ମତ୍ଵା ପୃଥକ୍ତ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ସର୍ଵସ୍ମାଦେଵ କେଵଲମ୍ । ଆନଂଦମକ୍ଷରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଧ୍ଯାଯେତ ଚ ତତଃ ପରମ୍
ସମସ୍ତ ଜିନିଷରୁ ଆପଣାକୁ ଅଲଗା ଏବଂ ଏକା ଭାବି, ପରେ ଏହି ଆତ୍ମା ହେଉଛି ଆନନ୍ଦମୟ, ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପ—ଏହାକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଯସ୍ମାଦ୍ଭଵଂତି ଭୂତାନି ଯଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନେହ ଜାଯତେ । ସ ତସ୍ମାଦୀଶ୍ଵରୋ ଦେଵଃ ପରସ୍ତାଦ୍ଯୋଧିତିଷ୍ଠତି
ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଜାଣିଲେ ଏଠାରେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ହୁଏନାହିଁ—ସେଠି ସେଇ ପ୍ରଭୁ, ସେଇ ଦେବତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଅତିକ୍ରମ କରି ଅଛନ୍ତି।
ଯଦଂତରେ ତଦ୍ଗମନଂ ଶାଶ୍ଵତଂ ଶିଵମଵ୍ଯଯମ୍ । ଯ ଇଦଂ ସ୍ଵପରୋକ୍ଷସ୍ତୁ ସ ଦେଵଃ ସ୍ଯାନ୍ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯେଉଁ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅବିନାଶୀ, ଶାଶ୍ୱତ ଏବଂ ଶୁଭ ଉପସ୍ଥିତିକୁ ଲୋକ ଗମନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ନିଜେ ଦେଖିପାରିବେ, ସେଇ ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି।
ଵ୍ରତାନି ଯାନି ଭିକ୍ଷୂଣାଂ ତଥୈଵାଯଂ ଵ୍ରତାନି ଚ । ଏକୈକାତିକ୍ରମେଣୈଵ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵିଧୀଯତେ
ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ନିୟମ ଅଛି, ଏଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଅଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ପାଇଁ ଉଚିତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଉପେତ୍ଯ ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଂ କାମାତ୍ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାହିତଃ । ପ୍ରାଣାଯାମସମାଯୁକ୍ତଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ସାଂତପନଂ ଶୁଚିଃ
ଯଦି କାମବଶତଃ କୌଣସି ଭିକ୍ଷୁ ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଏବଂ ପ୍ରାଣାୟାମ ସହିତ ସାଂତପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତତଶ୍ଚରେତ ନିଯମାତ୍କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ସଂଯତମାନସଃ । ପୁନରାଶ୍ରମମାଗମ୍ଯ ଚରେଦ୍ଭିକ୍ଷୁରତଂଦ୍ରିତଃ
ତା’ପରେ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, କଠିନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୁଣି ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରି, ଭିକ୍ଷୁ ଅଲସ୍ୟ ଛାଡି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନ ଧର୍ମଯୁକ୍ତମନୃତଂ ହିନସ୍ତୀତି ମନୀଷିଣଃ । ତଥାପି ଚ ନ କର୍ତଵ୍ଯଃ ପ୍ରସଂଗୋ ହ୍ଯେଷ ଦାରୁଣଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି ଯେ, ଧର୍ମ ପାଇଁ କହିଥିବା ମିଥ୍ୟା କଥା ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରେନାହିଁ; ତଥାପି, ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର।
ଏକରାତ୍ରୋପଵାସଶ୍ଚ ପ୍ରାଣାଯାମଶତଂ ତଥା । ଉକ୍ତ୍ଵାନୃତଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ଯତିନା ଧର୍ମଲିପ୍ସୁନା
ଏକ ରାତି ଉପବାସ ଏବଂ ଶତ ପ୍ରାଣାୟାମ—ଏହା ହେଉଛି ଏକ ଯତି ଯଦି ଧର୍ମ ଲାଗି ମିଥ୍ୟା କଥା କହିଥାଏ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ।
ପରମାପଦ୍ଗତେନାପି ନ କାର୍ଯଂ ସ୍ତେଯମନ୍ଯତଃ । ସ୍ତେଯାଦଭ୍ଯଧିକଃ କଶ୍ଚିନ୍ନାସ୍ତ୍ଯଧର୍ମ ଇତି ସ୍ମୃତିଃ
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସମସ୍ୟା ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଜିନିଷ ଚୋରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କାରଣ, ଚୋରିଠାରୁ ବଡ଼ ଅଧର୍ମ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ର କହେ।
ହିଂସା ଚୈଵାପରା ତୃଷ୍ଣା ଯାଚ୍ଞାତ୍ମଜ୍ଞାନନାଶିକା । ଯଦେତଦ୍ଦ୍ରଵିଣଂ ନାମ ପ୍ରାଣା ହ୍ଯେତେ ବହିଶ୍ଚରାଃ ୨୭ ଦ୍ରଵିଣ। ସ ତସ୍ଯ ହରତେ ପ୍ରାଣାନ୍ଯୋ ଯସ୍ଯ ହରତେ ଧନମ୍ । ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ସ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଭିନ୍ନଵୃତ୍ତୋ ଵ୍ରତଚ୍ଯୁତଃ
