ତତଃ ଫଲ୍ଗୁଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ରାଜଂସ୍ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ । ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ସିଦ୍ଧିଂ ଚ ପରମାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଫଳ୍ଗୁ ନଦୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ତିର୍ଥରେ ସେବା କଲେ ମଣିଷ ଅଶ୍ୱମେଧର ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଧର୍ମପୃଷ୍ଠଂ ସମାହିତଃ । ଯତ୍ର ଧର୍ମୋ ମହାରାଜ ନିତ୍ଯମାସ୍ତେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ତାପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଧର୍ମପୃଷ୍ଠକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ନିତ୍ୟ ରହନ୍ତି, ହେ ମହାରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଧର୍ମ୍ମଂ ତତ୍ରାଭିସଂଗମ୍ଯ ଵାଜିମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ସେଠାରେ ଧର୍ମଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମିଳିଲେ ଅଶ୍ୱମେଧର ଫଳ ମିଳେ; ତାପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ତିର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ରାଭିଗମ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣମର୍ଚଯେନ୍ନିଯତଵ୍ରତଃ । ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଭାରତ
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏବଂ ନିୟମିତ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଦୁଇଁଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ, ହେ ଭାରତ।
ତତୋ ରାଜଗୃହଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ । ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ତତସ୍ତତ୍ର କକ୍ଷୀଵାନିଵ ମୋଦତେ
ତାପରେ, ତିର୍ଥସେବୀ ରାଜା ରାଜଗୃହକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, କକ୍ଷୀବାନଙ୍କ ପରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ।
ଯକ୍ଷିଣ୍ଯା ନୈତ୍ଯକଂ ତତ୍ର ପ୍ରାଗଗ୍ନିପୁରୁଷଃ ଶୁଚିଃ । ଯକ୍ଷିଣ୍ଯାସ୍ତୁ ପ୍ରସାଦେନ ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ସେଠାରେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଶୁଦ୍ଧ ମଣିଷ ଯକ୍ଷିଣୀଙ୍କ ନିତ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ଯକ୍ଷିଣୀଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ମଣିନାଗଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ନୈତ୍ଯକଂ ଭୁଂଜତେ ଯସ୍ତୁ ମଣିନାଗସ୍ଯ ମାନଵଃ
ତାପରେ ମଣିନାଗଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ ଏବଂ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ; ଯେଉଁ ମଣିଷ ମଣିନାଗଙ୍କର ନିତ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରେ।
ଦଷ୍ଟସ୍ଯାଶୀଵିଷେଣାସ୍ଯ ନ ଵିଷଂ କ୍ରମତେ ନୃପ । ତତ୍ରୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯଦି କାହାକୁ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ଡସିଥାଏ, ତାହାର ବିଷ ତାଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରେ ନାହିଁ, ହେ ରାଜା; ଏଉଁଠାରେ ଏକ ରାତି ରହିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷେର୍ଗୌତମସ୍ଯ ଵନଂ ନୃପ । ଅହଲ୍ଯାଯା ହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵ୍ରଜେତ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଗୌତମଙ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଅହଲ୍ୟାଙ୍କ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି ମିଳେ।
ଅଭିଗମ୍ଯ ଶ୍ରିଯଂ ରାଜନ୍ଵିଂଦତେ ଶ୍ରିଯମୁତ୍ତମାମ୍ । ତତ୍ରୋଦପାନୋ ଧର୍ମ୍ମଜ୍ଞ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି, ହେ ରାଜା, ଉତ୍ତମ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରାଯାଏ; ଏଠାରେ ଉଦପାନ ସ୍ନାନ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ।
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ଵାଜିମେଧମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଜନକସ୍ଯ ତୁ ରାଜର୍ଷେଃ କୂପସ୍ତ୍ରିଦଶପୂଜିତଃ
ସେଠାରେ ଅଭିଷେକ କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ; ଏଉଁଠାରେ ରାଜା ଜନକଙ୍କର କୂଆଁ ଅଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ପୂଜନ୍ତି।
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୃତ୍ଵା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତତୋଽଵିନାଶନଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପପ୍ରମୋଚନମ୍
ସେଠାରେ ଅଭିଷେକ କରି ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରାଯାଏ; ତାପରେ ଅବିନାଶନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ।
ଵାଜିମେଧମଵାପ୍ନୋତି ସୋମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ଗଂଡକୀଂ ଚ ସମାସାଦ୍ଯ ସର୍ଵତୀର୍ଥଜଲୋଦ୍ଭଵାମ୍
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଏବଂ ସୋମ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ତିର୍ଥର ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି—
ଵାଜପେଯମଵାପ୍ନୋତି ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ତତୋ ଧ୍ରୁଵସ୍ଯ ଧର୍ମଜ୍ଞ ସମାଵିଶ୍ଯ ତପୋଵନମ୍
ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାପରେ, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଧ୍ରୁବଙ୍କ ତପୋବନକୁ ପ୍ରବେଶ କରି—
ଗୁହ୍ଯକେଷୁ ମହାଭାଗ ମୋଦତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । କର୍ମଦାଂ ତୁ ସମାସାଦ୍ଯ ନଦୀଂ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତାମ୍
ସେଠାରେ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ମହାଭାଗ, ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ପୂଜିଥିବା କର୍ମଦା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି—
ପୁଂଡରୀକମଵାପ୍ନୋତି ସୋମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ତତୋ ଵିଶାଲାମାସାଦ୍ଯ ନଦୀଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତାମ୍
ପୁଣ୍ଡରୀକ ଫଳ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ସୋମ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାପରେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବିଶାଳା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି—
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ଅଥ ମାହେଶ୍ଵରୀଂ ଧାରାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନରାଧିପ
ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରେ; କିନ୍ତୁ, ହେ ନରପତି, ଯେତେବେଳେ ମାହେଶ୍ୱରୀ ଧାରାକୁ ପହଞ୍ଚେ—
ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍ । ଦିଵୌକସାଂ ପୁଷ୍କରିଣୀଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନରଃ ଶୁଚିଃ
ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ଏକ ପବିତ୍ର ମଣିଷ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପବିତ୍ର ପୋଖରୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ—
ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୋତି ଵାଜପେଯଂ ଚ ଵିଂଦତି । ଅଥ ମାହେଶପଦଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ସେ କେବେ ଦୁର୍ଗତିରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ ଏବଂ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ତାପରେ, ଏକ ଏକାଗ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମଣିଷ ମାହେଶ୍ୱର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ମାହେଶ୍ଵରପଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵାଜିମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତ୍ର କୋଟିସ୍ତୁ ତୀର୍ଥାନାଂ ଵିଶ୍ରୁତା ଭରତର୍ଷଭ
ମାହେଶ୍ୱର ପଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ବାଜିମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ସେଠାରେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନେକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି।
କୂର୍ମରୂପେଣ ରାଜେଂଦ୍ର ଅସୁରେଣ ଦୁରାତ୍ମନା । ହ୍ରିଯମାଣା ହୃତା ରାଜନ୍ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କୂର୍ମ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦୁଷ୍ଟ ଅସୁର ସେଗୁଡ଼ିକୁ ହରଣ କଲେ; କିନ୍ତୁ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇଗଲେ।
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ତୀର୍ଥକୋଟ୍ଯାଂ ନରାଧିପ । ପୁଂଡରୀକମଵାପ୍ନୋତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ହେ ନରପତି, ସେଠାରେ ଅନେକ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନଂ ନାରାଯଣସ୍ଯ ଚ । ସଦା ସନ୍ନିହିତୋ ଯତ୍ର ହରିର୍ଵସତି ଭାରତ
ତାପରେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ନାରାୟଣଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ହରି ସଦା ବସିଥାନ୍ତି, ହେ ଭାରତ।
ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ । ଆଦିତ୍ଯାଵସଵୋରୁଦ୍ରା ଜନାର୍ଦନମୁପାସତେ
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି।
ଶାଲଗ୍ରାମ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଵିଷ୍ଣୋରଦ୍ଭୁତକର୍ମଣଃ । ଅଭିଗମ୍ଯ ତ୍ରିଲୋକେଶଂ ଵରଦଂ ଵିଷ୍ଣୁମଚ୍ଯୁତମ୍
ସେଠିକୁ ଶାଳଗ୍ରାମ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ଦାତା ଓ ଅକ୍ଷୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଦର୍ଶନ କରି—
ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ତତ୍ରୋଦପାନୋ ଧର୍ମଜ୍ଞ ସର୍ଵପାପପ୍ରମୋଚନଃ
ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ସେଠାରେ, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ପବିତ୍ର ଜଳ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ସମୁଦ୍ରାସ୍ତତ୍ରଚତ୍ଵାରଃ କୂପେ ସନ୍ନିହିତାଃ ସଦା । ତତ୍ରୋପସ୍ପୃଶ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଠାରେ ଚାରିଟି ସମୁଦ୍ର ସଦା ଏକ କୂଆରେ ବିଦ୍ୟମାନ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କେବେ ଦୁର୍ଗତିରେ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
ଅଭିଗମ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ଵରଦଂ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍ । ଵିରାଜତେ ଯଥା ସୋମ ଋଣୈର୍ମୁକ୍ତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ମହାଦେବ, ଦାତା ଏବଂ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି, ମଣିଷ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ସୋମ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଜାତିସ୍ମରଂ ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଶୁଚିଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ । ଜାତିସ୍ମରତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସ୍ନାତ୍ଵା ତତ୍ର ନ ସଂଶଯଃ
ଜାତିସ୍ମରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପବିତ୍ର ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମଣିଷ ନିଶ୍ଚୟ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ପାଏ।
ଵଟେଶ୍ଵରପୁରଂ ଗତ୍ଵା ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ କେଶଵମ୍ । ଈପ୍ସିତାଁଲ୍ଲଭତେ ଲୋକାନୁପଵାସାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ବଟେଶ୍ୱରପୁରକୁ ଯାଇ, କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।