ଏଵଂ ରାମହ୍ରଦାଃ ପୁଣ୍ଯା ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ସ୍ନାତ୍ଵା ହ୍ରଦେଷୁ ରାମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶୁଭଵ୍ରତଃ
ଏଭଳି, ଭାର୍ଗବ ରାମଙ୍କର ହ୍ରଦମାନେ ପବିତ୍ର; ରାମଙ୍କ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ,
ରାମମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ଲଭେଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍ । ଵଂଶମୂଲଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ କୁରୂଦ୍ଵହ
ରାମଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହେ ରାଜା, ବହୁ ସୁନା ପାଏ; ନିଜ ବଂଶର ମୂଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ତୀର୍ଥସେବୀ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ସ୍ଵଵଂଶମୁଦ୍ଧରେଦ୍ରାଜନ୍ସ୍ନାତ୍ଵା ଵୈ ଵଂଶମୂଲକେ । କାଯଶୋଧନମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ଭରତସତ୍ତମ
ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ହେ ରାଜା, ବଂଶମୂଳ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି; ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ,
ଶରୀରଶୁଦ୍ଧିମାପ୍ନୋତି ସ୍ନାତସ୍ତସ୍ମିନ୍ନ ସଂଶଯଃ । ଶୁଦ୍ଧଦେହସ୍ତୁ ସଂଯାତି ଶୁଭାଁଲ୍ଲୋକାନନୁତ୍ତମାନ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ ନେଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦୁର୍ଲଭମ୍ । ଲୋକା ଯତ୍ରୋଦ୍ଧୃତାଃ ପୂର୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ସେ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଲୋକୋଦ୍ଧାରଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥଵରେ ରାଜନ୍ଲୋକାନୁଦ୍ଧରତେ ସ୍ଵକାନ୍
ଲୋକ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିବା, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ହେ ରାଜା, ସେ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ଶ୍ରୀତୀର୍ଥଂ ଚ ସମାସାଦ୍ଯ ଵିଂଦତେ ଶ୍ରିଯମୁତ୍ତମାମ୍ । କପିଲାତୀର୍ଥମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ଶ୍ରୀତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ମଣିଷ ଉତ୍ତମ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ; କପିଳାତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ ଏକାଗ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଥିଲେ, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ ଦେଵାନିହ ପିତୄଂସ୍ତଥା । କପିଲାନାଂ ସହସ୍ରସ୍ଯ ଫଲଂ ଵିଂଦତି ମାନଵଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଏକ ମଣିଷ କପିଳା ଗାଈ ହଜାରଟି ଦାନ କରିବାର ଫଳ ପାଏ।
ସୂର୍ଯତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ନିଯତମାନସଃ । ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ପିତୄନ୍ଦେଵାନୁପଵାସପରାଯଣଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସ୍ନାନ କଲେ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଉପବାସରେ ଲାଗି ରହିଲେ—
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ଗଵାଂଭଵନମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ଯଥାକ୍ରମମ୍
—ଏହାରେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ଗୋଭବନକୁ ପହଞ୍ଚି, ତୀର୍ଥସେବୀ ଯଥାନୁକ୍ରମେ—
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵାଣୋ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଗଂଗାତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
—ସେଠାରେ ଅଭିଷେକ କଲେ, ଗାଈ ହଜାରଟି ଦାନ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ; ଗଙ୍ଗାତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ତୀର୍ଥସେବୀ ରାଜା—
କେଵ୍ଯାସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଲଭତେ ଵୀର୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ (କେଵ୍ଯା ପାଠଭେଦାଃ – କନ୍ଯା, କୋଟ୍ଯା, କୋତ୍ଯା, କୋନ୍ଯା)। ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଦ୍ଵାରପାଲଂ ଲଵର୍ଣକମ୍
—କେବ୍ୟାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଉତ୍ତମ ପ୍ରଭାବ ମିଳେ; ତାପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱାରପାଳ ଲବର୍ଣ୍ଣକଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ଯଥେଂଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ ତାଙ୍କର ତୀର୍ଥରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ରାଜା, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତଂ ନରାଧିପ । ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ସୁତୀର୍ଥକମନୁତ୍ତମମ୍ । ଯତ୍ର ସନ୍ନିହିତା ନିତ୍ଯଂ ପିତରୋ ଦୈଵତୈଃ ସହ
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଉତ୍ତମ ସୁତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃମାନେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି।
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ପିତୃଦେଵାର୍ଚନେ ରତଃ । ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ପିତୃଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେଠାରେ ଅଭିଷେକ କରି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗି ରହିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋଽନ୍ଯତୀର୍ଥଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ ସମାସାଦ୍ଯ ଯଥାକ୍ରମମ୍ । କାଶୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭରତସତ୍ତମ
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଯଥାକ୍ରମେ ପହଞ୍ଚି, କାଶୀଶ୍ୱରଙ୍କ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ । ମାତୃତୀର୍ଥଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ଯତ୍ର ସ୍ନାତସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵ
—ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ସେଠାରେ ମାତୃତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ, ରାଜା, ସ୍ନାନ କଲେ—
ପ୍ରଜା ଵିଵର୍ଦ୍ଧତେ ରାଜନ୍ସ୍ଵର୍ଗତିଂ ସମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତତଃ ଶୀତଵନଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ
—ସନ୍ତାନ ବଢ଼େ, ରାଜା, ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ପଥ ପାଏ; ତାପରେ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଓ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଶୀତବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥଂ ତତ୍ର ମହାରାଜ ମହଦନ୍ଯତ୍ର ଦୁର୍ଲଭମ୍ । ପୁନାତି ଦର୍ଶନାଦେଵ ଦଂଡେନୈକଂ ନରାଧିପ
ସେଠାରେ, ମହାରାଜା, ଏକ ବଡ଼ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଅନ୍ୟଠାରେ ଦୁର୍ଲଭ; ମାତ୍ର ଦର୍ଶନରେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରେ, ରାଜା, ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
କେଶାନାଵପ୍ଯ ଵୈ ତସ୍ମିନ୍ପୂତୋ ଭଵତି ଭାରତ । ତତ୍ର ତୀର୍ଥଵରଂ ଚାନ୍ଯତ୍ସ୍ନାତ ଲୋକାର୍ତିହଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେଠାରେ କେଶ କାଟିଲେ, ଭାରତବଂଶୀ, ମଣିଷ ପବିତ୍ର ହୁଏ; ଏଠି ଅନ୍ୟ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସାଂସାରିକ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ।
ତତ୍ର ଵିପ୍ରା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଵିଦ୍ଵାଂସସ୍ତତ୍ର ତତ୍ପରାଃ । ଗତିଂ ଗଚ୍ଛଂତି ପରମାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭରତସତ୍ତମ
ସେଠାରେ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ପାଉଛନ୍ତି, ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସ୍ଵର୍ଣଲୋମାପନଯନେ ତୀର୍ଥେ ଭରତସତ୍ତମ । ପ୍ରାଣାଯାମୈର୍ନିର୍ହରଂତି ସ୍ଵଲୋମାନି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲୋମାପନୟନ ତୀର୍ଥରେ, ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଲୋମ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି।
ପୂତାତ୍ମାନଶ୍ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଯାଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ଦଶାଶ୍ଵମେଧିକେ ଚୈଵ ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ମହୀପତେ
ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ସହିତ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚତମ ଗତିକୁ ପାଉଛନ୍ତି; ଏବଂ ସେଠି ଦଶାଶ୍ୱମେଧିକ ତୀର୍ଥରେ, ମହୀପତି—
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଗଚ୍ଛଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ମାନୁଷଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଲୋକେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିଠାରୁ, ହେ ରାଜନ୍, ମଣିଷ ଲୋକରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର କୃଷ୍ଣାମୃଗା ରାଜନ୍ଵ୍ଯାଧେନ ଶରପୀଡିତାଃ । ଵିଗାହ୍ଯ ତସ୍ମିନ୍ସରସି ମାନୁଷତ୍ଵମୁପାଗତାଃ
ସେଠାରେ, ହେ ରାଜନ୍, କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗମାନେ ଶିକାରିର ତୀରରେ ଆହତ ହୋଇ, ସେଇ ସରୋବରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମଣିଷ ଜନ୍ମ ପାଇଥିଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ । ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେଠି ତୀର୍ଥରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ନିୟମିତ ଓ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ମାନୁଷସ୍ଯ ତୁ ପୂର୍ଵେଣ କ୍ରୋଶମାତ୍ରଂ ମହୀପତେ । ଆପଗା ନାମ ଵିଖ୍ଯାତା ନଦୀ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତା
ମଣିଷ ଲୋକର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ହେ ମହୀପତି, ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଆପଗା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ନଦୀକୁ ସିଦ୍ଧମନ୍ଦିର ମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି।
ଶ୍ଯାମାକ ଭୋଜନଂ ତତ୍ର ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ମାନଵଃ । ଦେଵାନ୍ପିତୄନ୍ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତସ୍ଯ ଧର୍ମଫଲଂ ମହତ୍
ସେଠି ଯିଏ ଶ୍ୟାମାକ ଧାନର ଭୋଜନ ଦେଉଛି ଏବଂ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବଡ଼ ଧର୍ମଫଳ ପାଏ।
ଏକସ୍ମିନ୍ଭୋଜିତେ ଵିପ୍ରେ କୋଟିର୍ଭଵତି ଭୋଜିତା । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ ଦୈଵତାନି ପିତୄଂସ୍ତଥା
ସେଠି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ, ଏହା କୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ସମାନ। ସେଠି ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ,