ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଵିଶ୍ରୁତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତତ୍ର ସଂନିହିତଃ ଶିଵଃ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଗାଣପତ୍ଯମଵାଽପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ତୀର୍ଥ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶିବାଁକ ସେଠାରେ ବିରାଜିତ; ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଗଣପତିତ୍ୱ ପାଏ।
ସ୍କଂଦତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ଆଜନ୍ମନଃ କୃତଂ ପାପଂ ସ୍ନାନମାତ୍ରାଦ୍ଵ୍ଯପୋହତି
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ ସ୍କନ୍ଦତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ଜନ୍ମରୁ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂରିଯାଏ।
ଆଂଗିରସଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ତସ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାପରେ ଆଁଗିରସ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସେ ମହାନ୍ମାନ ପାଏ।
ଲାଂଗଲତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ତାପରେ ଲାଁଗଳତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ। ରାଜନ୍, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତୈଃ ପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଵଟେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ସପ୍ତଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଟେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ସଂଗମେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପହରଂ ପରମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ରାଜନ୍, ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ସଂଗମେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଭଦ୍ରତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତୁ ଯୋ ନରଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଲୋକ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଭଦ୍ରତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦାନ କରେ—
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵେଣ ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ଅଥ ନାରୀ ଭଵେତ୍କାପି ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ସେଠାର ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ସବୁକିଛି କୋଟିଗୁଣ ହୋଇଯାଏ। ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
ଗୌରୀତୁଲ୍ଯା ଭଵେତ୍ସା ତୁ ଇଂଦ୍ରଂ ଯାତି ନ ସଂଶଯଃ । ଅଂଗାରେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ସମାନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ତାପରେ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରସ୍ତତ୍ର ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଅଂଗାରକ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତୁ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଲୋକ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ। ଅଙ୍ଗାରକି ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲଂ ମୁରାରିକୃତଶାସନଃ । ଅଯୋନିସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯୋନିମଂଦିରମ୍
ମୁରାରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଅନେକ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ। ଅୟୋନିସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସେ ଆଉ ଜନନ ଗୃହକୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନି।
ପାଂଡଵେଶ୍ଵରକଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲମଵଧ୍ଯସ୍ତୁ ସୁରାସୁରୈଃ
ପାଣ୍ଡବେଶ୍ୱରକକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଅନେକ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ ଏବଂ ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା କ୍ରୀଡାଭୋଗସମନ୍ଵିତଃ । ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ମର୍ତ୍ଯେ ରାଜାଭିଜାଯତେ
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ଯାଇ, ଅନେକ ଖେଳ ଓ ଭୋଗରେ ଲିନ ହୁଅନ୍ତି। ସେଠାରେ ମହାଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କଂବୋତିକେଶ୍ଵରଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଉତ୍ତରାଯଣେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଯଦିଚ୍ଛେତ୍ତସ୍ଯ ତଦ୍ଭଵେତ୍
କମ୍ବୋଟିକେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତରାୟଣ ଆସିଲେ, ସେ ଯାହା ଚାହାଁନ୍ତି, ତାହା ପାଇଥାନ୍ତି।
ଚଂଦ୍ରଭାଗାଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରସ୍ତତ୍ର ସୋମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ଲୋକ ସୋମଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ପୂଜିତଂ ଦେଵରାଜେନ ଦେଵୈରପି ନମସ୍କୃତମ୍
ତାପରେ, ରାଜନ୍, ଶକ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ପୂଜା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଦାନଂ ଦତ୍ଵା ଚ କାଂଚନମ୍ । ଅଥଵା ନୀଲଵର୍ଣାଭଂ ଵୃଷଭଂ ଯଃ ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ସେଠାରେ, ରାଜନ୍, ସ୍ନାନ କରି ସୁନା ଦାନ କଲେ କିମ୍ବା ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ସମାନ ବୃଷଭକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ—
ଵୃଷଭସ୍ଯ ତୁ ରୋମାଣି ତତ୍ପ୍ରସୂତିକୁଲେଷୁ ଚ । ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ନରୋ ହରପୁରେ ଵସେତ୍
ସେ ବୃଷଭ ଓ ତାହାର ବଂଶରେ ଯେତେ ଟିଏ ଲୋମ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକ ହରପୁରରେ ବାସ କରେ।
ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ରାଜା ଭଵତି ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ଅଶ୍ଵାନାଂ ଶ୍ଵେତଵର୍ଣାନାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ନରାଧିପ
ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ ରାଜା ବଳବାନ ହୁଅନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଏକ ହଜାର ଧଳା ଘୋଡ଼ାର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ।
ସ୍ଵାମୀ ଭଵତି ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥ ପ୍ରଭାଵତଃ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତ୍ତମନୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ରାଜନ୍, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜଂସ୍ତର୍ପଯେତ୍ପିତୃଦେଵତାଃ । ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ପିଂଡଂ ଦତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜା, ଏକ ରାତି ଉପବାସ ରହି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ଲୋକେ ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
କନ୍ଯାଗତେ ଯଥାଽଦିତ୍ଯେ ଅକ୍ଷଯଂ ସଂଚିତଂ ଭଵେତ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର କପିଲାତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ; ତାପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଲୋକେ କପିଳା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍କପିଲାଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ସଂପୂର୍ଣାଂ ପୃଥିଵୀଂ ଦତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ତଦଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଯିଏ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ଏମିତି ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ, ଯେପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରିଥାଏ।
ନର୍ମଦେଶ୍ଵରଂ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ନର୍ମଦେଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ତୀର୍ଥ; ଏପରି ତୀର୍ଥ ଗତେ କେବେ ହୋଇନଥିଲା, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ରାଜା, ଲୋକେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ତତ୍ର ସର୍ଵଗତୋ ରାଜା ପୃଥିଵ୍ଯାମଭିଜାଯତେ । ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପୂର୍ଣଃ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେଠାରେ ଏମିତି ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ।
ନାର୍ମଦୀଯୋତ୍ତରେକୂଲେ ତୀର୍ଥଂ ପରମଶୋଭନମ୍ । ଆଦିତ୍ଯାଯତନଂ ରମ୍ଯମୀଶ୍ଵରେଣ ତୁ ଭାଵିତମ୍
ନର୍ମଦା ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଆୟତନ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଦାନଂ ଦତ୍ଵା ଚ ଶକ୍ତିତଃ । ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵେଣ ଦତ୍ତଂ ଭଵତି ଚାକ୍ଷଯମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କଲେ, ସେ ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା କେବେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଦରିଦ୍ରା ଵ୍ଯାଧିତା ଯେ ତୁ ଯେ ଚ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମଣଃ । ମୁଚ୍ଯଂତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ପ୍ରଯାଂତି ଚ
ଯେମାନେ ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମାଘମାସେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ସପ୍ତମୀମ୍ । ଵସେଦାଯତନେ ଯସ୍ତୁ ନିରାତ୍ମା ଯୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ, ଯିଏ ଆତ୍ମନିଗ୍ରହ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସହିତ ଦେବାଳୟରେ ବାସ କରେ—
ନ ଜାଯତେ ଵ୍ଯାଧିତଶ୍ଚ କାଲେଂଧୋ ବଧିରସ୍ତଥା । ସୁଭଗୋ ରୂପସଂପନ୍ନଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଭଵତି ଵଲ୍ଲଭଃ
ସେ କେବେ ରୋଗୀ, ଅନ୍ଧ କିମ୍ବା ବଧିର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ; ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି।