଳ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ତୀର୍ଥରେ ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇ, ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଶରୀରଶୁଦ୍ଧିମାପ୍ନୋତି ସ୍ନାତସ୍ତସ୍ମିନ୍ନ ସଂଶଯଃ । ଶୁଦ୍ଧଦେହସ୍ତୁ ସଂଯାତି ଶୁଭାଁଲ୍ଲୋକାନନୁତ୍ତମାନ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ଲଭେ। ଶୁଦ୍ଧ ଦେହରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦୁର୍ଲଭମ୍ । ଲୋକା ଯତ୍ରୋଦ୍ଧୃତାଃ ପୂର୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ତାପରେ, ରାଜନ୍ୟ, ସେ ଏମିତି ଏକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଲୋକୋଦ୍ଧାରଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥଵରେ ରାଜନ୍ଲୋକାନୁଦ୍ଧରତେ ସ୍ଵକାନ୍
ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜନ୍ୟ, ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।