ସ୍ତୁଵଂତି ସିଦ୍ଧାଦି ଵିଦେଵସଂଘା ନୃତ୍ଯଂତି ଦିଵ୍ଯାପ୍ସରସୋଽଭିରାମାଃ । ମୁଂଚଂତି ଵୃଷ୍ଟିଂ କୁସୁମାଂବୁମିଶ୍ରାଂ ଗଂଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରକିନ୍ନରାଦ୍ଯାଃ
ସିଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, କିନ୍ନର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଫୁଲ ଏବଂ ଜଳ ମିଶିତ ବର୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ସଂସ୍ତୂଯମାନୋଽଥ ମୁନୀଂଦ୍ରସଂଘୈରଵାପ୍ଯ ବୋଧଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ । ସମାଵିଶନ୍ମଂଡଲମେତଦଗ୍ର୍ଯଂ ତ୍ରଯୀମଯଂ ଯତ୍ର ଵିଭାତି ରୁଦ୍ରଃ
ମହାମୁନିମାନେ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଭଗବାନଙ୍କ ଦୟାରେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ସେ ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତିନି ବେଦର ମିଶ୍ରଣ ଅଛି ଏବଂ ରୁଦ୍ର ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିମୁକ୍ତଂ ସ ପିଶାଚଭୂତଂ ମୁନିଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋ ମନସା ମହେଶମ୍ । ଵିଚିଂତ୍ଯ ରୁଦ୍ରଂ କଵିମେକମଗ୍ନିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତୁଷ୍ଟାଵ କପର୍ଦିନଂ ତମ୍
ପିଶାଚ ଭୂତରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ମୁନି ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ରୁଦ୍ର, ଏକମାତ୍ର କବି ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଶଂକୁକର୍ଣ ଉଵାଚ-। କପର୍ଦିନଂ ତ୍ଵାଂ ପରତଃ ପରସ୍ତାଦ୍ଗୋପ୍ତାରମେକଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍ । ଵ୍ରଜାମି ଯୋଗେଶ୍ଵରମୀପ୍ସିତାରମାଦିତ୍ଯମଗ୍ନିଂ କପିଲାଧିରୂଢମ୍
ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ— ହେ କପର୍ଦି, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରକ୍ଷକ, ଏକମାତ୍ର ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଯୋଗର ନାଥ, ଆକାଂକ୍ଷିତ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, କପିଳ ଉପରେ ଅସିନ୍ନ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛି।
ତ୍ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମସାରଂ ହୃଦି ସଂନିଵିଷ୍ଟଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ଯୋଗିନମାଦିମଂ ତମ୍ । ଵ୍ରଜାମି ରୁଦ୍ରଂ ଶରଣଂ ଦିଵିଷ୍ଠଂ ମହାମୁନିଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପଵିତ୍ରମ୍
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାର ସାର, ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହୀ, ଆଦି ଯୋଗୀ; ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ, ମହାମୁନି, ବ୍ରହ୍ମ ଓ ପବିତ୍ରତାର ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ସହସ୍ରପାଦାକ୍ଷିଶିରୋଭିଯୁକ୍ତଂ ସହସ୍ରରୂପଂ ତମସଃ ପରସ୍ତାତ୍ । ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପ୍ରଣମାମି ଶଂଭୁଂ ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭାଧିପତିଂ ତ୍ରିନେତ୍ରମ୍
ଅନେକ ପାଦ, ଅନେକ ଚକ୍ଷୁ, ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଅନେକ ରୂପରେ ଅଛି, ଅନ୍ଧକାରରୁ ଉପରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭର ନାଥ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଯତ୍ର ପ୍ରସୂତିର୍ଜଗତୋ ଵିନାଶୋ ଯେନାଵୃତଂ ସର୍ଵମିଦଂ ଶିଵେନ । ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ଭଗଵଂତମୀଶଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି ଓ ବିନାଶ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଶିବତାରେ ଆବୃତ; ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି।
ଅଲିଂଗମାଲୋକଵିହୀନରୂପଂ ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭୁଂ ଚିତ୍ପତିମେକରୂପମ୍ । ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପରମେଶ୍ଵରଂ ତ୍ଵାଂ ନମସ୍କରିଷ୍ଯେ ନ ଯତୋଽନ୍ଯଦସ୍ତି
ଯେଉଁଠାରେ ରୂପ ନାହିଁ, ଦୃଶ୍ୟ ଆଲୋକରୁ ପରେ, ସ୍ୱୟଂ ନାଥ, ଚିତ୍ତର ଏକମାତ୍ର ନାଥ, ଦ୍ୱିତୀୟ କିଛି ନାହିଁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥ; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, କାରଣ ତୁମେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଯଂ ଯୋଗିନସ୍ତ୍ଯକ୍ତସବୀଜଯୋଗା ଲବ୍ଧ୍ଵା ସମାଧିଂ ପରମାତ୍ମଭୂତାଃ । ପଶ୍ଯଂତି ଦେଵଂ ପ୍ରଣତୋଽସ୍ମି ନିତ୍ଯଂ ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପରମସ୍ଵରୂପମ୍
ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ବୀଜ ଯୋଗ ଛାଡ଼ି ଶମାଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ପରମାତ୍ମା ସହ ଏକତା ଲାଭ କରନ୍ତି, ସେ ଦେବତାକୁ ଦେଖନ୍ତି; ମୁଁ ସଦା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମା, ପରମ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ନ ଯତ୍ର ନାମାଦିଵିଶେଷ କୢପ୍ତିର୍ନ ସଂଦୃଶେ ତିଷ୍ଠତି ଯତ୍ସ୍ଵରୂପମ୍ । ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପ୍ରଣତୋଽସ୍ମି ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଯଂଭୁଵଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ନାମ ଓ ରୂପର ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱରୂପ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ; ମୁଁ ସଦା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସ୍ୱୟଂଭୁ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି।
ଯଦ୍ଵେଦଵାଦାଭିରତା ଵିଦେହଂ ସବ୍ରହ୍ମଵିଜ୍ଞାନମଭେଦମେକମ୍ । ପଶ୍ଯଂତ୍ଯନେକଂ ଭଵତଃ ସ୍ଵରୂପଂ ତଂ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ପ୍ରଣତୋଽସ୍ମି ନିତ୍ଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ଉପଦେଶରେ ଆସକ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ଏକତା ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମର ଅନେକ ରୂପକୁ ଏକ ଅଭିନ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି; ମୁଁ ସଦା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଯତଃ ପ୍ରଧାନଂ ପୁରୁଷଃ ପୁରାଣୋ ବିଭର୍ତି ତେଜଃ ପ୍ରଣମଂତି ଦେଵାଃ । ନମାମି ତଂ ଜ୍ଯୋତିଷି ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟଂ କାଲଂ ବୃହଂତଂ ଭଵତଃ ସ୍ଵରୂପମ୍
ଯେଉଁଠାରୁ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରାତନ ପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ତେଜସ୍ୱୀତାକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମର ଏହି ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଆଲୋକରେ ବସିଥିବା, କାଳ ପରି ବିଶାଳ।
ଵ୍ରଜାମି ନିତ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଗୁହେଶଂ ସ୍ଥାଣୁଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ଗିରିଶଂ ପୁରାଣମ୍ । ଶିଵଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ହରିମିଂଦୁମୌଲିଂ ପିନାକିନଂ ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜାମି
ମୁଁ ସଦା ଗୁହେଶ, ପୁରାତନ ଗିରିଶ, ଅଚଳ ନାଥଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି; ଶିବ, ହର, ଚାନ୍ଦ୍ରମା ମୁକୁଟ ଥିବା, ପିନାକଧାରୀ, ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି।
ସ୍ତୁତ୍ଵୈଵଂ ଶଂକୁକର୍ଣୋଽପି ଭଗଵଂତଂ କପର୍ଦିନମ୍ । ପପାତ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପ୍ରୋଚ୍ଚରନ୍ପ୍ରଣଵଂ ପରମ୍
ଏପରି ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ ଭଗବାନ କପର୍ଦିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ପରମଂ ଲିଂଗଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଂ ଶିଵାତ୍ମକମ୍ । ଜ୍ଞାନମାନଂଦମତ୍ଯଂତଂ କୋଟିଜ୍ଵାଲାଗ୍ନିସନ୍ନିଭମ୍
ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଶିବଙ୍କ ଆତ୍ମାସ୍ୱରୂପ, ଜ୍ଞାନ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନନ୍ତତାର ମହାଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା କୋଟି କୋଟି ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ପରି ଉଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ଶଂକୁକର୍ଣୋଽଥ ମୁକ୍ତାତ୍ମା ତଦାତ୍ମା ସର୍ଵଗୋଽମଲଃ । ନିଲିଲ୍ଯେ ଵିମଲେ ଲିଂଗେ ତଦଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ତାପରେ ଶଂକୁକର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଆତ୍ମା, ସେ ନିର୍ମଳ ଲିଙ୍ଗରେ ଲୟ ହେଲେ; ଏହା ଦେଖିବାକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗୁଥିଲା।
ଏତଦ୍ରହସ୍ଯମାଖ୍ଯାତଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତେ କପର୍ଦ୍ଦିନଃ । ନ କଶ୍ଚିଦ୍ଵେତ୍ତି ତମସା ଵିଦ୍ଵାନପ୍ଯତ୍ର ମୁହ୍ଯତି
ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗଥା, କପର୍ଦ୍ଦିନଙ୍କ ମହିମା ତୁମକୁ କହିଦେଲି; କେହି ଏହାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି—ଅନେକ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯ ଇମାଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ କଥାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍ । ତ୍ଯକ୍ତପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ରୁଦ୍ରସାମୀପ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ଏହି ପାପ ନାଶକ କଥାକୁ ନିତ୍ୟ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ପାପ ଛାଡ଼ି ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ହୁଏ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଏ।
ପଠେଚ୍ଚ ସତତଂ ଶୁଦ୍ଧୋ ବ୍ରହ୍ମପାରଂ ମହାସ୍ତଵମ୍ । ପ୍ରାତର୍ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ସ ଯୋଗଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ପରମ୍
