ଯାନ୍ଯାନ୍ପ୍ରାର୍ଥଯତେ କାମାନ୍ପଶୁପୁତ୍ରଧନାନି ଚ । ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ତାନି ସର୍ଵାଣି ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରାଧିପ
ଯେଉଁ ରାଜା ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଯେଉଁ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା କରେ—ଗୋ, ସନ୍ତାନ କିମ୍ବା ଧନ—ସେ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ତ୍ରିଦଶଦ୍ଯୋତି ଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ତତ୍ର ତା ଋଷିକନ୍ଯାସ୍ତୁ ତପସ୍ତପ୍ଯଂତି ସୁଵ୍ରତାଃ
ତାପରେ, ରାଜନ୍, ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଋଷିମାନଙ୍କର ଝିଅମାନେ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଧରି ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି।
ଭର୍ତ୍ତା ଭଵତୁ ସର୍ଵାସାମୀଶ୍ଵରଃ ପ୍ରଭୁରଵ୍ଯଯଃ । ପ୍ରୀତସ୍ତେଷାଂ ମହାଦେଵଶ୍ଚଂଡରୂପଧରୋ ହରଃ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ଅବିନାଶୀ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଲିକ। ମହାଦେବ ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିକୃତାନନ ବୀଭତ୍ସସ୍ତଚ୍ଚ ତୀର୍ଥମୁପାଗତଃ । ତତ୍ର କନ୍ଯା ମହାରାଜ ଵରାଯ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଭୟଜନକ ଭାବରେ, ସେ ପରମେଶ୍ୱର ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସନ୍ତି। ସେଠାରେ, ମହାରାଜ, ଏକ କନ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦାୟ ମାଗେ।
କନ୍ଯାଋଦ୍ଧିଂ ଚ ଯଃ ସେଵେତ୍କନ୍ଯାଦାନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ତୀର୍ଥଂ ତତ୍ର ମହାରାଜ ଦଶକନ୍ଯେତି ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଯିଏ କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାମ କରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ବିବାହ ଦେଇଥାଏ, ମହାରାଜ, ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ 'ଦଶକନ୍ୟା' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚ୍ଚଯେଦ୍ଦେଵଂ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ସ୍ଵର୍ଗବିଂଦୁରିତି ଶ୍ରୁତମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ତାପରେ, ରାଜନ୍, 'ସ୍ୱର୍ଗବିନ୍ଦୁ' ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଦୁର୍ଗତିଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯତି । ଅପ୍ସରେଶଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ରାଜନ୍, ମଣିଷ କେବେ ଦୁଃଖ ଦେଖେନାହିଁ। ତାପରେ ଅପ୍ସରେଶ୍ୱର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ରୀଡତେ ନାଗଲୋକସ୍ଥୋଽପ୍ସରୋଭିଃ ସହ ମୋଦତେ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ନରକଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ନାଗଲୋକରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଖେଳି ଆନନ୍ଦ କରେ। ତାପରେ, ରାଜନ୍, ସେ 'ନରକ' ନାମକ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚ୍ଚଯେଦ୍ଦେଵଂ ନରକଂ ଚ ନ ଗଚ୍ଛତି । ଭାରଭୂତଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦୁପଵାସପରାଯଣଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସେ କେବେ ନରକକୁ ଯାଏନାହିଁ। ତାପରେ ଉପବାସରେ ଲିନ ହୋଇ 'ଭାରଭୂତ' କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଏତତ୍ତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଅଵତାରଂ ତୁ ଶାଂଭଵମ୍ । ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଯାହା ଶଂଭୁଙ୍କ ଅବତାର ସ୍ଥଳୀ, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭାରଭୂତେ ମହାତ୍ମନଃ । ଯତ୍ରତତ୍ର ମୃତସ୍ଯାପି ଧ୍ରୁଵଂ ଗାଣେଶ୍ଵରୀ ଗତିଃ
ସେଠାରେ, ଭାରଭୂତରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମହାତ୍ମା, ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିବା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗଣେଶଙ୍କ ଗତି ମିଳେ।
କାର୍ତିକସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍ । ଅଶ୍ଵମେଧାଚ୍ଛତଗୁଣଂ ପ୍ରଵଦଂତି ମନୀଷିଣଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ପଣ୍ଡିତମାନେ କହନ୍ତି ଏହାର ଫଳ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ।
ଦୀପକାନାଂ ଶତଂ କୃତ୍ଵା ଘୃତପୂର୍ଣଂ ତୁ ଦାପଯେତ୍ । ଵିମାନୈଃ ସୂର୍ଯସଂକାଶୈର୍ଵ୍ରଜତେ ଯତ୍ର ଶଂକରଃ
ଘୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶତଟି ଦୀପ ଜଳାଇ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ବସି ଶଂକରଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।
ଵୃଷଭଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ ଶଂଖକୁଂଦେଂଦୁ ସଂନିଭମ୍ । ଵୃଷଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଶଂଖ, ପଦ୍ମ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ବୃଷ ଦାନ କରେ, ସେ ବୃଷ ଯୁକ୍ତ ଯାନରେ ବସି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଚରୁମେକଂ ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରାଧିପ । ପାଯସଂ ମଧୁସଂଯୁକ୍ତଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଯିଏ ସେଠାରେ ଏକ ଚରୁ ଦାନ କରେ, ରାଜନ୍—ମଧୁ ମିଶିତ ପାୟସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପକାଳ—
ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯନୁରାଜେଂଦ୍ର ଭୋଜଯେତ୍ସହଦକ୍ଷିଣମ୍ । ତସ୍ଯତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵେଣ ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍
ସେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ, ରାଜନ୍, ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ। ସେଇ ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ ସମସ୍ତ ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ହୁଏ।
ନର୍ମଦାଯା ଜଲଂ ସିକ୍ତ୍ଵା ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ଵୃଷଧ୍ଵଜମ୍ । ଦୁର୍ଗତିଂ ଚ ନ ପଂଶ୍ଯଂତି ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵତଃ
ନର୍ମଦା ନଦୀର ଜଳ ଛିଟିଏ ଓ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସେଇ ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ କେବେ ଦୁଃଖ ଦେଖିବେ ନାହିଁ।
ଏତତ୍ତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଯସ୍ତୁପ୍ରାଣାନ୍ପରିତ୍ଯଜେତ୍ । ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵ୍ରଜତେ ଯତ୍ର ଶଂକରଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି ଯିଏ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଶଂକରଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।
ଜଲପ୍ରଵେଶଂ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରାଧିପ । ହଂସଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ହଂସ ଯୋଗୁ ଚାଲିଥିବା ଯାନରେ ବସି, ସେ ଲୋକେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଯାଵଚ୍ଚଂଦ୍ରଶ୍ଚ ସୂର୍ଯଶ୍ଚ ହିମଵାଂଶ୍ଚ ମହୋଦଧିଃ । ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତୋ ଯାଵତ୍ତାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ମହୀଯତେ
ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବଡ଼ ହିମାଳୟ, ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଓ ଗଙ୍ଗା ଭଳି ନଦୀମାନେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମାନ୍ୟତା ମିଳେ।
ଅନାଶନଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରାଧିପ । ଗର୍ଭଵାସେ ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ନ ପୁନର୍ଜାଯତେ ନରଃ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଉପବାସ କରେ, ସେ ଲୋକେ ପୁଣି ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ନାହିଁ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଅଟଵୀତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନିଂଦ୍ରସ୍ଯାର୍ଦ୍ଧାସନଂଲଭେତ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଟବୀତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଆସନ ପାଏ।
ଶୃଂଗତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ତତ୍ରାପି ସ୍ନାତମାତ୍ରସ୍ଯ ଧ୍ରୁଵଂ ଗାଣେଶ୍ଵରୀ ଗତିଃ
ତାପରେ ଶୃଙ୍ଗତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗଣେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଏରଂଡୀନର୍ମଦାଯାଶ୍ଚ ସଂଗମଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ତତ୍ର ତୀର୍ଥଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏଠାରେ ଏରଣ୍ଡୀ ଓ ନର୍ମଦା ନଦୀର ସଂଗମ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେଠାରେ ଏକ ମହାପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଉପଵାସପରୋ ଭୂତ୍ଵା ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମପରାଯଣଃ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ଯେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରହ୍ମରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ ସ୍ନାନ କରେ, ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନର୍ମଦୋଦଧିସଂଗମମ୍ । ଜମଦଗ୍ନିରିତି ଖ୍ଯାତଂ ସିଦ୍ଧୋ ଯତ୍ର ଜନାର୍ଦନଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ନର୍ମଦା ଓ ସମୁଦ୍ରର ସଂଗମକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହାକୁ ଜମଦଗ୍ନି ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେଠାରେ ଜନାର୍ଦନ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।
ଯତ୍ରେଷ୍ଟ୍ଵା ବହୁଭିର୍ଯଜ୍ଞୈରିଂଦ୍ରୋ ଦେଵାଧିପୋଭଵତ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନର୍ମଦୋଦଧିସଂଗମେ
ସେଠାରେ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ। ହେ ରାଜା, ନର୍ମଦା ଓ ସମୁଦ୍ର ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ—
ତ୍ରିଗୁଣସ୍ଯାଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ । ପଶ୍ଚିମୋଦଧିସାଯୁଜ୍ଯଂ ମୁକ୍ତିଦ୍ଵାରଵିଘାଟନମ୍
ମଣିଷ ତିନି ଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଓ ପଶ୍ଚିମ ସମୁଦ୍ର ସହ ଏକତା ପାଇ, ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଯାଏ।
ତତ୍ର ଦେଵାଃ ସଗଂଧର୍ଵା ଋଷଯଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ । ଆରାଧଯଂତି ଦେଵେଶଂ ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ଵିମଲେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଵିମଲେଶ୍ଵରପରଂ ତୀର୍ଥଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ବିମଳେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥଠାରୁ ବଡ଼ ତୀର୍ଥ କେବେ ଥିଲା ନାହିଁ, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।