ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ପିଂଗାତୀର୍ଥମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ନରାଧିପ
ସେଠାରେ ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ସେ ହଜାର ଗାଈର ପୁଣ୍ୟ ପାଏ; ପିଙ୍ଗା ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରାଜା—
କପିଲାନାଂ ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଶତସ୍ଯ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ପ୍ରଭାସଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍
—ଶତ କପିଳା ଗାଈର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ, ମନୁଷ୍ୟସିଂହ; ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ସେ ପ୍ରଭାସକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସାରା ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଯତ୍ର ସନ୍ନିହିତୋ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଯମେଵ ହୁତାଶନଃ । ଦେଵତାନାଂ ମୁଖଂ ଵୀର ଅନଲୋଽନିଲସାରଥିଃ
ସେଠି, ଅଗ୍ନିଦେବ ସ୍ୱୟଂ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ, ହେ ବୀର, ଯାହାଙ୍କ ରଥଚାଳକ ହେଉଛନ୍ତି ବାୟୁ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥଵରେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାତିରାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଥିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ତତୋ ଗତ୍ଵା ସରସ୍ଵତ୍ଯାଃ ସାଗରସ୍ଯ ଚ ସଂଗମମ୍ । ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାପରେ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ସାଗର ସଂଗମକୁ ଯାଇ, ସେ ହଜାର ଗାଈର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ ଓ ସ୍ବର୍ଗ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଦୀପ୍ଯମାନୋଽଗ୍ନିଵନ୍ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଭଯା ଭରତର୍ଷଭ । ତୀର୍ଥେ ସଲିଲରାଜସ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରଯତମାନସଃ
ଅଗ୍ନି ପରି ତାପ ଓ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଜଳରାଜଙ୍କ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଥିଲେ—
ତ୍ରିରାତ୍ରମୁଷିତସ୍ତତ୍ର ତର୍ପଯେତ୍ପିତୃଦେଵତାଃ । ଵିରାଜତି ଯଥା ସୋମୋ ଵାଜିମେଧଂ ଚ ଵିଂଦତି
—ସେଠି ତିନି ରାତି ରହି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଚମକେ ଓ ବାଜିମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ଵରଦାନଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୀର୍ଥଂ ଭରତସତ୍ତମ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦୁର୍ଵାସସା ଯତ୍ର ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ତାପରେ ସେ ବରଦାନ ନାମକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ବର ଦେଇଥିଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଵରଦାନେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତୋ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ
ବରଦାନ ତୀରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଗୋଟିଏ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବା ପରି ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ତାପରେ, ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଓ ସଂଯମିତ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ, ସେ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ପିଂଡାରକେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଲଭେଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍
ପିଣ୍ଡାରକ ତୀରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ବହୁ ସୁନା ଲାଭ କରେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ମହାରାଜ ପଦ୍ମଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତାଃ । ଅଦ୍ଯାପି ମୁଦ୍ରା ଦୃଶ୍ଯଂତେ ତଦଦ୍ଭୁତମରିଂଦମ
ହେ ମହାରାଜ, ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଏଯାଁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ; ଏହା ନିଜେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ।
ତ୍ରିଶୂଲାଂକାନି ପଦ୍ମାନି ଦୃଶ୍ଯଂତେ କୁରୁନଂଦନ । ମହାଦେଵସ୍ଯ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ତତ୍ରୈଵ ଭରତର୍ଷଭ
ହେ କୁରୁବଂଶର ଗର୍ବ, ସେଠାରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଚିହ୍ନ ଓ ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ; ସେଠି ମହାଦେବଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଅଛି।
ସାଗରସ୍ଯ ଚ ସିଂଧୋଶ୍ଚ ସଂଗମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭାରତ । ତୀର୍ଥେ ସଲିଲରାଜସ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରଯତମାନସଃ
ହେ ଭାରତ, ସାଗର ଓ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀର ସଂଗମକୁ ପହଞ୍ଚି, ଜଳରାଜଙ୍କ ପବିତ୍ର ତୀରେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତର୍ପଯିତ୍ଵା ପିତୄନ୍ଦେଵାନୃଷୀଂଶ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭ । ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵାରୁଣଂ ଲୋକଂ ଦୀପ୍ଯମାନଃ ସ୍ଵତେଜସା
ହେ ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରି, ମଣିଷ ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ବାରୁଣ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଶଂକୁକର୍ଣେଶ୍ଵରଂ ଦେଵମର୍ଚଯିତ୍ଵା ଯୁଧିଷ୍ଠିର । ଅଶ୍ଵମେଧଂ ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରଵଦଂତି ମନୀଷିଣଃ