ଯିଏ ସଦା ଶୁଦ୍ଧ ରହି, ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ଦିନମଧ୍ୟରେ ଏହି ମହାସ୍ତବକୁ ପଢ଼େ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯୋଗ ଲାଭ କରେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ- ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାରାଜ ମଧ୍ଯମେଶଂ ପରାତ୍ପରମ୍ । ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ମହାଦେଵୋ ଦେଵ୍ଯା ସହ ମହେଶ୍ଵରଃ
ନାରଦ କହିଲେ—ହେ ରାଜା, ବାରାଣସୀରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି; ସେଠି ମହାଦେବ ଦେବୀଙ୍କ ସହ ବସିଛନ୍ତି।
ରମତେ ଭଗଵାନ୍ନିତ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ । ତତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ହୃଷୀକେଶୋ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଦେଵକୀସୁତଃ
ଭଗବାନ ସେଠି ସଦା ରୁଦ୍ରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ସେଠି ଏକ ସମୟରେ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ଦେବକୀନନ୍ଦନ ହୃଷୀକେଶ ଥିଲେ।
ଉଵାସ ଵତ୍ସରଂ କୃଷ୍ଣଃ ସଦା ପାଶୁପତୈର୍ଯୁତଃ । ଭସ୍ମୋଦ୍ଧୂଲିତସର୍ଵାଂଗୋ ରୁଦ୍ରାଧ୍ଯଯନତତ୍ପରଃ
କୃଷ୍ଣ, ସଦା ପାଶୁପତ ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇ, ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ରୁଦ୍ରବିଦ୍ୟା ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲିନ ହୋଇ ରହିଥିଲେ।
ଆରାଧଯନ୍ହରିଃ ଶଂଭୁଂ କୃତ୍ଵା ପାଶୁପତଂଵ୍ରତମ୍ । ତସ୍ଯ ତେ ବହଵଃ ଶିଷ୍ଯାଃ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପରାଯଣାଃ
ହରି ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ନେଇ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଅନେକ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ତଦ୍ଵଦନାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଦୃଷ୍ଟଵଂତୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍ । ତସ୍ଯ ଦେଵୋ ମହାଦେଵଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ନୀଲଲୋହିତଃ
ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ଶିଷ୍ୟମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ମହାଦେବ ସାକ୍ଷାତ ଦେଖାଦେଲେ।
ଦଦୌ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଵରଦୋ ଵରମୁତ୍ତମମ୍ । ଯେଽର୍ଚଯଂତି ଚ ଗୋଵିଂଦଂ ମଦ୍ଭକ୍ତା ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—'ଯେମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୋର ଭକ୍ତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି—'
ତେଷାଂ ତଦୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାନମୁତ୍ପତ୍ସ୍ଯତି ଜଗନ୍ମଯମ୍ । ନମସ୍ଯୋଽର୍ଚଯିତଵ୍ଯଶ୍ଚ ଧ୍ଯାତଵ୍ଯୋ ମତ୍ପରୈର୍ଜନୈଃ
'ସେମାନଙ୍କରେ ଦେବତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ଉଦ୍ଭବ ହେବ, ଯାହା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପିବ; ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ପୂଜିବେ, ସମ୍ମାନ କରିବେ ଓ ଧ୍ୟାନ କରିବେ।'
ଭଵିଷ୍ଯଂତି ନ ସଂଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତଯଃ । ଯେଽତ୍ର ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତି ଦେଵେଶଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦେଵଂ ପିନାକିନମ୍
'ମୋର କୃପାରେ, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବେଶ ପିନାକୀନ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ—'
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକଂ ପାପଂ ତେଷାମାଶୁ ଵିନଶ୍ଯତି । ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯଂତି ଯେ ର୍ମତ୍ଯାଃ ପାପକର୍ମରତା ଅପି
'ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ମହାପାପ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଶୀଘ୍ର ନାଶ ହେବ; ଯେମାନେ ଏଠି ପାପ କାମରେ ଲିନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କଲେ—'
ତେ ଯାଂତି ତତ୍ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା । ଧନ୍ଯାସ୍ତୁ ଖଲୁ ତେ ଵିଜ୍ଞା ମଂଦାକିନ୍ଯାଂ କୃତୋଦକାଃ
'ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦିଗକୁ ପହଞ୍ଚିବେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ନାହିଁ; ମନ୍ଦାକିନୀରେ ଜଳ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଧନ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନୀ।'
ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍ । ଜ୍ଞାନଂ ଦାନଂ ତପଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପିଂଡନିର୍ଵପଣଂ ତ୍ଵିହ
ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି, ଏଠି ଜ୍ଞାନ, ଦାନ, ତପ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରାଯାଏ—