ନ ଜାନଂତି ନରା ମୂଢା ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଵିମୋହିତାଃ । ନର୍ମଦାଯାଂ ସ୍ଥିତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵୃଷତୀର୍ଥଂ ନରାଧିପ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇଥିବା ମୂଢ଼ ଲୋକେ ନର୍ମଦାରେ ଥିବା ଦିବ୍ୟ ବୃଷ ତୀର୍ଥକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ରାଜନ।
ଭୃଗୁତୀର୍ଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ନରଃ ସକୃତ୍ । ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଏକଥର ମାତ୍ର ଭୃଗୁ ତୀର୍ଥର ମହିମା ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଗୌତମେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ନୁପଵାସପରାଯଣଃ
ତାପରେ, ରାଜନ, ଉତ୍ତମ ଗୌତମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ଉପବାସ କରି,
କାଂଚନେନ ଵିମାନେନ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଧୌତପାପଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଧୌତଂ ଯତ୍ର ଵୃଷେଣ ତୁ
ସୁନାର ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ପାପରୁ ପୁଣିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ବୃଷ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଯାଏ।
ନର୍ମଦାଯାଂ ସ୍ଥିତଂ ରାଜନ୍ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍ । ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି
ନର୍ମଦାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ରାଜନ, ଏହି ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୁଚିପାରେ।
ତସ୍ମିନ୍ତୀର୍ଥେ ମହାରାଜ ପ୍ରାଣତ୍ଯାଗଂ କରୋତି ଯଃ । ଚତୁର୍ଭୁଜସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରତୁଲ୍ଯବଲୋ ଭଵେତ୍
ଏହି ତୀର୍ଥରେ ଯିଏ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ମହାରାଜା, ସେ ଚାରି ହାତ, ତିନି ଆଖି ଓ ରୁଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଵସେତ୍କଲ୍ପାଯୁତଂ ସାଗ୍ରଂ ରୁଦ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ । କାଲେନ ମହତା ପ୍ରାପ୍ତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମେକରାଡ୍ଭଵେତ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରଭାବ ନେଇ ରହିଥାଏ; ବହୁ ଦିନ ପରେ ସେ ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୁଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଏରଂଡୀତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍ । ପ୍ରଯାଗେ ଯତ୍ଫଲଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ମାର୍କଂଡେଯେନ ଭାଷିତମ୍
ତାପରେ, ରାଜନ, ଉତ୍ତମ ଏରଣ୍ଡୀ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ପ୍ରୟାଗରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଥିବା,
ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ରାଜନ୍ସ୍ନାତମାତ୍ରସ୍ତୁ ମାନଵଃ । ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ଚୈଵ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଚାଷ୍ଟମୀମ୍
ସେଇ ଫଳ ରାଜା, କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମିଳିଯାଏ; ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ବିଶେଷ।
ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍ । ଯମଦୂତୈର୍ନ ବାଧ୍ଯେତ ଇଂଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ପରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଯମଦୂତମାନେ ତାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ ଓ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ସିଦ୍ଧୋ ଯତ୍ର ଜନାର୍ଦନଃ । ହିରଣ୍ଯଦ୍ଵୀପଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ତାପରେ, ରାଜନ, ଯେଉଁଠାରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେହି ହିରଣ୍ୟଦ୍ୱୀପ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଧନଵାନ୍ରୂପଵାନ୍ଭଵେତ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥଂ କନଖଲଂ ମହତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ରାଜା, ମନୁଷ୍ୟ ଧନୀ ଓ ରୂପବାନ୍ ହୁଏ; ତାପରେ, ରାଜନ, ବଡ଼ କନଖଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଗରୁଡେନ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରାଧିପ । ଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଯୋଗିନୀ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ହେ ରାଜା, ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଗରୁଡ଼ ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ; ସେଠି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ଯୋଗିନୀ ବାସ କରୁଛନ୍ତି।
କ୍ରୀଡତେ ଯୋଗିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଶିଵେନ ସହ ନୃତ୍ଯତି । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଖେଳନ୍ତି ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି; ହେ ରାଜା, ସେଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ଲୋକେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଈଶତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍ । ଈଶସ୍ତତ୍ର ଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଗତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନ ସଂଶଯଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଈଶତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍; ସେଠି ଈଶ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ସିଦ୍ଧୋ ଯତ୍ର ଜନାର୍ଦନଃ । ଵାରାହଂ ରୂପମାସ୍ଥାଯ ଅଚିଂତ୍ଯଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବାସ କରୁଛନ୍ତି, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱର ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍।
ଵରାହତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ଵିଶେଷତଃ । ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ନରକଂ ତୁ ନ ଗଚ୍ଛତି
ବରାହତୀର୍ଥରେ ବିଶେଷକରି ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ନରକକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ସୋମତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍ । ପୌର୍ଣିମାସ୍ଯାଂ ଵିଶେଷେଣ ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୋମତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍; ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଦିନରେ ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଉତ୍ତମ।
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଈଶାନଂ ବଲିସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରସୀଦତି । ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରପୁରଂ ଦିଵ୍ଯମଂତରିକ୍ଷେ ତୁ ଦୃଶ୍ଯତେ
ସେଠି ଈଶାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ବଳି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ଦିବ୍ୟ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରପୁର ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଚକ୍ରଧ୍ଵଜେ ସମାଵୃତ୍ତେ ସୁପ୍ତେ ନାଗାରିକେତନେ । ନର୍ମଦାତୋଯଵେଗେନ ରୁରୁକଚ୍ଛୋପସେଵିତମ୍
ଚକ୍ରଧ୍ୱଜ ଉଠାଯିବାବେଳେ ଏବଂ ନାଗନଗରୀ ଶୁଏ ଥିବାବେଳେ, ରୁରୁକ ଏବଂ ନର୍ମଦା ନଦୀର ତୀବ୍ର ପ୍ରବାହ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ନିଵାସଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶଂକରମବ୍ରଵୀତ୍ । ଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଲଭେଦ୍ବହୁସୁଵର୍ଣକମ୍
ସେଠି ବିଷ୍ଣୁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ କହିଥିଲେ; ଦ୍ୱୀପେଶ୍ୱରରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଣିଷ ବହୁ ସୁନା ପାଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ରୁଦ୍ରକନ୍ଯାଂ ତୁ ସଂଗମେ । ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରସ୍ତତ୍ର ଦେଵ୍ଯାଃ ସ୍ଥାନମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ସଙ୍ଗମରେ ରୁଦ୍ରକନ୍ୟାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍; ସେଠି କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମଣିଷ ଦେବୀଙ୍କ ନିବାସ ପାଏ।
ଦେଵତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଦୈଵତୈଃ ସହ ମୋଦତେ
ତାପରେ ଦେବତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି; ହେ ରାଜା, ସେଠି ସ୍ନାନ କଲେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଶିଖିତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ର ଵୈ ଦୀଯତେ ଦାନଂ ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶିଖିତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍; ସେଠି ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ତାହା କୋଟିଗୁଣ ଫଳ ଦିଏ।
ଅପରପକ୍ଷେ ଅମାଵାସ୍ଯାଂ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଭୋଜଯେଦେକଂ କୋଟିର୍ଭଵତି ଭୋଜିତା
ଅପରପକ୍ଷରେ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ, କୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜିଥିବା ପରି ଫଳ ମିଳେ।
ଭୃଗୁତୀର୍ଥେ ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ତୀର୍ଥକୋଟିର୍ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା । ଅକାମୋ ଵା ସକାମୋ ଵା ତତ୍ର ସ୍ନାଯୀତ ମାନଵଃ
ଭୃଗୁତୀର୍ଥରେ, ହେ ରାଜା, କୋଟି କୋଟି ତୀର୍ଥ ଥିବା ପରି ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି; ଚାହାଁ କିମ୍ବା ନ ଚାହାଁ, ମଣିଷ ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ଦୈଵତୈଃ ସହ ମୋଦତେ । ତତ୍ର ସିଦ୍ଧମଵାପ୍ନୋତି ଭୃଗୁସ୍ତୁ ମୁନିପୁଂଗଵଃ । ଅଵତାରଃ କୃତସ୍ତେନ ଶଂକରେଣ ମହାତ୍ମନା
ସେଠି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ; ସେଠି ମହାମୁନି ଭୃଗୁ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅବତାର ହୋଇଥିଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ- ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଵିହଗେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍ । ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯରାଜେଂଦ୍ର ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ନାରଦ କହିଲେ—ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଉତ୍ତମ ବିହଗେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍; ଏହାକୁ ଦର୍ଶନ କଲେ, ହେ ରାଜା, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନର୍ମଦେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନର୍ମଦେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍; ସେଠି ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ରାଜା, ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଅଶ୍ଵତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ସୁଭଗୋ ଦର୍ଶନୀଯଶ୍ଚ ଭୋଗଵାନ୍ଜାଯତେ ନରଃ
ତାପରେ ଅଶ୍ୱତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଏବଂ ସେଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏହାର ଫଳରେ ମଣିଷ ସୌଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦର୍ଶନୀୟ ଏବଂ ଭୋଗ୍ୟ ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ ହୁଏ।