କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭଂ ତୀର୍ଥଂ ରାମଜନ୍ମେତି ଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚୋତ୍ସୃଜ୍ଯ ଭାରତ
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ରାମଜନ୍ମ ନାମକ ଶୁଭ ତୀର୍ଥ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେଠି ତୀର୍ଥରେ, ହେ ଭାରତ, ଯିଏ ସ୍ନାନ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ,
ନାରଦେନାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତୋ ଲୋକାନାପ୍ନୋତି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭାନ୍ । ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଦଶମ୍ଯାଂ ତୁ ପୁଂଡରୀକଂ ସମାଵିଶେତ୍
ନାରଦଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦଶମୀ ତିଥିରେ ପୁଣ୍ଡରୀକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ପୁଂଡରୀକଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ତତସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ରାଜନ୍, ଜଣେ ମଣିଷ କମଳ ଫଳ ପାଏ; ଏହା ପରେ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର ଵୈତରଣୀ ପୁଣ୍ଯା ନଦୀ ପାପପ୍ରମୋଚନୀ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ ଶୂଲପାଣିଂ ଵୃଷଧ୍ଵଜମ୍
ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ବୈତରଣୀ ନଦୀ ଅଛି, ଯାହା ପାପ ଦୂର କରେ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ବୃଷଭ ଧ୍ୱଜୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ—
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଗଚ୍ଛେତ ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଫଲକୀଵନମୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆତ୍ମା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଏ; ତାପରେ, ରାଜନ୍ଦ୍ର, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳକୀବନକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର ଦେଵାଃ ସଦା ରାଜନ୍ଫଲକୀଵନମାଶ୍ରିତାଃ । ତପଶ୍ଚରଂତି ଵିପୁଲଂ ବହୁଵର୍ଷସହସ୍ରକମ୍
ସେଠାରେ, ରାଜନ୍, ଦେବତାମାନେ ସଦା ଫଳକୀବନରେ ବସି, ଅନେକ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଭାରି ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି।
ଦୃଷତ୍ପାନେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଚ ଦେଵତାଃ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାତିରାତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ଵିଂଦତି ମାନଵଃ
ଦୃଷଦ୍ବତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଲେ, ଜଣେ ମଣିଷ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ତୀର୍ଥେ ଚ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭରତସତ୍ତମ । ଗୋସହସ୍ରସ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ଫଲମାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ହଜାର ଗାଈର ଦାନ ଫଳ ମିଳେ, ରାଜନ୍।
ପାଣିଖ୍ଯାତେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଚ ଦେଵତାଃ । ଅଵାପ୍ନୁତେ ରାଜସୂଯମୃଷିଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ପାଣିଖ୍ୟାତ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଲେ, ସେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ଋଷିମାନେଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ମିଶ୍ରକଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ତତ୍ର ତୀର୍ଥାନି ରାଜେଂଦ୍ର ମିଶ୍ରିତାନି ମହାତ୍ମନା
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ସେ ଲୋକମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମିଶ୍ରକ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ, ରାଜନ୍ଦ୍ର, ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମିଶ୍ରିତ ତୀର୍ଥମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଵ୍ଯାସେନ ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ଦ୍ଵିଜାର୍ଥମିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍ । ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସ ସ୍ନାତି ମିଶ୍ରକେ ସ୍ନାତି ଯୋ ନରଃ
ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ଏହି କଥା ଆମେ ଶୁଣିଛୁଁ ଯେ ବ୍ୟାସଦେବ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ କହିଛନ୍ତି—ଯେଉଁ ମଣିଷ ମିଶ୍ରକରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥାଏ।
ତତୋ ଵ୍ଯାସଵନଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ । ମନୋଜଵେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ତାପରେ, ନିୟମିତ ଓ ସଂଯମୀ ଭାବେ ଭୋଜନ କରି, ବ୍ୟାସବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ମନୋଜବ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଜଣେ ମଣିଷ ଏକ ହଜାର ଗାଈର ଫଳ ପାଏ।
ଗତ୍ଵା ମଧୁଵନୀଂ ଚାପି ଦେଵ୍ଯାଃ ସ୍ଥାନଂ ନରଃ ଶୁଚିଃ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚଯେଦ୍ଦେଵାନ୍ପିତୄଂଶ୍ଚ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ
ମଧୁବନୀକୁ ଯାଇ, ଶୁଦ୍ଧ ମଣିଷ ଦେବୀଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମିତ ଓ ପବିତ୍ର ଭାବେ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ସଦେଵ୍ଯା ସମନୁଜ୍ଞାତୋ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । କୌଶିକ୍ଯାଃ ସଂଗମେ ଯସ୍ତୁ ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ଭାରତ
ଦେବୀଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇଲେ, ସେ ଏକ ହଜାର ଗାଈର ଫଳ ପାଏ; କୌଶିକୀ ଓ ଦୃଷଦ୍ବତୀ ନଦୀର ସଙ୍ଗମରେ, ଭାରତ,
ସ୍ନାତୋ ଵୈ ନିଯତାହାରଃ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ । ତତୋ ଵ୍ଯାସସ୍ଥଲୀ ନାମ ଯତ୍ର ଵ୍ଯାସେନ ଧୀମତା
ସେଠାରେ ନିୟମିତ ଭୋଜନ କରି ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ତାପରେ ବ୍ୟାସସ୍ଥଳୀ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଆସେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ୟାସଦେବ—
ପୁତ୍ରଶୋକାଭିତପ୍ତେନ ଦେହତ୍ଯାଗାଯ ନିଶ୍ଚଯଃ । କୃତୋ ଦେଵୈଶ୍ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ପୁନରୁତ୍ଥାପିତସ୍ତଥା
ପୁଅ ଶୋକରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ଦେହ ଛାଡିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ; ଏହିପରି ସେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଉଠାଇଥିଲେ, ରାଜନ୍।
ଅଭିଗମ୍ଯ ସ୍ଥଲଦ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଋଣାଂତଂ କୂପମାସାଦ୍ଯ ତିଲପ୍ରସ୍ଥଂ ପ୍ରଦାଯ ଚ
ସେଠାରେ ସ୍ଥଳଦ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ଏକ ହଜାର ଗାଈର ଫଳ ପାଏ; ଋଣାନ୍ତ କୂଆଁକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ତିଳ ଦାନ କରି—
ଗଚ୍ଛେତ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିମୃଣୈର୍ମୁକ୍ତୋ ନରେଶ୍ଵର । ଵେଦୀତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ନରେଶ୍ୱର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଏ; ବେଦୀ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଜଣେ ମଣିଷ ଏକ ହଜାର ଗାଈର ଫଳ ପାଏ।
ଅହଶ୍ଚ ସୁଦିନଶ୍ଚୈଵ ଦ୍ଵେ ତୀର୍ଥେ ନୃପ ଦୁର୍ଲଭେ । ତଯୋଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୂର୍ଯଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶୁଭ ତୀର୍ଥ ଅଛି—ଅହଓ ସୁଦିନ; ସେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ପାଏ।
ମୃଗଧୂମଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ତତ୍ର ରୁଦ୍ରପଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଚ ମାନଵଃ
ତାପରେ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୃଗଧୂମକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଦେ ସ୍ନାନ କରି ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରିଲେ, ଜଣେ ମଣିଷ—
ଶୂଲପାଣିଂ ମହାତ୍ମାନମଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍ । କୋଟିତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ; କୋଟିତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ।
ଅଥ ଵାମନକଂ ଗତ୍ଵା ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ତତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁପଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଚ ଵାମନମ୍
କିମ୍ବା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବାମନକ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ବାମନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କଲେ—
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । କୁଲଂପୁନେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପୁନାତି ସ୍ଵକୁଲଂ ନରଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ନିଜ ପରିବାରକୁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରିଦିଏ।
ପଵନସ୍ଯ ହ୍ରଦଂ ଗତ୍ଵା ମରୁତାଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଵାଯୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ପବନା ହ୍ରଦକୁ ଯାଇ, ମରୁତମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ୟକ୍ତି ବାୟୁଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଅମରାଣାଂ ହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାମରାଧିପମ୍ । ଅମରାଣାଂ ପ୍ରଭାଵେଣ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଅମରମାନଙ୍କ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପାରେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ଶାଲିହୋତ୍ରସ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ଶାଲିସୂର୍ଯେ ଯଥାଵିଧି । ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଵରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଶାଳିହୋତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଶାଳିସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ରାଜା, ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ପାଏ।
ଶ୍ରୀକୁଂଜଂ ଚ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ତୀର୍ଥଂ ଭରତସତ୍ତମ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ ଥିବା ଶ୍ରୀକୁଞ୍ଜ ତୀର୍ଥରେ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସ୍ନାନ କଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲଭ କରେ।
ତତୋ ନୈମିଷିକୁଂଜଂ ଚ ସମାସାଦ୍ଯ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ । ଋଷଯଃ କିଲ ରାଜେଂଦ୍ର ନୈମିଷେଯାସ୍ତପୋଧନାଃ
ତାପରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ନୈମିଷ କୁଞ୍ଜକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ନୈମିଷ ମୁନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ଵି ଥିଲେ, ହେ ରାଜା—
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗତାଃ ପୁରା । ତତଃ କୁଂଜଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ କୃତୋ ଭରତସତ୍ତମ
ସେମାନେ ପୂର୍ବେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ; ସେଠାରୁ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ ଏହି କୁଞ୍ଜ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା।
ଋଷୀଣାମଵକାଶଃ ସ୍ଯାଦ୍ଯଥା ତୁଷ୍ଟିକରୋ ମହାନ୍ । ତସ୍ମିନ୍କୁଂଜେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେଇ କୁଞ୍ଜ ମୁନିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ସ୍ଥାନ ହେଲା; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ପାଏ।