ରାମରାମ ମହାଭାଗ ପ୍ରୀତାଃ ସ୍ମ ତଵ ଭାର୍ଗଵ । ଅନଯା ପିତୃଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଵିକ୍ରମେଣ ଚ ତେଽନଘ
ହେ ରାମ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ହେ ଭାର୍ଗବ, ଆମେ ତୁମରେ ଖୁସି ହେଲୁ; ତୁମର ପିତୃଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପ୍ରସନ୍ନ।
ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଭଦ୍ରଂ ତେ କିମିଚ୍ଛସି ମହାମତେ । ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ରାଜେଂଦ୍ର ରାମଃ ପ୍ରଵଦତାଂ ଵରଃ
ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ତାହା ଚୟନ କର; କଣ ଚାହୁଁଛ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ? ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା ରାମ, ହେ ରାଜା,
ଅବ୍ରଵୀତ୍ପ୍ରାଂଜଲିର୍ଵାକ୍ଯଂ ପିତୄନ୍ସ ଗଗନେ ସ୍ଥିତାନ୍ । ଭଵଂତୋ ଯଦି ମେ ପ୍ରୀତା ଯଦ୍ଯନୁଗ୍ରାହ୍ଯତା ମଯି
ହାତ ଯୋଡି ଆକାଶରେ ଦଢ଼ିଥିବା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ: ଯଦି ଆପଣମାନେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ମୋ ଉପରେ ଦୟା ଅଛି,
ପିତୃପ୍ରସାଦାଦିଚ୍ଛେଯଂ ତପସାପ୍ଯାଯନଂ ପୁନଃ । ଯଚ୍ଚ ରୋଷାଭିଭୂତେନ କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାଦିତଂ ମଯା
ପିତୃମାନେଙ୍କ ଦୟାରେ ମୋର ତପସ୍ୟା ପୁନି ଦୃଢ଼ ହେଉ; ଏବଂ ଯେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲି,
ତତଶ୍ଚ ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯେଯଂ ଯୁଷ୍ମାକଂ ତେଜସା ହ୍ଯହମ୍ । ହ୍ରଦାଶ୍ଚ ତୀର୍ଥଭୂତା ମେ ଭଵେଯୁର୍ଭୁଵି ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ତାପରେ ଆପଣମାନେଙ୍କ ତେଜରେ ମୁଁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉ; ଏହି ହ୍ରଦମାନେ ମୋ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହେଉ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଭଂ ଵାକ୍ଯଂ ରାମସ୍ଯ ପିତରସ୍ତଦା । ପ୍ରତ୍ଯୂଚୁଃ ପରମପ୍ରୀତା ରାମଂ ତୋଷସମନ୍ଵିତାଃ
ରାମଙ୍କର ଏହି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ସେବେଳେ ପିତୃମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ରାମଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତପସ୍ତେ ଵର୍ଦ୍ଧତାଂ ଭୂଯଃ ପିତୃଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଶେଷତଃ । ଯଚ୍ଚ ରୋଷାଭିଭୂତେନ କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାଦିତଂ ତ୍ଵଯା
ତୁମର ତପସ୍ୟା ଆଉ ବଢ଼ୁ, ବିଶେଷକରି ପିତୃଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା; ଏବଂ ଯେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ତୁମେ କ୍ରୋଧରେ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ,
ତତଶ୍ଚ ପାପାନ୍ମୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ନିହତାସ୍ତେ ସ୍ଵକର୍ମ୍ମଣା । ହ୍ରଦାଶ୍ଚ ତଵ ତୀର୍ଥତ୍ଵଂ ଗମିଷ୍ଯଂତି ନ ସଂଶଯଃ
ତାପରେ ତୁମେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ; ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମ ଫଳ ପାଇଛନ୍ତି। ତୁମ ହ୍ରଦମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ହ୍ରଦେଷ୍ଵେତେଷୁ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପିତୄନ୍ସଂତର୍ପଯିଷ୍ଯତି । ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ଵୈ ପ୍ରୀତା ଦାସ୍ଯଂତି ଭୁଵି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ଏହି ହ୍ରଦମାନେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଲଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ।
ଈପ୍ସିତଂ ମନସଃ କାମଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ସଶାଶ୍ଵତମ୍ । ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ରାଜନ୍ରାମସ୍ଯ ପିତରସ୍ତଦା । ଆମଂତ୍ର୍ଯ ଭାର୍ଗଵଂ ପ୍ରୀତାସ୍ତତ୍ରୈଵାଂତର୍ଦଧୁସ୍ତତଃ
ମନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ—ଏଭଳି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ହେ ରାଜା, ପିତୃମାନେ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଏଵଂ ରାମହ୍ରଦାଃ ପୁଣ୍ଯା ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ସ୍ନାତ୍ଵା ହ୍ରଦେଷୁ ରାମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶୁଭଵ୍ରତଃ
ଏଭଳି, ଭାର୍ଗବ ରାମଙ୍କର ହ୍ରଦମାନେ ପବିତ୍ର; ରାମଙ୍କ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ,
ରାମମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ରାଜେଂଦ୍ର ଲଭେଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍ । ଵଂଶମୂଲଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ କୁରୂଦ୍ଵହ
ରାମଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହେ ରାଜା, ବହୁ ସୁନା ପାଏ; ନିଜ ବଂଶର ମୂଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ତୀର୍ଥସେବୀ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ସ୍ଵଵଂଶମୁଦ୍ଧରେଦ୍ରାଜନ୍ସ୍ନାତ୍ଵା ଵୈ ଵଂଶମୂଲକେ । କାଯଶୋଧନମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ଭରତସତ୍ତମ
ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ହେ ରାଜା, ବଂଶମୂଳ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରି; ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ,
ଶରୀରଶୁଦ୍ଧିମାପ୍ନୋତି ସ୍ନାତସ୍ତସ୍ମିନ୍ନ ସଂଶଯଃ । ଶୁଦ୍ଧଦେହସ୍ତୁ ସଂଯାତି ଶୁଭାଁଲ୍ଲୋକାନନୁତ୍ତମାନ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ ନେଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦୁର୍ଲଭମ୍ । ଲୋକା ଯତ୍ରୋଦ୍ଧୃତାଃ ପୂର୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ସେ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଲୋକୋଦ୍ଧାରଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥଵରେ ରାଜନ୍ଲୋକାନୁଦ୍ଧରତେ ସ୍ଵକାନ୍
ଲୋକ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିବା, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ହେ ରାଜା, ସେ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ଶ୍ରୀତୀର୍ଥଂ ଚ ସମାସାଦ୍ଯ ଵିଂଦତେ ଶ୍ରିଯମୁତ୍ତମାମ୍ । କପିଲାତୀର୍ଥମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ଶ୍ରୀତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ମଣିଷ ଉତ୍ତମ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ; କପିଳାତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ ଏକାଗ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଥିଲେ, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ ଦେଵାନିହ ପିତୄଂସ୍ତଥା । କପିଲାନାଂ ସହସ୍ରସ୍ଯ ଫଲଂ ଵିଂଦତି ମାନଵଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଏକ ମଣିଷ କପିଳା ଗାଈ ହଜାରଟି ଦାନ କରିବାର ଫଳ ପାଏ।
ସୂର୍ଯତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ନିଯତମାନସଃ । ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ପିତୄନ୍ଦେଵାନୁପଵାସପରାଯଣଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସ୍ନାନ କଲେ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଉପବାସରେ ଲାଗି ରହିଲେ—
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି । ଗଵାଂଭଵନମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ଯଥାକ୍ରମମ୍
—ଏହାରେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ଗୋଭବନକୁ ପହଞ୍ଚି, ତୀର୍ଥସେବୀ ଯଥାନୁକ୍ରମେ—
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵାଣୋ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଗଂଗାତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତୀର୍ଥସେଵୀ ନରାଧିପ
—ସେଠାରେ ଅଭିଷେକ କଲେ, ଗାଈ ହଜାରଟି ଦାନ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ; ଗଙ୍ଗାତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ତୀର୍ଥସେବୀ ରାଜା—
କେଵ୍ଯାସ୍ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଲଭତେ ଵୀର୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ (କେଵ୍ଯା ପାଠଭେଦାଃ – କନ୍ଯା, କୋଟ୍ଯା, କୋତ୍ଯା, କୋନ୍ଯା)। ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଦ୍ଵାରପାଲଂ ଲଵର୍ଣକମ୍
—କେବ୍ୟାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଉତ୍ତମ ପ୍ରଭାବ ମିଳେ; ତାପରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱାରପାଳ ଲବର୍ଣ୍ଣକଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ଯଥେଂଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ ତାଙ୍କର ତୀର୍ଥରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ରାଜା, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତଂ ନରାଧିପ । ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ସୁତୀର୍ଥକମନୁତ୍ତମମ୍ । ଯତ୍ର ସନ୍ନିହିତା ନିତ୍ଯଂ ପିତରୋ ଦୈଵତୈଃ ସହ
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଉତ୍ତମ ସୁତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃମାନେ ସଦା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ବସିଛନ୍ତି।
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ପିତୃଦେଵାର୍ଚନେ ରତଃ । ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ପିତୃଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେଠାରେ ଅଭିଷେକ କରି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗି ରହିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋଽନ୍ଯତୀର୍ଥଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ ସମାସାଦ୍ଯ ଯଥାକ୍ରମମ୍ । କାଶୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭରତସତ୍ତମ
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଯଥାକ୍ରମେ ପହଞ୍ଚି, କାଶୀଶ୍ୱରଙ୍କ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ । ମାତୃତୀର୍ଥଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ଯତ୍ର ସ୍ନାତସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵ
—ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ସେଠାରେ ମାତୃତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ, ରାଜା, ସ୍ନାନ କଲେ—
ପ୍ରଜା ଵିଵର୍ଦ୍ଧତେ ରାଜନ୍ସ୍ଵର୍ଗତିଂ ସମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ତତଃ ଶୀତଵନଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ
—ସନ୍ତାନ ବଢ଼େ, ରାଜା, ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ପଥ ପାଏ; ତାପରେ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ଓ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଶୀତବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥଂ ତତ୍ର ମହାରାଜ ମହଦନ୍ଯତ୍ର ଦୁର୍ଲଭମ୍ । ପୁନାତି ଦର୍ଶନାଦେଵ ଦଂଡେନୈକଂ ନରାଧିପ
ସେଠାରେ, ମହାରାଜା, ଏକ ବଡ଼ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଅନ୍ୟଠାରେ ଦୁର୍ଲଭ; ମାତ୍ର ଦର୍ଶନରେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରେ, ରାଜା, ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ।