ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲଂ ମୁରାରିକୃତଶାସନଃ । ଅଯୋନିସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯୋନିମଂଦିରମ୍
ମୁରାରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଅନେକ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ। ଅୟୋନିସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସେ ଆଉ ଜନନ ଗୃହକୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନି।
ପାଂଡଵେଶ୍ଵରକଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲମଵଧ୍ଯସ୍ତୁ ସୁରାସୁରୈଃ
ପାଣ୍ଡବେଶ୍ୱରକକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଅନେକ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ ଏବଂ ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା କ୍ରୀଡାଭୋଗସମନ୍ଵିତଃ । ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ମର୍ତ୍ଯେ ରାଜାଭିଜାଯତେ
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ଯାଇ, ଅନେକ ଖେଳ ଓ ଭୋଗରେ ଲିନ ହୁଅନ୍ତି। ସେଠାରେ ମହାଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କଂବୋତିକେଶ୍ଵରଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଉତ୍ତରାଯଣେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଯଦିଚ୍ଛେତ୍ତସ୍ଯ ତଦ୍ଭଵେତ୍
କମ୍ବୋଟିକେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତରାୟଣ ଆସିଲେ, ସେ ଯାହା ଚାହାଁନ୍ତି, ତାହା ପାଇଥାନ୍ତି।
ଚଂଦ୍ରଭାଗାଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରସ୍ତତ୍ର ସୋମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ଲୋକ ସୋମଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ପୂଜିତଂ ଦେଵରାଜେନ ଦେଵୈରପି ନମସ୍କୃତମ୍
ତାପରେ, ରାଜନ୍, ଶକ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ପୂଜା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଦାନଂ ଦତ୍ଵା ଚ କାଂଚନମ୍ । ଅଥଵା ନୀଲଵର୍ଣାଭଂ ଵୃଷଭଂ ଯଃ ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ସେଠାରେ, ରାଜନ୍, ସ୍ନାନ କରି ସୁନା ଦାନ କଲେ କିମ୍ବା ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ସମାନ ବୃଷଭକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ—
ଵୃଷଭସ୍ଯ ତୁ ରୋମାଣି ତତ୍ପ୍ରସୂତିକୁଲେଷୁ ଚ । ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନରୋ ହରପୁରେ ଵସେତ୍
ସେ ବୃଷଭ ଓ ତାହାର ବଂଶରେ ଯେତେ ଟିଏ ଲୋମ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକ ହରପୁରରେ ବାସ କରେ।
ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ରାଜା ଭଵତି ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ଅଶ୍ଵାନାଂ ଶ୍ଵେତଵର୍ଣାନାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ନରାଧିପ
ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ ରାଜା ବଳବାନ ହୁଅନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଏକ ହଜାର ଧଳା ଘୋଡ଼ାର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ।
ସ୍ଵାମୀ ଭଵତି ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥ ପ୍ରଭାଵତଃ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତ୍ତମନୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ରାଜନ୍, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜଂସ୍ତର୍ପଯେତ୍ପିତୃଦେଵତାଃ । ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ପିଂଡଂ ଦତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜା, ଏକ ରାତି ଉପବାସ ରହି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ଲୋକେ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
କନ୍ଯାଗତେ ଯଥାଽଦିତ୍ଯେ ଅକ୍ଷଯଂ ସଂଚିତଂ ଭଵେତ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର କପିଲାତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ; ତାପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଲୋକେ କପିଳା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍କପିଲାଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ସଂପୂର୍ଣାଂ ପୃଥିଵୀଂ ଦତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ତଦଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଯିଏ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ଏମିତି ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ, ଯେପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରିଥାଏ।
ନର୍ମଦେଶ୍ଵରଂ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ନର୍ମଦେଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ; ଏପରି ତୀର୍ଥ ଗତେ କେବେ ହୋଇନଥିଲା, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ରାଜା, ଲୋକେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ତତ୍ର ସର୍ଵଗତୋ ରାଜା ପୃଥିଵ୍ଯାମଭିଜାଯତେ । ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପୂର୍ଣଃ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେଠାରେ ଏମିତି ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ।
ନାର୍ମଦୀଯୋତ୍ତରେକୂଲେ ତୀର୍ଥଂ ପରମଶୋଭନମ୍ । ଆଦିତ୍ଯାଯତନଂ ରମ୍ଯମୀଶ୍ଵରେଣ ତୁ ଭାଵିତମ୍