ହିଂସା, ଅତି ଆସକ୍ତି ଏବଂ ଭିକ୍ଷା ନେବା, ଏସବୁ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଧନ ଯାହାକୁ କୁହାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଜୀବନର ବାହ୍ୟ ଶକ୍ତି। ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଧନ ନେଇଯାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ଜୀବନକୁ ନେଇଯାଏ; ଏପରି କରି, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ନିଜ ନିୟମରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଭୂଯୋ ନିର୍ଵେଦମାପନ୍ନଶ୍ଚରେଦ୍ଭିକ୍ଷୁରତଂଦ୍ରିତଃ । ଅକସ୍ମାଦେଵ ହିଂସାଂ ତୁ ଯଦି ଭିକ୍ଷୁଃ ସମାଚରେତ୍
ପୁଣି ଅନୁତାପ ଆସିଲେ, ଭିକ୍ଷୁ ଅଲସ୍ୟ ବିନା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ୍; କିନ୍ତୁ ଯଦି ଅଚାନକ ଭାବେ ଭିକ୍ଷୁ ହିଂସା କରିଥାଏ—
କୁର୍ଯାତ୍କୃଚ୍ଛ୍ରାତିକୃଚ୍ଛ୍ରଂ ତୁ ଚାଂଦ୍ରାଯଣମଥାପି ଵା । ସ୍କଂଦେତେଂଦ୍ରିଯଦୌର୍ବଲ୍ଯାତ୍ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯତିର୍ଯଦି
ତେବେ ସେ ଅତି କଠିନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦୁର୍ବଳତାରୁ କୌଣସି ଯତି ଜଣେ ଜନାନୀକୁ ଦେଖି ଆକର୍ଷିତ ହୁଏ—
ତେନ ଧାରଯିତଵ୍ଯା ଵୈ ପ୍ରାଣାଯାମାସ୍ତୁ ଷୋଡଶ । ଦିଵାସ୍କଂଦେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରାଣାଯାମଶତଂ ବୁଧାଃ
ତେବେ ସେ ଷୋଳ ଥର ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦିନେ ଏହା ଘଟିଲେ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଶତ ପ୍ରାଣାୟାମ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଏକାନ୍ନେ ମଧୁମାଂସେ ଚ ନଵଶ୍ରାଦ୍ଧେ ତଥୈଵ ଚ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଲଵଣେ ଚୋକ୍ତଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ଵିଶୋଧନମ୍
ଏକଠା ଭୋଜନ, ମଧୁ, ମାଂସ ଖାଇବା, କିମ୍ବା ନୂଆ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଭୋଜନ କରିବା, ଏବଂ ସିଧା ଲୁଣ ନେବା ପାଇଁ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
ଧ୍ଯାନନିଷ୍ଠସ୍ଯ ସତତଂ ନଶ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକମ୍ । ତସ୍ମାନ୍ନାରାଯଣଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଧ୍ଯାନପରୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ସଦା ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଥାଏ, ସେଠି ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ତେଣୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲାଗି ରହିବା ଉଚିତ୍।
ଯଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାକ୍ଷରମଵ୍ଯଯମ୍ । ଯୋଂତରାତ୍ମା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯେଉଁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେଇ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ—ତାଙ୍କୁ ମହେଶ୍ୱର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ୍।
ଏଷ ଦେଵୋ ମହାଦେଵଃ କେଵଲଃ ପରମଂ ଶିଵଃ । ତଦେଵାକ୍ଷରମଦ୍ଵୈତଂ ତଦା ନିତ୍ଯଂ ପରଂ ପଦମ୍
ଏହି ଦେବତା, ମହାଦେବ, ସେଇ ଏକମାତ୍ର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଶୁଭ; ସେଇ ଅବିନାଶୀ ଏକତା, ସେଇ ନିତ୍ୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପଦ।
ତସ୍ମାନ୍ମହୀଯତେ ଦେଵେ ସ୍ଵଧାମ୍ନି ଜ୍ଞାନସଂଜ୍ଞିତେ । ଆତ୍ମଯୋଗାତ୍ପରେ ତତ୍ଵେ ମହାଦେଵସ୍ତତଃ ସ୍ମୃତଃ
ସେଇ ଦେବତା ତାଙ୍କର ନିଜ ଧାମରେ, ଯାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି; ଆତ୍ମାର ସହିତ ଉଚ୍ଚତମ ସତ୍ୟରେ ଏକତା ଦ୍ୱାରା, ସେଉଁଠି ମହାଦେବ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ନାନ୍ଯଂ ଦେଵଂ ମହାଦେଵାଦ୍ଵ୍ଯତିରିକ୍ତଂ ପ୍ରପଶ୍ଯତି । ତମେଵାତ୍ମାନମନ୍ଵେତି ଯଃ ସ ଯାତି ପରଂ ପଦମ୍
ଯିଏ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତାକୁ ଦେଖେନାହିଁ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ବୋଲି ମନେ କରି ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ମନ୍ଯଂତେ ଯେ ସ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ଵିଭିନ୍ନଂ ପରମେଶ୍ଵରାତ୍ । ନ ତେ ପଶ୍ଯଂତି ତଂ ଦେଵଂ ଵୃଥା ତେଷାଂ ପରିଶ୍ରମଃ
ଯେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଠାରୁ ଅଲଗା ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
ଏକମେଵ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ତତ୍ତ୍ଵମଵ୍ଯଯମ୍ । ସ ଦେଵସ୍ତୁ ମହାଦେଵୋ ନୈତଦ୍ଵିଜ୍ଞାଯ ବଧ୍ଯତେ
