କାମାଖ୍ଯଂ ତତ୍ର ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ତୀର୍ଥଂ ଦେଵର୍ଷିସଂମତମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ନୋତି ଭାରତ
ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପବିତ୍ର କାମାଖ୍ୟା ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦେବଋଷିମାନେ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ଶୀଘ୍ରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ଯଜନଂ ଯାଜନଂ ଗତ୍ଵା ତଥୈଵ ବ୍ରହ୍ମଵାଲକମ୍ । ପୁଷ୍ପନ୍ଯାସ ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ନ ଶୋଚେନ୍ମରଣଂ ତତଃ
ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମବାଳକକୁ ଯାଇ, ଅର୍ପିତ ଫୁଲକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ପରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇ ଦୁଃଖ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଅର୍ଦ୍ଧଯୋଜନଵିସ୍ତାରାଂ ପଂଚଯୋଜନମାଯତାମ୍ । ଏତାଵଦ୍ଦେଵିକାମାହୁଃ ପୁଣ୍ଯାଂ ଦେଵର୍ଷିସଂମତାମ୍
ଦେବିକା ଅର୍ଦ୍ଧ ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନା ଲମ୍ବା; ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଦେବଋଷିମାନେ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଦୀର୍ଘସତ୍ରଂ ଯଥାକ୍ରମମ୍ । ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵାଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ପରମର୍ଷଯଃ
ତାପରେ, ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଜଣେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ଦୀର୍ଘ ସତ୍ରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ଉତ୍ତମ ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଦୀର୍ଘସତ୍ରମୁପାସଂତେ ଦୀକ୍ଷିତା ନିଯତଵ୍ରତାଃ । ଗମନାଦେଵ ରାଜେଂଦ୍ର ଦୀର୍ଘସତ୍ରମରିଂଦମ
ଦୀର୍ଘ ସତ୍ରରେ ଦୀକ୍ଷିତ ଏବଂ ନିୟମ ମାନିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏଠାକୁ କେବଳ ଯିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ, ରାଜା, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ । ତତୋ ଵିନାଶନଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ
ଏଠାରେ ମଣିଷ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ; ତାପରେ ନିୟମ ଓ ସଂଯମ ରଖି, ଭୋଜନ ନିୟମିତ କରି, ବିନାଶନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଗଚ୍ଛଂତ୍ଯଂତର୍ହିତା ଯତ୍ର ମେରୁପୃଷ୍ଠେ ସରସ୍ଵତୀ । ଚମସେ ଚ ଶିଵୋଦ୍ଭେଦେ ନାଗୋଦ୍ଭେଦେ ଚ ଦୃଶ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ସରସ୍ୱତୀ ମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ଚମସ, ଶିବ ଉଦ୍ଭେଦ ଓ ନାଗ ଉଦ୍ଭେଦରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ଚମସୋଦ୍ଭେଦେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଶିଵୋଦ୍ଭେଦେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଚମସ ଉଦ୍ଭେଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ଶିବ ଉଦ୍ଭେଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ।
ନାଗୋଦ୍ଭେଦେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ନାଗଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ । ଶଶଯାନଂ ଚ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥମାସାଦ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ନାଗ ଉଦ୍ଭେଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ନାଗଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କରେ; ଏବଂ, ରାଜା, ଦୁର୍ଲଭ ଶଶୟାନ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ଶଶରୂପପ୍ରତିଚ୍ଛନ୍ନା ପୁଷ୍କରା ଯତ୍ର ଭାରତ । ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ମହାଭାଗ ଅନୁସଂଵତ୍ସରଂହିତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଖରା ଆକୃତିରେ ଢାକା ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀ ଅଛି, ଭାରତ, ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ ବର୍ଷ ପରିଚ୍ଚଳନ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି,
ସ୍ନାଯଂତେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵୃତ୍ତା ଵୈ କାର୍ତ୍ତିକୀଂ ସଦା । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଦ୍ଯୋତତେ ଶିଵଵତ୍ସଦା
ସେଠାରେ, ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଲୋକେ ସଦା କାର୍ତ୍ତିକୀ ମାସରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ସଦା ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଚୈଵ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ଭରତର୍ଷଭ । କୁମାରକୋଟିମାସାଦ୍ଯ ନିଯତଃ କୁରୁନଂଦନ
ଏବଂ, ଭାରତର ବୃଷଭ, ଏଠାରେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ନିୟମ ରଖି କୁମାରକୋଟିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, କୁରୁବଂଶର ନନ୍ଦନ।
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵୀତ ପିତୃଦେଵାର୍ଚନେ ରତଃ । ଗଵାମଯୁତମାପ୍ନୋତି କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍
ସେଠାରେ ପିତୃମାନ୍ୟ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ଫଳରେ ଜଣେ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ରୁଦ୍ରକୋଟିଂ ସମାହିତାଃ । ପୁରା ଯତ୍ର ମହାରାଜ ଋଷିକୋଟିଃ ସମାହିତା
ତାପରେ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରୁଦ୍ରକୋଟିକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରାତନ କାଳରେ ଅନେକ ଋଷି ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥିଲେ।
ଵର୍ଷେଣ ଚ ସମାଵିଷ୍ଟା ଦେଵଦର୍ଶନକାଂକ୍ଷଯା । ଅହଂପୂର୍ଵମହଂପୂର୍ଵଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍
ପ୍ରତିବର୍ଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ସମସ୍ତେ ଭାବୁଥିଲେ—'ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଦେଖିବି, ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେଖିବି'।
ଏଵଂ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତା ରାଜନୃଷଯଃ କିଲଭାରତ । ତତୋ ଯୋଗୀଶ୍ଵରେଣାପି ଯୋଗମାସ୍ଥାଯ ଭୂପତେ
ଏଭଳି ଭାବେ, ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ; ତାପରେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୋଗରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଓ ଭୂମିର ଶାସକ, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ତେଷାଂ ମନ୍ଯୁପ୍ରଶାଂତ୍ଯର୍ଥମୃଷୀଣାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍ । ସୃଷ୍ଟା ତୁ କୋଟିରୁଦ୍ରାଣାମୃଷୀଣାମଗ୍ରତଃ ସ୍ଥିତା
ସେଇ ଶୁଦ୍ଧ ମନବଳିଆ ଋଷିମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ, ଏକ କୋଟି ରୁଦ୍ର ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ମଯା ପୂର୍ଵଂ ହରୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଇତି ତେ ମେନିରେ ପୃଥକ୍ । ତେଷାଂ ତୁଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵ ଋଷୀଣାମୁଗ୍ରତେଜସାମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଋଷି ଭାବିଲେ—'ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିଛି'। ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହେଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ରାଜନ୍ଵରଂ ତେଷାଂ ପ୍ରଦତ୍ତଵାନ୍ । ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଯୁଷ୍ମାକଂ ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ଅତିଶୟ ଭକ୍ତିରେ, ହେ ରାଜା, ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—'ଆଜିଠାରୁ ତୁମମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ'।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ରୁଦ୍ରକୋଟ୍ଯାଂ ନରଃ ଶୁଚିଃ । ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍
ସେଠାରେ, ରୁଦ୍ରକୋଟିରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଥିବା ଲୋକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ସଂଗମଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍ । ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ମହାପୁଣ୍ଯମୁପାସୀତ ଜନାର୍ଦନମ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜାନାମ ରାଜା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଂଗମକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଋଷଯଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ । ଅଭିଗଚ୍ଛଂତି ରାଜେଂଦ୍ର ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଲଚତୁର୍ଦଶୀମ୍
ଯେଉଁଠାରେ, ହେ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ଵିଂଦେଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍ । ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଶିଵଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନେକ ସୁନା ପାଇଯାଏ; ସମସ୍ତ ପାପ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଋଷୀଣାଂ ଯତ୍ର ସତ୍ରାଣି ସମାପ୍ତାନି ନରାଧିପ । ତତ୍ରାଵସାନମାସାଦ୍ଯ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ, ହେ ନରାଧିପ, ସେଠାରେ ଅନ୍ତିମ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଜଣେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ନାରଦଉଵାଚ-। ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରମଭିଷ୍ଟୁତମ୍ । ପାପେଭ୍ଯୋ ଵିପ୍ରମୁଚ୍ଯଂତେ ତଦ୍ଗତାଃ ସର୍ଵଜଂତଵଃ
ନାରଦ କହିଲେ—ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାକୁ ଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଗମିଷ୍ଯାମି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଵସାମ୍ଯହମ୍ । ଯ ଏଵଂ ସତତଂ ବ୍ରୂଯାତ୍ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିରନ୍ତର କହେ—'ମୁଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବି, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ରହିବି', ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ତତ୍ର ମାସଂ ଵସେଦ୍ଧୀରଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ନରାଧିପ । ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଯତ୍ର ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଚାରଣାଃ
ସେଠାରେ ଏକ ମାସ ଧରି ଦୃଢ଼ ମନେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ନରାଧିପ, ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଚାରଣମାନେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଗଂଧର୍ଵାପ୍ସରସୋ ଯକ୍ଷାଃ ପନ୍ନଗାଶ୍ଚ ମହୀପତେ । ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷେତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯମଭିଗଚ୍ଛଂତି ଭାରତ
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ ଓ ନାଗମାନେ, ହେ ରାଜା, ସେ ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ହେ ଭାରତ।
ମନସାପ୍ଯଭିକାମସ୍ଯ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର । ପାପାନି ଵିପ୍ରଣଶ୍ଯଂତି ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ମନରେ ମଧ୍ୟ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବା ଆଶା ରଖିଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଗତ୍ଵା ହି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ କୁରୂଦ୍ଵହ । ଵାଜପେଯାଶ୍ଵମେଧ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବା ଦ୍ୱାରା, ହେ କୁରୁମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଣେ ମଣିଷ ବାଜପେୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦୁହିଁର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।