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଶଂକୁକର୍ଣ୍ଣେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ, ପଣ୍ଡିତମାନେ କହନ୍ତି ଯେ ଏଠାରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦଶଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପାଵୃତ୍ଯ ଗଚ୍ଛେତ ଭରତର୍ଷଭ । ତୀର୍ଥଂ କୁରୁଵରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ହେ ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତିମୀତି ନାମ୍ନା ଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରମୋଚନମ୍ । ଯତ୍ର ଶକ୍ରାଦଯୋ ଦେଵା ଉପାସଂତେ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଟିମି ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ପାପ ହରାଇଦିଏ; ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ ରୁଦ୍ରଂ ଦେଵଗଣୈର୍ଵୃତମ୍ । ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ପାପାନି କୃତାନି ନୁଦତେ ନରଃ
ସେଠି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କରିଲେ, ମଣିଷ ଜନ୍ମରୁ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡିପାରେ।
ତିମିରତ୍ର ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵଦେଵୈରଭିଷ୍ଟୁତଃ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ହଯମେଧମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ହେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠି ଟିମିକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ଜିତ୍ଵା ତତ୍ର ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଵିଷ୍ଣୁନା ଦିତିନଂଦନମ୍ । ପୁରା ଶୌଚଂ କୃତଂ ରାଜନ୍ହତ୍ଵା ଦୈଵତକଂଟକାନ୍
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଏଠି ବିଷ୍ଣୁ ଦିତିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ; ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ରାଜା, ଏଠି ପବିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
thumb|400px|ଵସୁଧାରା, ସ୍ଵଯମ୍ଭୁ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଵସୁଧାରାମଭିଷ୍ଟୁତାମ୍ । ଗମନାଦେଵ ତସ୍ଯାଂ ହି ହଯମେଧମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତାପରେ, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ ବସୁଧାରାକୁ ଯିବା ଉଚିତ; କେବଳ ଯିବାମାତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା କୁରୁଵରଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଯତାତ୍ମା ତୁ ମାନଵଃ । ତର୍ପଯିତ୍ଵା ପିତୄନ୍ଦେଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ହେ କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠି ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଲେ, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ତୀର୍ଥଂ ଚାପି ପରଂ ତତ୍ର ଵସୂନାଂ ଭରତର୍ଷଭ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ଵସୂନାଂ ସଂମତୋ ଭଵେତ୍
ହେ ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠି ବସୁମାନେଙ୍କର ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଓ ପାନ କରି, ବସୁମାନେଙ୍କର କୃପା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ସିଂଧୁତମମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲଭେଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍
ସିନ୍ଧୁତମ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ, ହେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବହୁ ସୁନା ମିଳେ।
ବ୍ରହ୍ମତୁଂଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଶୁଚିଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ । ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ସୁକୃତୀ ଵିରଜା ନରଃ
ବ୍ରହ୍ମତୁଙ୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଥିଲେ, ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଓ ପାପରହିତ ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
କୁମାରିକାଣାଂ ଶକ୍ରସ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୁମାରୀମାନେ ଯେଉଁଠି ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ, ହେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ରେଣୁକାଯାଶ୍ଚ ତତ୍ରୈଵ ତୀର୍ଥଂ ଦେଵନିଷେଵିତମ୍ । ସ୍ନାତ୍ଵା ତତ୍ର ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରୋ ଵିମଲଶ୍ଚଂଦ୍ରମା ଇଵ
ସେଠାରେ ରେଣୁକାଙ୍କର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜନ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ନିର୍ମଳ ହୁଏ।
ଅଥ ପଂଚନଦଂ ଗତ୍ଵା ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ । ପଂଚଯଜ୍ଞାନଵାପ୍ନୋତି କ୍ରମଶୋ ଯେ ତୁ କୀର୍ତିତାଃ
ତାପରେ, ପଞ୍ଚନଦକୁ ଯାଇ, ନିୟମିତ ଓ ସଂଯମିତ ଭୋଜନ କରି, ମଣିଷ କ୍ରମେ ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଭୀମାଯାଃ ସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନ ଯୋନ୍ଯାଂ ଵୈ ନରୋ ଭରତସତ୍ତମ
ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ମଣିଷ ଭୀମାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଓ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଣିଷ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଇ ନାହିଁ।
ଦେଵ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋ ଭଵେଦ୍ରାଜନ୍ତତ୍ର କୁଂଡଲଵିଗ୍ରହଃ । ଗଵାଂ ଶତସହସ୍ରସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈଵାପ୍ନୁଯାନ୍ମହତ୍
ସେଠି ଦେବୀଙ୍କର ପୁଅ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ରାଜା ଅଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ମହାନ ଫଳ ମିଳେ, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଦାନର ସମାନ।