ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଯସ୍ତୁପ୍ରାଣପରିତ୍ଯାଗଂ ତତ୍ର କୁର୍ଯ୍ଯାନ୍ନରାଧିପ
ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏବଂ ଯିଏ ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ରାଜନ୍—
ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲଂ ଯାଵଚ୍ଚଂଦ୍ରଦିଵାକରୌ । ନର୍ମଦାତଟମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତିଷ୍ଠଂତି ଯେ ତୁ ମାନଵାଃ
ସେ ଅକ୍ଷୟ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବେ, ଆନନ୍ଦରେ ରହେ। ଯେମାନେ ନର୍ମଦା ତଟରେ ବସିଥାନ୍ତି—
ତେ ମୃତାଃ ସ୍ଵର୍ଗମାଯାଂତି ତଥା ସୁକୃତିନୋ ଯଥା । ସୁରଭିକେଶ୍ଵରଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ନାରକଂ କୋଟିକେଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେପରି ନିଷ୍କଳୁଷ ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି। ପରେ ସୁରଭିକେଶ୍ୱର ଓ ନାରକରେ କୋଟିକେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଗଂଗାଵତରଣେ ତତ୍ର ଦିନେ ପୁଣ୍ଯୋ ନ ସଂଶଯଃ । ନଂଦିତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗା ଅବତରଣ ଦିନରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ତାପରେ ନନ୍ଦୀତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଏବଂ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତୁଷ୍ଯତେ ତଂ ତୁ ନଂଦୀଶଃ ସୋମଲୋକେ ମହୀଯତେ । ତତୋ ଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵ୍ଯାସତୀର୍ଥଂ ତପୋଵନମ୍
ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର ଏଥିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ସୋମଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ତାପରେ ଦ୍ୱୀପେଶ୍ୱର, ବ୍ୟାସତୀର୍ଥ ଓ ତପୋବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ନିଵର୍ତିତା ପୁରା ତତ୍ର ଵ୍ଯାସଭୀତା ମହାନଦୀ । ହୁଂକାରିତା ତୁ ଵ୍ଯାସେନ ଦକ୍ଷିଣେନ ତତୋ ଗତା
ପୁରାତନ କାଳରେ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଭୟରେ ବଡ଼ ନଦୀ ସେଠାରେ ଫେରିଯାଇଥିଲା। ବ୍ୟାସଙ୍କ ହୁଁକାରରେ ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚଳିଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରାଧିପ । ଵ୍ଯାସସ୍ତସ୍ଯ ଭଵେତ୍ପ୍ରୀତୋ ଵାଂଛିତଂ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ଯିଏ ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପରିକ୍ରମା କରେ, ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ।
ସୂତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଦୀପ୍ତଂ ଦେଵଂ ସଵେଦିକମ୍ । କ୍ରୀଡତେ ହ୍ଯକ୍ଷଯଂ କାଲଂ ଯଥା ରୁଦ୍ରସ୍ତଥୈଵ ସଃ
ଯିଏ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବେଦି ସହିତ ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧେ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଅନନ୍ତ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଏରଂଡୀତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍ । ସଂଗମେ ତୁ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ତାପରେ, ରାଜାନ୍, ଉତ୍ତମ ଏରଣ୍ଡୀତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଏରଂଡୀ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତା ପାପନାଶିନୀ । ଅଥଵାଶ୍ଵଯୁଜେ ମାସେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଚାଷ୍ଟମୀ
ଏରଣ୍ଡୀ ତିନି ଲୋକରେ ପାପ ନାଶକ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କିମ୍ବା ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତାରିଖରେ—
ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସୋପଵାସପରାଯଣଃ
ଶୁଚି ହୋଇ, ମନୁଷ୍ୟ ଉପବାସରେ ଲିନ୍ନ ହୋଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଭୋଜଯେଦେକଂ କୋଟିର୍ଭଵତି ଭୋଜିତା । ଏରଂଡୀସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭକ୍ତିଭାଵାନୁରଂଜିତଃ
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ, କୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜିଥିବା ଫଳ ମିଳେ। ଏରଣ୍ଡୀ ସଂଗମରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ନାନ କଲେ—
ଶୁକ୍ତିକାଂ ଶିରସି ସ୍ଥାପ୍ଯ ଅଵଗାହ୍ଯ ଚ ଵୈ ଜଲମ୍ । ନର୍ମଦୋଦକସଂମିଶ୍ରଂ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵକିଲ୍ବଷୈଃ
ଏକ ଶଙ୍ଖ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ନର୍ମଦା ନଦୀର ପାଣି ମିଶାଇଥିବା ଜଳରେ ନିମଜ୍ଜନ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ନରାଧିପ । ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତା ତେନ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପା ଵସୁଂଧରା
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠାରେ ତୀର୍ଥରେ ପରିକ୍ରମା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ପରିକ୍ରମା କଲେ ସେ ମଣିଷ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିବା ପରି ଗଣାଯାଏ।
ତତଃ ସୁଵର୍ଣତିଲକେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦତ୍ଵା ଚ କାଂଚନମ୍ । କାଂଚନେନ ଵିମାନେନ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରି ଓ ସୁନା ଦାନ କଲେ, ସେ ଲୋକେ ସୁନା ରଥରେ ଚଢ଼ି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗଚ୍ଯୁତଃ କାଲାଦ୍ରାଜା ଭଵତି ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ରାଜେଂଦ୍ର ଇକ୍ଷୁନଦ୍ଯାସ୍ତୁ ସଂଗମମ୍
ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ଏହା ପରେ, ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ସେ ଇକ୍ଷୁନଦୀର ସଂଗମକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଵିଶ୍ରୁତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତତ୍ର ସଂନିହିତଃ ଶିଵଃ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଗାଣପତ୍ଯମଵାଽପ୍ନୁଯାତ୍
ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଶିବ ଉପସ୍ଥିତ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ରାଜା, ମଣିଷ ଗଣପତି ହେବାର ଅଧିକାର ପାଏ।
ସ୍କଂଦତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ଆଜନ୍ମନଃ କୃତଂ ପାପଂ ସ୍ନାନମାତ୍ରାଦ୍ଵ୍ଯପୋହତି
ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ଜନ୍ମରୁ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ଆଂଗିରସଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ତସ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାପରେ ଅଙ୍ଗିରସ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାର ଫଳ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ ସମାନ, ଏବଂ ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଲାଂଗଲତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ତୁ ରାଜେଂଦ୍ର ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ତାପରେ ଲାଙ୍ଗଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ହେ ରାଜା, ସେଠାକୁ ଯାଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତୈଃ ପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଵଟେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ସାତ ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତାପରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବଟେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜନ୍ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ସଂଗମେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵପାପହରଂ ପରମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ରାଜା, ମଣିଷ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ପାଏ; ତାପରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ସଂଗମେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ରାଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଭଦ୍ରତୀର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତୁ ଯୋ ନରଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ହେ ରାଜା, ମଣିଷ ରାଜ୍ୟ ପାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଭଦ୍ରତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦାନ କରେ—
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵେଣ ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ଅଥ ନାରୀ ଭଵେତ୍କାପି ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ସେ ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କିଛି କୋଟିଗୁଣ ହୁଏ; ଏବଂ କୌଣସି ଜଣେ ମହିଳା ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ—
ଗୌରୀତୁଲ୍ଯା ଭଵେତ୍ସା ତୁ ଇଂଦ୍ରଂ ଯାତି ନ ସଂଶଯଃ । ଅଂଗାରେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେ ଗୌରୀ ସମାନ ହୁଏ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତାପରେ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାତମାତ୍ରୋ ନରସ୍ତତ୍ର ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ । ଅଂଗାରକ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତୁ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ, ମଣିଷ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଏବଂ ଅଙ୍ଗାରକ ଚତୁର୍ଥୀରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲଂ ମୁରାରିକୃତଶାସନଃ । ଅଯୋନିସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯୋନିମଂଦିରମ୍
ମୁରାରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରି, ସେ ଅକ୍ଷୟ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ; ଅୟୋନି ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ଯୋନିମନ୍ଦିର ଦେଖିନଥାଏ।
ପାଂଡଵେଶ୍ଵରକଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଅକ୍ଷଯଂ ମୋଦତେ କାଲମଵଧ୍ଯସ୍ତୁ ସୁରାସୁରୈଃ
ପାଣ୍ଡବେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ ଏବଂ ଦେବ ଓ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯିବେ ନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା କ୍ରୀଡାଭୋଗସମନ୍ଵିତଃ । ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ମର୍ତ୍ଯେ ରାଜାଭିଜାଯତେ
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଇ, ଖେଳ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଲିନ ହୁଏ; ସେଠାରେ ବଡ଼ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
କଂବୋତିକେଶ୍ଵରଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍ । ଉତ୍ତରାଯଣେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଯଦିଚ୍ଛେତ୍ତସ୍ଯ ତଦ୍ଭଵେତ୍
କମ୍ବୋଟିକେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଉତ୍ତରାୟଣ ଆସିଲେ, ସେ ଯାହା ଚାହେ, ତାହା ପାଇପାରିବ।