ଏକମାତ୍ର ଉଚ୍ଚତମ ଓ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଏହି ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; ସେହି ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ମହାଦେବ, ଏହାକୁ ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼େନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯତେତ ନିଯତଂ ଯତିଃ ସଂଯତମାନସଃ । ଜ୍ଞାନଯୋଗରତଃ ଶାଂତୋ ମହାଦେଵପରାଯଣଃ
ସେହିପାଇଁ ଯିଏ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାଏ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଶାନ୍ତ ରହିଥାଏ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶରଣ କରିଥାଏ, ସେ ନିରନ୍ତର ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଷ ଵଃ କଥିତୋ ଵିପ୍ରା ଯତୀନାମାଶ୍ରମଃ ଶୁଭଃ । ପିତାମହେନ ମୁନିନା ଵିଭୁନା ପୂର୍ଵମୀରିତଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ପବିତ୍ର ଯତି ଆଶ୍ରମର ବିବରଣୀ ଆଗରୁ ପିତାମହ ମୁନି ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଛି।
ନାପୁତ୍ରଶିଷ୍ଯଯୋଗିଭ୍ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦେଵମନୁତ୍ତମମ୍ । ଜ୍ଞାନଂ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଯତିଧର୍ମ୍ମାଶ୍ରଯଂ ଶିଵମ୍
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିଥିବା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ, ଯେଉଁଥିରେ ଯତିଧର୍ମ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଏହା ପୁଅ, ଶିଷ୍ୟ କିମ୍ବା ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତି ଯତିନିଯମାନାମେତଦୁକ୍ତଂ ଵିଧାନଂ ସୁରଵରପରିତୋଷେ ଯଦ୍ଭଵେଦେକହେତୁଃ । ନ ଭଵତି ପୁନରେଷାମୁଦ୍ଭଵୋ ଵା ଵିନାଶଃ ପ୍ରତିହିତମନସୋ ଯେ ନିତ୍ଯମେଵାଚରଂତି
ଏହିପରି ଯତିମାନେ ପାଇଁ ନିୟମ ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ଦେବମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥାଏ; ଯେମାନେ ନିତ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମନରେ ଏହାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପୁନଃ ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ନାଶ ହୁଏନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ସ୍ଵର୍ଗଖଂଡେ ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣର ସ୍ୱର୍ଗଖଣ୍ଡର ସାଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ସୂତ ଉଵାଚ- ଏଵମୁକ୍ତା ପୁରା ଵିପ୍ରା ଵ୍ଯାସେନାମିତତେଜସା । ଏତାଵଦୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଵ୍ଯାସଃ ସତ୍ଯଵତୀସୁତଃ
ସୂତ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ— ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ବ୍ୟାସ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଏପରି କହିଥିଲେ; ଏତିକି କହି, ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ—
ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ମୁନୀନ୍ସର୍ଵାନ୍ଜଗାମ ଚ ଯଥାଗତମ୍ । ଭଵଦ୍ଭ୍ଯସ୍ତୁ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵିଧାନକମ୍
ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେକୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ, ଯେମିତି ଆସିଥିଲେ, ସେମିତି ଚାଲିଗଲେ; ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମର ନିୟମ କୁହିଛି।
ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରିଯୋ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଭଵତ୍ଯେଵ ନ ଚାନ୍ଯଥା । ରହସ୍ଯଂ ତତ୍ର ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁତ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଏ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ; ଏଥିରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି— ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯେ ଚାତ୍ର କଥିତା ଧର୍ମା ଵର୍ଣାଶ୍ରମନିବଂଧନାଃ । ହରିଭକ୍ତିକଲାଂଶାଂଶ ସମାନା ନ ହି ତେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଥିବା ଯେଉଁ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମରେ ବନ୍ଧା, ସେଗୁଡ଼ିକ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତିର ଏକ ଅଂଶ ସମ୍ବଲେ ମଧ୍ୟ ସମାନ ନୁହେଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।