ତତ୍ର ମାସଂ ଵସେଦ୍ଧୀରଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ନରାଧିପ । ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଚାରଣାଃ
ସେଠାରେ, ଓ ରାଜା, ଦୃଢ଼ ମନ ଥିବା ଲୋକ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀକୁ ଏକ ମାସ ରହିବା ଉଚିତ । ଯେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଓ ଚାରଣମାନେ ଅଛନ୍ତି ।
ଗଂଧର୍ଵାପ୍ସରସୋ ଯକ୍ଷାଃ ପନ୍ନଗାଶ୍ଚ ମହୀପତେ । ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷେତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯମଭିଗଚ୍ଛଂତି ଭାରତ
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ ଓ ନାଗମାନେ, ଓ ରାଜା, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାନ୍ତି, ଓ ଭାରତ ।
ମନସାପ୍ଯଭିକାମସ୍ଯ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର । ପାପାନି ଵିପ୍ରଣଶ୍ଯଂତି ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ଯଦି କେବଳ ମନରେ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ସେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ।
ଗତ୍ଵା ହି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ କୁରୂଦ୍ଵହ । ଵାଜପେଯାଶ୍ଵମେଧ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ସ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବା ପରେ, ଓ କୁରୁମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୁଷ୍ୟ ଵାଜପେୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ।
ତତୋ ମତ୍ତର୍ଣକଂ ରାଜନ୍ଦ୍ଵାରପାଲଂ ମହାବଲମ୍ । ଯଂ ଵୈ ସମଭିଵାଦ୍ଯୈଵ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ତାପରେ, ଓ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱାରପାଳ ମତ୍ତର୍ଣ୍ଣକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଲେ, ହଜାର ଗାଁ ଦାନର ଫଳ ପାଏ ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସ୍ଥାନମନୁତ୍ତମମ୍ । ସତତଂ ନାମ ରାଜେଂଦ୍ର ଯତ୍ର ସନ୍ନିହିତୋ ହରିଃ
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ । ଓ ରାଜା, ଯେଠାରେ ହରି ସଦା ବସିଛନ୍ତି ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତ୍ରିଲୋକପ୍ରଭଵଂ ହରିମ୍ । ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେଠାରେ, ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ତିନି ଲୋକର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ଯାଏ ।
ତତଃ ପାରିପ୍ଲଵଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାତିରାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ତାପରେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପାରିପ୍ଲବ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ । ମନୁଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତୀର୍ଥମାସାଦ୍ଯ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତଃ ଶାଲ୍ଵିକିନୀଂ ଗତ୍ଵା ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
ପୃଥିବୀରେ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ହଜାର ଗାଁ ଦାନର ଫଳ ପାଏ । ତାପରେ, ଶାଲ୍ବିକିନୀକୁ ଯିବା, ତୀର୍ଥର ସେବକ, ଓ ରାଜା—
ଦଶାଶ୍ଵମେଧିକେ ସ୍ନାତ୍ଵା ତଦେଵ ଲଭତେ ଫଲମ୍ । ସର୍ପନୀଵିଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନାଗାନାଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ଦଶାଶ୍ୱମେଧିକରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସେ ଫଳ ପାଏ । ସର୍ପନୀବିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ନାଗମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ପାଏ ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ନାଗଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଦ୍ଵାରପାଲମତର୍ଣକମ୍
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଁଥିବା ପରେ, ସେ ନାଗମାନ୍ୟର ଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜଣାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଦ୍ୱାରପାଳ ଅତର୍ଣକଙ୍କୁ ଯାଉଛି।
ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତଃପଂଚନଦଂଗତ୍ଵାନିଯତୋନିଯତାଶନଃ
ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଁର ଫଳ ଲଭିଥାଏ; ତାପରେ, ପଞ୍ଚନଦକୁ ଯାଇ, ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଓ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ନେଇଥାଏ।
କୋଟିତୀର୍ଥମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ହଯମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଅଶ୍ଵିନୀତୀର୍ଥମାଗମ୍ଯ ରୂପଵାନଭିଜାଯତେ
କୋଟିତୀର୍ଥକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଅଶ୍ୱିନୀ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ରୂପବାନ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଵାରାହଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାରାହରୂପେଣ ପୁରା ଯତ୍ର ସ୍ଥିତୋଽଭଵତ୍
ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜଣାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଉତ୍ତମ ବାରାହ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଉଛି; ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ବାରାହ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତୋ ଜଯିନ୍ଯାଂ ରାଜେଂଦ୍ର ସୋମତୀର୍ଥଂ ସମାଵିଶେତ୍
ସେଠାରେ ରହି, ମନୁଷ୍ୟମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ତାପରେ, ରାଜା, ଜୟିନୀରେ ସୋମ ତୀର୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଫଲମଵାପ୍ନୋତି ରାଜସୂଯସ୍ଯ ମାନଵଃ । ଏକହଂସେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଏକହଂସେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଁର ଫଳ ଲଭିଥାଏ।
କୃତଶୌଚଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ କୁରୂଦ୍ଵହ । ପୁଂଡରୀକମଵାପ୍ନୋତି କୃତଶୌଚୋ ଭଵେଚ୍ଚ ସଃ
ଶୌଚ କରି, କୁରୁମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୀର୍ଥରେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୁଣ୍ଡରୀକ ଲଭିଥାଏ, ଏବଂ ସେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ମୁଂଜାଵଟଂ ନାମ ମହାଦେଵସ୍ଯ ଧୀମତଃ । ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ଗାଣପତ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତାପରେ, ମହାଦେବଙ୍କର ମୁଞ୍ଜାବଟ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛି; ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ଗଣପତିଙ୍କର କୃପା ଲଭିଥାଏ।
ତତ୍ରୈଵ ଚ ମହାରାଜ ଜଯାଂ ଲୋକପରିଶ୍ରୁତାମ୍ । ସ୍ନାତ୍ଵାଭିଗମ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ସର୍ଵକାମମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଠାରେ, ମହାରାଜା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜୟା ଅଛି; ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ରାଜା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଯାଏ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ତଦ୍ଦ୍ଵାରଂ ଵିଶ୍ରୁତଂ ଭରତର୍ଷଭ । ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପାଵୃତ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ସମାଵୃତଃ
ଏହି ସ୍ଥାନଟି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦ୍ୱାର, ଭରତମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏହାକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ତୀର୍ଥରେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ।
ସଂସ୍ମୃତେ ପୁଷ୍କରାଣାଂ ତୁ ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚ୍ଯ ପିତୃଦେଵତାଃ । ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯେନ ରାମେଣ ଆହୂତେ ଵୈ ମହାତ୍ମନା
ପୁଷ୍କରକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ପିତୃ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଜାମଦଗ୍ନିର ପୁତ୍ର ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କ ଡାକରେ—
କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେଦ୍ରାଜନ୍ନଶ୍ଵମେଧଂ ଚ ଵିଂଦତି । ତତୋ ରାମହ୍ରଦଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
ସେ କୃତକୃତ୍ୟ ହୋଇଯାଏ, ରାଜା, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲଭିଥାଏ; ତାପରେ, ତୀର୍ଥରେ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରାମହ୍ରଦକୁ ଯାଉଛି।
ଯତ୍ର ରାମେଣ ରାଜେଂଦ୍ର ତରସା ଦୀପ୍ତତେଜସା । କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାର୍ଯ ଵୀର୍ଯେଣ ହ୍ରଦାଃ ପଂଚ ନିଷେଵିତାଃ । ପୂରଯିତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ରୁଧିରେଣେତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ, ରାଜା, ଦୀପ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାମ ଶକ୍ତିରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ଦୂର କରି, ପାଞ୍ଚ ହ୍ରଦକୁ ସେବନ କରିଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟମାନ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରୁଧିରରେ ପୂରଣ କରିଥିଲେ—ଏହା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ପିତରସ୍ତର୍ପିତାଃ ସର୍ଵେ ତଥୈଵ ପ୍ରପିତାମହାଃ । ତତସ୍ତେ ପିତରଃ ପ୍ରୀତାଃ ରାମମୂଚୁର୍ମହୀପତେ
ସମସ୍ତ ପିତୃ ଏବଂ ପ୍ରପିତାମହମାନେ ସେଠାରେ ତୃପ୍ତି ଲଭିଥିଲେ; ତାପରେ, ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ପିତୃମାନେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ରାଜା।
ରାମରାମ ମହାଭାଗ ପ୍ରୀତାଃ ସ୍ମ ତଵ ଭାର୍ଗଵ । ଅନଯା ପିତୃଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵିକ୍ରମେଣ ଚ ତେଽନଘ
‘ରାମ, ରାମ, ମହାଭାଗ, ଆମେ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଭାର୍ଗବ; ଏହି ପିତୃଭକ୍ତି ଓ ତୁମର ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା, ଅନଘ।’
ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଭଦ୍ରଂ ତେ କିମିଚ୍ଛସି ମହାମତେ । ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ରାଜେଂଦ୍ର ରାମଃ ପ୍ରଵଦତାଂ ଵରଃ
‘ଏକ ଵର ଚୟନ କର, ଭଲ ହେଉ—ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ, ମହାମତି?’ ଏଭଳି କହିଲେ, ରାଜା, ରାମ, ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା, କହିଲେ—
ଅବ୍ରଵୀତ୍ପ୍ରାଂଜଲିର୍ଵାକ୍ଯଂ ପିତୄନ୍ସ ଗଗନେ ସ୍ଥିତାନ୍ । ଭଵଂତୋ ଯଦି ମେ ପ୍ରୀତା ଯଦ୍ଯନୁଗ୍ରାହ୍ଯତା ମଯି
ସେ ହାତ ଜୋଡି ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବା ପିତୃମାନେକୁ କହିଲେ: ‘ଯଦି ଆପଣମାନେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ମୋପରେ କୃପା କରିବେ—
ପିତୃପ୍ରସାଦାଦିଚ୍ଛେଯଂ ତପସାପ୍ଯାଯନଂ ପୁନଃ । ଯଚ୍ଚ ରୋଷାଭିଭୂତେନ କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାଦିତଂ ମଯା
‘ପିତୃମାନେଙ୍କର ଦୟାରେ, ମୁଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ଶକ୍ତି ଲଭିବି; ଏବଂ ଯେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲି—
ତତଶ୍ଚ ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯେଯଂ ଯୁଷ୍ମାକଂ ତେଜସା ହ୍ଯହମ୍ । ହ୍ରଦାଶ୍ଚ ତୀର୍ଥଭୂତା ମେ ଭଵେଯୁର୍ଭୁଵି ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ତୁମମାନଙ୍କର ତେଜରେ, ମୁଁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବି ଏବଂ ମୋ ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲଭିବ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଭଂ ଵାକ୍ଯଂ ରାମସ୍ଯ ପିତରସ୍ତଦା । ପ୍ରତ୍ଯୂଚୁଃ ପରମପ୍ରୀତା ରାମଂ ତୋଷସମନ୍ଵିତାଃ
ରାମଙ୍କର ଏହି ଶୁଭ ବଚନ ଶୁଣି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ଓ ସନ୍ତୋଷରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।