ନର୍ମଦା ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଆୟତନ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଦାନଂ ଦତ୍ଵା ଚ ଶକ୍ତିତଃ । ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵେଣ ଦତ୍ତଂ ଭଵତି ଚାକ୍ଷଯମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କଲେ, ସେ ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା କେବେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଦରିଦ୍ରା ଵ୍ଯାଧିତା ଯେ ତୁ ଯେ ଚ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମଣଃ । ମୁଚ୍ଯଂତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ପ୍ରଯାଂତି ଚ
ଯେମାନେ ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମାଘମାସେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ସପ୍ତମୀମ୍ । ଵସେଦାଯତନେ ଯସ୍ତୁ ନିରାତ୍ମା ଯୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ, ଯିଏ ଆତ୍ମନିଗ୍ରହ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସହିତ ଦେବାଳୟରେ ବାସ କରେ—
ନ ଜାଯତେ ଵ୍ଯାଧିତଶ୍ଚ କାଲେଂଧୋ ବଧିରସ୍ତଥା । ସୁଭଗୋ ରୂପସଂପନ୍ନଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଭଵତି ଵଲ୍ଲଭଃ
ସେ କେବେ ରୋଗୀ, ଅନ୍ଧ କିମ୍ବା ବଧିର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ; ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି।
ଇଦଂ ତୀର୍ଥଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ମାର୍କଂଡେଯେନ ଭାଷିତମ୍ । ଯେ ପ୍ରଯାଂତି ନ ରାଜେଂଦ୍ର ଵଂଚିତାସ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ତୀର୍ଥ ମହାପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି; ଯେଉଁମାନେ ଏଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ କେବେ ଠକିବେ ନାହିଁ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମାସେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରସ୍ତତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତାପରେ ମାସେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଲୋକେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ମୋଦତେ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଥୋ ଯାଵଦିଂଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ତତଃ ସମୀପତଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ନାଗେଶ୍ଵରଂ ତପୋଵନମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରମାନେ ଚୌଦ୍ଦିଅଟି ଥିବାଯାଏଁ ଆନନ୍ଦ କରେ; ତାପରେ ସେ ନିକଟରେ ରହି, ନାଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ତପୋବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତଃ । ବହୁଭିର୍ନାଗକନ୍ଯାଭିଃ କ୍ରୀଡତେ କାଲମକ୍ଷଯମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଚି ଓ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ନାଗକନ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ଅନନ୍ତ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୀଡ଼ା କରେ।
କୁବେରଭଵନଂ ଗଚ୍ଛେତ୍କୁବେରୋ ଯତ୍ର ସଂସ୍ଥିତଃ । କାଲେଶ୍ଵରଂ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ କୁବେରୋ ଯତ୍ର ତୋଷିତଃ
ସେ କୁବେରଙ୍କ ଭବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ କୁବେର ନିଜେ ବସନ୍ତି; କାଳେଶ୍ୱର ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥକୁ ଯିଏଁଠାରେ କୁବେର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ସର୍ଵସଂପଦମାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତତଃ ପଶ୍ଚିମତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ମରୁତାଲଯମୁତ୍ତମମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରାଯାଏ; ତାପରେ ପଶ୍ଚିମକୁ ଯାଇ, ଉତ୍ତମ ମରୁତାଳୟକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତଃ । କାଂଚନଂ ତୁ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦନ୍ନଶକ୍ତ୍ଯା ତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଚି ଓ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବୁଦ୍ଧିମତି ହୋଇ ସୁନା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପକେଣ ଵିମାନେନ ଵାଯୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି । ମମ ତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ମାଘମାସେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ସେ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ବସି ବାୟୁଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାପରେ, ମାଘ ମାସରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୋ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ନକ୍ତଂ ଭୋଜ୍ଯଂ ତତଃ କୁର୍ଯାନ୍ନ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯୋନିସଂକଟମ୍
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ ରାତିରେ ମାତ୍ର ଖାଇବା ଦରକାର ଏବଂ ଅଶୁଚି ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅହଲ୍ଯାତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରସ୍ତତ୍ର ଅପ୍ସରୋଭିଃ ପ୍ରମୋଦତେ
ତାପରେ ଅହଲ୍ୟା ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସହିତେ ମଣିଷ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ।