ଯଜନାଧ୍ଯାପନେ ଯୋନିସ୍ତଥୈଵ ସହଭୋଜନମ୍ । ସହାଧ୍ଯାଯସ୍ତୁ ଦଶମଃ ସହଯାଜନମେଵ ଚ
ଯଜ୍ଞ, ପଢ଼ା, ଗୋତ୍ର ସାଂଘିକତା, ସହଖାଦ୍ୟ, ସହଅଧ୍ୟୟନ କିମ୍ବା ସହଯଜ୍ଞ—ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଏକାଦଶ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଦୋଷାଃ ସାଂକର୍ଯସଂସ୍ଥିତାଃ । ସମୀପେ ଚାପ୍ଯଵସ୍ଥାନାତ୍ପାପଂ ସଂକ୍ରମତେ ନୃଣାମ୍
ଏପରି ମିଶ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ଏଗାରୋଟି ଦୋଷ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। କେବଳ ସମୀପରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ଏକଠା ହୁଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସାଂକର୍ଯ୍ଯଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍ । ଏକପଂକ୍ତ୍ଯୁପଵିଷ୍ଟା ଯେ ନ ସ୍ପୃଶଂତି ପରସ୍ପରମ୍
ସେହିପରି, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ଏପରି ମିଶ୍ରଣକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍। ଏକ ପଂକ୍ତିରେ ବସିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ପରସ୍ପରକୁ ଛୁଅନ୍ତି ନାହିଁ—
ଭସ୍ମନା କୃତମର୍ଯ୍ଯାଦା ନ ତେଷାଂ ସଂକରୋ ଭଵେତ୍ । ଅଗ୍ନିନା ଭସ୍ମନା ଚୈଵ ସଲିଲେନ ଵିଲେଖତଃ
ଯଦି ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ସୀମା ଦେଇଯାଏ, ତେବେ ମିଶ୍ରଣ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଅଗ୍ନି, ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅଲଗା କରାଯାଇପାରେ।
ଦ୍ଵାରେଣ ସ୍ତଂଭମାର୍ଗେଣ ଷଡ୍ଭିଃ ପଂକ୍ତିର୍ଵିଭିଦ୍ଯତେ । ନ କୁର୍ଯାଚ୍ଛୁଷ୍କଵୈରାଣି ଵିଵାଦଂ ନ ଚ ପୈଶୁନମ୍
ଦ୍ୱାର, ଖୁଟି, ରାସ୍ତା, ଅଗ୍ନି, ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ପାଣି—ଏହି ଛଅଟି ଉପାୟରେ ପଂକ୍ତି ଭାଗ ହୁଏ। ଅନାବଶ୍ୟକ ବିବାଦ, କଳହ କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପରକ୍ଷେତ୍ରେ ଗାଂ ଚରଂତୀଂ ନ ଚାଚକ୍ଷୀତ କର୍ହିଚିତ୍ । ନ ସଂଵସେତ୍ସୂଚକେନ ନ କଂ ଵୈ ମର୍ମଣି ସ୍ପୃଶେତ୍
ଅନ୍ୟର ଖେତରେ ଗାଈ ଚରୁଥିବାକୁ କେବେ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଚୁଗଳି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ବସିବା ଓ କାହାର ଗୁପ୍ତ ଅଂଶକୁ ଛୁଅଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ସୂର୍ଯପରିଵେଷଂ ଵା ନେଂଦ୍ରଚାପଂ ପରାହ୍ନିକମ୍ । ପରସ୍ମୈ କଥଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ଶଶିନଂ ଵାଥ କାଂଚନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ହାଲୋ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସୁନାକୁ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ କୁର୍ଯାଦ୍ବହୁଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵିରୋଧଂ ବଂଧୁଭିସ୍ତଥା । ଆତ୍ମନଃ ପ୍ରତିକୂଲାନି ପରେଷାଂ ନ ସମାଚରେତ୍
ଅନେକ ଲୋକ କିମ୍ବା ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯାହା ନିଜ ପାଇଁ ଅପ୍ରିୟ, ତାହା ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତିଥିଂ ପକ୍ଷସ୍ଯ ନ ବ୍ରୂଯାନ୍ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ନ ନିର୍ଦିଶେତ୍ । ନୋଦକ୍ଯାମଭିଭାଷେତ ନାଶୁଚିଂ ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ତିଥି କିମ୍ବା ନକ୍ଷତ୍ର ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବିଧବା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଦେଵଗୁରୁଵିପ୍ରାଣାଂ ଦୀଯମାନଂ ତୁ ଵାରଯେତ୍ । ନ ଚାତ୍ମାନଂ ପ୍ରଶଂସେଦ୍ଵା ପରନିଂଦାଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଦେବତା, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉଥିବା ଦାନ ବାଧା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିଜକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଵେଦନିଂଦାଂ ଦେଵନିଂଦାଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ । ଯସ୍ତୁ ଦେଵାନୃଷୀଂଶ୍ଚୈଵ ଵେଦାନ୍ଵା ନିଂଦତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ବେଦ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସଦା ସାବଧାନ ଭାବରେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଦେବତା, ଋଷିମାନେ କିମ୍ବା ବେଦକୁ ନିନ୍ଦା କରେ—
ନ ତସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତିର୍ଦୃଷ୍ଟା ଶାସ୍ତ୍ରେଷ୍ଵିହ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ । ନିଂଦଯେଦ୍ଵା ଗୁରୁଂ ଦେଵଂ ଵେଦଂ ଵାସୋପବୃଂହଣମ୍
—ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ପ୍ରକାର ଲୋକ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ; ସେ ଗୁରୁ, ଦେବତା, ବେଦ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ଉପଚାରକୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ରୌରଵେ ପଚ୍ଯତେ ନରଃ । ତୂଷ୍ଣୀମାସୀତ ନିଂଦାଯାଂ ନ ବ୍ରୂଯାତ୍କିଂଚିଦୁତ୍ତରମ୍
ଏମିତି ଲୋକ ଅନେକ କୋଟି ବର୍ଷ ରୌରବ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଭୋଗ କରେ; ନିନ୍ଦା ହେଉଥିବାବେଳେ ଚୁପ୍ଚାପ ରହିବା ଉଚିତ, କିଛି ଉତ୍ତର ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କର୍ଣୌ ପିଧାଯ ଗଂତଵ୍ଯଂ ନ ଚୈନମଵଲୋକଯେତ୍ । ଵର୍ଜ୍ଜଯେଦ୍ଵୈ ରହସ୍ଯାନି ପରେଷାଂ ଗର୍ହଣଂ ବୁଧଃ
କାନ ଢାକି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିନ୍ଦାକାରୀକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ କଥା କିମ୍ବା ଦୋଷ ଖୋଲାସା କରିବାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଵିଵାଦଂ ସ୍ଵଜନୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନକୁର୍ଯ୍ଯାଦ୍ଵୈ କଦାଚନ । ନ ପାପଂ ପାପିନାଂ ବ୍ରୂଯାଦପାପଂ ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ନିଜ ଲୋକମାନେ ସହିତ କେବେ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକେ ପାପୀଙ୍କର ପାପ କିମ୍ବା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସତ୍ଯେନ ତୁଲ୍ଯୋ ଦୋଷଃ ସ୍ଯାଦସତ୍ଯାଦ୍ଦୋଷଵାନ୍ଭଵେତ୍ । ନୃଣାଂ ମିଥ୍ଯାଭିଶସ୍ତାନାଂ ପତଂତ୍ଯଶ୍ରୂଣି ରୋଦନାତ୍
ସତ୍ୟ କହିଲେ ଯେପରି ଦୋଷ ହୁଏ, ମିଥ୍ୟା କହିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷ ଲାଗେ; ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ଅଭିଯୋଗରେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଅଶ୍ରୁ ପଡ଼େ।
ତାନି ପୁତ୍ରାନ୍ପଶୂନ୍ଘ୍ନଂତି ତେଷାଂ ମିଥ୍ଯାଭିଶଂସିନାମ୍ । ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁରାପାନେ ସ୍ତେଯେ ଗୁର୍ଵଂଗନାଗମେ
ସେଇ ଅଶ୍ରୁ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ପୁଅ ଓ ଗାଈ-ଗୋରୁକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦିଏ; ଏହି ପ୍ରକାର ନିନ୍ଦା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦପାନ, ଚୋରି କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଅପରାଧ ସମାନ।
ଦୃଷ୍ଟଂ ଵୈ ଶୋଧନଂ ଵୃଦ୍ଧୈର୍ନାସ୍ତି ମିଥ୍ଯାଭିଶଂସନେ । ନେକ୍ଷେତୋଦ୍ଯଂତମାଦିତ୍ଯଂ ଶଶିନଂ ଵାଽନିମିତ୍ତତଃ
ଦୃଶ୍ୟମାନ ପାପ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ; କାରଣ ବିନା ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାସ୍ତଂ ଯାଂତଂ ନ ଵାରିସ୍ଥଂ ନୋପସ୍ପୃଷ୍ଟଂ ନ ମଧ୍ଯଗମ୍ । ତିରୋହିତଂ ସମୀକ୍ଷେତ ନାଦର୍ଶାଦ୍ଯନୁଗାମିନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମିତ, ଜଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସ୍ପର୍ଶିତ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଲୁଚିଯିବାବେଳେ କିମ୍ବା ଦର୍ପଣରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ପଛରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ନଗ୍ନାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମୀକ୍ଷେତ ପୁରୁଷଂ ଵା କଦାଚନ । ନ ଚ ମୂତ୍ରଂ ପୁରୀଷଂ ଵା ନ ଚ ସଂସୃଷ୍ଟମୈଥୁନମ୍
କେବେ ନଗ୍ନ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମୁତ୍ର, ମଳ କିମ୍ବା ଯୌନ କ୍ରିୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାଶୁଚିଃ ସୂର୍ଯସୋମାଦୀନ୍ଗ୍ରହାନାଲୋକଯେଦ୍ବୁଧଃ । ନାଭିଭାଷେତ ଚ ପରମୁଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵାଵଗୁଂଠିତଃ
ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ଗ୍ରହମାନେକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଖାଇବା ବେଳେ କିମ୍ବା ମୁଁହ ଢାକି ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ପଶ୍ଯେତ୍ପ୍ରେତସଂସ୍ପର୍ଶଂ ନ କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ଯ ଗୁରୋର୍ମୁଖମ୍ । ନ ତୈଲୋଦକଯୋଶ୍ଛାଯାଂ ନ ପଂକ୍ତିଂ ଭୋଜନେ ସତି
ମୃତଦେହ ସ୍ପର୍ଶ ଦେଖିବା, କ୍ରୋଧିତ ଗୁରୁଙ୍କର ମୁଁହ ଦେଖିବା, ତେଲ ଓ ପାଣିର ଛାୟା ଦେଖିବା, ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଶାରି ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ମୁକ୍ତବଂଧନଂ ପଶ୍ଯେନ୍ନୋନ୍ମତ୍ତଂ ଗଜମେଵ ଵା । ନାଶ୍ନୀଯାଦ୍ଭାର୍ଯଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନୈନାମୀକ୍ଷେତ ଚାଶ୍ନତୀମ୍
କାହାକୁ ବାନ୍ଧନ ଖୋଲିବା ଦେଖିବା, ପାଗଳ ହାତୀକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଜଣେ ପତ୍ନୀ ସହ ଏକାସାଥି ଖାଇବା କିମ୍ବା ସେ ଖାଉଥିବାବେଳେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କ୍ଷୁଵତୀଂ ଜୃଂଭମାଣାଂ ଵା ନାସନସ୍ଥାଂ ଯଥାସୁଖମ୍ । ନୋଦକେ ଚାତ୍ମନୋ ରୂପଂ ଶୁଭଂ ଵାଶୁଭମେଵ ଵା
ଛିଁକୁଥିବା, ହେଉଁଥିବା କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମତେ ବସିଥିବା ଜଣେ ଜନାନୀକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଜଳରେ ନିଜ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଯେପରି ହେଉ, ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଲଂଘଯେଚ୍ଚ ମତିମାନ୍ନାଧିତିଷ୍ଠେତ୍କଦାଚନ । ନ ଶୂଦ୍ରାଯ ମତିଂ ଦଦ୍ଯାତ୍କୃସରଂ ପାଯସଂ ଦଧି
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ବେଦ ଉପରେ ଚାଲିବା କିମ୍ବା ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କେବେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ବୁଦ୍ଧି, ଭାତ, ଖିର, ଦହି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଵା ମଧୁ ଘୃତଂ ନ ଚ କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ହଵିଃ । ନ ଚୈଵାସ୍ମୈ ଵ୍ରତଂ ବ୍ରୂଯାନ୍ନ ଚ ଧର୍ମଂ ଵଦେଦ୍ବୁଧଃ
ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ, ମଧୁ, ଘିଅ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଉପରେ ହବିଷ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେଠିପାଇଁ ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଧର୍ମ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଚ କ୍ରୋଧଵଶଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଦ୍ଵେଷଂ ରାଗଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍ । ଲୋଭଂ ଦଂଭଂ ତଥା ଶାଠ୍ଯଂ ହ୍ଯସୂଯାଂ ଜ୍ଞାନକୁତ୍ସନମ୍
କ୍ରୋଧରେ ଆସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ରାଗକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ; ଲୋଭ, ଢୋଙ୍ଗ, ଚତୁରତା, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଜ୍ଞାନକୁ ଅବମାନନା କରିବା ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଈର୍ଷ୍ଯାଂ ମଦଂ ତଥାଶୋକଂ ମୋହଂ ଚ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍ । ନ କୁର୍ଯାତ୍କସ୍ଯଚିତ୍ପୀଡାଂ ସୁତଂ ଶିଷ୍ଯଂ ତୁ ତାଡଯେତ୍
ଇର୍ଷ୍ୟା, ଅଭିମାନ, ଶୋକ ଓ ମୋହକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ; କାହାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପୁଅ କିମ୍ବା ଛାତ୍ରକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ନ ହୀନାନୁପସେଵେତ ନ ଚ ତୃଷ୍ଣାମତିଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ନାତ୍ମାନଂ ଚାଵମନ୍ଯେତ ଦୈନ୍ଯଂ ଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜଯେତ୍
ମନୁଷ୍ୟ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସଙ୍ଗତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ କେବେ ଲୋଭୀ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିଜକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଦୁଃଖ ଓ ନିରାଶାକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ଦୂରେଇ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ନ ଵିଶିଷ୍ଟମସତ୍କୁର୍ଯାନ୍ନାତ୍ମାନଂ ଵାସନାଦ୍ବୁଧଃ । ନ ନଖେନ ଲିଖେଦ୍ଭୂମିଂ ଗାଂ ଚ ସଂଵେଶଯନ୍ନହି
ଉତ୍ତମ ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଅଭ୍ୟାସରୁ ନିଜକୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନଖରେ ଭୂମି ଖୋଦିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବସିଥିବା ବେଳେ ମାଟିକୁ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।